Marcos 6
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs VC
1 Zesu gole 'bhɛ yrɛ 'ɛ 'nɔɔ‑, 'kee‑ gele‑ ‑a 'tro ‑wa 'ɛ ta.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 *‑Yitrɛ' yi 'ɛ 'bhɔle‑, 'kee‑ mɛɛ mu 'ɛ daanle 'sanle *Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ꞊la. Mɛɛ 'srɛ 'la 'yaa‑ 'mu 'trɔnkpa zii' ‑a ni, ‑e 'mu 'kpɛn 'kpeelɛnia, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu 'a 'pele dɔɔ: «'Ee! ‑E 'bhɛ ‑za mu 'lɛɛ‑ 'kpɛn ‑daanna ‑dela ba ɛɛ? ‑Zadɔleya 'la ‑ya 'kɔɔ, 'bhɛ 'pegee ‑e 'sɔle‑ maza mu 'la klɛ 'zi, ‑dele 'bhɛ 'sɔle‑ maza mu 'ɛ klɛ 'seŋ 'na zii' ‑a ni ɛɛ?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Mari gbe 'fɛ 'wiiŋkpa mi 'ɛ yaa 'kɛle‑ ɛɛ? Zaki 'pegee Zose, 'bhɛɛ‑ Zude 'pegee Simɔ 'naagwlɛn‑ 'ɛ ‑yaa 'kɛle‑ ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ ‑a nɛɛnɛ‑ le mu 'ɛ waa ‑o 'kɔɔ ba ‑gɛ ɛɛ?» ‑O 'kpeejan‑ mu 'ɛ ma, waa 'sɔlɛ‑ ‑o 'kpale ‑a ‑yi.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 ‑Ayile, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni 'kaa: «‑O ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi 'ɛ ‑lɛdɔ' a ma yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ, 'fɔke ya 'e go ‑a 'gbu da ‑wa 'la ta 'mu ꞊nɔɔ mu 'ɛ ba, 'bhɛ 'pegee ‑a dɛ mu, 'bhɛɛ‑ ‑yaa' 'fa ‑la mu 'ɛ ba.»
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Waa ‑o 'kpalawolɛ Zesu 'yi ‑a 'gbu da ‑wa 'ɛ ta, yaa 'sɔlɛ‑ 'sɔle‑ maza ‑bebe klɛlɛ 'bhɛ ꞊nɔɔ; 'ke yaa 'e go ‑ya gbɛ ‑kpaa gadɛ mu 'dama 'la ta 'mu ba, 'bhɛɛ‑ 'mu 'bheela‑.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Waa ‑o 'kpalawolɛ ‑a ‑yi bhe, 'bhɛ 'a 'kpeelɛnia ‑a ma. Zesu ‑ja 'kaanlɛ‑ Nazarɛti kpɛ ma ‑wa mu 'ɛ ta 'kee‑ ge mɛɛ mu 'ɛ daanlele ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'le.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Zesu ‑yaa' *‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ 'siila‑ ‑a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo winbɔle 'sanle plɛ plɛ 'kaa ‑o ge ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'woyrɛ‑ 'ɛ nɔɔ‑; 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'seŋ 'nale ‑o ni 'ke ‑o lii ‑yɔɔ' mu ‑gbin mɛɛ mu zi.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 ‑E pe ‑o ni 'ezin‑: «'Ke 'ka ꞊bhwa ‑wa 'la ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'ka 'cieya‑ ꞊kla 'fɛ 'la ꞊la, ‑ka bo 'bhɛɛ‑ ꞊la, 'ke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ 'ka jilale ma.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 'Bhɛɛ‑ 'ke waa 'ka 'kunlɛ‑ 'elrele, 'bhɛ 'pegee 'ke waa ‑o 'trɔnkpalɛ 'ka 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊la yrɛ 'la ꞊nɔɔ, 'ke 'ka ‑o go 'zi bhla 'la ba 'bhɛ yrɛ 'ɛ 'nɔɔ‑, ‑ka 'ka gaan mazɔn 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'ke 'ka 'ka gaan ma bwegblɛn‑ mu 'ɛ 'kpɛn go. 'Bhɛ nu klɛlɛ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ mu 'ɛ ‑waa' ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ ma 'tɔɔmasie 'le.»
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ ‑o ‑ja 'bhɛɛ‑ 'yi 'tɛ, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa pe 'zi mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Ka 'ka 'taawogbɛya 'ɛ 'niina‑ 'ke 'ka 'ploo‑ ‑za 'yɔɔ‑ klɛle ma!»
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 ‑O 'zina ‑bebe ꞊gbian mɛɛ mu zi. ‑O gadɛ mu ‑bebe 'srola‑ 'ke ‑yrɔn 'le, 'bhɛɛ‑ ‑o 'mu 'bheela‑.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, ‑Bhleŋgbe Erɔdi Antipasi Zesu 'tɔ 'ɛ ꞊maa, ‑amasrɔyi ‑o ‑yaa 'bhɛ 'tɔbhɔ zii' yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ. Mɛɛ 'ke mu ‑yaa pe 'zi dɔɔ: «Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ‑le ‑bwela gale ba, 'bhɛla‑ ‑yile 'sɔle‑ maza mu klɛ ‑glɔɔya' ‑o ‑a 'kɔɔ.»
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Mɛɛ 'ke mu ‑yaa 'pe zi dɔɔ: «Eli ‑le». ‑A 'ke mu ‑yaa 'pe 'ezin‑ dɔɔ: «‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi do ‑le 'bhii‑ 'elwaleta ‑Waanbhaa' ‑lɛla' ‑janwo' mu 'ɛ gbɛɛn‑.»
