Mateus 13
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NTLH
1 'Bhɛ blaan boolazi, 'yee‑ ‑yrekpaa' do 'ɛ 'le, 'ke Zesu 'pwɛle 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ yaalɛ wɛyi‑ 'ɛ 'lɛ ma.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 ‑Zamaa' ‑gbɛnɛ do 'pa gbɛ ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ ‑a ta, 'kee‑ gele‑ yaalɛ ‑yitakoŋ do 'yi ‑yi 'ɛ ta. ‑Zamaa' 'kpɛn dulale ‑yaa wɛyi‑ 'ɛ gɔɔna.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑yoo daanle ‑za ‑bebe mu 'le ‑gɔɔn mu 'yi. ‑E pe ‑o ni dɔɔ:
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 «Pɛbhɛ bɔ mi do ‑ja pɛbhɛ bɔyrɛ nɔɔ‑ ‑yaa gbabhɛ 'ɛ ta. ‑E ‑yaa pɛbhɛ mu 'ɛ 'wian zii' bhla 'la ba ‑yaa' gbabhɛ 'ɛ ta, 'ke pɛbhɛ mu 'ɛ 'lɛdo‑ 'klaale zibhɛ 'ɛ 'lɛzi‑. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke maannɛ‑ mu 'ɛ 'nule 'bhɛ mu bhlelɛ.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Pɛbhɛ mu 'ɛ 'bhɛɛke 'lɛdo‑ ‑klalaa' vlɛ gloglo mu 'yi, 'bhɛɛ‑ 'trɛ kplankplan laa ‑yaa ‑o ‑la. ‑O ꞊bhwa blaale‑ 'bhɛ 'trɛ sanɛ‑ 'ɛ ta.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 'Duŋ‑ vlɛ mu 'ɛ 'kɔɔ, waa 'sɔlɛ‑ ‑o 'sɛnɛ mu gbaanle‑ 'trɛ 'yi 'egbɔɔnle. ‑Ayile ‑yretɛ' 'bhile‑ ‑o ta, 'ke ‑o 'kpɛn gale‑.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 'Ezin‑, pɛbhɛ mu 'ɛ 'bhɛɛke 'lɛdo‑ ‑klalaa' lɛrɛ mu 'yi. Lɛrɛ mu 'ɛ ꞊bhwa, 'bhɛɛ‑ ‑woo ꞊dia 'ke ‑o lii mu 'ɛ 'le.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, pɛbhɛ mu 'ɛ 'ke mu ‑ja 'klaalɛ‑ 'trɛ ti ‑lrele' ‑yi. ‑Ayile ‑o ꞊bhwa, 'bhɛɛ‑ ‑woo bhaa ‑kla: pɛbhɛ 'ɛ diiŋ do 'bhɛ bhaa ‑kɛmɛ do ꞊kla, ‑o diiŋ ‑bhɛɛke' do 'bhɛ bhaa mia yaga ꞊kla, 'bhɛɛ‑ ‑o diiŋ ‑bhɛɛke' do 'bhɛ bhaa mia do bhɛ vu ꞊kla.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 'Ke 'ka 'trɔn mu sɔ ‑jan 'yimale, ‑kaa ‑yima'!»
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑woo mabɛɛnna ‑a ‑din, 'bhɛɛ‑ ‑wa ‑lrɔkpaa dɔɔ: «‑Mɛla ma 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ ‑janwo' zii' ‑o ni ‑gɔɔn mu 'yi ɛɛ?»
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Zesu 'a zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Waanbhaa' 'yaa‑ laanima ‑bhleŋgbeya gaanyiza mu 'ɛ tapwɛla 'ka mu ni, 'duŋ‑ yaa ‑o tapwɛlɛ 'woo‑ mu ni.
