Mateus 9

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'sanle ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ niinale ‑a ba ‑wa la.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o nule‑ ‑flugba do 'le ‑a ni yrɔ do 'yi. Zesu 'a 'yaangole 'bhii‑ gadɛ mi 'ɛ madɔ mu 'ɛ ‑woo ‑kpaa ‑a ‑yi, 'ke ‑ya pele‑ gadɛ mi 'ɛ ni dɔɔ: «'Ŋ 'nɛ, 'e zru dɔ 'eglɔɔle, 'ŋ 'yaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ 'kpɛn ‑sroma ‑yaan.»
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 'Bhɛ 'yi bhe 'tɛ, 'ke 'Toŋ daan mu 'ɛ 'ke mu 'a 'pele 'mu 'gbu 'kpee dɔɔ: «Mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑yoo ‑Waanbhaa' 'tɔsiɛ zii'!»
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Zesu ‑o 'kpeejan‑ mu 'ɛ dɔle 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka 'kpeejan‑ mu 'ɛ ‑woo 'eyɔɔle ɛɛ?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 'Woo‑ ‑za plɛ 'gbu 'lɛɛ‑ ‑o ‑de 'gbu ‑le 'eglɔɔle ɛɛ? 'Ke 'an pe gadɛ mi 'ɛ ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'yaa‑ ‑za 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ma ‑sroma ‑yaan› Taa‑ 'ke 'an pe ‑a ni dɔɔ: ‹'E 'wlɛn‑, 'bhɛɛ‑ 'taawo ɛɛ?›
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 'Duŋ‑ 'ŋ 'yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'kaa 'yaango‑ dɔɔ 'bhɛ 'seŋ ‑o Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ ni 'trɛ ta ‑gɛ 'kee‑ bhaaplɛŋ mu a ‑za 'yɔɔ‑ mu ma ‑sroma yan.» ‑Ayile 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «'E 'wlɛn‑, 'e 'yila‑ yrɔ 'ɛ 'si, 'bhɛɛ‑ ge 'e ba ‑lɛ ma!»
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑flugba 'ɛ ‑ya ‑wlɛnle', 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ ‑a ba ‑lɛ ma.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 ‑Zamaa' 'ɛ 'yrɛkpale ‑flugba 'ɛ 'bheele‑ ma, 'ke ‑gblaan 'klale ‑o ‑yi, 'bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑o ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔle 'bhɛ 'seŋ ‑glɔɔn 'ɛ 'naza‑ 'ɛ 'yi bhaaplɛŋ mu ni 'bhɛ ma.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 'Bhɛ blaan, Zesu 'yaa‑ ge 'zi bhla 'la ba, 'ke ‑a ‑yrɛkpale mɛɛ do yaale ma 'nisra gbawo 'fɛ 'ɛ ꞊la: ‑O ‑yaa 'bhɛ sii Matie. 'Bhɛ 'nɔɔ‑ bhe, 'ke ‑ya pelɛ 'bhɛ ni dɔɔ: «Nu dɔ 'ŋ zi!» Matie 'e 'wlɛnle‑ 'kee‑ gele‑ dɔlɛ Zesu zi.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 'Bhɛ blaan, Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ pɛbhle 'zi Matie ba 'fɛ 'ɛ ꞊la. 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, Zesu 'pegee 'nisrakun mu ‑bebe 'pegee mɛɛ 'joo 'yɔɔ‑ ‑bhɛɛke' mu ‑yaa pɛbhle 'zi 'eke‑ ta.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Farizi mu 'ɛ ‑o ‑yrɛkpale 'bhɛ ma 'tɛ, 'ke ‑wa pele‑ Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka daan mi 'ɛ 'pegee 'nisrakun mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'joo 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑woo pɛbhle 'zi 'eke‑ ta ɛɛ?»
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Zesu 'trɔnbɔle ‑o wojan 'ɛ 'yi, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Mɛɛ 'klɛnyawole mu maza laa ‑o ‑laanɛkpa mi ma; 'ke yaa 'e go gadɛ mu ba.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 ‑Waanbhaa' ‑yaa' ‑jangɔ' do 'kpɔ 'la ꞊woa dɔɔ: ‹'Ŋ maza laa ‑o 'sraka do 'kpɔ ma 'ke ya 'e go mɛɛ ‑yrɛnklale 'ŋ ma 'bhɛ ba;› ‑ka ge 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yima, 'bhɛɛ‑ ‑kaa daan. ‑Amasrɔyi 'naa 'nulɛ‑ mɛɛ 'la zan mu 'mu 'gbu ye 'bhii‑ mɛɛ ‑lɛdɔɔle mu 'mu 'siiyrɛ‑ nɔɔ‑, 'duŋ‑ 'ŋ ꞊nwa ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mu ‑la 'siilɛ‑.»
