Atos 18
Molima New Testament (MOX_FNS) vs ARA
1 ʼAbibodanaya Faulo Ateni nogea ta tauya ʼabaga qiduana Kolinita ʼinaya.
1 Depois disto, deixando Paulo Atenas, partiu para Corinto.
2 Omoʼe ʼinaya taha Diu ʼolotona lobea ana wawa Akwila, ta tauna ena ʼebeviʼoi diʼwe Fonito ʼinaya. Ma moqanena Filisila tawadega imai diʼwe Italiega, mana Sisa Kolodiasi me Diu qabudi luvine neidi Loma ʼinega ina ʼifoqe. ʼInega Faulo Akwila ma moqanena vayausidi.
2 Lá, encontrou certo judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, em vista de ter Cláudio decretado que todos os judeus se retirassem de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 Ta taudi edi fewa yubai ʼwafidiega be wese vutuvutudiega didi isaisailidi, ta wese Faulo ena fewa ʼedewana. ʼInega vewagawaga edi vanuea ta qabudi ifewa ʼaideganega.
3 E, posto que eram do mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava, pois a profissão deles era fazer tendas.
4 Ta Sabate ʼaidega ʼaidega Faulo me Diu edi vanue tafwalolo ʼinaya veveqae me Diu ta wese me Guliki ʼidia, mana nuanuana qabudi nuadi naʼeqaʼuya ta ina vetumaqana Ieisu ʼinaya.
4 E todos os sábados discorria na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Faulo nawale toatoa Kolinita ʼinaya, ʼinega Timoti ma iana Sailasa Masidonia ʼinega imai ʼinaya. Ta Faulo nawale lulugaihi me Diu ʼidia, ta tuta qabuna simasimana ʼidia Ieisu tauna Toʼetoyavua.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que o Cristo é Jesus.
6 Ta me Diu Faulo ena simana ge ida ʼawahaqiaqiea, ʼinega iʼawaluveifea. ʼInega Faulo ana kaleko fwayaqauna matadia ʼaubutubutu yavulea, e benaʼe edi ʼebeʼita edi noga weaqina, ta vonedi vonaya, “Omiʼa nawale ona veilaqe emi vedeba ʼiʼwana weaqina. Ta veilaqe nana weaqina taumiega ona veʼewemi, mana yaʼa ʼilumaiqigu yatoatoa. ʼInega tuta baʼinega ena nogemi be ena tauya taudi ge me Diu ʼidia!”
6 Opondo-se eles e blasfemando, sacudiu Paulo as vestes e disse-lhes: Sobre a vossa cabeça, o vosso sangue! Eu dele estou limpo e, desde agora, vou para os gentios.
7 ʼInega edi vanue tafwaloloya nogedi ta vanaqo Taitio Iusito ena vanuea ta maega itoatoa. Ta Taitio nana Yaubada ana toawatubo taha.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa era contígua à sinagoga.
8 Ta vanue tafwalolo ana tovanugweta ana wawa Kilisifo, tauna ena vanue ana totoayavo maega Kaiwabu Ieisu ivetumaqanea. Ta wese me Kolinita ʼeala Faulo ena lugaihi ʼinega iveʼale vetumaqana Ieisu ʼinaya, ʼinega babitaiso iʼewea.
8 Mas Crispo, o principal da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 ʼInega taha velovelovana ʼinaya Faulo kavona veʼwayoqega Kaiwabu Ieisu ʼitea voneaya, “Faulo, ge giwaliu nahaʼala. Vale Aqiaqina nawale una simana ʼifoqeyea, ta ge una luaʼu,
9 Teve Paulo durante a noite uma visão em que o Senhor lhe disse: Não temas; pelo contrário, fala e não te cales;
10 mana yaʼa oʼa maega katoatoa. Ta ge taha toga ana fata navunuqiu, mana baʼe ʼabaga nana ʼinaya tomotau ʼeala ivetumaqanegu ta taudi egu qabuyavo.”
10 porquanto eu estou contigo, e ninguém ousará fazer-te mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 ʼInega Faulo omoʼe ʼinaya toatoa waiʼena 18 ʼidia, ta Yaubada ena vona veveʼitedi.
11 E ali permaneceu um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Ta tuta nana Galio vegavana me Guliki edi diʼwe Akaya ʼinaya, e ʼinega vaina me Diu iveʼaidega ta Faulo ivevoalanea ikafia ta itauyea sabi vekotuna Galio matanaya.
12 Quando, porém, Gálio era procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus, concordemente, contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 ʼInega Faulo iveʼewea ivonaya, “Baʼe ʼoloto nana tomotau lulukeiedi ta veveʼitedi mali ʼeda Yaubada ana awatubo weaqina, ge itaʼa eda luvine ʼedewana.”
13 dizendo: Este persuade os homens a adorar a Deus por modo contrário à lei.
14 Tuta goyona be Faulo davona ʼeviviedi, ʼinega Galio madutovolo ta me Diu vonedi vonaya, “Omiʼa me Diu, ovineneqegu! ʼEguma baʼe ʼoloto nana vaina luveifana daviaqidi ʼidewani luveʼaliga be, vanawala be, vedavi be, e ʼinega luaqiaqiegu be emi veʼewa eda noqolia.
14 Ia Paulo falar, quando Gálio declarou aos judeus: Se fosse, com efeito, alguma injustiça ou crime da maior gravidade, ó judeus, de razão seria atender-vos;
15 Ta ʼesi emi veʼewa baʼe taumiega emi nuenuega vaina vona be wawa be emi luvine weaqidi, ʼinega taumiega ona luvine ami vitayavo weaqidi, ta yaʼa yanoga.”