11 Jesus respondeu:
12 ‑Amasrɔyi, 'ke mɛɛ 'la zan ‑jan 'yima‑, 'bhɛ zan ‑o 'bhii‑ pɛ ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ, 'bhɛla‑ ‑yile ‑o nu pɛ baan' 'nalɛ‑ 'bhɛ zan 'ɛ ni, 'bhɛɛ‑ ‑a 'kɔɔ pa. 'Duŋ‑ pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ, pɛ sanɛ‑ 'gbu 'la 'bhɛ ‑o ‑a 'kɔɔ, ‑o nu 'bhɛ 'kunlɛ‑.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 'Bhɛla‑ ‑zayile, 'ŋ 'yoo‑ ‑janwo' zii' ‑o ni ‑gɔɔn mu 'yi. ‑Amasrɔyi ‑o ‑yrɛbhɛ' mu ‑o, 'bhɛɛ‑ waa yrɛ ma ye, ‑o 'trɔn mu ‑o, 'bhɛɛ‑ waa ‑jan ma, 'bhɛ 'pegee waa ‑jan 'yima‑.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi, ‑Waanbhaa' ‑jan 'la ‑kpaa ‑a ‑lɛla' janwo mi Ezai 'lii 'elwale ‑sɔ 'bhɛ 'lɛswa꞊; 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'bhɛ ‑le ‑gɛ dɔɔ: ‹'Ka nu ‑jan 'malɛ‑, 'duŋ‑ 'ka 'laa nu ‑a ‑yimalɛ;
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 ‑Amasrɔyi, mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ‑woo zru ‑yɔɔya' ꞊kla,
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 «'Duŋ‑ 'kaa‑ pɛ ‑yinra', ‑amasrɔyi 'ka 'yrɛbhɛ‑ mu 'ɛ yrɛ ma ye, 'bhɛɛ‑ 'ka 'trɔn mu ‑jan ma.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 'Mi pe 'ka ni wlan 'ɛ ni dɔɔ: ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu ‑bebe 'pegee ‑yaa' mɛɛ ‑lɛdɔɔle mu ‑bebe 'yaa‑ zi 'bhii‑ ‑o ‑yrɛkpa' 'ka 'yrɛ ‑o pɛ 'la ma 'bhɛ ma, 'bhɛɛ‑ waa 'bhɛ 'yelɛ‑. 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑a zi 'bhii‑ 'ka mu ‑o ‑jan 'la 'bhɛ 'ma zii' ‑o 'bhɛ 'ma, 'duŋ‑ waa 'bhɛ 'malɛ‑.»
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 «‑Ka 'ka 'trɔnbadɔ doo, pɛbhɛ bɔ mi 'ɛ ma ‑gɔɔn 'ɛ 'yi ‑le ‑gɛ:
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 'Ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ma jan 'ɛ ꞊maa, 'bhɛɛ‑ 'ke yaa ‑yimalɛ, 'bhɛ 'yi ‑le dɔɔ ‑Waanbhaa' ‑jan 'la 'bhɛ 'yaa‑ ‑a zru 'ɛ 'yi, ‑Setran' ꞊nwa 'bhɛ 'kpɛn golɛ. 'Bhɛ klɛgbɛya do 'kpɔ 'ɛ 'yi, ‑yoo 'bhii‑ pɛbhɛ mu 'la 'klalaa zibhɛ 'ɛ 'lɛzi‑ 'mu gbɛɛn‑.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 — ausente —
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 — ausente —
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Pɛbhɛ mu 'la 'klalaa‑ daanlɛrɛ mu 'ɛ 'yi, 'bhɛ 'yi ‑le dɔɔ 'ke mɛɛ 'la zan 'kee‑ ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ꞊maa, 'duŋ‑ 'drunyan ta pɛ mu 'ŋgami 'la ‑yoo ‑a ma, 'bhɛɛ‑ ‑naflo pɛ mu 'flɛn 'la mɛɛ ‑yini' 'mu 'laa to 'kee‑ ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'yizaklɛ, 'bhɛɛ‑ ‑wa ‑dewo' ‑a 'gbu 'kpee.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Pɛbhɛ mu 'la 'klalaa‑ 'trɛ ti 'yi, 'bhɛ 'yi ‑le dɔɔ mɛɛ 'la zan 'kee‑ ‑Waanbhaa' ‑jan 'ɛ ꞊maa, ‑ya ‑yima', 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑yizaklɛ. ‑Yoo 'bhii‑ pɛbhɛ diiŋ 'la ‑ya bhaa ‑kɛmɛ do klɛ, 'bhɛɛ‑ ‑a ‑bhɛɛke' diiŋ 'bhɛ bhaa mia yaga klɛ, 'bhɛɛ‑ ‑a ‑bhɛɛke' diiŋ 'ɛ 'bhɛ bhaa mia do bhɛ vu klɛ.»
