Atos 7

Molima New Testament (MOX_FNS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ʼInega toveguba edi tovanugweta Sitibeni vetalaʼaiea vonaya, “Maʼoda, edi veʼewa ʼiuya vonahaqiaqi nage gebu?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Ta Sitibeni vonedi vonaya, “Taigwavo be tamagwavo, baʼe egu vona ona noqolia. Simatala kaikaiwabuna be qiduana ana Yaubada ʼifoqe tubuda Ebelamo ʼinaya tutana lova diʼwe Mesofotemia ʼinaya toatoa, ta nawale ge datauya ʼabaga Elana ʼinaya.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 ʼInega Yaubada Ebelamo vonea vonaya, ‘Au tuvada be wese eu gade qabudi una nogedi, ta una tauya diʼwe taha ʼinaya ta diʼwe nana nawale ena veʼiteu.’
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 “ʼInega diʼwe Kalidia nogea ta veʼabaga Elana ʼinaya. Ta Ebelamo tamana ena ʼaliga ʼabibodanaya Yaubada luvetunea mai diʼwe baʼe ʼinaya ta veʼabaga omiʼa wese baʼe ʼitaga ʼinaya otoatoa.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Ta Yaubada Ebelamo ge taha bwaʼobwaʼo baʼidia daneia ena ʼebeluvine. Ta ʼesi Yaubada vona fofofola Ebelamo ʼinaya nawale diʼwe baʼena me ena gadeavo edi ʼebeluvine. Ta omoʼe tuta nana ʼinaya Ebelamo natu geqana.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 “Ta wese Yaubada Ebelamo voneaya, ‘Nawale tubumwavo ina vewagawaga mali diʼwe ʼinaya, ta yaʼwala 400 gamonaya ina vetofewa kavovo diʼwe nana ʼinaya, ta tonidiʼwe ina veilivu veifedi be vita ina lutonovia.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Ta diʼwe nana ana tomotauyavo ena luvematasabudi ʼinega nawale diʼwe omoʼe ʼinega me Isileli yavuyavuidi ina ʼifoqe be ina iwaʼodu ʼiguya baʼe diʼwe nana ʼinaya.’
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 “ʼInega Yaubada Ebelamo maega luvine iviaqia, ta Yaubada vonea vonaya, ‘Luvine nana ana ʼebeʼita baʼe ʼidewani: Nawale eu gadeavo meʼomeʼolotodi ʼwafidi ina daʼa yavulea.’ ʼInega Ebelamo natuna meʼolotona ana wawa Aisake venatunea, ta ʼaubena ʼeita (8) ʼabibodanaya ʼwafina daʼea. Ta ʼabiboda Aisake natuna meʼolotona ana wawa Iakobo venatunea, ta wese ʼwafina daʼea. ʼInega ʼabiboda Iakobo natunavo meʼomeʼolotodi adi yau tuwelo venatunedi ta taudi itaʼa tubudavo.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 “Ta tubudavo dina taidi Iosefa iveʼifiʼifiea, ʼinega ivegimwaneyea vaina tomotau ʼidia ta ʼinega itauyea Itifita ʼinaya. Tauna edi tofewa kavovo, ta tuta qabuna Yaubada maega.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 ʼInega Yaubada Iosefa ana vitayavo ʼidiega ʼetoyavuia, ta wese ena alamani aqiaqina be qiduana neia. ʼInega me Itifita edi kini Felo Iosefa ena alamani ʼita lobea. ʼInega Felo nana Iosefa aʼuvaneqea vegavana diʼwe Itifita gamonaya, ta wese kini nana ena kulufa qabuna ta wese ena vanueavo luvinedi.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Ta tuta nana kulaka qiduana ʼifoqe diʼwe Itifita ta wese Kenani ʼidia, ʼinega tuta vitana tomotau qabudi ilobea, ta tubudavo ge taha yani ʼidia daʼenoʼeno.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Ta Iakobo vale noqolia ʼabwaga Itifita ʼinaya nawale ʼenoʼeno. ʼInega Iakobo natunavo meʼomeʼolotodi taudi itaʼa tubudavo luvetunedi itauya Itifita ʼinaya ʼabwaga weaqina.