Atos 7

Molima New Testament (MOX_FNS) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 ʼInega toveguba edi tovanugweta Sitibeni vetalaʼaiea vonaya, “Maʼoda, edi veʼewa ʼiuya vonahaqiaqi nage gebu?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Ta Sitibeni vonedi vonaya, “Taigwavo be tamagwavo, baʼe egu vona ona noqolia. Simatala kaikaiwabuna be qiduana ana Yaubada ʼifoqe tubuda Ebelamo ʼinaya tutana lova diʼwe Mesofotemia ʼinaya toatoa, ta nawale ge datauya ʼabaga Elana ʼinaya.
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 ʼInega Yaubada Ebelamo vonea vonaya, ‘Au tuvada be wese eu gade qabudi una nogedi, ta una tauya diʼwe taha ʼinaya ta diʼwe nana nawale ena veʼiteu.’
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 “ʼInega diʼwe Kalidia nogea ta veʼabaga Elana ʼinaya. Ta Ebelamo tamana ena ʼaliga ʼabibodanaya Yaubada luvetunea mai diʼwe baʼe ʼinaya ta veʼabaga omiʼa wese baʼe ʼitaga ʼinaya otoatoa.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Ta Yaubada Ebelamo ge taha bwaʼobwaʼo baʼidia daneia ena ʼebeluvine. Ta ʼesi Yaubada vona fofofola Ebelamo ʼinaya nawale diʼwe baʼena me ena gadeavo edi ʼebeluvine. Ta omoʼe tuta nana ʼinaya Ebelamo natu geqana.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 “Ta wese Yaubada Ebelamo voneaya, ‘Nawale tubumwavo ina vewagawaga mali diʼwe ʼinaya, ta yaʼwala 400 gamonaya ina vetofewa kavovo diʼwe nana ʼinaya, ta tonidiʼwe ina veilivu veifedi be vita ina lutonovia.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Ta diʼwe nana ana tomotauyavo ena luvematasabudi ʼinega nawale diʼwe omoʼe ʼinega me Isileli yavuyavuidi ina ʼifoqe be ina iwaʼodu ʼiguya baʼe diʼwe nana ʼinaya.’
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 “ʼInega Yaubada Ebelamo maega luvine iviaqia, ta Yaubada vonea vonaya, ‘Luvine nana ana ʼebeʼita baʼe ʼidewani: Nawale eu gadeavo meʼomeʼolotodi ʼwafidi ina daʼa yavulea.’ ʼInega Ebelamo natuna meʼolotona ana wawa Aisake venatunea, ta ʼaubena ʼeita (8) ʼabibodanaya ʼwafina daʼea. Ta ʼabiboda Aisake natuna meʼolotona ana wawa Iakobo venatunea, ta wese ʼwafina daʼea. ʼInega ʼabiboda Iakobo natunavo meʼomeʼolotodi adi yau tuwelo venatunedi ta taudi itaʼa tubudavo.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 “Ta tubudavo dina taidi Iosefa iveʼifiʼifiea, ʼinega ivegimwaneyea vaina tomotau ʼidia ta ʼinega itauyea Itifita ʼinaya. Tauna edi tofewa kavovo, ta tuta qabuna Yaubada maega.
