João 20

Molima New Testament (MOX_FNS) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Wiki ana ʼaubena nugweta ʼawaʼawai otaqaya, nawale tufwana mata velovelovanaya, ʼinega Meli Magidala tauya debaʼunu nana ʼinaya. Ta ana ʼauboda dabo beabeana ʼitea niʼa ʼuʼuvekawawa naqona.
1 E no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu a pedra tirada do sepulcro.
2 ʼInega Meli ʼevivi vihila tauya toʼabiboda magilafudi ʼidia, taudi Saimoni Fita ta wese toʼabiboda nana Ieisu veyolubea qiduana. ʼInega Meli vonedi vonaya, “Eda Kaiwabu niʼa iʼewea debaʼunuyega, ta ge ada alamania maʼinaya ʼwafina iaʼuya!”
2 Correu, pois, e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Levaram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram.
3 ʼInega Fita ma iana toʼabiboda nana itutuvila itauya debaʼunu nana sabi ʼitana.
3 Então Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Magilafudina ivivihila ta Fita iana nugweta ʼifoqe debaʼunu nana ʼinaya.
4 E os dois corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais apressadamente do que Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
5 ʼInega toʼabiboda nana tunulugu ta debaʼunu gamona ʼitea, ta kaleko wadawadaeana ʼitedi, ta ge dalugu otaqa gamonaya.
5 E, abaixando-se, viu no chão os lençóis; todavia não entrou.
6 Ta ʼabibodanaya wese Saimoni Fita ʼifoqe mai ta lugu debaʼunu nana ʼinaya. Ta tauna wese kaleko wadawadaeana Ieisu ʼwafina ana ʼebeuma ʼitedi iʼenoʼeno.
6 Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu no chão os lençóis,
7 Fita wese taha kaleko kavona tawelo ʼitea, ta omoʼe tawelo nana ʼinega Ieisu ʼunuʼununa ifainia tuta nana ʼwafina iʼivaʼavaʼaia sabi tavunina. Ta tawelo nana ge daʼenoʼeno kaleko wadawadaeana maega, ta ʼesi ʼitea nununumina ʼeno duma.
7 E que o lenço, que tinha estado sobre a sua cabeça, não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 ʼInega toʼabiboda nana tauna nugweta ʼifoqe mai debaʼunu nana ʼinaya wese lugu gamonaya. Ta yani diavona ʼitedi ʼinega vetumaqana.
8 Então entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 (Ta nawale nuadi ge daʼeqaʼuya Buki Nugwenugweina ena vona weaqina, vonigo Ieisu luaqiaqiea be ʼaligega nayaʼitoto ʼevivi.)
9 Porque ainda não sabiam a Escritura, que era necessário que ressuscitasse dentre os mortos.
10 ʼInega toʼabiboda magilafudina iʼevivi itauya edi ʼebetoaya.
10 Tornaram, pois, os discípulos para casa.
11 Ta Meli tovotovolo debaʼunu nana ʼiawanaya ta doudou. Ta me ena dou tunulugu ta gamona ʼitea.
11 E Maria estava chorando fora, junto ao sepulcro. Estando ela, pois, chorando, abaixou-se para o sepulcro.
12 ʼInega Yaubada ena tovaleʼewayavo magilafudi ma adi kaleko wadawadaeana Meli ʼitedi itoabui itoatoa Ieisu ʼwafina ena ʼebeʼenoya, taha ʼunugeinega ta taha ʼaqenega.
12 E viu dois anjos vestidos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Ta ivetalaʼaiea ivonaya, “Vavine, tolaʼai weaqina udoudou?” ʼInega Meli vona ʼeviviedi vonaya, “Egu Kaiwabu niʼa iʼewea, ta yaʼa ge eda alamania maʼinaya iaʼuya.”
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que choras? Ela lhes disse: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Vonedi gumwala ʼinega tunugivila ta Ieisu ʼitea gwavunaya tovotovolo, ta Meli nuana nawale ge daʼeqaʼui vonigo omoʼe tauna Ieisu.
14 E, tendo dito isto, voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, mas não sabia que era Jesus.
15 ʼInega Ieisu vonea vonaya, “Vavine, tolaʼai weaqina udoudou? Togama usalisalia?” Ta Meli ʼoloto nana ʼitea ta vonaya be tauna talaqa nana ana tofewa, ʼinega voneaya, “Kaiwabu, ʼeguma Ieisu ʼwafina niʼa uʼewea ta utauyea mali diʼwea, e ʼinega una vonegu maʼinaya uaʼuya, be ʼinega yaʼa ena tauya diʼwe nana ʼinaya ta ena ʼewea.”
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem buscas? Ela, cuidando que era o hortelão, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Ta Ieisu vonea vonaya, “Meli.” ʼInega Meli valialia Ieisu diʼwenaya, ta me Ibeliu bonadiega voneaya, “Laboni.” (Ta Laboni ana givila Toveʼita).
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer: Mestre.
17 ʼInega Ieisu vonaya, “Ge una kafigu, mana nawale ge eda vane ʼevivi Tamagu ʼinaya. Ta ʼesi una tauya taigwavo ʼidia ta una vonedi vonigo yaʼa yavanevane Tamagu ta Tamami ʼinaya, yaʼa egu Yaubada ta omiʼa wese emi Yaubada ʼinaya”
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas, porque ainda não subi para meu Pai, mas vai para meus irmãos, e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 ʼInega Meli Magidala ʼevivi tauya Ieisu ana toʼabibodayavo ʼidia vonedi vonaya, “Yaʼa eda Kaiwabu niʼa yaʼitea!” ʼInega Meli Ieisu ena vona simana ʼifoqeyea toʼabiboda diavona ʼidia.
