Apocalipse 10
Molima New Testament (MOX_FNS) vs VC
1 ʼInega wese taha Yaubada ena tovaleʼewa waiwaina yaʼitea mahalega webuwebui mai. Taha gawata qiduana tovaleʼewa nana talaʼafwalia, ta wese siaebadi debanaya yaʼitea. Ta ʼiawana ana ʼita kavona vala ena simatala, ta ʼaqena adi ʼita kavona ʼoqola ʼalaʼalaidi.
1 Vi então outro anjo vigoroso descer do céu, revestido de uma nuvem e com o arco-íris em torno da cabeça. Seu rosto era como sol, e as suas pernas como colunas de fogo.
2 Ta ʼataqinega fefwai goyona tanatanaina kafikafia. ʼInega ʼaqena ana ʼataqi aʼuya mwadeʼwaya, ta ana keli bwaʼobwaʼo ʼinaya aʼuya.
2 Segurava na mão um pequeno livro aberto. Pôs o pé direito sobre o mar, o esquerdo sobre a terra
3 ʼInega bonana qiduanega gaba kavona yubai laioni edi boʼo ʼidewani. Boʼo gumwala ʼinega yavalata seveni adi yau wese edi dudu ʼinega iveʼiea.
3 e começou a clamar em alta voz, como um leão que ruge. Quando clamou, os sete trovões ressoaram.
4 Tuta goyona be baʼe yavalata diavona edi veʼia eda ʼwayavia, ta ʼinega wese taha bona yanoqolia mahalega vonegu vonaya, “Yavalata diavona edi dudu adi alamani ge una ʼwayavia, ta ʼesi tauʼu nuauya una nuaveʼavinidi!”
4 Quando cessaram de falar, dispunha-me a escrever, mas ouvi uma voz do céu que dizia: Sela o que falaram os sete trovões e não o escrevas.
5 Ta tovaleʼewa nana niʼa yaʼitea tovotovolo mwadeʼwaya be wese bwaʼobwaʼoya, tauna nimana ana ʼataqi silagaia mahalaya,
5 Então o anjo, que eu vira de pé sobre o mar e a terra, levantou a mão direita para o céu
6 e ʼinega ʼawatamatamana tauna Toatoa Vatayana ʼinaya, tauna mahala ʼivaʼavaʼaia be wese yani qabuna gamonaya, ta wese bwaʼobwaʼo be wese yani qabuna gamonaya, be wese mwadeʼwa ta wese yani qabuna gamonaya. Ta tovaleʼewa nana vonaya, “Yaubada ge wese tuta nahaʼunaqoyei,
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, que criou o céu e tudo o que há nele, a terra e tudo o que ela contém, o mar e tudo o que encerra, que não haveria mais tempo;
7 mana tuta nana Yaubada ena tovaleʼewa vesevenina wese ena bea namuʼea, ʼinega ena nuanua ʼwaiʼwaivina nagiveʼifoqeyea, ʼidewani lova ena tovesimasimanayavo ʼidia simanea.”
7 mas nos dias em que soasse a trombeta do sétimo anjo, se cumpriria o mistério de Deus, de acordo com a boa nova que confiou a seus servos, os profetas.
8 ʼInega wese bona nana mahalega yanoqola ʼeviviea voneguya, “Utauya tovaleʼewa nana ʼinaya tovotovolo mwadeʼwaya be bwaʼobwaʼoya, ta nimanega fefwai nana tanatanaina uʼewei!”
8 Então a voz que ouvi do céu falou-me de novo, e disse: Vai e toma o pequeno livro aberto da mão do anjo que está em pé sobre o mar e a terra.
9 ʼInega yatauya tovaleʼewa nana ʼinaya ta yavenoqiea be fefwai nana goyona naneigu. ʼInega voneguya, “E baʼe, uʼewei ta uʼaini. Ta ʼawauya ana ʼai yafayafana kavona muʼawa ʼidewani, ta ʼesi gamouya visiqa una lutonovia.”
9 Fui eu, pois, ter com o anjo, dizendo-lhe que me desse o pequeno livro. E ele me disse: Toma e devora-o! Ele te será amargo nas entranhas, mas, na boca, doce como o mel.
10 ʼInega fefwai nana nunumina yaʼewei yaʼainia ta yatonea. Ta tovaleʼewa nana ena vona ʼiguya vonahaqiaqi, mana ʼawaguya ana ʼai yagudatonovia yafayafa otaqina, ta tuta nana yatonea ʼinega gamoguya visiqa qiduana yalutonovia.
10 Tomei então o pequeno livro da mão do anjo e o comi. De fato, em minha boca tinha a doçura do mel, mas depois de o ter comido, amargou-me nas entranhas.
11 Gumwala, ʼinega wese voneguya, “Luaqiaqieu be wese una simana ʼifoqe maʼoda Yaubada naviaqa ʼaiqa qabu taha taha ʼidia, ta wese diʼwe taha taha ʼidia, ta wese bona taha taha ana toveqaeavo ʼidia, be wese toluvine qiduqiduadi ʼidia.”
11 Então foi-me explicado: Urge que ainda profetizes de novo a numerosas nações, povos, línguas e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.