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 ʼInega Yaubada Iosefa ana vitayavo ʼidiega ʼetoyavuia, ta wese ena alamani aqiaqina be qiduana neia. ʼInega me Itifita edi kini Felo Iosefa ena alamani ʼita lobea. ʼInega Felo nana Iosefa aʼuvaneqea vegavana diʼwe Itifita gamonaya, ta wese kini nana ena kulufa qabuna ta wese ena vanueavo luvinedi.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Ta tuta nana kulaka qiduana ʼifoqe diʼwe Itifita ta wese Kenani ʼidia, ʼinega tuta vitana tomotau qabudi ilobea, ta tubudavo ge taha yani ʼidia daʼenoʼeno.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Ta Iakobo vale noqolia ʼabwaga Itifita ʼinaya nawale ʼenoʼeno. ʼInega Iakobo natunavo meʼomeʼolotodi taudi itaʼa tubudavo luvetunedi itauya Itifita ʼinaya ʼabwaga weaqina.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Ta ʼabiboda wese itauya ʼevivi Itifita ʼinaya, ʼinega Iosefa taunega simana ʼifoqeyea tuanavo ʼidia vonaya, ‘Yaʼa taimi.’ Ta ʼabiboda kini Felo Iosefa ena qabuyavo valedi noqolia.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 ʼInega Iosefa vaina tomotau luvetunedi itauya tamana Iakobo ena qabuyavo maega sabi ʼebeʼewadi Isileli ʼinega ina mai Itifita ʼinaya, ta adi yau 75 ʼidewani.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 E ʼinega Iakobo webui Itifita ʼinaya, ta ʼoide ʼaliga, ta wese natunavo itaʼa tubudavo iʼaliga.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 ʼInega toʼaliga diavona ʼwafidi iʼavalei iʼeviviea Sikemi ʼinaya ta itavunidi. Ta guduma nana lova Ebelamo gimwanea maneyega Emoli natunavo ʼidiega.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 “Ta Iosefa ena ʼaliga ʼabibodanaya Yaubada lova ena vona fofofola Ebelamo ʼinaya me Isileli edi bwaʼobwaʼo weaqina ana aqiaqi niʼa vadiʼwedi. Ta omoʼe tuta nana ʼinaya me Isileli adi qabu veʼeala vaʼine Itifita gamonaya.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 ʼInega taha kini ʼevauna tovolo Itifita gamonaya, ta tauna Iosefa valena ge dahalamania.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Ta kini nana tubudavo uʼavedi ta wese ilivu luveifana viaqia ʼidia, ta wese luvine neidi natudiavo goyogoyodi ivevetue yavuledi mutaʼwaya ta omoʼe ʼinaya iluluʼaliga.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Ta baʼe tuta nana ʼinaya wese Mosese viʼoi. Tauna ana ʼita aqiaqina Yaubada matanaya, ta tamana be inana iʼitamaki kwaivea edi vanuea waiʼena toi gamonaya.
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Ta ʼabibodanaya Mosese iaʼuʼifoqeyea vanuega, e ʼinega kini nana natuna mevavinena lobea goʼilaya. ʼInega ʼebeʼewei tauyea edi vanuea ta fayayea kavona natuna ʼidewani.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 Ta me Itifita edi alamani be edi ilivu qabuna weaqina Mosese iveʼitea, ʼinega vewaiwai vaʼine ena vona be wese ena fewa ʼidia.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 “Ta tutana ana yaʼwala 40 niʼa lobea ʼinega nuanuana tainavo me Isileli navayausidi.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 ʼInega Mosese tutuvila tauya ta taha Itifita ʼolotona ʼitea tauna taha Isileli ʼolotona veilivu veifea ta vunuqa kavovoya. ʼInega Mosese iana vataʼitaʼiea ta Itifita ʼolotona luveʼaligia.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 “Ta Mosese nuaia enavo me Isileli niʼa ida alamania Yaubada naʼetoyavuidi tauna ʼinega, ta me Isileli nuadi nawale ge daʼeqaʼui baʼe yani nana weaqina.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Ta mahala ahalia ʼinega Mosese ʼifoqe tainavo magilafudi ʼidia ta ʼitedi ivevedavi. Ta nuanuana nagiveluaʼudi ʼinega vonedia, ‘Egwavo omiʼa gade ʼaidegana, ta maʼoda ʼinega taumiega ovevedavi?’
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 “ʼInega vedavi nana ana toveʼale diana vilea ta Mosese atuefalea voneaya, ‘Vonigo oʼa togama eu vetoluvine neiu be ʼinega ululuvinema!
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Nage nuanuau una luveʼaligigu ʼidewani goluanaya taha Itifita ʼolotona uluveʼaligia?’
