Mateus 9

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs BKJ

Sair da comparação
1 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'sanle ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ niinale ‑a ba ‑wa la.
1 E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade.
2 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o nule‑ ‑flugba do 'le ‑a ni yrɔ do 'yi. Zesu 'a 'yaangole 'bhii‑ gadɛ mi 'ɛ madɔ mu 'ɛ ‑woo ‑kpaa ‑a ‑yi, 'ke ‑ya pele‑ gadɛ mi 'ɛ ni dɔɔ: «'Ŋ 'nɛ, 'e zru dɔ 'eglɔɔle, 'ŋ 'yaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ 'kpɛn ‑sroma ‑yaan.»
2 E eis que lhe trouxeram um homem paralítico, deitado em um leito; e Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, teus pecados são perdoados.
3 'Bhɛ 'yi bhe 'tɛ, 'ke 'Toŋ daan mu 'ɛ 'ke mu 'a 'pele 'mu 'gbu 'kpee dɔɔ: «Mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑yoo ‑Waanbhaa' 'tɔsiɛ zii'!»
3 E eis que, alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Zesu ‑o 'kpeejan‑ mu 'ɛ dɔle 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka 'kpeejan‑ mu 'ɛ ‑woo 'eyɔɔle ɛɛ?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?
5 'Woo‑ ‑za plɛ 'gbu 'lɛɛ‑ ‑o ‑de 'gbu ‑le 'eglɔɔle ɛɛ? 'Ke 'an pe gadɛ mi 'ɛ ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'yaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma ‑sroma ‑yaan› Taa‑ 'ke 'an pe ‑a ni dɔɔ: ‹'E 'wlɛn‑, 'bhɛɛ‑ 'taawo ɛɛ?›
5 Pois, o que é mais fácil, dizer: Os teus pecados são perdoados; ou dizer: Levanta-te e anda?
6 'Duŋ‑ 'ŋ 'yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'kaa 'yaango‑ dɔɔ 'bhɛ 'seŋ ‑o Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ ni 'trɛ ta ‑gɛ 'kee‑ bhaaplɛŋ mu a ‑za 'yɔɔ‑ mu ma ‑sroma yan.» ‑Ayile 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «'E 'wlɛn‑, 'e 'yila‑ yrɔ 'ɛ 'si, 'bhɛɛ‑ ge 'e ba ‑lɛ ma!»
6 Mas, para que saibais que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse então ao paralítico): Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑flugba 'ɛ ‑ya ‑wlɛnle', 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ ‑a ba ‑lɛ ma.
7 E ele levantando-se, foi para sua casa.
8 ‑Zamaa' 'ɛ 'yrɛkpale ‑flugba 'ɛ 'bheele‑ ma, 'ke ‑gblaan 'klale ‑o ‑yi, 'bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑o ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔle 'bhɛ 'seŋ ‑glɔɔn 'ɛ 'naza‑ 'ɛ 'yi bhaaplɛŋ mu ni 'bhɛ ma.
8 Mas a multidão, vendo isso, maravilhava-se, e glorificaram a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 'Bhɛ blaan, Zesu 'yaa‑ ge 'zi bhla 'la ba, 'ke ‑a ‑yrɛkpale mɛɛ do yaale ma 'nisra gbawo 'fɛ 'ɛ ꞊la: ‑O ‑yaa 'bhɛ sii Matie. 'Bhɛ 'nɔɔ‑ bhe, 'ke ‑ya pelɛ 'bhɛ ni dɔɔ: «Nu dɔ 'ŋ zi!» Matie 'e 'wlɛnle‑ 'kee‑ gele‑ dɔlɛ Zesu zi.
9 E passando Jesus dali, viu assentado na coletoria um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 'Bhɛ blaan, Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ pɛbhle 'zi Matie ba 'fɛ 'ɛ ꞊la. 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, Zesu 'pegee 'nisrakun mu ‑bebe 'pegee mɛɛ 'joo 'yɔɔ‑ ‑bhɛɛke' mu ‑yaa pɛbhle 'zi 'eke‑ ta.
10 E aconteceu que, estando Jesus em casa sentado à mesa, eis que, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Farizi mu 'ɛ ‑o ‑yrɛkpale 'bhɛ ma 'tɛ, 'ke ‑wa pele‑ Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka daan mi 'ɛ 'pegee 'nisrakun mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'joo 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑woo pɛbhle 'zi 'eke‑ ta ɛɛ?»
