Atos 25
Molima New Testament (MOX_FNS) vs NVT
1 Fesito niʼa mai vegavana ʼabaga Sisalia ʼinaya. Ta ʼaubena toi ʼabibodanaya ʼwatovu Ielusalema ʼinaya.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Ta omoʼe ʼinaya toveguba qiduqiduadi ta wese me Diu edi tovanugwetayavo agoagodi edi veʼewa Faulo weaqina isimana ʼifoqeyea Fesito ʼinaya.
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 ʼInega Fesito inoqiea ʼeguma ana fata Faulo naluvetunei naʼevivi Ielusalema ʼinaya. Ta baʼe ʼidewani ivona ʼaiqea, mana niʼa idima govaqa vonigo nawale Faulo ʼedaya ina kafia ta ina luveʼaligia.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Ta Fesito vona ʼeviviedi vonaya, “Gebu, Faulo nawale Sisalia ʼinaya natoa ta ina ʼitamaki aqiaqiea, ta yaʼa wese nawale ena ʼevivi ena tauya ʼabaga nana ʼinaya!
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Ta ʼeguma nuanuami e ʼinega omiʼa tovanugweta qiduqiduami maega kana webui Sisalia ʼinaya. Ta omode emi veʼewa Faulo ena luveifana weaqina ona simana mataguya.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Ta Fesito ʼaubena ʼeita (8) nage teni ʼidia nawale Ielusalema ʼinaya toatoa, ta ʼabibodanaya ʼevivi tauya Sisalia ʼinaya. Mahala vulihia ʼinega Fesito vanue ʼebevekotu ana ʼebetoa ʼinaya toabui, ta Faulo imiea vetalaʼai weaqina.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Ta tuta nana Faulo lugu ena vetalaʼai weaqina, ʼinega taudi me Diu Ielusalemega imai Faulo itovolo vivilia, ta edi veʼewayavo isimanedi. Ta ge adi fata veʼewa diavona adi aqiaqi ina simana ʼifoqe aqiaqiea, mana veʼewa qabudi ge taha adi ʼawahaqiaqimo.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 ʼInega Faulo edi veʼewayavo vegeqedi ta vonaya, “Yaʼa ge taha luvine eda bwegei, gebu me Diu edi luvine nage Vanue Gwalagwalana ana luvine nage Sisa ena luvine.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Ta Fesito nuanuana me Diu nagiveqaiawedi ʼinega Faulo vetalaʼaiea voneaya, “Nage nuanuau una tauya Ielusalema ʼinaya, ta omoʼe ʼinaya una tovolo mataguya ta au veʼewayavo baʼe weaqidi eu vetalaʼai kana viaqia?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Ta Faulo vona ʼeviviea voneaya, “Gebu, niʼau yatovotovolo me Loma edi vetalaʼai ʼinaya, ʼinega tolaʼai weaqina vetalaʼai taha wese kana viaqi? Niʼa ualamania aqiaqiea yaʼa ge taha egu luveifana me Diu ʼidia.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Vonahaqiaqi, ʼeguma luvine taha eda qeunia luaqiaqiegu be eda ʼaliga, e ʼinega ʼaliga ʼinaya yahawafelegu. Ta ʼeguma ge taha egu luveifana una lobei edi veʼewa ʼidiega, ʼinega ge daluaqiaqiea be una veʼineiegu me Diu ʼidia. E ʼinega Sisa matanaya nuanuagu ena tovolo vetalaʼai weaqina.”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 ʼInega Fesito webui ta enavo taudi kotu ana toalamani maega iveqae, ʼinega ʼevivi lugu ta veʼiea vonaya, “Aqiaqina, ʼeguma nuanuau Sisa ʼinaya una tovolo vetalaʼai weaqina, e ʼinega Sisa ʼinaya ena vetuneu!”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Ta ʼaubena vaina ʼabibodanaya kini Akalifa novuna Belisi maega iʼifoqe ʼabaga Sisalia ʼinaya gavana Fesito sabi vayausina.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Ta tufwana tuta kuena magilafudi itoatoa Sisalia ʼinaya, ta ʼinega Fesito simana kini Akalifa ʼinaya Faulo ana veʼewayavo weaqina voneaya, “Taha ʼoloto ana wawa Faulo nawale vanue ʼebeyoqona gamonaya toatoa tauna lova Feliki aʼuluguyea.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Lova yatauya Ielusalema ʼinaya, ʼinega toveguba qiduqiduadi ta wese me Diu edi ʼabaga ana tovanugwetayavo maega ʼoloto nana ana ʼebeveʼewayavo isimanedi ʼiguya. Ta nuanuadi eda luvinei be daʼaliga.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Ta yavonedia, ‘Imaʼa me Loma ema ilivu ge ʼidewana ada viaqia, ge ana fata taha tomotau yoqoyoqonina ana veʼineiei ana toveʼewayavo ʼidia. Ta ʼesi nugweta vetalaʼai ana viaqia, e ʼinega taunega ana fata ana toveʼewayavo navegeqedi.’