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Ta ʼabiboda wese itauya ʼevivi Itifita ʼinaya, ʼinega Iosefa taunega simana ʼifoqeyea tuanavo ʼidia vonaya, ‘Yaʼa taimi.’ Ta ʼabiboda kini Felo Iosefa ena qabuyavo valedi noqolia.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 ʼInega Iosefa vaina tomotau luvetunedi itauya tamana Iakobo ena qabuyavo maega sabi ʼebeʼewadi Isileli ʼinega ina mai Itifita ʼinaya, ta adi yau 75 ʼidewani.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 E ʼinega Iakobo webui Itifita ʼinaya, ta ʼoide ʼaliga, ta wese natunavo itaʼa tubudavo iʼaliga.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 ʼInega toʼaliga diavona ʼwafidi iʼavalei iʼeviviea Sikemi ʼinaya ta itavunidi. Ta guduma nana lova Ebelamo gimwanea maneyega Emoli natunavo ʼidiega.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 “Ta Iosefa ena ʼaliga ʼabibodanaya Yaubada lova ena vona fofofola Ebelamo ʼinaya me Isileli edi bwaʼobwaʼo weaqina ana aqiaqi niʼa vadiʼwedi. Ta omoʼe tuta nana ʼinaya me Isileli adi qabu veʼeala vaʼine Itifita gamonaya.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 ʼInega taha kini ʼevauna tovolo Itifita gamonaya, ta tauna Iosefa valena ge dahalamania.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Ta kini nana tubudavo uʼavedi ta wese ilivu luveifana viaqia ʼidia, ta wese luvine neidi natudiavo goyogoyodi ivevetue yavuledi mutaʼwaya ta omoʼe ʼinaya iluluʼaliga.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Ta baʼe tuta nana ʼinaya wese Mosese viʼoi. Tauna ana ʼita aqiaqina Yaubada matanaya, ta tamana be inana iʼitamaki kwaivea edi vanuea waiʼena toi gamonaya.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Ta ʼabibodanaya Mosese iaʼuʼifoqeyea vanuega, e ʼinega kini nana natuna mevavinena lobea goʼilaya. ʼInega ʼebeʼewei tauyea edi vanuea ta fayayea kavona natuna ʼidewani.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Ta me Itifita edi alamani be edi ilivu qabuna weaqina Mosese iveʼitea, ʼinega vewaiwai vaʼine ena vona be wese ena fewa ʼidia.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 “Ta tutana ana yaʼwala 40 niʼa lobea ʼinega nuanuana tainavo me Isileli navayausidi.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 ʼInega Mosese tutuvila tauya ta taha Itifita ʼolotona ʼitea tauna taha Isileli ʼolotona veilivu veifea ta vunuqa kavovoya. ʼInega Mosese iana vataʼitaʼiea ta Itifita ʼolotona luveʼaligia.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 “Ta Mosese nuaia enavo me Isileli niʼa ida alamania Yaubada naʼetoyavuidi tauna ʼinega, ta me Isileli nuadi nawale ge daʼeqaʼui baʼe yani nana weaqina.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Ta mahala ahalia ʼinega Mosese ʼifoqe tainavo magilafudi ʼidia ta ʼitedi ivevedavi. Ta nuanuana nagiveluaʼudi ʼinega vonedia, ‘Egwavo omiʼa gade ʼaidegana, ta maʼoda ʼinega taumiega ovevedavi?’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 “ʼInega vedavi nana ana toveʼale diana vilea ta Mosese atuefalea voneaya, ‘Vonigo oʼa togama eu vetoluvine neiu be ʼinega ululuvinema!
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Nage nuanuau una luveʼaligigu ʼidewani goluanaya taha Itifita ʼolotona uluveʼaligia?’