11 E os fariseus, vendo isso, perguntaram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Zesu 'trɔnbɔle ‑o wojan 'ɛ 'yi, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Mɛɛ 'klɛnyawole mu maza laa ‑o ‑laanɛkpa mi ma; 'ke yaa 'e go gadɛ mu ba.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Os sãos não têm necessidade de médico, mas sim os que estão enfermos.
13 ‑Waanbhaa' ‑yaa' ‑jangɔ' do 'kpɔ 'la ꞊woa dɔɔ: ‹'Ŋ maza laa ‑o 'sraka do 'kpɔ ma 'ke ya 'e go mɛɛ ‑yrɛnklale 'ŋ ma 'bhɛ ba;› ‑ka ge 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yima, 'bhɛɛ‑ ‑kaa daan. ‑Amasrɔyi 'naa 'nulɛ‑ mɛɛ 'la zan mu 'mu 'gbu ye 'bhii‑ mɛɛ ‑lɛdɔɔle mu 'mu 'siiyrɛ‑ nɔɔ‑, 'duŋ‑ 'ŋ ꞊nwa ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mu ‑la 'siilɛ‑.»
13 Ide, pois, e aprendei o que significa isto: Eu quero misericórdia, e não sacrifício; porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores ao arrependimento.
14 ‑Yrekpaa' do, 'ke Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'nule Zesu ba, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'o mɔɔ 'pegee Farizi mu 'ɛ 'o 'suŋwla 'ebebele, 'bhɛɛ‑ 'yaa‑ pɛ ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa 'suŋwla‑ ɛɛ?»
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, dizendo: Por que nós e os fariseus jejuamos com frequência, mas os teus discípulos não jejuam?
15 'Bhɛɛ‑, Zesu 'bhɛ ‑jan 'ɛ zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ka mu 'gbu 'kpee ma, le dɔyrɛ nɔɔ‑ mu 'ɛ ‑o sɔ ‑o wlɛyisriwole 'ke le ‑nɔɔ 'ɛ 'yoo ‑o ‑din 'waati 'la ba ɛɛ? 'Yooye‑ 'bhɛ 'la sɔ klɛle! 'Duŋ‑ 'ke le ‑nɔɔ 'ɛ ‑gwa ‑o ‑din bhla 'la ba, 'bhɛɛ‑ ‑o nu 'suŋwlalɛ 'tɛ.»
15 E disse-lhes Jesus: Podem os convidados do noivo estar de luto, enquanto o noivo está com eles? Mas dias virão, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 «Waa sɔ dunɛ‑ gwe ‑yisrale 'ke sɔpee' drɛɛ 'le; 'kebhlaale, sɔpee' drɛɛ 'ɛ 'wlayrɛ‑ nɔɔ‑ 'eke‑ ta, ‑e dunɛ‑ gwe 'ɛ 'bhɛ sɔ 'ɛ glaan; 'bhɛɛ‑ ‑e 'peedɛ‑ 'egbɛnɛle 'ke 'bhɛ kan ‑a 'peedɛyrɛ ꞊lwa 'ɛ ta.
16 Nenhum homem põe remendo de pano novo em roupa velha, porque o remendo rompe a roupa, e faz-se pior a rotura.
17 'Bhɛɛ‑ waa ‑wɛɛn drɛɛ kla wi 'flɛ 'floko gwe mu 'yi; 'ke 'bhɛ ꞊kla wi 'flɛ 'floko gwe mu 'ɛ ‑o 'peedɛ‑, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yi ‑wɛɛn 'ɛ klalaa', 'bhɛɛ‑ ‑e klɛ 'ke 'siɛ pɛ 'le. 'Duŋ‑ ‑o ‑wɛɛn drɛɛ kla wi 'flɛ 'floko drɛɛ mu ‑la ‑yi, 'bhɛɛ‑ waa sɔ 'eke‑ 'siɛle.»
17 Nenhum homem coloca vinho novo em odres velhos; do contrário os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem; mas coloca-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Zesu 'yaa‑ 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'wo zii' ‑o ni bhla 'la ba, 'ke Zuufu mu 'ɛ ‑waa' ‑kuŋlii do nule‑ Zesu ba, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'kpɔ zɛnle‑ Zesu 'lɛɛ. 'Bhɛɛ‑ ‑e pe dɔɔ: «'Ŋ 'lu 'nɛ 'ɛ ꞊kla 'ke 'siɛle, 'bhɛ ꞊nɔɔ 'laa ‑mɔlɛ' ‑li, nu ge 'e gbɛkpa' ‑a ma, 'bhɛɛ‑ ‑e bwe gale ba.»