18 Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos que vira o Senhor, e que ele lhe dissera isto.
19 Ta wiki ana ʼaubena nugweta velovelovana ʼinaya Ieisu ana toʼabibodayavo edi ʼebetoa ʼinaya itoa vaʼauta, ta ʼebetoa nana ana ʼawa ilokea, mana imwaniniva me Diu adi tovanugwetayavo weaqidi. ʼInega lukwayavonega Ieisu luveafedi ta tovotovolo nuanidia, ta vonedia, “Omiʼa me emi nuadaumwala ona toatoa.”
19 Chegada, pois, a tarde daquele dia, o primeiro da semana, e cerradas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, se tinham ajuntado, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 Ena vona ʼabibodanaya ʼinega nimana siʼotoi ta nele ʼawaʼivina veʼitedi, ta wese leuleunaya iʼidawea veʼitedi. Ta iqaiawa qiduana tuta nana edi Kaiwabu iʼitea.
20 E, dizendo isto, mostrou-lhes as suas mãos e o lado. De sorte que os discípulos se alegraram, vendo o Senhor.
21 ʼInega wese vonedi vonaya, “Omiʼa me emi nuadaumwala ona toatoa. Lova Tamagu vetunegu yamai bwaʼobwaʼoya, ta yaʼa wese ʼedewanina yavevetunemi tomotau ʼidia.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco; assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.
22 ʼInega Ieisu yawainega muʼedi, ta vonedia, “Niboana Gwalagwalana oʼewei ʼiguyega.
22 E, havendo dito isto, assoprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Ta ʼeguma omiʼa tomotau edi luveifana weaqina ona nuataqodi, e ʼinega Yaubada wese nanuataqodi. Ta ʼesi ʼeguma ge ona nuataqodi, e ʼinega luveifa nana nayoqona vatayedi.”
23 «queles a quem perdoardes os pecados lhes são perdoados; e àqueles a quem os retiverdes lhes são retidos.
24 Ta tuta nana Ieisu ʼifoqe mai ana toʼabibodayavo ʼidia, ʼinega iadi taha ana wawa Tomasi ge datoatoa taudi maega. Tauna wese Tuwelo dina taha ʼidiega ta igabea Didimasi (wawa nana ana givila didilualua).
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 ʼInega Tomasi mai toʼabiboda dina ʼidia, ta ivonea ivonaya, “Imaʼa eda Kaiwabu niʼa aʼitea!” Ta Tomasi vonedia, “ʼEguma Ieisu nimana nele ʼawaʼivina taugu mataguyega ena ʼitedi ta wese ʼeguma ana fata nimagu ena aʼuluguyea nele ʼawaʼividi ʼinaya, e ʼinega emi vona ena vetumaqanea. Ta wese ʼeguma leuleuna iʼidawea ʼawaʼivinaya nimagu ena aʼuluguyei, e ʼinega wese emi vona benaʼe ena vetumaqanea.”
25 Disseram-lhe, pois, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: Se eu não vir o sinal dos cravos em suas mãos, e não puser o meu dedo no lugar dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, de maneira nenhuma o crerei.
26 ʼInega ʼaubena seveni ʼabibodanaya Ieisu ana toʼabibodayavo wese ivaʼauta ʼevivi vanuea, ta baʼitagana iadi Tomasi maega itoatoa. Ta vanue nana ana ʼawa wese iloka aqiaqiea. ʼInega wese lukwayavonega lova ʼidewani Ieisu tovolo ʼiawadia ta vonedia, “Omiʼa nuadaumwala ʼinaya ona toatoa.”
26 E oito dias depois estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, e apresentou-se no meio, e disse: Paz seja convosco.
27 ʼInega Ieisu Tomasi vonea vonaya, “Nimagu una ʼitedi ta nimanoyau una aʼuluguyea nele ʼawaʼivinaya. Ta wese nimau una aʼuluguyea leulueguya agu kima ʼinaya. ʼInega ge wese una venuana magilafu yaʼa weaqigu. Ta ʼesi una vetumaqanegu!”
27 Depois disse a Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; e chega a tua mão, e põe-na no meu lado; e não sejas incrédulo, mas crente.
28 ʼInega Tomasi bonana qiduanega vonaya, “Oʼa egu Kaiwabu, ta wese egu Yaubada!”
28 E Tomé respondeu, e disse-lhe: Senhor meu, e Deus meu!
29 ʼInega Ieisu voneaya, “Oʼa uvetumaqanegu mana niʼa uʼitegu. Ta tomeqabu ge ida ʼitegu ta tua ivevetumaqanegu, e taudina adi fata be ina qaiawa qiduana.”
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, Tomé, creste; bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Ieisu ana toʼabibodayavo matadia viaqa waiwaidi qabudi viaqidi. Ta ʼidiega ʼevisa dimo ʼwayaʼwayavidi baʼe buki nana gamonaya iʼenoʼeno.
30 Jesus, pois, operou também em presença de seus discípulos muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro.
31 Ta baʼe ʼwayavi diavona iʼenoʼeno be yaqisa Ieisu ona vetumaqanea tauna Toʼetoyavua be wese Yaubada Natuna, ta baʼe vetumaqana nana ʼinega yawaimi ona lobea.
31 Estes, porém, foram escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.