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu ‑gɔɔn do bɔle‑ ‑o ni 'ezin‑, 'bhɛɛ‑ ‑e pe dɔɔ: «Laanima ‑Bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ‑yoo 'bhii‑ mɛɛ do 'la ‑e pɛbhɛ ‑lrele' ꞊bwa ‑yaa' gba 'ɛ 'yi.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 'Duŋ‑ ‑bi do zi mɔkpɛn' 'yaa‑ yi pla 'waati 'la ba, 'ke ‑a ‑sɔɔnnii' 'ɛ 'nule ‑bɔn 'yɔɔ‑ bhɛ bɔlɛ ‑yaa' gba 'ɛ 'yi pɛbhɛ ‑lrele' mu 'ɛ 'pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ jilale.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 'Bhɛɛ‑ pɛbhɛ ‑lrele' mu 'ɛ 'pegee ‑bɔn 'yɔɔ‑ mu 'ɛ ‑o ꞊bhwa 'eke‑ zi, 'bhɛɛ‑ ‑o gbaandia‑. 'Duŋ‑ pɛbhɛ ‑lrele' diiŋ mu 'ɛ ‑woo bhaa ꞊kla.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Gbazan 'ɛ ‑yaa' yewonɛ mu 'ɛ ꞊nwa ‑a ‑lrɔkpalɛ dɔɔ: ‹‑O Zan, 'e pɛbhɛ ‑lrele' mu ‑la ꞊bwa 'yaa‑ gba 'ɛ 'yi, ‑bɔn 'yɔɔ‑ mu 'la ‑woo ‑a ‑yi ‑o ‑daa 'naa ɛɛ?›
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Gbazan 'ɛ pe ‑o ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'sɔɔnnii do ‑le 'bhɛ ꞊kla.› ‑Yaa' yewonɛ mu 'ɛ ‑wa ‑lrɔkpaa 'ezin‑ dɔɔ: ‹꞊Ya zi 'bhii‑ 'o ge ‑bɔn 'yɔɔ‑ mu 'ɛ 'yro ɛɛ?›
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 ‑E pe ‑o ni dɔɔ: ‹'Yooye‑, ‑amasrɔyi 'ke 'kaa ꞊pia 'ka ‑o ‑bɔn 'yɔɔ‑ mu 'ɛ 'yrole, 'ka nu pɛbhɛ ‑lrele' diiŋ mu 'ɛ 'yrolɛ‑ 'ezin‑.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 ‑Ka ‑o 'to 'eke‑ 'yi 'ke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ pɛbhɛ ‑lrele' diiŋ mu 'ɛ bhaa 'tranle‑ ma. 'Bhɛɛ‑ ‑o 'kan bhla 'ɛ zi, 'ŋ nu a pelɛ ‑o bhaa 'kan mu 'ɛ ni dɔɔ: ‑Ka ‑bɔn 'yɔɔ‑ mu 'ɛ yro 'pe, 'bhɛɛ‑ ‑ka ‑o yre 'bhii‑ ‑gaa dri mu gbɛɛn‑, 'bhɛɛ‑ ‑ka ‑o kpacie 'tɛ 'yi. 'Bhɛ blaan, 'bhɛɛ‑ 'ka pɛbhɛ ‑lrele' mu 'ɛ bhaa mu 'ɛ kan 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o zrɛdɔ.›»
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Zesu ‑gɔɔn 'bhɛɛke do ꞊bwa ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «*Laanima ‑Bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ‑yoo 'bhii‑ mutaadi 'bhɛ 'fiɛntrɔnnɛ do 'la 'ke mɛɛ do 'a ꞊sia, 'bhɛɛ‑ ‑ya ꞊bwa ‑yaa' gba 'ɛ 'yi.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 'Yela‑ 'fiɛntrɔnnɛ 'yiya‑ pɛbhɛ mu 'ɛ 'kpɛn ni; 'duŋ‑ 'kee‑ ꞊bhwa, ‑a diiŋ 'ɛ 'trole‑ kan ‑ziɛnbhɛ' gba 'ɛ 'yi ‑yri diiŋ mu 'ɛ 'kpɛn ta, ‑e klɛ ‑yri diiŋ ‑gbɛnɛ do 'le. 'Bhɛɛ‑ maannɛ‑ mu 'ɛ nu ‑o yifɛ' mu 'kpalɛ‑ ‑a gbɛ mu 'ɛ 'yi.»