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Tutana Mosese vona baʼe noqolia, ʼinega Itifitayega dena tauya diʼwe Midiani ʼinaya, ta omoʼe ʼinaya kavona wagawaga toatoa. Ta omoʼe diʼwe nana ʼinaya vaqi ta natunavo meʼolotodi magilafudi venatunedi.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 “Yaʼwala 40 ʼabibodanaya tutana Mosese yabayaba diʼwe tomotau geqana ʼinaya bwanaga Sainai diʼwenaya, ʼinega Yaubada ena tovaleʼewa taha ʼifoqe taha ʼaiwe goyona saesaelina ʼinega.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 Ta tuta nana Mosese ʼitea nuana voqana qiduana ta naqo diʼwenaya sabi ʼita aqiaqina. ʼInega Kaiwabu bonana noqolia voneaya,
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‘Yaʼa tubumwavo edi Yaubada. Ebelamo be, Aisake ta wese Iakobo edi Yaubada.’ ʼInega Mosese mwaniniva qiduana ta tatava ge nuanuana naʼitei.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 ʼInega wese Kaiwabu voneaya, ‘Au ʼaqeyafayafa una gitaʼia, mana diʼwe nana ʼinaya utovotovolo bwaʼobwaʼo gwalagwalana.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Vonahaqiaqi, egu tomotauyavo edi toa vitana Itifita ʼinaya niʼa yaʼitea, ta wese edi duvoyavoya niʼa yanoqolia, ʼinega yawebui mai sabi ʼetoyavuidi. Umai, ta baʼe ʼinega ena luvetuneu una ʼevivi una tauya Itifita ʼinaya.’
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Lova me Isileli baʼe Mosese nana inogea ivonaya, ‘Vonigo oʼa togama eu vetoluvine neiu be una luvinema?’ Ta Yaubada nuanuana Mosese naluvinedi be naʼetoyavuidi, ʼinega gabea ena tovaleʼewa taha ʼinega, ta baʼe tovaleʼewa nana taha ʼaiwe goyona saesaelina ʼinega ʼifoqe.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 ʼInega Mosese fewa ʼebenuavoqana ta wese ʼebeʼita waiwaidi viaqidi tutana Yaubada ʼifoqeyedi Itifita ʼinega be Mwadeʼwa Bweabwealina igayoukamania, ta wese tuta nana diʼwe tomotau geqana ʼinaya yaʼwala 40 gamonaya itautauya.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 Baʼe Mosese nana lova taunega me Isileli vonedi vonaya, ‘Nawale Yaubada tovesimasimana taha ʼidewana yaʼa nagivaneqea ʼimiega.’
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Taunana lova tubudavo maega diʼwe tomotau geqana ʼinaya ivaʼauta itoatoa. Ta wese Yaubada ena tovaleʼewa taha ena vona noqolia bwanaga Sainai ʼinaya. Ta tauna wese vona mayawaidi Yaubada ʼinega ʼewedi ta neida.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 “Ta tubudavo Mosese ena vona ge ida matayagea, ta ʼesi inogea nuanuadi ina ʼevivi Itifita ʼinaya.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 ʼInega Mosese tuana Eloni ivonea ivonaya, ‘Nuanuama vaina ʼebeiwaʼodu una viaqidi ʼimaya be ina vanugweteda, mana Mosese tauna Itifita ʼinega ʼebeʼeweda mieda ta niʼau ʼwatovu bwanagaya, ta ge kada alamania tolaʼai nage ʼifoqe ʼinaya.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Ta ʼinega taha tokwalui iviaqia, ana ʼita kavona bulumakau natudi ʼidewana. Tauna weaqina iqaiawa ta edi guba yubaiega ivegubayea ʼinaya.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 ʼInega Yaubada nogedi ta awafeledi babaʼau be waiʼena ta wese ʼwadiʼwadima adi iwaʼodu ʼinaya. Lova tovesimasimana ʼidewani edi buki gamonaya Yaubada ena vona isimanea ivonaya,
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 — ausente —
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 Ta Sitibeni wese vonaya, “Tutana tubudavo diʼwe tomotau geqana ʼinaya itoatoa ʼinega edi vanue ʼebeiwaʼodu ana wawa Tabenakeli tuta qabuna iʼavala dadanea. Ta Yaubada Mosese vebibinea vanue nana ana viaqa weaqina e ʼinega tubudavo ʼidewani iyoqona ʼaiqea.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 Ta ʼabiboda tubuda Iosua tubudavo maega Tabenakeli nana iʼewea ta iʼavala dadanea. Ta tuta nana mali qabu maega ivedavi ta iʼwavinidi Yaubada ena waiwaiega ʼinega edi bwaʼobwaʼo baʼe iʼewea. E ʼinega edi Tabenakeli imiea edi bwaʼobwaʼo vauvauna ʼinaya. Ta omoʼe ʼinaya wese ivefewea Deibida ena tuta luvine ʼinaya.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Ta Yaubada qaiawa qiduana Deibida weaqina, ʼinega Deibida venoqi Yaubada ʼinaya vonaya, ‘Oʼa wese Iakobo ena Yaubada, nage una awafelegu ta eu Vanue Gwalagwalana ena yoqonia?’