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Ta tuta nana Ielusalemega imai baʼidia vetalaʼai weaqina ʼinega lukwayavonega yaʼivaʼavaʼata. Mahala vulihia ʼinega vanue ʼebevekotu ana ʼebetoa ʼinaya yatoabui, ta toluaviayavo yaluvinedi Faulo ina lugu miea.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Ta ana toveʼewa diavona itovolo ta isimana, ta yavonaya be yani taha luveifa otaqina weaqina ida veʼewei, ta gebu.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Ta ʼesi taudi ivona edi tafwalolo ana luvine weaqina, ta wese taha ʼoloto ana wawa Ieisu lova ʼaliga weaqina. Ta Faulo nana vonaya vonigo Ieisu nana mayawaina toatoa.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Ta yavenuana magilafu baʼe yani nana weaqina maʼoda ena luvine ʼaiqa. ʼInega Faulo yavetalaʼaiea ʼeguma nuanuana natauya Ielusalema ʼinaya vetalaʼai weaqina mataguya, ta noga.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Ta ʼesi noqiegu ʼeguma ana fata ena kotu naviaqia Sisa matanaya. ʼInega yahawafela ta yaluvinei ina ʼitamaki aqiaqiea natoatoa vanuea ana laba tuta aqiaqina ena lobea ʼabo ena vetunea Sisa ʼinaya.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 ʼInega kini Akalifa gavana Fesito ʼinaya voneaya, “Yaʼa wese nuanuagu Faulo ena vona ena noqolia!” Ta Fesito voneaya, “E aqiaqina, ʼibe maega ona veqae.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Mahala vulihia ʼinega kini Akalifa ma novuna Belisi imai ma adi ʼivala kaikaiwabuna ta ilugu vanue ʼebevaʼauta qiduana ʼinaya. Ta toluaviayavo edi tovamatana qiduqiduadi be wese ʼabaga ana kaiwabuyavo me edi ʼamayaba idamwabodedi. ʼInega gavana Fesito toluavia luvinedi be Faulo ina miea.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 ʼInega Fesito vonaya, “Oʼa kini Akalifa ta wese omiʼa tovaʼauta qabumi, ʼoloto baʼe ona ʼitea! Tauna weaqina me Diu qabudi Ielusalema ʼinaya ta wese taudi baʼidia itoatoa ikolukolua qiduana vonigo ʼoloto nana ge daluaqiaqiea be mayawaina natoa.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Ta yaʼa ge taha luveifana eda lobei be weaqina naʼaliga. Ta tauna nuanuana Sisa matanaya natovolo vetalaʼai weaqina. ʼInega yaluvine be ena vetunei Sisa ʼinaya.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Ta maʼoda ena ʼwayavi ʼaiqa Sisa ena leta ʼinaya? Mana ʼoloto baʼe ge agu fata eda veʼewei taha yani luveifana weaqina. Baʼe ʼinega ʼoloto nana yamiea oʼa kini Akalifa matauya ta wese omiʼa qabumi ʼimia. Ta ena kotu ʼabibodanaya nage ena luveifana taha kana lobea, be weaqina ena ʼwayavia Sisa ʼinaya.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Mana nawale Sisa nadagiegu ʼeguma taha yoqoyoqonina ena vetunei ʼinaya, ta ge agu fata ena simana aqiaqi ana veʼewa ʼiuna weaqina.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.