Atos 7
Molima New Testament (MOX_FNS) vs ARA
1 ʼInega toveguba edi tovanugweta Sitibeni vetalaʼaiea vonaya, “Maʼoda, edi veʼewa ʼiuya vonahaqiaqi nage gebu?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Ta Sitibeni vonedi vonaya, “Taigwavo be tamagwavo, baʼe egu vona ona noqolia. Simatala kaikaiwabuna be qiduana ana Yaubada ʼifoqe tubuda Ebelamo ʼinaya tutana lova diʼwe Mesofotemia ʼinaya toatoa, ta nawale ge datauya ʼabaga Elana ʼinaya.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 ʼInega Yaubada Ebelamo vonea vonaya, ‘Au tuvada be wese eu gade qabudi una nogedi, ta una tauya diʼwe taha ʼinaya ta diʼwe nana nawale ena veʼiteu.’
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 “ʼInega diʼwe Kalidia nogea ta veʼabaga Elana ʼinaya. Ta Ebelamo tamana ena ʼaliga ʼabibodanaya Yaubada luvetunea mai diʼwe baʼe ʼinaya ta veʼabaga omiʼa wese baʼe ʼitaga ʼinaya otoatoa.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Ta Yaubada Ebelamo ge taha bwaʼobwaʼo baʼidia daneia ena ʼebeluvine. Ta ʼesi Yaubada vona fofofola Ebelamo ʼinaya nawale diʼwe baʼena me ena gadeavo edi ʼebeluvine. Ta omoʼe tuta nana ʼinaya Ebelamo natu geqana.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 “Ta wese Yaubada Ebelamo voneaya, ‘Nawale tubumwavo ina vewagawaga mali diʼwe ʼinaya, ta yaʼwala 400 gamonaya ina vetofewa kavovo diʼwe nana ʼinaya, ta tonidiʼwe ina veilivu veifedi be vita ina lutonovia.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Ta diʼwe nana ana tomotauyavo ena luvematasabudi ʼinega nawale diʼwe omoʼe ʼinega me Isileli yavuyavuidi ina ʼifoqe be ina iwaʼodu ʼiguya baʼe diʼwe nana ʼinaya.’
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 “ʼInega Yaubada Ebelamo maega luvine iviaqia, ta Yaubada vonea vonaya, ‘Luvine nana ana ʼebeʼita baʼe ʼidewani: Nawale eu gadeavo meʼomeʼolotodi ʼwafidi ina daʼa yavulea.’ ʼInega Ebelamo natuna meʼolotona ana wawa Aisake venatunea, ta ʼaubena ʼeita (8) ʼabibodanaya ʼwafina daʼea. Ta ʼabiboda Aisake natuna meʼolotona ana wawa Iakobo venatunea, ta wese ʼwafina daʼea. ʼInega ʼabiboda Iakobo natunavo meʼomeʼolotodi adi yau tuwelo venatunedi ta taudi itaʼa tubudavo.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 “Ta tubudavo dina taidi Iosefa iveʼifiʼifiea, ʼinega ivegimwaneyea vaina tomotau ʼidia ta ʼinega itauyea Itifita ʼinaya. Tauna edi tofewa kavovo, ta tuta qabuna Yaubada maega.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 ʼInega Yaubada Iosefa ana vitayavo ʼidiega ʼetoyavuia, ta wese ena alamani aqiaqina be qiduana neia. ʼInega me Itifita edi kini Felo Iosefa ena alamani ʼita lobea. ʼInega Felo nana Iosefa aʼuvaneqea vegavana diʼwe Itifita gamonaya, ta wese kini nana ena kulufa qabuna ta wese ena vanueavo luvinedi.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Ta tuta nana kulaka qiduana ʼifoqe diʼwe Itifita ta wese Kenani ʼidia, ʼinega tuta vitana tomotau qabudi ilobea, ta tubudavo ge taha yani ʼidia daʼenoʼeno.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Ta Iakobo vale noqolia ʼabwaga Itifita ʼinaya nawale ʼenoʼeno. ʼInega Iakobo natunavo meʼomeʼolotodi taudi itaʼa tubudavo luvetunedi itauya Itifita ʼinaya ʼabwaga weaqina.