João 4
Molima New Testament (MOX_FNS) vs NTLH
1 Taudi Falisi inoqolia Ieisu tomotau qabudi givebabitaisodi ʼinega ana toʼabibodayavo iveveʼeala wawasai, ta Ioni ana toʼabibodayavo ge ida veʼeala.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Ta Ieisu taunega ge taha toga dagivebabitaisoi, ta ʼesi ana toʼabibodayavo babitaiso nana iviaqia.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Ta tuta nana Ieisu niʼa alamania tolaʼai tomotau ivonavona weaqina, e ʼinega Iudia nogei ta ʼevivi tauya Galili weaqina.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ta ʼevivi nana ʼinaya diʼwe Samelia ʼabaganavo nuanidiega tauya,
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 ʼinega ʼifoqe taha ʼabaga ana wawa Saika ʼinaya. Ta omoʼe ʼinaya lova Iakobo taha bwaʼobwaʼo natuna Iosefa neia, ta Saika nana ge luluvai bwaʼobwaʼo nana ʼinega.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Ta wese diʼwe nana ʼinaya Iakobo ena salufa ʼenoʼeno. Ta Ieisu babaʼauya ʼifoqe diʼwe nana ʼinaya, ta niʼau luʼwataʼwata ʼinega toabui sabi veyawai.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Omoʼe tuta nana ʼinaya ana toʼabibodayavo niʼau itauya ʼabaga agona ʼinaya adi ʼabwaga sabi gimwane, ʼinega ana ʼaidega toatoa. Ge tuta kuena ʼabibodanaya taha Samelia vavinena mai goʼila sabi goi. Ta Ieisu vavine nana venoqiea vonaya, “Goʼila uneigu eda numa!”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 ʼInega vavine nana Ieisu veʼiea vonaya, “Oʼa Diu ʼolotou ta yaʼa Samelia vavinegu, ʼinega tolaʼai weaqina unoqinoqiegu be goʼila ena neiu sabi numa?” (Baʼe ʼidewani vona ʼaiqa, mana me Diu be me Samelia ge ida veiaiana.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 ʼInega Ieisu vona veʼiea vonaya, “ʼEguma oʼa uda alamania tolaʼai Yaubada nuanuana naneiu, ta wese ʼeguma uda alamania togama vevenoqieu goʼila weaqina, e ʼinega oʼa tauna uda venoqiea be goʼila mayawaina daneiu.”
10 Então Jesus disse:
11 ʼInega vavine nana vonaya, “Kaiwabu, oʼa ge eu ʼebegoimo, ta salufa nana webui wawasai, ʼinega maʼoda goʼila mayawaina una ʼewa ʼaiqei?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Nage oʼa uvonavona vonigo tubuda Iakobo uveqidua vaʼinea, waisa? Vonahaqiaqi, Iakobo salufa nana neima, ta wese taunega ma natunavo salufa nana ʼinega inuma, ta wese edi yubaiavo goʼila nana edi ʼebenuma.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Ta Ieisu voneaya, “ʼEguma taha toga baʼe goʼila nana ʼinega nanuma magana naluayahaya ʼevivi.
