Mateus 9

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'sanle ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ niinale ‑a ba ‑wa la.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o nule‑ ‑flugba do 'le ‑a ni yrɔ do 'yi. Zesu 'a 'yaangole 'bhii‑ gadɛ mi 'ɛ madɔ mu 'ɛ ‑woo ‑kpaa ‑a ‑yi, 'ke ‑ya pele‑ gadɛ mi 'ɛ ni dɔɔ: «'Ŋ 'nɛ, 'e zru dɔ 'eglɔɔle, 'ŋ 'yaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ 'kpɛn ‑sroma ‑yaan.»
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 'Bhɛ 'yi bhe 'tɛ, 'ke 'Toŋ daan mu 'ɛ 'ke mu 'a 'pele 'mu 'gbu 'kpee dɔɔ: «Mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑yoo ‑Waanbhaa' 'tɔsiɛ zii'!»
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Zesu ‑o 'kpeejan‑ mu 'ɛ dɔle 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka 'kpeejan‑ mu 'ɛ ‑woo 'eyɔɔle ɛɛ?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 'Woo‑ ‑za plɛ 'gbu 'lɛɛ‑ ‑o ‑de 'gbu ‑le 'eglɔɔle ɛɛ? 'Ke 'an pe gadɛ mi 'ɛ ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'yaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma ‑sroma ‑yaan› Taa‑ 'ke 'an pe ‑a ni dɔɔ: ‹'E 'wlɛn‑, 'bhɛɛ‑ 'taawo ɛɛ?›
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 'Duŋ‑ 'ŋ 'yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'kaa 'yaango‑ dɔɔ 'bhɛ 'seŋ ‑o Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ ni 'trɛ ta ‑gɛ 'kee‑ bhaaplɛŋ mu a ‑za 'yɔɔ‑ mu ma ‑sroma yan.» ‑Ayile 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «'E 'wlɛn‑, 'e 'yila‑ yrɔ 'ɛ 'si, 'bhɛɛ‑ ge 'e ba ‑lɛ ma!»
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑flugba 'ɛ ‑ya ‑wlɛnle', 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ ‑a ba ‑lɛ ma.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 ‑Zamaa' 'ɛ 'yrɛkpale ‑flugba 'ɛ 'bheele‑ ma, 'ke ‑gblaan 'klale ‑o ‑yi, 'bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑o ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔle 'bhɛ 'seŋ ‑glɔɔn 'ɛ 'naza‑ 'ɛ 'yi bhaaplɛŋ mu ni 'bhɛ ma.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 'Bhɛ blaan, Zesu 'yaa‑ ge 'zi bhla 'la ba, 'ke ‑a ‑yrɛkpale mɛɛ do yaale ma 'nisra gbawo 'fɛ 'ɛ ꞊la: ‑O ‑yaa 'bhɛ sii Matie. 'Bhɛ 'nɔɔ‑ bhe, 'ke ‑ya pelɛ 'bhɛ ni dɔɔ: «Nu dɔ 'ŋ zi!» Matie 'e 'wlɛnle‑ 'kee‑ gele‑ dɔlɛ Zesu zi.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 'Bhɛ blaan, Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ pɛbhle 'zi Matie ba 'fɛ 'ɛ ꞊la. 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, Zesu 'pegee 'nisrakun mu ‑bebe 'pegee mɛɛ 'joo 'yɔɔ‑ ‑bhɛɛke' mu ‑yaa pɛbhle 'zi 'eke‑ ta.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Farizi mu 'ɛ ‑o ‑yrɛkpale 'bhɛ ma 'tɛ, 'ke ‑wa pele‑ Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka daan mi 'ɛ 'pegee 'nisrakun mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'joo 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑woo pɛbhle 'zi 'eke‑ ta ɛɛ?»
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Zesu 'trɔnbɔle ‑o wojan 'ɛ 'yi, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Mɛɛ 'klɛnyawole mu maza laa ‑o ‑laanɛkpa mi ma; 'ke yaa 'e go gadɛ mu ba.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 ‑Waanbhaa' ‑yaa' ‑jangɔ' do 'kpɔ 'la ꞊woa dɔɔ: ‹'Ŋ maza laa ‑o 'sraka do 'kpɔ ma 'ke ya 'e go mɛɛ ‑yrɛnklale 'ŋ ma 'bhɛ ba;› ‑ka ge 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yima, 'bhɛɛ‑ ‑kaa daan. ‑Amasrɔyi 'naa 'nulɛ‑ mɛɛ 'la zan mu 'mu 'gbu ye 'bhii‑ mɛɛ ‑lɛdɔɔle mu 'mu 'siiyrɛ‑ nɔɔ‑, 'duŋ‑ 'ŋ ꞊nwa ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mu ‑la 'siilɛ‑.»