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Tutana Mosese vona baʼe noqolia, ʼinega Itifitayega dena tauya diʼwe Midiani ʼinaya, ta omoʼe ʼinaya kavona wagawaga toatoa. Ta omoʼe diʼwe nana ʼinaya vaqi ta natunavo meʼolotodi magilafudi venatunedi.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 “Yaʼwala 40 ʼabibodanaya tutana Mosese yabayaba diʼwe tomotau geqana ʼinaya bwanaga Sainai diʼwenaya, ʼinega Yaubada ena tovaleʼewa taha ʼifoqe taha ʼaiwe goyona saesaelina ʼinega.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Ta tuta nana Mosese ʼitea nuana voqana qiduana ta naqo diʼwenaya sabi ʼita aqiaqina. ʼInega Kaiwabu bonana noqolia voneaya,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Yaʼa tubumwavo edi Yaubada. Ebelamo be, Aisake ta wese Iakobo edi Yaubada.’ ʼInega Mosese mwaniniva qiduana ta tatava ge nuanuana naʼitei.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 ʼInega wese Kaiwabu voneaya, ‘Au ʼaqeyafayafa una gitaʼia, mana diʼwe nana ʼinaya utovotovolo bwaʼobwaʼo gwalagwalana.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Vonahaqiaqi, egu tomotauyavo edi toa vitana Itifita ʼinaya niʼa yaʼitea, ta wese edi duvoyavoya niʼa yanoqolia, ʼinega yawebui mai sabi ʼetoyavuidi. Umai, ta baʼe ʼinega ena luvetuneu una ʼevivi una tauya Itifita ʼinaya.’
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 “Lova me Isileli baʼe Mosese nana inogea ivonaya, ‘Vonigo oʼa togama eu vetoluvine neiu be una luvinema?’ Ta Yaubada nuanuana Mosese naluvinedi be naʼetoyavuidi, ʼinega gabea ena tovaleʼewa taha ʼinega, ta baʼe tovaleʼewa nana taha ʼaiwe goyona saesaelina ʼinega ʼifoqe.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 ʼInega Mosese fewa ʼebenuavoqana ta wese ʼebeʼita waiwaidi viaqidi tutana Yaubada ʼifoqeyedi Itifita ʼinega be Mwadeʼwa Bweabwealina igayoukamania, ta wese tuta nana diʼwe tomotau geqana ʼinaya yaʼwala 40 gamonaya itautauya.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Baʼe Mosese nana lova taunega me Isileli vonedi vonaya, ‘Nawale Yaubada tovesimasimana taha ʼidewana yaʼa nagivaneqea ʼimiega.’
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Taunana lova tubudavo maega diʼwe tomotau geqana ʼinaya ivaʼauta itoatoa. Ta wese Yaubada ena tovaleʼewa taha ena vona noqolia bwanaga Sainai ʼinaya. Ta tauna wese vona mayawaidi Yaubada ʼinega ʼewedi ta neida.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 “Ta tubudavo Mosese ena vona ge ida matayagea, ta ʼesi inogea nuanuadi ina ʼevivi Itifita ʼinaya.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 ʼInega Mosese tuana Eloni ivonea ivonaya, ‘Nuanuama vaina ʼebeiwaʼodu una viaqidi ʼimaya be ina vanugweteda, mana Mosese tauna Itifita ʼinega ʼebeʼeweda mieda ta niʼau ʼwatovu bwanagaya, ta ge kada alamania tolaʼai nage ʼifoqe ʼinaya.’