13 Então Jesus disse:
14 Ta togama goʼila ʼiguyega nanumea ge wese magana naluayahaya ʼevivi. Vonahaqiaqi, goʼila nana ena neia tauna giwalinaya navesalufa ta navuʼuvuʼula yawai vataya weaqina.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 ʼInega vavine nana Ieisu ʼinaya vonaya, “Kaiwabu, goʼila nana uda neigu, be yaqisa magagu ge naluayahaya ʼevivi, ʼinega ge wese ena ʼevivi mai baʼe salufa nana ʼinaya goʼila sabi goi.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Ta Ieisu voneaya, “Utauya moqaneu una vonei ta maega ona ʼevivi mai.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 ʼInega vavine nana Ieisu vonea vonaya, “Yaʼa ge moqanegumo.” Ta Ieisu wese voneaya, “Eu vona benaʼe vonahaqiaqi, oʼa ge moqaneumo,
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 mana oʼa ʼoloto adi yau faibi maega omaduvaqi, ta baʼitagana ʼoloto nana maega otoatoa tauna ge moqane otaqiu. ʼInega tolaʼai niʼau uvonayea vonahaqiaqi.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Ta vavine nana Ieisu ena vona veʼiea vonaya, “Kaiwabu, nuagu niʼa ʼeqaʼuya oʼa vonahaqiaqi taha tovesimasimana.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 ʼInega una givesimatalia ʼiguya, tolaʼai weaqina omiʼa me Diu ovonaya vonigo Ielusalema namo ʼinaya tomotau qabuda Yaubada kana iwaʼodu ʼinaya, mana imaʼa me Samelia tubumavo edi ʼebeiwaʼodu baʼe bwanaga nana debanaya?”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Ta Ieisu vona ʼeviviea vonaya, “Vavine, egu vona baʼe una vetumaqanea. Nawale tuta maimai ʼinaya ge taha yani qiduana ʼeguma tomotau ina iwaʼodu Samelia bwanagana baʼe ʼinaya, nage Ielusalema ʼinaya. Tuta maimai ʼinaya toiwaʼodu aqiaqi Tamada ʼinaya ina iwaʼodu niboanidiega ta vonahaqiaqi ʼinega. Ta tuta nana niʼa ʼifoqe mai. Yaubada tauna Niboana, ʼinega salisali togama baʼe ʼidewani naiwaʼodu ʼaiqa ʼinaya. ʼInega tomeqabu ihiwaiwaʼodu ʼinaya, luaqiaqiedi be niboanidiega ta wese vonahaqiaqi ʼinega ina iwaʼodu. “Ta omiʼa me Samelia ge oda alamani aqiaqiea togama ʼinaya oiwaiwaʼodu, ta ʼesi imaʼa me Diu niʼa ahalamani aqiaqiea togama ʼinaya aiwaiwaʼodu, mana imaʼa me Diu ʼimega ʼetoyavua ʼifoʼifoqe.”
21 Jesus disse:
22 — ausente —
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 — ausente —
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ta vavine nana Ieisu voneaya, “Niʼau yahalamania nawale Toʼetoyavua namai tauna igabea Keliso, ta tuta nana namai ʼinega tauna yani qabuna weaqidi nagivesimatalia ʼidaya.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 ʼInega Ieisu voneaya, “Yaʼa baʼe tauguna Toʼetoyavua nana yavonavona ʼiuya.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Tuta omoʼe ʼinaya Ieisu ana toʼabibodayavo iʼevivi imai ta edi Kaiwabu iʼitea taha vavine maega iveveqae. ʼInega nuadi voqana, ta ge taha toga ʼidiega davetalaʼaiei tolaʼai ena nuanua, nage tolaʼai weaqina vavine nana maega iveveqae.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Ta vavine nana ena ʼebegoi nogei ta ʼevivi tauya ʼabagaya, ta tomotau vonedia,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Omai, taha ʼoloto ona ʼitea, tauna yani qabudi niʼau yaviaqidi alamani aqiaqiedi ta simana ʼifoqeyedi ʼiguya. Ta ana ʼita kavona tauna Toʼetoyavua nana.”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 ʼInega tomotau edi ʼabagega iʼifoqe ta itauya Ieisu sabi ʼitana.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Nawale tomotau imaimai ta Ieisu ana toʼabibodayavo iʼalakeikeiea ivonaya, “Kaiwabu, ʼabwaga baʼe una ʼai!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ta edi vona veʼevivia vonaya, “Agu ʼabwaga ʼenoʼeno ena ʼainia, ta omiʼa ʼabwaga nana ge oda alamania.”
32 Jesus respondeu:
33 ʼInega toʼabiboda dina nuadi voqana ta taudiega ivonaya, “Maʼoda, nage taha toga ana ʼabwaga niʼa miea?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 ʼInega Ieisu vonedia, “Egu vona agu ʼabwaga weaqina ana alamani baʼe: Agu Tovetune ena nuanua ena viaqia, be wese ena fewa ena luʼovoia.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ta ge ona vonaya, ‘Ana ʼita waiʼena adi yau foa ina gumwala ta ʼinega bolimana ana tuta.’ Ta yavona aqiaqiemi, oʼita vane be ʼabwaga vaoqaya ona ʼitedi niʼa faʼalidi, ʼinega luaqiaqiea be ona bolimania.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Tomeqabu ibolimana adi veʼia ina lobea. Ta baʼe bolimana nana vuaqina ge ʼabwaga, ta ʼesi tomotau edi toa vataya weaqina. ʼInega vaoqa nana ana todauna be wese ana tobolimana qabudi ʼaideganaya ina qaiawa.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Kuluwadawada niʼa oalamania vonaya, ‘Taha ʼoloto todauna, ta taha ʼoloto tobolimana.’ ʼInega baʼe vona nana vonahaqiaqi!