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Zesu ‑gɔɔn 'bhɛɛke do ꞊bwa ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «*Laanima ‑Bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ 'pwɛle‑ ‑o 'ke 'bluu ‑pɛɛ wlɛn 'sɛkɛ 'la 'ke le do 'a ꞊sia, 'bhɛɛ‑ ‑yoo 'pegee 'bluu pii kilo mia do bhɛ 'soo 'yizaala 'eke‑ ba. ‑Yoo ‑yizaala 'ke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ 'bluu ‑pɛɛ 'ɛ 'kpɛn 'wlɛnle‑ ma.»
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Zesu ‑jan mu 'ɛ 'kpɛn ꞊woa ‑zamaa' 'ɛ ni ‑gɔɔn mu ‑la ‑yi. Yaa ‑yaa ‑jan sanɛ‑ wo ‑o ni 'ke yaa ‑gɔɔn bɔ 'bhɛ zi.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 ‑E ‑yaa klɛ 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, 'kooko‑ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi 'ɛ 'wojan‑ 'ɛ 'lɛsɔ‑; 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'bhɛ ‑le ‑gɛ: «'Ŋ nu ‑jan mu wolɛ ‑o ni ‑gɔɔn mu ‑la ‑yi,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 'Bhɛ 'yi bhe, 'ke Zesu a 'pele ‑zamaa' 'ɛ ni 'kaa ‑o ge ‑o ba ‑lɛ ma. 'Bhɛ blaan, 'ke 'yee‑ 'gbu gele‑ ‑a ba 'fɛ 'lɛ ma. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑woo mabɛɛnle 'a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «Gba 'ɛ 'yi ‑bɔn 'yɔɔ‑ ma ‑gɔɔn 'ɛ 'yipe 'o ni.»