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Ta ʼabiboda wese itauya ʼevivi Itifita ʼinaya, ʼinega Iosefa taunega simana ʼifoqeyea tuanavo ʼidia vonaya, ‘Yaʼa taimi.’ Ta ʼabiboda kini Felo Iosefa ena qabuyavo valedi noqolia.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 ʼInega Iosefa vaina tomotau luvetunedi itauya tamana Iakobo ena qabuyavo maega sabi ʼebeʼewadi Isileli ʼinega ina mai Itifita ʼinaya, ta adi yau 75 ʼidewani.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 E ʼinega Iakobo webui Itifita ʼinaya, ta ʼoide ʼaliga, ta wese natunavo itaʼa tubudavo iʼaliga.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 ʼInega toʼaliga diavona ʼwafidi iʼavalei iʼeviviea Sikemi ʼinaya ta itavunidi. Ta guduma nana lova Ebelamo gimwanea maneyega Emoli natunavo ʼidiega.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 “Ta Iosefa ena ʼaliga ʼabibodanaya Yaubada lova ena vona fofofola Ebelamo ʼinaya me Isileli edi bwaʼobwaʼo weaqina ana aqiaqi niʼa vadiʼwedi. Ta omoʼe tuta nana ʼinaya me Isileli adi qabu veʼeala vaʼine Itifita gamonaya.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 ʼInega taha kini ʼevauna tovolo Itifita gamonaya, ta tauna Iosefa valena ge dahalamania.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Ta kini nana tubudavo uʼavedi ta wese ilivu luveifana viaqia ʼidia, ta wese luvine neidi natudiavo goyogoyodi ivevetue yavuledi mutaʼwaya ta omoʼe ʼinaya iluluʼaliga.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Ta baʼe tuta nana ʼinaya wese Mosese viʼoi. Tauna ana ʼita aqiaqina Yaubada matanaya, ta tamana be inana iʼitamaki kwaivea edi vanuea waiʼena toi gamonaya.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Ta ʼabibodanaya Mosese iaʼuʼifoqeyea vanuega, e ʼinega kini nana natuna mevavinena lobea goʼilaya. ʼInega ʼebeʼewei tauyea edi vanuea ta fayayea kavona natuna ʼidewani.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Ta me Itifita edi alamani be edi ilivu qabuna weaqina Mosese iveʼitea, ʼinega vewaiwai vaʼine ena vona be wese ena fewa ʼidia.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Ta tutana ana yaʼwala 40 niʼa lobea ʼinega nuanuana tainavo me Isileli navayausidi.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 ʼInega Mosese tutuvila tauya ta taha Itifita ʼolotona ʼitea tauna taha Isileli ʼolotona veilivu veifea ta vunuqa kavovoya. ʼInega Mosese iana vataʼitaʼiea ta Itifita ʼolotona luveʼaligia.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 “Ta Mosese nuaia enavo me Isileli niʼa ida alamania Yaubada naʼetoyavuidi tauna ʼinega, ta me Isileli nuadi nawale ge daʼeqaʼui baʼe yani nana weaqina.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Ta mahala ahalia ʼinega Mosese ʼifoqe tainavo magilafudi ʼidia ta ʼitedi ivevedavi. Ta nuanuana nagiveluaʼudi ʼinega vonedia, ‘Egwavo omiʼa gade ʼaidegana, ta maʼoda ʼinega taumiega ovevedavi?’
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 “ʼInega vedavi nana ana toveʼale diana vilea ta Mosese atuefalea voneaya, ‘Vonigo oʼa togama eu vetoluvine neiu be ʼinega ululuvinema!
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Nage nuanuau una luveʼaligigu ʼidewani goluanaya taha Itifita ʼolotona uluveʼaligia?’