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Yaʼa yavetunemi sabi bolimana taha vaoqa ʼinaya, ta omiʼa taumiega ge oda dauni, ta ʼesi mali tomotau vaoqa nana niʼa idaunia, ta edi fewa ʼinega omiʼa bolimanina ona ʼewea.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Vavine nana ena simana ʼinega Me Samelia qabudi ʼabaga Saika ʼinega Ieisu ivetumaqanea, mana niʼa vonedia, “Tauna egu ilivu be egu viaqayavo qabuna simana ʼifoqeyedi.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 ʼInega me Samelia Ieisu ʼinaya imai ta inoqiea be maega ina toa. ʼInega Ieisu ʼaubena magilafuna taudi maega itoatoa.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ta wese tomotau qabudi Ieisu ena vona weaqidi ivetumaqanea.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 ʼInega tomotau diavona vavine nana ivoneaya, “Nugweta oʼa eu vona ʼinega baʼe ʼoloto nana avetumaqanea, ta baʼitagana avetumaqana aqiaqiea, mana taumega ena vona niʼa anoqolidi. Ta ahalamani aqiaqiea vonigo tauna totoa bwaʼobwaʼo qabuda ada Toʼetoyavua.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Ta ʼaubena magilafudina ʼabibodanaya Ieisu diʼwe nana nogea ta tauya Galili weaqina,
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 mana taunega niʼa simana ʼifoqeyea vonaya, “Tovesimasimana ge taha ʼamayaba dalobei ena diʼwe ʼinaya.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Tuta nana Galili ʼinaya ʼifoqe ʼinega me Galili me edi qaiawa iʼebeʼewea, mana lova taudi wese itauya Ielusalema ʼinaya ʼAuvivia Sagalina weaqina, ta omoʼe ʼinaya Ieisu ena viaqa taudiega niʼa iʼitedi.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 ʼInega wese Ieisu ʼevivi ʼabaga Kena ʼinaya diʼwe Galili gamonaya. Lova ʼabaga nana ʼinaya ena waiwaiega goʼila givilei ʼinega veʼoine. Ta omoʼe ʼinaya taha kini ena toluvine toatoa, mana tuta nana noqolia Ieisu diʼwe Iudia ʼinega mai Galili ʼinaya e ʼinega tauya Kena ʼinaya Ieisu sabi ʼitana. Ta ena tauya ʼiuna mana natuna vevihiqa ena ʼabagaya. ʼInega mai Ieisu ʼinaya ta venoqiea vonaya, “ʼEguma au fata kana tauya Kafaneumi ʼinaya be natugu meʼolotona una giveaqiaqiea, mana tuta goyona naʼaliga.”
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 — ausente —
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Ta Ieisu tomotau qabudi vonedia, “Omiʼa ge ona vetumaqanegu ʼeguma taumiega egu viaqa waiwaidi ge oda ʼitedi.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 ʼInega toluvine nana wese ʼalakeikeiea vonaya, “Kaiwabu, ulukwayavoni katauya fole natugu yawaina nagumwala.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Ta Ieisu voneaya, “Uʼevivi utauya eu ʼabagaya ta natuhu mayawaina una ʼitea.” Ta toluvine nana Ieisu ena vona vetumaqanea ʼinega tutuvila ʼevivi tauya.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Nawale tautauya ʼedaya ʼinega ena tofewayavo maega iveloba ta vale ineia ivonaya, “Natuhu mayawaina toatoa ta ana vihiqa niʼa awala.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 ʼInega vetalaʼaiedi vonaya, “Totuta ʼinaya natugu ana vihiqa luaʼu?” Ta taudi iveʼiea ivonaya, “Goluanaya babaʼauya ʼidewani ʼwafina ena ʼweaʼweava luaʼu.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 ʼInega gwama nana tamana nuaia goluanaya omoʼe tuta nana ʼinaya Ieisu voneaya, “Natuhu mayawaina una ʼitea.” ʼInega me ena gadeavo Ieisu ivetumaqanea.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Baʼe Ieisu ena fewa waiwaina vemagilafuna viaqia tuta nana Iudia ʼinega maimai Galili ʼinaya.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.