João 4
Molima New Testament (MOX_FNS) vs NAA
1 Taudi Falisi inoqolia Ieisu tomotau qabudi givebabitaisodi ʼinega ana toʼabibodayavo iveveʼeala wawasai, ta Ioni ana toʼabibodayavo ge ida veʼeala.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Ta Ieisu taunega ge taha toga dagivebabitaisoi, ta ʼesi ana toʼabibodayavo babitaiso nana iviaqia.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Ta tuta nana Ieisu niʼa alamania tolaʼai tomotau ivonavona weaqina, e ʼinega Iudia nogei ta ʼevivi tauya Galili weaqina.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ta ʼevivi nana ʼinaya diʼwe Samelia ʼabaganavo nuanidiega tauya,
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 ʼinega ʼifoqe taha ʼabaga ana wawa Saika ʼinaya. Ta omoʼe ʼinaya lova Iakobo taha bwaʼobwaʼo natuna Iosefa neia, ta Saika nana ge luluvai bwaʼobwaʼo nana ʼinega.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ta wese diʼwe nana ʼinaya Iakobo ena salufa ʼenoʼeno. Ta Ieisu babaʼauya ʼifoqe diʼwe nana ʼinaya, ta niʼau luʼwataʼwata ʼinega toabui sabi veyawai.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Omoʼe tuta nana ʼinaya ana toʼabibodayavo niʼau itauya ʼabaga agona ʼinaya adi ʼabwaga sabi gimwane, ʼinega ana ʼaidega toatoa. Ge tuta kuena ʼabibodanaya taha Samelia vavinena mai goʼila sabi goi. Ta Ieisu vavine nana venoqiea vonaya, “Goʼila uneigu eda numa!”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 ʼInega vavine nana Ieisu veʼiea vonaya, “Oʼa Diu ʼolotou ta yaʼa Samelia vavinegu, ʼinega tolaʼai weaqina unoqinoqiegu be goʼila ena neiu sabi numa?” (Baʼe ʼidewani vona ʼaiqa, mana me Diu be me Samelia ge ida veiaiana.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 ʼInega Ieisu vona veʼiea vonaya, “ʼEguma oʼa uda alamania tolaʼai Yaubada nuanuana naneiu, ta wese ʼeguma uda alamania togama vevenoqieu goʼila weaqina, e ʼinega oʼa tauna uda venoqiea be goʼila mayawaina daneiu.”
10 Jesus respondeu:
11 ʼInega vavine nana vonaya, “Kaiwabu, oʼa ge eu ʼebegoimo, ta salufa nana webui wawasai, ʼinega maʼoda goʼila mayawaina una ʼewa ʼaiqei?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Nage oʼa uvonavona vonigo tubuda Iakobo uveqidua vaʼinea, waisa? Vonahaqiaqi, Iakobo salufa nana neima, ta wese taunega ma natunavo salufa nana ʼinega inuma, ta wese edi yubaiavo goʼila nana edi ʼebenuma.”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Ta Ieisu voneaya, “ʼEguma taha toga baʼe goʼila nana ʼinega nanuma magana naluayahaya ʼevivi.
13 Jesus respondeu:
14 Ta togama goʼila ʼiguyega nanumea ge wese magana naluayahaya ʼevivi. Vonahaqiaqi, goʼila nana ena neia tauna giwalinaya navesalufa ta navuʼuvuʼula yawai vataya weaqina.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 ʼInega vavine nana Ieisu ʼinaya vonaya, “Kaiwabu, goʼila nana uda neigu, be yaqisa magagu ge naluayahaya ʼevivi, ʼinega ge wese ena ʼevivi mai baʼe salufa nana ʼinaya goʼila sabi goi.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ta Ieisu voneaya, “Utauya moqaneu una vonei ta maega ona ʼevivi mai.”