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 ‑Yrekpaa' do, 'ke Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'nule Zesu ba, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'o mɔɔ 'pegee Farizi mu 'ɛ 'o 'suŋwla 'ebebele, 'bhɛɛ‑ 'yaa‑ pɛ ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa 'suŋwla‑ ɛɛ?»
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 'Bhɛɛ‑, Zesu 'bhɛ ‑jan 'ɛ zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ka mu 'gbu 'kpee ma, le dɔyrɛ nɔɔ‑ mu 'ɛ ‑o sɔ ‑o wlɛyisriwole 'ke le ‑nɔɔ 'ɛ 'yoo ‑o ‑din 'waati 'la ba ɛɛ? 'Yooye‑ 'bhɛ 'la sɔ klɛle! 'Duŋ‑ 'ke le ‑nɔɔ 'ɛ ‑gwa ‑o ‑din bhla 'la ba, 'bhɛɛ‑ ‑o nu 'suŋwlalɛ 'tɛ.»
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 «Waa sɔ dunɛ‑ gwe ‑yisrale 'ke sɔpee' drɛɛ 'le; 'kebhlaale, sɔpee' drɛɛ 'ɛ 'wlayrɛ‑ nɔɔ‑ 'eke‑ ta, ‑e dunɛ‑ gwe 'ɛ 'bhɛ sɔ 'ɛ glaan; 'bhɛɛ‑ ‑e 'peedɛ‑ 'egbɛnɛle 'ke 'bhɛ kan ‑a 'peedɛyrɛ ꞊lwa 'ɛ ta.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 'Bhɛɛ‑ waa ‑wɛɛn drɛɛ kla wi 'flɛ 'floko gwe mu 'yi; 'ke 'bhɛ ꞊kla wi 'flɛ 'floko gwe mu 'ɛ ‑o 'peedɛ‑, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yi ‑wɛɛn 'ɛ klalaa', 'bhɛɛ‑ ‑e klɛ 'ke 'siɛ pɛ 'le. 'Duŋ‑ ‑o ‑wɛɛn drɛɛ kla wi 'flɛ 'floko drɛɛ mu ‑la ‑yi, 'bhɛɛ‑ waa sɔ 'eke‑ 'siɛle.»
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Zesu 'yaa‑ 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'wo zii' ‑o ni bhla 'la ba, 'ke Zuufu mu 'ɛ ‑waa' ‑kuŋlii do nule‑ Zesu ba, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'kpɔ zɛnle‑ Zesu 'lɛɛ. 'Bhɛɛ‑ ‑e pe dɔɔ: «'Ŋ 'lu 'nɛ 'ɛ ꞊kla 'ke 'siɛle, 'bhɛ ꞊nɔɔ 'laa ‑mɔlɛ' ‑li, nu ge 'e gbɛkpa' ‑a ma, 'bhɛɛ‑ ‑e bwe gale ba.»
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Zesu 'e 'wlɛnle‑, 'ke ‑o 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ dɔle‑ mɛɛ 'ɛ zi.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 'Duŋ‑, le do ‑yaa ‑zamaa' 'ɛ 'pleŋ‑, 'bhɛ lɛɛ vu ta plɛ ‑le yaa bhe, 'ke yaa ‑yito' 'ɛ 'lɛ 'laa kan. 'Bhɛ le 'ɛ ꞊nwa Zesu ‑zanta' yrɛtɛtɛ, 'ke ‑ya gbɛ yanle‑ 'bhɛ ta dunɛ‑ gbɔɔn 'ɛ ma.
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 ‑E ‑yaa pe 'zi ‑a 'gbu 'kpee dɔɔ: «'Ali‑ 'ke 'ŋ 'yaa‑ sɔ 'ŋ gbɛ yanle sa ‑a ta dunɛ‑ 'ɛ ma, 'ŋ 'yaa‑ nu ‑bheelɛ'.»
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Zesu 'e 'yrɛkpale ‑a ‑zanta', 'kee‑ 'yee‑ le 'ɛ 'yele, 'bhɛɛ‑ ‑e pe 'bhɛ ni dɔɔ: «'E zru dɔ 'eglɔɔle, 'ŋ lu! 'Yee 'kpalawoa mi 'yi bhe 'e 'bheela‑.» 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke 'yee‑ le 'ɛ 'bheele.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Zesu 'bhɔle‑ Zuufu mu 'ɛ ‑waa' ‑kuŋlii 'ɛ ba, 'kee‑ bheela ‑gofɛn' 'pɛn mu 'pegee ‑zamaa' 'srɛ do yele‑. ‑O ‑yaa wisi' zii' 'eglɔɔle ‑asiikɔɔ mɛɛ laa ‑yaa sɔ jan 'male.