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Tutana Mosese vona baʼe noqolia, ʼinega Itifitayega dena tauya diʼwe Midiani ʼinaya, ta omoʼe ʼinaya kavona wagawaga toatoa. Ta omoʼe diʼwe nana ʼinaya vaqi ta natunavo meʼolotodi magilafudi venatunedi.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Yaʼwala 40 ʼabibodanaya tutana Mosese yabayaba diʼwe tomotau geqana ʼinaya bwanaga Sainai diʼwenaya, ʼinega Yaubada ena tovaleʼewa taha ʼifoqe taha ʼaiwe goyona saesaelina ʼinega.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Ta tuta nana Mosese ʼitea nuana voqana qiduana ta naqo diʼwenaya sabi ʼita aqiaqina. ʼInega Kaiwabu bonana noqolia voneaya,
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ‘Yaʼa tubumwavo edi Yaubada. Ebelamo be, Aisake ta wese Iakobo edi Yaubada.’ ʼInega Mosese mwaniniva qiduana ta tatava ge nuanuana naʼitei.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 ʼInega wese Kaiwabu voneaya, ‘Au ʼaqeyafayafa una gitaʼia, mana diʼwe nana ʼinaya utovotovolo bwaʼobwaʼo gwalagwalana.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Vonahaqiaqi, egu tomotauyavo edi toa vitana Itifita ʼinaya niʼa yaʼitea, ta wese edi duvoyavoya niʼa yanoqolia, ʼinega yawebui mai sabi ʼetoyavuidi. Umai, ta baʼe ʼinega ena luvetuneu una ʼevivi una tauya Itifita ʼinaya.’
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 “Lova me Isileli baʼe Mosese nana inogea ivonaya, ‘Vonigo oʼa togama eu vetoluvine neiu be una luvinema?’ Ta Yaubada nuanuana Mosese naluvinedi be naʼetoyavuidi, ʼinega gabea ena tovaleʼewa taha ʼinega, ta baʼe tovaleʼewa nana taha ʼaiwe goyona saesaelina ʼinega ʼifoqe.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 ʼInega Mosese fewa ʼebenuavoqana ta wese ʼebeʼita waiwaidi viaqidi tutana Yaubada ʼifoqeyedi Itifita ʼinega be Mwadeʼwa Bweabwealina igayoukamania, ta wese tuta nana diʼwe tomotau geqana ʼinaya yaʼwala 40 gamonaya itautauya.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Baʼe Mosese nana lova taunega me Isileli vonedi vonaya, ‘Nawale Yaubada tovesimasimana taha ʼidewana yaʼa nagivaneqea ʼimiega.’
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Taunana lova tubudavo maega diʼwe tomotau geqana ʼinaya ivaʼauta itoatoa. Ta wese Yaubada ena tovaleʼewa taha ena vona noqolia bwanaga Sainai ʼinaya. Ta tauna wese vona mayawaidi Yaubada ʼinega ʼewedi ta neida.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 “Ta tubudavo Mosese ena vona ge ida matayagea, ta ʼesi inogea nuanuadi ina ʼevivi Itifita ʼinaya.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 ʼInega Mosese tuana Eloni ivonea ivonaya, ‘Nuanuama vaina ʼebeiwaʼodu una viaqidi ʼimaya be ina vanugweteda, mana Mosese tauna Itifita ʼinega ʼebeʼeweda mieda ta niʼau ʼwatovu bwanagaya, ta ge kada alamania tolaʼai nage ʼifoqe ʼinaya.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Ta ʼinega taha tokwalui iviaqia, ana ʼita kavona bulumakau natudi ʼidewana. Tauna weaqina iqaiawa ta edi guba yubaiega ivegubayea ʼinaya.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 ʼInega Yaubada nogedi ta awafeledi babaʼau be waiʼena ta wese ʼwadiʼwadima adi iwaʼodu ʼinaya. Lova tovesimasimana ʼidewani edi buki gamonaya Yaubada ena vona isimanea ivonaya,
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 — ausente —
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 Ta Sitibeni wese vonaya, “Tutana tubudavo diʼwe tomotau geqana ʼinaya itoatoa ʼinega edi vanue ʼebeiwaʼodu ana wawa Tabenakeli tuta qabuna iʼavala dadanea. Ta Yaubada Mosese vebibinea vanue nana ana viaqa weaqina e ʼinega tubudavo ʼidewani iyoqona ʼaiqea.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ta ʼabiboda tubuda Iosua tubudavo maega Tabenakeli nana iʼewea ta iʼavala dadanea. Ta tuta nana mali qabu maega ivedavi ta iʼwavinidi Yaubada ena waiwaiega ʼinega edi bwaʼobwaʼo baʼe iʼewea. E ʼinega edi Tabenakeli imiea edi bwaʼobwaʼo vauvauna ʼinaya. Ta omoʼe ʼinaya wese ivefewea Deibida ena tuta luvine ʼinaya.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Ta Yaubada qaiawa qiduana Deibida weaqina, ʼinega Deibida venoqi Yaubada ʼinaya vonaya, ‘Oʼa wese Iakobo ena Yaubada, nage una awafelegu ta eu Vanue Gwalagwalana ena yoqonia?’
