Atos 25

Molima New Testament (MOX_FNS) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Fesito niʼa mai vegavana ʼabaga Sisalia ʼinaya. Ta ʼaubena toi ʼabibodanaya ʼwatovu Ielusalema ʼinaya.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ta omoʼe ʼinaya toveguba qiduqiduadi ta wese me Diu edi tovanugwetayavo agoagodi edi veʼewa Faulo weaqina isimana ʼifoqeyea Fesito ʼinaya.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 ʼInega Fesito inoqiea ʼeguma ana fata Faulo naluvetunei naʼevivi Ielusalema ʼinaya. Ta baʼe ʼidewani ivona ʼaiqea, mana niʼa idima govaqa vonigo nawale Faulo ʼedaya ina kafia ta ina luveʼaligia.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Ta Fesito vona ʼeviviedi vonaya, “Gebu, Faulo nawale Sisalia ʼinaya natoa ta ina ʼitamaki aqiaqiea, ta yaʼa wese nawale ena ʼevivi ena tauya ʼabaga nana ʼinaya!
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 Ta ʼeguma nuanuami e ʼinega omiʼa tovanugweta qiduqiduami maega kana webui Sisalia ʼinaya. Ta omode emi veʼewa Faulo ena luveifana weaqina ona simana mataguya.”
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Ta Fesito ʼaubena ʼeita (8) nage teni ʼidia nawale Ielusalema ʼinaya toatoa, ta ʼabibodanaya ʼevivi tauya Sisalia ʼinaya. Mahala vulihia ʼinega Fesito vanue ʼebevekotu ana ʼebetoa ʼinaya toabui, ta Faulo imiea vetalaʼai weaqina.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Ta tuta nana Faulo lugu ena vetalaʼai weaqina, ʼinega taudi me Diu Ielusalemega imai Faulo itovolo vivilia, ta edi veʼewayavo isimanedi. Ta ge adi fata veʼewa diavona adi aqiaqi ina simana ʼifoqe aqiaqiea, mana veʼewa qabudi ge taha adi ʼawahaqiaqimo.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 ʼInega Faulo edi veʼewayavo vegeqedi ta vonaya, “Yaʼa ge taha luvine eda bwegei, gebu me Diu edi luvine nage Vanue Gwalagwalana ana luvine nage Sisa ena luvine.”
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Ta Fesito nuanuana me Diu nagiveqaiawedi ʼinega Faulo vetalaʼaiea voneaya, “Nage nuanuau una tauya Ielusalema ʼinaya, ta omoʼe ʼinaya una tovolo mataguya ta au veʼewayavo baʼe weaqidi eu vetalaʼai kana viaqia?”
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Ta Faulo vona ʼeviviea voneaya, “Gebu, niʼau yatovotovolo me Loma edi vetalaʼai ʼinaya, ʼinega tolaʼai weaqina vetalaʼai taha wese kana viaqi? Niʼa ualamania aqiaqiea yaʼa ge taha egu luveifana me Diu ʼidia.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Vonahaqiaqi, ʼeguma luvine taha eda qeunia luaqiaqiegu be eda ʼaliga, e ʼinega ʼaliga ʼinaya yahawafelegu. Ta ʼeguma ge taha egu luveifana una lobei edi veʼewa ʼidiega, ʼinega ge daluaqiaqiea be una veʼineiegu me Diu ʼidia. E ʼinega Sisa matanaya nuanuagu ena tovolo vetalaʼai weaqina.”