15 mas, se é questão de palavra, de nomes e da vossa lei, tratai disso vós mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 ʼInega Galio me Diu ʼwavi ʼifoqeyedi vanue ʼebevetalaʼai ʼinega.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Ta toveʼewa diavona taha ʼoloto ana wawa Sositeni ikafia, tauna me Diu edi vanue tafwalolo ana tovanugweta, ta ilavua dadanea toluvineavo matadia. Ta Galio ge taha danuanua baʼe yani nana weaqina.
17 Então, todos agarraram Sóstenes, o principal da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Ta vekotu nana ʼabibodanaya Faulo vaina ʼaubena ʼidia nawale toatoa Kolinita ʼinaya. Tuta goyona nagelu, ta nugweta ʼabaga Senikila ʼinaya taha tomotau Faulo debana kuena daʼa yavulea. Lova Faulo debana ge dadaʼei, mana taha vona fofofola ʼinanea Yaubada ʼinaya.Vedaʼa gumwala ʼinega toʼekalesiayavo lukafoiedi ta wagega gelu sabi vaukamana diʼwe Silia weaqina. Ta Filisila ma moqanedi Akwila maega igelu itauya.
18 Mas Paulo, havendo permanecido ali ainda muitos dias, por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila, depois de ter raspado a cabeça em Cencreia, porque tomara voto.
19 ʼInega iʼifoqe ʼabaga qiduana Efeso ʼinaya ilugu, ta omoʼe ʼinaya Faulo Filisila ma moqanedi Akwila nogedi. Ta Faulo ena toa Efeso gamonaya tauya me Diu edi vanue tafwalolo ʼinaya ta lugu sabi veqae taudi maega.
19 Chegados a Éfeso, deixou-os ali; ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 ʼInega Faulo ivenoqiea ʼeguma ana fata tufwana tuta kuena maega ina toa, ta vonedi ge ana fata,
20 Rogando-lhe eles que permanecesse ali mais algum tempo, não acedeu.
21 vonedia, “ʼEguma Yaubada nahawafelegu nawale ena ʼevivi ena mai.” ʼInega me Efeso lukafoiedi ta gelu ʼevivi tauya.
21 Mas, despedindo-se, disse: Se Deus quiser, voltarei para vós outros. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Ta ʼinega lugu ʼabaga Sisalia ʼawaboqea. ʼInega ʼwatovu Ielusalema ʼinaya ta toʼekalesiayavo vayausidi. Vayausidi gumwala ʼinega ʼevivi mai ena ʼabaga qiduana Anitioki ʼinaya.
22 Chegando a Cesareia, desembarcou, subindo a Jerusalém; e, tendo saudado a igreja, desceu para Antioquia.
23 Ta Faulo tufwana tuta kuena Anitioki ʼinaya toatoa. ʼInega tauya diʼwe Galetia be Filigia ʼidia, ta ʼabaga taha taha ʼidia luvivila dadana ta Ieisu ana tovetumaqanayavo givewaiwaiedi.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, confirmando todos os discípulos.
24 ʼInega taha Diu ʼolotona ana wawa Afolosa mai Efeso ʼinaya. Tauna ena ʼebeviʼoi ʼabaga qiduana Alekisanidela diʼwe Itifita gamonaya. Tauna tolugaihi aqiaqina ta Buki Nugwenugweina ana toalamani aqiaqi.
24 Nesse meio tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Ta Afolosa lova veʼita ʼewea Kaiwabu ena ʼeda weaqina, ʼinega tuta qabuna me ena qaiawa tomotau veʼita tunutunuqina neineidi Ieisu weaqina. Ta ge dahalamania babitaiso Ieisu ana wawega weaqina, mana lova Ioni ena babitaisomo valena noqolia.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 ʼInega Afolosa me ena giwalifatu veʼale lugaihi me Diu edi vanue tafwalolo ʼinaya. Ta Filisila ma moqanedi Akwila ena lugaihi inoqolia. ʼInega iʼebeʼewea itauyea edi vanuea ta Yaubada ena ʼeda weaqina iveʼita aqiaqiea, e ʼinega Afolosa ena alamani veqidua.
26 Ele, pois, começou a falar ousadamente na sinagoga. Ouvindo-o, porém, Priscila e Áquila, tomaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Ta Afolosa nuanuana navaukamana diʼwe Akaya ʼinaya. ʼInega Efeso ana tovetumaqanayavo edi vona ʼinega igivewaiwaiea, ta taha leta iʼwayavia me Akaya ana tovetumaqanayavo ʼidia ta ivonedi be Afolosa ina ʼebeʼewea. Ta tuta nana Afolosa ʼifoqe Akaya ʼinaya, ʼinega taudi lova Yaubada ena nuakolokoloyega Ieisu ivetumaqanea iula qiduana neidi ena lugaihi ʼinega,
27 Querendo ele percorrer a Acaia, animaram-no os irmãos e escreveram aos discípulos para o receberem. Tendo chegado, auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 mana Afolosa me ena waiwai me Diu maega iveʼaeʼaetoga tomotau matadia. Ta Buki Nugwenugweina ʼinega Afolosa me Diu edi luveifana givesimatala ʼidia, ta veʼita aqiaqiedi vonigo Ieisu tauna Toʼetoyavua.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que o Cristo é Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.