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Ta ʼinega taha tokwalui iviaqia, ana ʼita kavona bulumakau natudi ʼidewana. Tauna weaqina iqaiawa ta edi guba yubaiega ivegubayea ʼinaya.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 ʼInega Yaubada nogedi ta awafeledi babaʼau be waiʼena ta wese ʼwadiʼwadima adi iwaʼodu ʼinaya. Lova tovesimasimana ʼidewani edi buki gamonaya Yaubada ena vona isimanea ivonaya,
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 — ausente —
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Ta Sitibeni wese vonaya, “Tutana tubudavo diʼwe tomotau geqana ʼinaya itoatoa ʼinega edi vanue ʼebeiwaʼodu ana wawa Tabenakeli tuta qabuna iʼavala dadanea. Ta Yaubada Mosese vebibinea vanue nana ana viaqa weaqina e ʼinega tubudavo ʼidewani iyoqona ʼaiqea.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Ta ʼabiboda tubuda Iosua tubudavo maega Tabenakeli nana iʼewea ta iʼavala dadanea. Ta tuta nana mali qabu maega ivedavi ta iʼwavinidi Yaubada ena waiwaiega ʼinega edi bwaʼobwaʼo baʼe iʼewea. E ʼinega edi Tabenakeli imiea edi bwaʼobwaʼo vauvauna ʼinaya. Ta omoʼe ʼinaya wese ivefewea Deibida ena tuta luvine ʼinaya.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Ta Yaubada qaiawa qiduana Deibida weaqina, ʼinega Deibida venoqi Yaubada ʼinaya vonaya, ‘Oʼa wese Iakobo ena Yaubada, nage una awafelegu ta eu Vanue Gwalagwalana ena yoqonia?’
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Ta Yaubada ge dahawafelea, ta ʼesi ʼabiboda natuna Solomoni vanue nana yoqonia Yaubada weaqina.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Ta ona nuaveʼavinia, Yaubada Toatoa Vanena ge datoatoa vanue tomotau nimadiega iyoqonia ʼinaya. ʼIdewani taha tovesimasimana Yaubada ena vona simanea vonaya,
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Wese Sitibeni toluvineavo vonedi vonaya, “Omiʼa debami ʼiʼwanina! Yaubada ena vona ge oda noqolia ta wese giwalimi ge oda awafelea ʼinaya. E ʼinega omiʼa ʼidewani tomotau Yaubada ge ida vetumaqanei. Lova tubumiavo Niboana Gwalagwalana ena vona inogea, ta omiʼa wese baʼitagana ʼidewani.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Tubumiavo tovesimasimana qabudi iveilivu veifedi. Ta tovesimasimana taudi imadusimanea Yaubada ena tofewa tunutunuqina ena mai weaqina wese iluveʼaligidi. Ta tauna niʼa mai ta omiʼa osuluvea ta oluveʼaligia.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Lova Yaubada ena luvine oʼewea ena tovaleʼewa ʼidiega, ta ge oda ʼabibodea.”
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 ʼInega me Diu edi kaniselayavo Sitibeni ena vona ʼinega diadi vilea ta qaqadi iʼalatea.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Ta Niboana Gwalagwalana Sitibeni luveagatunaʼia ʼinega ʼita vane mahalaya ta Yaubada ena simatala kaikaiwabuna ʼitea ta wese Yaubada ana ʼataqia Ieisu tovotovolo ʼitea.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 ʼInega Sitibeni vonedi vonaya, “Mahala ʼelalamina yaʼiteʼitea, ta Tomotau Natuna Yaubada ana ʼataqia tovotovolo yaʼiteʼitea.”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Ta tutana kaniselayavo vonana inoqolia ikolukolua ta teniqadi nimadiega igibodea, ʼinega qabudi ʼaideganega ivihila itauya Sitibeni ʼinaya ta itovolo vivilia ta ikafia.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 ʼInega ilihi ʼifoqeyea ʼabagaya ta iludaboya. Ta Sitibeni ana toveʼewayavo nuanuadi ina vunuqa aqiaqiea, ʼinega adi kwakwalufai ivataʼidi ta iaʼudi taha kilakai ana wawa Saulo ʼaqenaya.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Ta nawale iluludaboi ʼinega Sitibeni bonana qiduanega venoqi vonaya, “Kaiwabu Ieisu, Niboanigu nimauya.”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 ʼInega molita ta tuqatuqanega sobadi ta gaba vane vonaya, “Kaiwabu, edi ilivu luveifana weaqina ge una veʼiedi.” Ta Sitibeni ena vona luʼovoia ʼabo yawaina gumwala.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.