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 ʼInega Fesito webui ta enavo taudi kotu ana toalamani maega iveqae, ʼinega ʼevivi lugu ta veʼiea vonaya, “Aqiaqina, ʼeguma nuanuau Sisa ʼinaya una tovolo vetalaʼai weaqina, e ʼinega Sisa ʼinaya ena vetuneu!”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Ta ʼaubena vaina ʼabibodanaya kini Akalifa novuna Belisi maega iʼifoqe ʼabaga Sisalia ʼinaya gavana Fesito sabi vayausina.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Ta tufwana tuta kuena magilafudi itoatoa Sisalia ʼinaya, ta ʼinega Fesito simana kini Akalifa ʼinaya Faulo ana veʼewayavo weaqina voneaya, “Taha ʼoloto ana wawa Faulo nawale vanue ʼebeyoqona gamonaya toatoa tauna lova Feliki aʼuluguyea.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Lova yatauya Ielusalema ʼinaya, ʼinega toveguba qiduqiduadi ta wese me Diu edi ʼabaga ana tovanugwetayavo maega ʼoloto nana ana ʼebeveʼewayavo isimanedi ʼiguya. Ta nuanuadi eda luvinei be daʼaliga.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Ta yavonedia, ‘Imaʼa me Loma ema ilivu ge ʼidewana ada viaqia, ge ana fata taha tomotau yoqoyoqonina ana veʼineiei ana toveʼewayavo ʼidia. Ta ʼesi nugweta vetalaʼai ana viaqia, e ʼinega taunega ana fata ana toveʼewayavo navegeqedi.’
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Ta tuta nana Ielusalemega imai baʼidia vetalaʼai weaqina ʼinega lukwayavonega yaʼivaʼavaʼata. Mahala vulihia ʼinega vanue ʼebevekotu ana ʼebetoa ʼinaya yatoabui, ta toluaviayavo yaluvinedi Faulo ina lugu miea.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Ta ana toveʼewa diavona itovolo ta isimana, ta yavonaya be yani taha luveifa otaqina weaqina ida veʼewei, ta gebu.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Ta ʼesi taudi ivona edi tafwalolo ana luvine weaqina, ta wese taha ʼoloto ana wawa Ieisu lova ʼaliga weaqina. Ta Faulo nana vonaya vonigo Ieisu nana mayawaina toatoa.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 Ta yavenuana magilafu baʼe yani nana weaqina maʼoda ena luvine ʼaiqa. ʼInega Faulo yavetalaʼaiea ʼeguma nuanuana natauya Ielusalema ʼinaya vetalaʼai weaqina mataguya, ta noga.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Ta ʼesi noqiegu ʼeguma ana fata ena kotu naviaqia Sisa matanaya. ʼInega yahawafela ta yaluvinei ina ʼitamaki aqiaqiea natoatoa vanuea ana laba tuta aqiaqina ena lobea ʼabo ena vetunea Sisa ʼinaya.”
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 ʼInega kini Akalifa gavana Fesito ʼinaya voneaya, “Yaʼa wese nuanuagu Faulo ena vona ena noqolia!” Ta Fesito voneaya, “E aqiaqina, ʼibe maega ona veqae.”
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Mahala vulihia ʼinega kini Akalifa ma novuna Belisi imai ma adi ʼivala kaikaiwabuna ta ilugu vanue ʼebevaʼauta qiduana ʼinaya. Ta toluaviayavo edi tovamatana qiduqiduadi be wese ʼabaga ana kaiwabuyavo me edi ʼamayaba idamwabodedi. ʼInega gavana Fesito toluavia luvinedi be Faulo ina miea.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 ʼInega Fesito vonaya, “Oʼa kini Akalifa ta wese omiʼa tovaʼauta qabumi, ʼoloto baʼe ona ʼitea! Tauna weaqina me Diu qabudi Ielusalema ʼinaya ta wese taudi baʼidia itoatoa ikolukolua qiduana vonigo ʼoloto nana ge daluaqiaqiea be mayawaina natoa.
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Ta yaʼa ge taha luveifana eda lobei be weaqina naʼaliga. Ta tauna nuanuana Sisa matanaya natovolo vetalaʼai weaqina. ʼInega yaluvine be ena vetunei Sisa ʼinaya.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Ta maʼoda ena ʼwayavi ʼaiqa Sisa ena leta ʼinaya? Mana ʼoloto baʼe ge agu fata eda veʼewei taha yani luveifana weaqina. Baʼe ʼinega ʼoloto nana yamiea oʼa kini Akalifa matauya ta wese omiʼa qabumi ʼimia. Ta ena kotu ʼabibodanaya nage ena luveifana taha kana lobea, be weaqina ena ʼwayavia Sisa ʼinaya.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Mana nawale Sisa nadagiegu ʼeguma taha yoqoyoqonina ena vetunei ʼinaya, ta ge agu fata ena simana aqiaqi ana veʼewa ʼiuna weaqina.”
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.