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale ‑o ni dɔɔ: «Mɛɛ 'la zan pɛbhɛ ‑lrele' 'ɛ bɔ, 'bhɛ ‑le 'ke Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'le;
37 Jesus respondeu:
38 Gba 'ɛ 'bhɛ ‑le 'ke 'drunyan 'ɛ 'le; pɛbhɛ ‑lrele' mu 'ɛ 'mu ‑le 'ke mɛɛ 'la zan ꞊kla 'ke ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ 'le; 'bhɛɛ‑ ‑bɔn 'yɔɔ‑ mu 'ɛ 'mu ‑le 'ke mɛɛ 'la zan mu ‑o 'ke ‑Setran' ‑a mɛɛ mu 'le;
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 ‑a ‑sɔɔnnii' 'la 'bhɛ ‑bɔn 'yɔɔ‑ 'ɛ bɔ bhe, 'bhɛ ‑le 'ke ‑Setran' 'le; pɛbhaa ‑lrele' 'kan bhla 'ɛ, 'bhɛ ‑le 'ke 'drunyan 'lɛyan yi 'ɛ 'le; pɛbhaa 'kan mu 'ɛ 'mu ‑le 'ke ‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' mu 'ɛ 'le.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 ‑O ‑bɔn 'yɔɔ‑ 'ɛ yro, 'bhɛɛ‑ ‑wa blin 'tɛ 'ɛ 'yi; 'bhɛɛ‑ 'yansi za nu klɛlɛ 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑ 'drunyan 'lɛyan yi 'ɛ 'le.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ nu ‑yaa' ‑mlɛkɛ' mu 'ɛ 'winbɔlɛ, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn mɛɛ ‑bhɛɛke' mu balaa' ‑za 'yɔɔ‑ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑o 'gbu ‑za 'yɔɔ‑ klɛ 'ezin‑, ‑o nu 'bhɛ zan mu 'ɛ 'kpɛn golɛ ‑Waanbhaa' ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 'Bhɛɛ‑ ‑o nu ‑o 'kpɛn blinlɛ 'tɛ ‑gluu ‑gbɛnɛ 'ɛ 'yi. 'Bhɛ ꞊nɔɔ ye, ‑o nu wisilɛ, 'bhɛ 'pegee ‑o nu ‑o gbɛnɛbhɛ mu 'ɛ 'sɔnkpalɛ ‑ ‑zadɔwɛɛ 'ɛ 'kɔɔ.»
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, mɛɛ 'la zan mu ‑lɛdɔɔle ‑o ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi, ‑o nu ‑bhilɛ' 'peŋpeŋ 'bhii‑ ‑yretɛbhɛ gbɛɛn‑ ‑o Dɛ a ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta. 'Ke 'ka 'trɔn mu sɔ ‑jan 'yi 'male ‑kaa ‑yima'.
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 «Laanima ‑Bhleŋgbeya 'ɛ ‑wa ‑yoo 'ezin‑ 'bhii‑ ‑o ‑naflo do 'la ‑gaanna gba do 'yi. Mɛɛ 'la zan 'yee‑ ‑naflo 'ɛ ꞊ya, 'bhɛ 'a gaan gbɛ drɛɛwoa‑ 'yee‑ gba 'ɛ 'yi 'ezin‑. ‑A zrukpaa' gbɛ ‑yɔɔ 'ɛ 'kɔɔ, ‑e ‑ja ‑a 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn gɔnlɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑nwa 'yee‑ gba 'ɛ 'lɔlɛ‑.»
44 — O
45 «Laanima ‑Bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ 'yoo‑ 'ezin‑ 'bhii‑ pɛgɔn mi do 'la ‑yoo ‑gbɛɛfiŋ 'lrele‑ mu ziglin‑ 'zi.
45 — O
46 'Kee‑ ‑gbɛɛfiŋ 'plɛɛle‑ do ‑ya, ‑e ge ‑a 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn gɔnlɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e nu 'yee‑ ‑gbɛɛfiŋ 'ɛ 'lɔlɛ‑.»
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 «Laanima ‑Bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ‑yoo 'bhii‑ kaadɛ yrɔ 'la ‑wa ꞊bwa ‑yi 'ɛ ba; 'bhɛɛ‑ 'bhɛ kaa ‑glɔɔn mu 'ɛ 'kpɛn ꞊kwan‑.
47 — O
48 'Ke kaadɛ yrɔ 'ɛ 'paa‑ bhla 'la ba kaa 'le, 'bhɛɛ‑ ‑wa glaan ‑yi 'ɛ bhoŋla. 'Bhɛ blaan, ‑o yalaa' 'bhɛɛ‑ ‑o kaa mu 'ɛ bago: ‑O kaa ‑lrele' mu 'ɛ 'mu kla ciɛ ‑nɛ mu 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kɛ mu 'la ‑woo 'eyɔɔle, ‑o 'mu blin ‑yi 'ɛ ba.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 'Bhɛɛ‑ 'yansi ‑za nu klɛlɛ 'drunyan 'lɛyan yi 'ɛ 'le. ‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' mu 'ɛ nu mɛɛ ‑yɔɔ' mu 'ɛ 'pleŋgolɛ mɛɛ wlan mu 'ɛ ma.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 ‑Ayile, ‑o nu 'woo‑ mɛɛ ‑yɔɔ' mu 'ɛ blinlɛ 'tɛ ‑gluu ‑gbɛnɛ 'ɛ 'yi. 'Bhɛ ꞊nɔɔ ye, ‑o nu wisilɛ, 'bhɛ 'pegee ‑o nu ‑o gbɛnɛbhɛ mu 'ɛ 'sɔnkpalɛ ‑ ‑zadɔwɛɛ 'ɛ 'kɔɔ.»