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 ‑Yrekpaa' do, 'ke Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'nule Zesu ba, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'o mɔɔ 'pegee Farizi mu 'ɛ 'o 'suŋwla 'ebebele, 'bhɛɛ‑ 'yaa‑ pɛ ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa 'suŋwla‑ ɛɛ?»
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 'Bhɛɛ‑, Zesu 'bhɛ ‑jan 'ɛ zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ka mu 'gbu 'kpee ma, le dɔyrɛ nɔɔ‑ mu 'ɛ ‑o sɔ ‑o wlɛyisriwole 'ke le ‑nɔɔ 'ɛ 'yoo ‑o ‑din 'waati 'la ba ɛɛ? 'Yooye‑ 'bhɛ 'la sɔ klɛle! 'Duŋ‑ 'ke le ‑nɔɔ 'ɛ ‑gwa ‑o ‑din bhla 'la ba, 'bhɛɛ‑ ‑o nu 'suŋwlalɛ 'tɛ.»
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 «Waa sɔ dunɛ‑ gwe ‑yisrale 'ke sɔpee' drɛɛ 'le; 'kebhlaale, sɔpee' drɛɛ 'ɛ 'wlayrɛ‑ nɔɔ‑ 'eke‑ ta, ‑e dunɛ‑ gwe 'ɛ 'bhɛ sɔ 'ɛ glaan; 'bhɛɛ‑ ‑e 'peedɛ‑ 'egbɛnɛle 'ke 'bhɛ kan ‑a 'peedɛyrɛ ꞊lwa 'ɛ ta.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 'Bhɛɛ‑ waa ‑wɛɛn drɛɛ kla wi 'flɛ 'floko gwe mu 'yi; 'ke 'bhɛ ꞊kla wi 'flɛ 'floko gwe mu 'ɛ ‑o 'peedɛ‑, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yi ‑wɛɛn 'ɛ klalaa', 'bhɛɛ‑ ‑e klɛ 'ke 'siɛ pɛ 'le. 'Duŋ‑ ‑o ‑wɛɛn drɛɛ kla wi 'flɛ 'floko drɛɛ mu ‑la ‑yi, 'bhɛɛ‑ waa sɔ 'eke‑ 'siɛle.»
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Zesu 'yaa‑ 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'wo zii' ‑o ni bhla 'la ba, 'ke Zuufu mu 'ɛ ‑waa' ‑kuŋlii do nule‑ Zesu ba, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'kpɔ zɛnle‑ Zesu 'lɛɛ. 'Bhɛɛ‑ ‑e pe dɔɔ: «'Ŋ 'lu 'nɛ 'ɛ ꞊kla 'ke 'siɛle, 'bhɛ ꞊nɔɔ 'laa ‑mɔlɛ' ‑li, nu ge 'e gbɛkpa' ‑a ma, 'bhɛɛ‑ ‑e bwe gale ba.»
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Zesu 'e 'wlɛnle‑, 'ke ‑o 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ dɔle‑ mɛɛ 'ɛ zi.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 'Duŋ‑, le do ‑yaa ‑zamaa' 'ɛ 'pleŋ‑, 'bhɛ lɛɛ vu ta plɛ ‑le yaa bhe, 'ke yaa ‑yito' 'ɛ 'lɛ 'laa kan. 'Bhɛ le 'ɛ ꞊nwa Zesu ‑zanta' yrɛtɛtɛ, 'ke ‑ya gbɛ yanle‑ 'bhɛ ta dunɛ‑ gbɔɔn 'ɛ ma.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 ‑E ‑yaa pe 'zi ‑a 'gbu 'kpee dɔɔ: «'Ali‑ 'ke 'ŋ 'yaa‑ sɔ 'ŋ gbɛ yanle sa ‑a ta dunɛ‑ 'ɛ ma, 'ŋ 'yaa‑ nu ‑bheelɛ'.»
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Zesu 'e 'yrɛkpale ‑a ‑zanta', 'kee‑ 'yee‑ le 'ɛ 'yele, 'bhɛɛ‑ ‑e pe 'bhɛ ni dɔɔ: «'E zru dɔ 'eglɔɔle, 'ŋ lu! 'Yee 'kpalawoa mi 'yi bhe 'e 'bheela‑.» 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke 'yee‑ le 'ɛ 'bheele.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Zesu 'bhɔle‑ Zuufu mu 'ɛ ‑waa' ‑kuŋlii 'ɛ ba, 'kee‑ bheela ‑gofɛn' 'pɛn mu 'pegee ‑zamaa' 'srɛ do yele‑. ‑O ‑yaa wisi' zii' 'eglɔɔle ‑asiikɔɔ mɛɛ laa ‑yaa sɔ jan 'male.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 'Bhɛ 'yi, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'pwɛ, ‑nɛ ‑gblanɛ 'ɛ yaa galɛ, 'duŋ‑ ‑yoo yidɛ 'zi.» ‑Ayile, 'ke mɛɛ mu 'ɛ ‑o 'sɔnsile Zesu ma.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 ‑Zamaa' 'ɛ 'pwɛle‑ blaan 'pɛɛlii‑, 'ke Zesu 'wlale 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑nɛ ‑gblanɛ 'ɛ 'kunle 'bhɛ gbɛ ma, 'ke 'bhɛ bwele‑ gale ba, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'e 'wlɛnle.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 'Bhɛ ‑nɛ ‑gblanɛ 'ɛ bweza 'ɛ gale ba, 'bhɛ ꞊zian 'yee‑ 'klɛɛn 'ɛ 'yi yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu gele‑ yrɛ ‑bhɛɛke' do ꞊nɔɔ. ‑E ‑yaa 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yrɛ 'wile‑ mi plɛ 'taawole 'sanle ‑a zi, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu 'a pe 'eglɔɔle dɔɔ: «Davidi 'nranɛ‑, 'o 'yrɛnkla 'e ma!»