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Ta Yaubada ge dahawafelea, ta ʼesi ʼabiboda natuna Solomoni vanue nana yoqonia Yaubada weaqina.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Ta ona nuaveʼavinia, Yaubada Toatoa Vanena ge datoatoa vanue tomotau nimadiega iyoqonia ʼinaya. ʼIdewani taha tovesimasimana Yaubada ena vona simanea vonaya,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Wese Sitibeni toluvineavo vonedi vonaya, “Omiʼa debami ʼiʼwanina! Yaubada ena vona ge oda noqolia ta wese giwalimi ge oda awafelea ʼinaya. E ʼinega omiʼa ʼidewani tomotau Yaubada ge ida vetumaqanei. Lova tubumiavo Niboana Gwalagwalana ena vona inogea, ta omiʼa wese baʼitagana ʼidewani.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Tubumiavo tovesimasimana qabudi iveilivu veifedi. Ta tovesimasimana taudi imadusimanea Yaubada ena tofewa tunutunuqina ena mai weaqina wese iluveʼaligidi. Ta tauna niʼa mai ta omiʼa osuluvea ta oluveʼaligia.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Lova Yaubada ena luvine oʼewea ena tovaleʼewa ʼidiega, ta ge oda ʼabibodea.”
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 ʼInega me Diu edi kaniselayavo Sitibeni ena vona ʼinega diadi vilea ta qaqadi iʼalatea.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Ta Niboana Gwalagwalana Sitibeni luveagatunaʼia ʼinega ʼita vane mahalaya ta Yaubada ena simatala kaikaiwabuna ʼitea ta wese Yaubada ana ʼataqia Ieisu tovotovolo ʼitea.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 ʼInega Sitibeni vonedi vonaya, “Mahala ʼelalamina yaʼiteʼitea, ta Tomotau Natuna Yaubada ana ʼataqia tovotovolo yaʼiteʼitea.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Ta tutana kaniselayavo vonana inoqolia ikolukolua ta teniqadi nimadiega igibodea, ʼinega qabudi ʼaideganega ivihila itauya Sitibeni ʼinaya ta itovolo vivilia ta ikafia.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 ʼInega ilihi ʼifoqeyea ʼabagaya ta iludaboya. Ta Sitibeni ana toveʼewayavo nuanuadi ina vunuqa aqiaqiea, ʼinega adi kwakwalufai ivataʼidi ta iaʼudi taha kilakai ana wawa Saulo ʼaqenaya.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ta nawale iluludaboi ʼinega Sitibeni bonana qiduanega venoqi vonaya, “Kaiwabu Ieisu, Niboanigu nimauya.”
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 ʼInega molita ta tuqatuqanega sobadi ta gaba vane vonaya, “Kaiwabu, edi ilivu luveifana weaqina ge una veʼiedi.” Ta Sitibeni ena vona luʼovoia ʼabo yawaina gumwala.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.