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 'Bhɛ 'yi, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'pwɛ, ‑nɛ ‑gblanɛ 'ɛ yaa galɛ, 'duŋ‑ ‑yoo yidɛ 'zi.» ‑Ayile, 'ke mɛɛ mu 'ɛ ‑o 'sɔnsile Zesu ma.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 ‑Zamaa' 'ɛ 'pwɛle‑ blaan 'pɛɛlii‑, 'ke Zesu 'wlale 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑nɛ ‑gblanɛ 'ɛ 'kunle 'bhɛ gbɛ ma, 'ke 'bhɛ bwele‑ gale ba, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'e 'wlɛnle.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 'Bhɛ ‑nɛ ‑gblanɛ 'ɛ bweza 'ɛ gale ba, 'bhɛ ꞊zian 'yee‑ 'klɛɛn 'ɛ 'yi yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu gele‑ yrɛ ‑bhɛɛke' do ꞊nɔɔ. ‑E ‑yaa 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yrɛ 'wile‑ mi plɛ 'taawole 'sanle ‑a zi, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu 'a pe 'eglɔɔle dɔɔ: «Davidi 'nranɛ‑, 'o 'yrɛnkla 'e ma!»
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Zesu 'bhɔle‑ ‑a ba ‑lɛ ma, 'ke 'woo‑ ‑yrɛ 'wi mi plɛ ‑woo mabɛɛnle 'a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ka 'gbu 'kpee ma 'mi sɔ 'ka 'bheele ɛɛ?» 'Bhɛɛ‑ ‑o pe ‑a ni: «‑Aani' 'o Zan.»
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'e gbɛ 'kpale ‑o ‑yrɛbhɛ' mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «Bhaa 'ka 'bhee‑ 'bhii‑ 'ka 'ka ꞊kpaa 'mi 'yi gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe.»
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yrɛbhɛ' mu 'ɛ 'liiploola. ‑Ayile, Zesu ‑o ‑lɛmazwan 'eglɔɔle 'ke ‑ya pe ‑o ni dɔɔ: «'Ka 'laa 'ka 'bheeza‑ 'ɛ 'yipelɛ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ni.»
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 'Duŋ‑ ‑o 'pwɛle‑ blaan 'pɛɛlii‑, 'ke ‑wa 'tɔbhɔleya 'ɛ zɛnle‑ 'klɛɛn 'ɛ 'yi yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 ‑O ‑yaa ge 'zi 'waati 'la ba, 'ke ‑o nule‑ mɛɛ do 'le Zesu ba. 'Bhɛ mɛɛ 'ɛ 'bhɛ 'laa ‑yaa sɔ ‑wele', ‑amasrɔyi 'bhobho 'yaa‑ 'bhɛ 'lɛ ta.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke Zesu 'yee‑ 'bhobho lii 'ɛ ‑gbinle' ‑a zi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑janwole 'sanle. ‑Ayile, ‑zamaa' 'ɛ 'kpeelɛnia ‑o ma, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa 'pe 'zi 'kaa: «'Waa 'bhɛ 'yansi ‑za yelɛ ‑lido' Izraɛli 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑gɛ!»
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 'Duŋ‑ Farizi mu 'ɛ 'yaa‑ pe 'zi dɔɔ: «‑Setran' mu ‑kuŋlii 'gbu 'ɛ 'bhɛ ‑le 'zina mu ‑gbin 'seŋ 'na zii' ‑a ni!»
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Zesu 'yaa‑ ge ‑wa ‑gbɛnɛ 'pegee ‑wa 'nɛ mu 'ɛ 'kpɛn ta. ‑E ‑yaa mɛɛ mu daan ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'le Zuufu mu daanfɛ' mu 'ɛ ꞊la; 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ma jan ‑nrale' 'ɛ 'wo zii', 'bhɛ 'pegee ‑e ‑yaa gadɛ mu 'ɛ 'kpɛn ‑glɔɔn 'pegee ‑sɔŋzan' mu 'ɛ 'bhee zii'.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Zesu ‑zamaa' 'ɛ 'yele, 'ke mɛɛ mu 'ɛ 'yrɛnklale ‑a ma, ‑amasrɔyi ‑o 'trɛbhɔle ‑yaa, 'bhɛ 'pegee ‑o ‑gblɔzi' gale ‑yaa 'bhii‑ ‑bhlaa mu 'la ‑o gooba mi laa ‑o ta.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Waanbhaa' a ye 'ɛ ‑yoo 'bhii‑ ‑mlɔ gba ‑gbɛnɛ do 'la 'tranle‑ ‑o, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ yewonɛ mu laa ‑o 'ebebele 'ke ‑wa kan, 'bhɛɛ‑ ‑wa wla zrɛ 'yi.
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 'Bhɛla‑ ‑yile, ‑ka ‑sromabɔ gbazan 'ɛ ni, 'kooko‑ ‑e sɔ yewonɛ ‑bebe 'winbɔle ‑mlɔ 'ɛ 'kan yrɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑wa wla zrɛ 'yi.»
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.