16 Jesus disse:
17 ʼInega vavine nana Ieisu vonea vonaya, “Yaʼa ge moqanegumo.” Ta Ieisu wese voneaya, “Eu vona benaʼe vonahaqiaqi, oʼa ge moqaneumo,
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 mana oʼa ʼoloto adi yau faibi maega omaduvaqi, ta baʼitagana ʼoloto nana maega otoatoa tauna ge moqane otaqiu. ʼInega tolaʼai niʼau uvonayea vonahaqiaqi.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Ta vavine nana Ieisu ena vona veʼiea vonaya, “Kaiwabu, nuagu niʼa ʼeqaʼuya oʼa vonahaqiaqi taha tovesimasimana.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 ʼInega una givesimatalia ʼiguya, tolaʼai weaqina omiʼa me Diu ovonaya vonigo Ielusalema namo ʼinaya tomotau qabuda Yaubada kana iwaʼodu ʼinaya, mana imaʼa me Samelia tubumavo edi ʼebeiwaʼodu baʼe bwanaga nana debanaya?”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ta Ieisu vona ʼeviviea vonaya, “Vavine, egu vona baʼe una vetumaqanea. Nawale tuta maimai ʼinaya ge taha yani qiduana ʼeguma tomotau ina iwaʼodu Samelia bwanagana baʼe ʼinaya, nage Ielusalema ʼinaya. Tuta maimai ʼinaya toiwaʼodu aqiaqi Tamada ʼinaya ina iwaʼodu niboanidiega ta vonahaqiaqi ʼinega. Ta tuta nana niʼa ʼifoqe mai. Yaubada tauna Niboana, ʼinega salisali togama baʼe ʼidewani naiwaʼodu ʼaiqa ʼinaya. ʼInega tomeqabu ihiwaiwaʼodu ʼinaya, luaqiaqiedi be niboanidiega ta wese vonahaqiaqi ʼinega ina iwaʼodu. “Ta omiʼa me Samelia ge oda alamani aqiaqiea togama ʼinaya oiwaiwaʼodu, ta ʼesi imaʼa me Diu niʼa ahalamani aqiaqiea togama ʼinaya aiwaiwaʼodu, mana imaʼa me Diu ʼimega ʼetoyavua ʼifoʼifoqe.”
21 Jesus respondeu:
22 — ausente —
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 — ausente —
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ta vavine nana Ieisu voneaya, “Niʼau yahalamania nawale Toʼetoyavua namai tauna igabea Keliso, ta tuta nana namai ʼinega tauna yani qabuna weaqidi nagivesimatalia ʼidaya.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 ʼInega Ieisu voneaya, “Yaʼa baʼe tauguna Toʼetoyavua nana yavonavona ʼiuya.”
26 Então Jesus disse:
27 Tuta omoʼe ʼinaya Ieisu ana toʼabibodayavo iʼevivi imai ta edi Kaiwabu iʼitea taha vavine maega iveveqae. ʼInega nuadi voqana, ta ge taha toga ʼidiega davetalaʼaiei tolaʼai ena nuanua, nage tolaʼai weaqina vavine nana maega iveveqae.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Ta vavine nana ena ʼebegoi nogei ta ʼevivi tauya ʼabagaya, ta tomotau vonedia,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Omai, taha ʼoloto ona ʼitea, tauna yani qabudi niʼau yaviaqidi alamani aqiaqiedi ta simana ʼifoqeyedi ʼiguya. Ta ana ʼita kavona tauna Toʼetoyavua nana.”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 ʼInega tomotau edi ʼabagega iʼifoqe ta itauya Ieisu sabi ʼitana.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Nawale tomotau imaimai ta Ieisu ana toʼabibodayavo iʼalakeikeiea ivonaya, “Kaiwabu, ʼabwaga baʼe una ʼai!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ta edi vona veʼevivia vonaya, “Agu ʼabwaga ʼenoʼeno ena ʼainia, ta omiʼa ʼabwaga nana ge oda alamania.”
32 Mas ele lhes disse:
33 ʼInega toʼabiboda dina nuadi voqana ta taudiega ivonaya, “Maʼoda, nage taha toga ana ʼabwaga niʼa miea?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 ʼInega Ieisu vonedia, “Egu vona agu ʼabwaga weaqina ana alamani baʼe: Agu Tovetune ena nuanua ena viaqia, be wese ena fewa ena luʼovoia.
34 Jesus lhes declarou:
35 Ta ge ona vonaya, ‘Ana ʼita waiʼena adi yau foa ina gumwala ta ʼinega bolimana ana tuta.’ Ta yavona aqiaqiemi, oʼita vane be ʼabwaga vaoqaya ona ʼitedi niʼa faʼalidi, ʼinega luaqiaqiea be ona bolimania.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Tomeqabu ibolimana adi veʼia ina lobea. Ta baʼe bolimana nana vuaqina ge ʼabwaga, ta ʼesi tomotau edi toa vataya weaqina. ʼInega vaoqa nana ana todauna be wese ana tobolimana qabudi ʼaideganaya ina qaiawa.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Kuluwadawada niʼa oalamania vonaya, ‘Taha ʼoloto todauna, ta taha ʼoloto tobolimana.’ ʼInega baʼe vona nana vonahaqiaqi!