18 Enquanto ele ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um certo governante e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas venha e impõe tua mão sobre ela, e ela viverá.
19 Zesu 'e 'wlɛnle‑, 'ke ‑o 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ dɔle‑ mɛɛ 'ɛ zi.
19 Levantando-se, pois, Jesus, o seguiu, e também foram os seus discípulos.
20 'Duŋ‑, le do ‑yaa ‑zamaa' 'ɛ 'pleŋ‑, 'bhɛ lɛɛ vu ta plɛ ‑le yaa bhe, 'ke yaa ‑yito' 'ɛ 'lɛ 'laa kan. 'Bhɛ le 'ɛ ꞊nwa Zesu ‑zanta' yrɛtɛtɛ, 'ke ‑ya gbɛ yanle‑ 'bhɛ ta dunɛ‑ gbɔɔn 'ɛ ma.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos, padecia de um fluxo de sangue, chegando-se por detrás dele, tocou na orla de sua veste.
21 ‑E ‑yaa pe 'zi ‑a 'gbu 'kpee dɔɔ: «'Ali‑ 'ke 'ŋ 'yaa‑ sɔ 'ŋ gbɛ yanle sa ‑a ta dunɛ‑ 'ɛ ma, 'ŋ 'yaa‑ nu ‑bheelɛ'.»
21 Pois ela dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, eu ficarei sã.
22 Zesu 'e 'yrɛkpale ‑a ‑zanta', 'kee‑ 'yee‑ le 'ɛ 'yele, 'bhɛɛ‑ ‑e pe 'bhɛ ni dɔɔ: «'E zru dɔ 'eglɔɔle, 'ŋ lu! 'Yee 'kpalawoa mi 'yi bhe 'e 'bheela‑.» 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke 'yee‑ le 'ɛ 'bheele.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo filha, a tua fé te curou! E naquela mesma hora a mulher ficou sã.
23 Zesu 'bhɔle‑ Zuufu mu 'ɛ ‑waa' ‑kuŋlii 'ɛ ba, 'kee‑ bheela ‑gofɛn' 'pɛn mu 'pegee ‑zamaa' 'srɛ do yele‑. ‑O ‑yaa wisi' zii' 'eglɔɔle ‑asiikɔɔ mɛɛ laa ‑yaa sɔ jan 'male.
23 E Jesus, chegando à casa do governante, e vendo os flautistas e as pessoas em alvoroço,
24 'Bhɛ 'yi, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'pwɛ, ‑nɛ ‑gblanɛ 'ɛ yaa galɛ, 'duŋ‑ ‑yoo yidɛ 'zi.» ‑Ayile, 'ke mɛɛ mu 'ɛ ‑o 'sɔnsile Zesu ma.
24 disse-lhes: Retirai-vos, pois a menina não está morta, mas dorme. E riram dele para o escarnecer.
25 ‑Zamaa' 'ɛ 'pwɛle‑ blaan 'pɛɛlii‑, 'ke Zesu 'wlale 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑nɛ ‑gblanɛ 'ɛ 'kunle 'bhɛ gbɛ ma, 'ke 'bhɛ bwele‑ gale ba, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'e 'wlɛnle.
25 Mas quando as pessoas foram colocadas para fora, ele entrou, a tomou pela sua mão, e a menina se levantou.
26 'Bhɛ ‑nɛ ‑gblanɛ 'ɛ bweza 'ɛ gale ba, 'bhɛ ꞊zian 'yee‑ 'klɛɛn 'ɛ 'yi yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ.
26 E sua fama acerca disto foi por toda aquela terra.
27 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu gele‑ yrɛ ‑bhɛɛke' do ꞊nɔɔ. ‑E ‑yaa 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yrɛ 'wile‑ mi plɛ 'taawole 'sanle ‑a zi, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu 'a pe 'eglɔɔle dɔɔ: «Davidi 'nranɛ‑, 'o 'yrɛnkla 'e ma!»
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois homens cegos, clamando e dizendo: Filho de Davi, tem misericórdia de nós.
28 Zesu 'bhɔle‑ ‑a ba ‑lɛ ma, 'ke 'woo‑ ‑yrɛ 'wi mi plɛ ‑woo mabɛɛnle 'a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ka 'gbu 'kpee ma 'mi sɔ 'ka 'bheele ɛɛ?» 'Bhɛɛ‑ ‑o pe ‑a ni: «‑Aani' 'o Zan.»