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Ta Yaubada ge dahawafelea, ta ʼesi ʼabiboda natuna Solomoni vanue nana yoqonia Yaubada weaqina.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Ta ona nuaveʼavinia, Yaubada Toatoa Vanena ge datoatoa vanue tomotau nimadiega iyoqonia ʼinaya. ʼIdewani taha tovesimasimana Yaubada ena vona simanea vonaya,
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Wese Sitibeni toluvineavo vonedi vonaya, “Omiʼa debami ʼiʼwanina! Yaubada ena vona ge oda noqolia ta wese giwalimi ge oda awafelea ʼinaya. E ʼinega omiʼa ʼidewani tomotau Yaubada ge ida vetumaqanei. Lova tubumiavo Niboana Gwalagwalana ena vona inogea, ta omiʼa wese baʼitagana ʼidewani.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Tubumiavo tovesimasimana qabudi iveilivu veifedi. Ta tovesimasimana taudi imadusimanea Yaubada ena tofewa tunutunuqina ena mai weaqina wese iluveʼaligidi. Ta tauna niʼa mai ta omiʼa osuluvea ta oluveʼaligia.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Lova Yaubada ena luvine oʼewea ena tovaleʼewa ʼidiega, ta ge oda ʼabibodea.”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 ʼInega me Diu edi kaniselayavo Sitibeni ena vona ʼinega diadi vilea ta qaqadi iʼalatea.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Ta Niboana Gwalagwalana Sitibeni luveagatunaʼia ʼinega ʼita vane mahalaya ta Yaubada ena simatala kaikaiwabuna ʼitea ta wese Yaubada ana ʼataqia Ieisu tovotovolo ʼitea.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 ʼInega Sitibeni vonedi vonaya, “Mahala ʼelalamina yaʼiteʼitea, ta Tomotau Natuna Yaubada ana ʼataqia tovotovolo yaʼiteʼitea.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Ta tutana kaniselayavo vonana inoqolia ikolukolua ta teniqadi nimadiega igibodea, ʼinega qabudi ʼaideganega ivihila itauya Sitibeni ʼinaya ta itovolo vivilia ta ikafia.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 ʼInega ilihi ʼifoqeyea ʼabagaya ta iludaboya. Ta Sitibeni ana toveʼewayavo nuanuadi ina vunuqa aqiaqiea, ʼinega adi kwakwalufai ivataʼidi ta iaʼudi taha kilakai ana wawa Saulo ʼaqenaya.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ta nawale iluludaboi ʼinega Sitibeni bonana qiduanega venoqi vonaya, “Kaiwabu Ieisu, Niboanigu nimauya.”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 ʼInega molita ta tuqatuqanega sobadi ta gaba vane vonaya, “Kaiwabu, edi ilivu luveifana weaqina ge una veʼiedi.” Ta Sitibeni ena vona luʼovoia ʼabo yawaina gumwala.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.