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Yaʼa yavetunemi sabi bolimana taha vaoqa ʼinaya, ta omiʼa taumiega ge oda dauni, ta ʼesi mali tomotau vaoqa nana niʼa idaunia, ta edi fewa ʼinega omiʼa bolimanina ona ʼewea.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Vavine nana ena simana ʼinega Me Samelia qabudi ʼabaga Saika ʼinega Ieisu ivetumaqanea, mana niʼa vonedia, “Tauna egu ilivu be egu viaqayavo qabuna simana ʼifoqeyedi.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 ʼInega me Samelia Ieisu ʼinaya imai ta inoqiea be maega ina toa. ʼInega Ieisu ʼaubena magilafuna taudi maega itoatoa.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ta wese tomotau qabudi Ieisu ena vona weaqidi ivetumaqanea.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 ʼInega tomotau diavona vavine nana ivoneaya, “Nugweta oʼa eu vona ʼinega baʼe ʼoloto nana avetumaqanea, ta baʼitagana avetumaqana aqiaqiea, mana taumega ena vona niʼa anoqolidi. Ta ahalamani aqiaqiea vonigo tauna totoa bwaʼobwaʼo qabuda ada Toʼetoyavua.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ta ʼaubena magilafudina ʼabibodanaya Ieisu diʼwe nana nogea ta tauya Galili weaqina,
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 mana taunega niʼa simana ʼifoqeyea vonaya, “Tovesimasimana ge taha ʼamayaba dalobei ena diʼwe ʼinaya.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Tuta nana Galili ʼinaya ʼifoqe ʼinega me Galili me edi qaiawa iʼebeʼewea, mana lova taudi wese itauya Ielusalema ʼinaya ʼAuvivia Sagalina weaqina, ta omoʼe ʼinaya Ieisu ena viaqa taudiega niʼa iʼitedi.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 ʼInega wese Ieisu ʼevivi ʼabaga Kena ʼinaya diʼwe Galili gamonaya. Lova ʼabaga nana ʼinaya ena waiwaiega goʼila givilei ʼinega veʼoine. Ta omoʼe ʼinaya taha kini ena toluvine toatoa, mana tuta nana noqolia Ieisu diʼwe Iudia ʼinega mai Galili ʼinaya e ʼinega tauya Kena ʼinaya Ieisu sabi ʼitana. Ta ena tauya ʼiuna mana natuna vevihiqa ena ʼabagaya. ʼInega mai Ieisu ʼinaya ta venoqiea vonaya, “ʼEguma au fata kana tauya Kafaneumi ʼinaya be natugu meʼolotona una giveaqiaqiea, mana tuta goyona naʼaliga.”
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 — ausente —
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Ta Ieisu tomotau qabudi vonedia, “Omiʼa ge ona vetumaqanegu ʼeguma taumiega egu viaqa waiwaidi ge oda ʼitedi.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 ʼInega toluvine nana wese ʼalakeikeiea vonaya, “Kaiwabu, ulukwayavoni katauya fole natugu yawaina nagumwala.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Ta Ieisu voneaya, “Uʼevivi utauya eu ʼabagaya ta natuhu mayawaina una ʼitea.” Ta toluvine nana Ieisu ena vona vetumaqanea ʼinega tutuvila ʼevivi tauya.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Nawale tautauya ʼedaya ʼinega ena tofewayavo maega iveloba ta vale ineia ivonaya, “Natuhu mayawaina toatoa ta ana vihiqa niʼa awala.”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 ʼInega vetalaʼaiedi vonaya, “Totuta ʼinaya natugu ana vihiqa luaʼu?” Ta taudi iveʼiea ivonaya, “Goluanaya babaʼauya ʼidewani ʼwafina ena ʼweaʼweava luaʼu.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 ʼInega gwama nana tamana nuaia goluanaya omoʼe tuta nana ʼinaya Ieisu voneaya, “Natuhu mayawaina una ʼitea.” ʼInega me ena gadeavo Ieisu ivetumaqanea.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Baʼe Ieisu ena fewa waiwaina vemagilafuna viaqia tuta nana Iudia ʼinega maimai Galili ʼinaya.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.