28 E, quando ele chegou à casa, os homens cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe: Sim, Senhor.
29 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'e gbɛ 'kpale ‑o ‑yrɛbhɛ' mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «Bhaa 'ka 'bhee‑ 'bhii‑ 'ka 'ka ꞊kpaa 'mi 'yi gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe.»
29 Então ele tocou nos seus olhos, dizendo: conforme a vossa fé vos seja feito.
30 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yrɛbhɛ' mu 'ɛ 'liiploola. ‑Ayile, Zesu ‑o ‑lɛmazwan 'eglɔɔle 'ke ‑ya pe ‑o ni dɔɔ: «'Ka 'laa 'ka 'bheeza‑ 'ɛ 'yipelɛ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ni.»
30 E seus olhos foram abertos; e Jesus rigorosamente lhes advertiu, dizendo: Vede para que nenhum homem saiba isto.
31 'Duŋ‑ ‑o 'pwɛle‑ blaan 'pɛɛlii‑, 'ke ‑wa 'tɔbhɔleya 'ɛ zɛnle‑ 'klɛɛn 'ɛ 'yi yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ.
31 Mas eles, saindo, espalharam a sua fama por toda aquela terra.
32 ‑O ‑yaa ge 'zi 'waati 'la ba, 'ke ‑o nule‑ mɛɛ do 'le Zesu ba. 'Bhɛ mɛɛ 'ɛ 'bhɛ 'laa ‑yaa sɔ ‑wele', ‑amasrɔyi 'bhobho 'yaa‑ 'bhɛ 'lɛ ta.
32 Enquanto eles saíam, eis que lhe trouxeram um homem mudo possuído por um demônio.
33 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke Zesu 'yee‑ 'bhobho lii 'ɛ ‑gbinle' ‑a zi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑janwole 'sanle. ‑Ayile, ‑zamaa' 'ɛ 'kpeelɛnia ‑o ma, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa 'pe 'zi 'kaa: «'Waa 'bhɛ 'yansi ‑za yelɛ ‑lido' Izraɛli 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑gɛ!»
33 E, o demônio sendo expulso, o mudo falou; e as multidões se maravilharam, dizendo: Nunca se viu algo assim em Israel.
34 'Duŋ‑ Farizi mu 'ɛ 'yaa‑ pe 'zi dɔɔ: «‑Setran' mu ‑kuŋlii 'gbu 'ɛ 'bhɛ ‑le 'zina mu ‑gbin 'seŋ 'na zii' ‑a ni!»
34 Os fariseus, porém, diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Zesu 'yaa‑ ge ‑wa ‑gbɛnɛ 'pegee ‑wa 'nɛ mu 'ɛ 'kpɛn ta. ‑E ‑yaa mɛɛ mu daan ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'le Zuufu mu daanfɛ' mu 'ɛ ꞊la; 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ma jan ‑nrale' 'ɛ 'wo zii', 'bhɛ 'pegee ‑e ‑yaa gadɛ mu 'ɛ 'kpɛn ‑glɔɔn 'pegee ‑sɔŋzan' mu 'ɛ 'bhee zii'.
35 E Jesus foi por todas as cidades e aldeias, ensinando nas suas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e todas as doenças entre o povo.
36 Zesu ‑zamaa' 'ɛ 'yele, 'ke mɛɛ mu 'ɛ 'yrɛnklale ‑a ma, ‑amasrɔyi ‑o 'trɛbhɔle ‑yaa, 'bhɛ 'pegee ‑o ‑gblɔzi' gale ‑yaa 'bhii‑ ‑bhlaa mu 'la ‑o gooba mi laa ‑o ta.
36 E, ele vendo as multidões, moveu-se com compaixão delas, porque estavam exaustas e dispersas, como ovelhas que não têm pastor.
37 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Waanbhaa' a ye 'ɛ ‑yoo 'bhii‑ ‑mlɔ gba ‑gbɛnɛ do 'la 'tranle‑ ‑o, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ yewonɛ mu laa ‑o 'ebebele 'ke ‑wa kan, 'bhɛɛ‑ ‑wa wla zrɛ 'yi.
37 Então ele disse aos seus discípulos: A seara verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores.
38 'Bhɛla‑ ‑yile, ‑ka ‑sromabɔ gbazan 'ɛ ni, 'kooko‑ ‑e sɔ yewonɛ ‑bebe 'winbɔle ‑mlɔ 'ɛ 'kan yrɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑wa wla zrɛ 'yi.»
38 Orai, pois, ao Senhor da seara, que envie trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.