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Zesu ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ꞊lrɔkpaa' dɔɔ: «'Ka 'woo‑ ‑gɔɔn mu 'ɛ 'kpɛn 'yimaa‑ ɛɛ?» 'Bhɛɛ‑ ‑wa ‑lɛkwan ‑a ni dɔɔ: «‑Aani'!»
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ke 'Toŋ daan mi 'tɔle‑ 'Toŋ daan mi 'la ꞊kla 'ke ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ‑klaŋlanɛ 'le, ‑yoo 'bhii‑ 'fɛzan‑ 'la ‑e ‑naflo drɛɛ mu 'ɛ 'pegee ‑naflo gwe mu 'ɛ si ‑yaa' ‑naflo bɔ ‑koonɛ 'ɛ 'yi.»
52 Jesus disse:
53 Zesu 'yanle‑ 'woo‑ ‑gɔɔn mu 'ɛ bɔlele, 'kee‑ gele‑ yrɛ ‑bhɛɛke' do nɔɔ‑.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 'Bhɛ 'nɔɔ‑ bhe, 'kee‑ gele‑ Nazarɛti, Galile 'klɛɛn 'yi ‑wa 'nɛ do ta, ‑wa ‑trola 'bhɛɛ‑ ‑wa 'ɛ ta. ‑E ‑yaa mɛɛ mu 'ɛ daan 'zi ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'le Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ꞊la. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa mɛɛ 'la zan mu daan 'zi 'mu 'kpɛn 'kpeelɛnia 'mu ma. 'Bhɛla‑ ‑yile, ‑o ‑yaa 'eke‑ ‑lrɔkpa' zii' dɔɔ: «‑E 'bhɛ ‑zadɔleya 'lɛɛ‑ 'ɛ 'srɔɔwoa‑ ‑dela 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑dele 'bhɛ 'sɔle‑ maza mu 'ɛ klɛ 'seŋ 'na zii' ‑a ni ɛɛ?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 'Fɛ 'wiiŋkpa mi 'ɛ gbe 'ɛ 'yele‑ 'laa 'kɛle‑ ɛɛ? Mari gbe 'ɛ yaa 'kɛle‑ ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ Zaki 'pegee Zozɛfu, 'bhɛɛ‑ Simɔ 'pegee Zudi 'laa ‑o 'ke ‑a nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ mu 'ɛ 'le ɛɛ?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 'Bhɛɛ‑ ‑a nɛɛnɛ‑ le mu 'ɛ 'kpɛn 'laa ‑o ‑kɔɔ' ba ‑gɛ ɛɛ? ‑E 'bhɛ ‑za mu 'lɛɛ‑ 'kpɛn klɛ 'seŋ 'ɛ 'srɔɔwoa‑ 'naa ɛɛ?»
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, waa 'sɔlɛ‑ ‑o 'kpale Zesu 'yi. ‑Ayile Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «Mɔkpɛn' ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi 'ɛ 'lɛdɔ‑ ‑a ma yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ, 'ke yaa 'e go ‑a 'gbu ba ‑wa la mu 'pegee ‑a ba 'fa ꞊la ‑la mu ba.»
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Waa ‑o 'kpalawolɛ ‑a ‑yi Nazarɛti ‑wa 'ɛ ta, yaa 'sɔle‑ maza mu ‑bebe klɛle‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.