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Zesu 'bhɔle‑ ‑a ba ‑lɛ ma, 'ke 'woo‑ ‑yrɛ 'wi mi plɛ ‑woo mabɛɛnle 'a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ka 'gbu 'kpee ma 'mi sɔ 'ka 'bheele ɛɛ?» 'Bhɛɛ‑ ‑o pe ‑a ni: «‑Aani' 'o Zan.»
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'e gbɛ 'kpale ‑o ‑yrɛbhɛ' mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «Bhaa 'ka 'bhee‑ 'bhii‑ 'ka 'ka ꞊kpaa 'mi 'yi gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe.»
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yrɛbhɛ' mu 'ɛ 'liiploola. ‑Ayile, Zesu ‑o ‑lɛmazwan 'eglɔɔle 'ke ‑ya pe ‑o ni dɔɔ: «'Ka 'laa 'ka 'bheeza‑ 'ɛ 'yipelɛ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ni.»
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 'Duŋ‑ ‑o 'pwɛle‑ blaan 'pɛɛlii‑, 'ke ‑wa 'tɔbhɔleya 'ɛ zɛnle‑ 'klɛɛn 'ɛ 'yi yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 ‑O ‑yaa ge 'zi 'waati 'la ba, 'ke ‑o nule‑ mɛɛ do 'le Zesu ba. 'Bhɛ mɛɛ 'ɛ 'bhɛ 'laa ‑yaa sɔ ‑wele', ‑amasrɔyi 'bhobho 'yaa‑ 'bhɛ 'lɛ ta.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke Zesu 'yee‑ 'bhobho lii 'ɛ ‑gbinle' ‑a zi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑janwole 'sanle. ‑Ayile, ‑zamaa' 'ɛ 'kpeelɛnia ‑o ma, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa 'pe 'zi 'kaa: «'Waa 'bhɛ 'yansi ‑za yelɛ ‑lido' Izraɛli 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑gɛ!»
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 'Duŋ‑ Farizi mu 'ɛ 'yaa‑ pe 'zi dɔɔ: «‑Setran' mu ‑kuŋlii 'gbu 'ɛ 'bhɛ ‑le 'zina mu ‑gbin 'seŋ 'na zii' ‑a ni!»
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Zesu 'yaa‑ ge ‑wa ‑gbɛnɛ 'pegee ‑wa 'nɛ mu 'ɛ 'kpɛn ta. ‑E ‑yaa mɛɛ mu daan ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'le Zuufu mu daanfɛ' mu 'ɛ ꞊la; 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ma jan ‑nrale' 'ɛ 'wo zii', 'bhɛ 'pegee ‑e ‑yaa gadɛ mu 'ɛ 'kpɛn ‑glɔɔn 'pegee ‑sɔŋzan' mu 'ɛ 'bhee zii'.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Zesu ‑zamaa' 'ɛ 'yele, 'ke mɛɛ mu 'ɛ 'yrɛnklale ‑a ma, ‑amasrɔyi ‑o 'trɛbhɔle ‑yaa, 'bhɛ 'pegee ‑o ‑gblɔzi' gale ‑yaa 'bhii‑ ‑bhlaa mu 'la ‑o gooba mi laa ‑o ta.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Waanbhaa' a ye 'ɛ ‑yoo 'bhii‑ ‑mlɔ gba ‑gbɛnɛ do 'la 'tranle‑ ‑o, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ yewonɛ mu laa ‑o 'ebebele 'ke ‑wa kan, 'bhɛɛ‑ ‑wa wla zrɛ 'yi.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 'Bhɛla‑ ‑yile, ‑ka ‑sromabɔ gbazan 'ɛ ni, 'kooko‑ ‑e sɔ yewonɛ ‑bebe 'winbɔle ‑mlɔ 'ɛ 'kan yrɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑wa wla zrɛ 'yi.»
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.