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 'Yee‑ ‑bhleŋgbe Erɔdi Antipasi 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'male‑, 'ke ‑ya pele‑ 'kaa: «'An ꞊pia mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ ‑o Zaan 'la ŋgblo 'kan, 'bhɛ ‑le 'kɛle‑».
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Erodiadi zrupliile ‑yaa Zaan ma 'bhɛ ‑zayi', 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa 'bhɛ dɛyrɛ ‑la ‑glin 'zi, 'duŋ‑ ‑a gbɛ laa 'sɔlɛ‑ ‑lido' 'bhɛ dɛle ta.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 ‑Amasrɔyi Erɔdi ‑yaa ‑gasikpa Zaan 'lɛɛ 'egbɛnɛle. 'Bhɛɛ‑ ‑a 'gbu 'yaa‑ 'yaango‑ 'bhii‑ Zaan ‑o 'ke mɛɛ ‑lɛdɔɔle 'le, 'bhɛ 'pegee mɛɛ 'weŋ do 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa 'bhɛ tagbin. 'Kee‑ ‑yaa Zaan 'wojan‑ 'ɛ ma, ‑a zru ba 'tɛ 'yaa‑ dɔ. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'bhɛ 'yaa‑ sɔ ‑a ni 'ke ‑ya 'trɔnkpa‑ Zaan ni.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 'Duŋ‑ ‑yrekpaa' do, 'ke Erodiadi ‑a pɛ ‑za ‑zigo' yi 'ɛ 'bhɔle. 'Bhɛ yi 'ɛ 'yaa‑ 'ke ‑bhleŋgbe Erɔdi 'ya lɛɛ ‑zabla' yi 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'le. Erɔdi pɛ ‑koo ‑gbɛnɛ do ꞊kla. ‑E ‑yaa' mɛɛ gblaan mu oo, ‑srwase' ‑kuŋlii mu oo, 'bhɛ 'pegee Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi mɛɛ gblaan mu 'ɛ 'kpɛn 'siila‑ 'bhɛ ma.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Erodiadi 'gbu 'lu ‑gblanɛ 'ɛ 'wlale‑ 'fɛti klɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'kee‑ 'srotanle 'sanle. ‑E ꞊swa 'gbu Erɔdi 'pegee ‑yaa' 'cie mu 'ɛ ni. 'Yee‑ ‑bhleŋgbe Erɔdi pe 'bhɛ 'yi 'tɛ gblanɛ 'ɛ ni dɔɔ: «'Kee pɛ 'la 'yrɛwoa‑ 'ŋ ma, 'ŋ nu 'bhɛɛ‑ 'nalɛ‑ 'e ni.»
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 ‑Ya 'siɛnwoa‑ 'gbu ‑gblanɛ 'ɛ ni dɔɔ: «'Kee pɛ 'oo pɛ 'la 'yrɛwoa‑ 'ŋ ma, 'ŋ nu 'bhɛ 'nalɛ‑ 'e ni, 'ali‑ 'kee‑ ꞊kla 'an ‑bhleŋgbe 'klɛɛn 'ɛ gbɛ do 'le oo, 'ŋ nu dɔlɛ 'bhɛ 'nale‑ ꞊la 'e ni.»
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑gblanɛ 'ɛ 'pwɛle 'pɛɛlii‑, 'kee‑ gele‑ ‑a nɛɛ ‑lrɔkpalɛ dɔɔ: «'Ŋ ‑mɛ pɛ ‑za 'gbu ‑la 'yrɛwo ‑a ma ɛɛ?» ‑A nɛɛ pe a ni dɔɔ: «‑A pe 'ŋ 'yoo‑ Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ŋgblo 'ɛ 'bhɛɛ‑ zi.»
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑gblanɛ 'ɛ 'niinale blaale‑ 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑ya pele‑ ‑bhleŋgbe 'ɛ ni: «'Ŋ 'yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'e Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ŋgblo 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'kan, 'bhɛɛ‑ 'ya na 'ŋ ni pɛle ‑koo do ta 'saanibhe.»
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 'Bhɛ ‑jan 'ɛ 'bhɛ 'yee‑ ‑bhleŋgbe 'ɛ ta ꞊kla suŋ 'egbɛnɛle. 'Duŋ‑ ‑ya 'siɛnlawoa gban ‑jan 'la 'bhɛ ta ‑gblanɛ 'ɛ ni, yaa 'cie mu 'ɛ 'yrɛ ma, yaa ‑yaa sɔ a ‑gbɛdɔle 'bhɛ klɛle ma.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑ya gooba ‑srwase' mu 'ɛ do winbɔle 'kaa 'bhɛ ge Zaan ŋgblo 'ɛ 'kan, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ nu 'kɛle‑ ‑a ni.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 ‑Srwase' mi 'ɛ ‑ja Zaan ŋgblo 'ɛ 'kanlɛ‑ ‑kaso 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'kee‑ nule‑ 'bhɛ 'le pɛle ‑koo do ta. 'Kee‑ 'bhɛ 'nale ‑gblanɛ 'ɛ ni. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑gblanɛ 'ɛ 'bhɛ 'kpale 'bhɛ nɛɛ 'kɔɔ.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Zaan ‑a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'bhɛ 'male‑, 'ke ‑o nule‑ ‑a gbaa 'ɛ 'silɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ ‑a binlɛ.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Zesu a winbɔwo mu 'ɛ dale blaan ‑waa' 'taa 'ɛ ta, 'ke ‑woo ‑lɛkpale 'eke‑ ta 'yee‑ Zesu ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑za mu 'la 'kpɛn ꞊kla 'bhɛ 'pegee ‑o mɛɛ mu ‑daanna ‑za mu 'la 'kpɛn 'le, 'mu 'yigɔɔnle ‑a ni.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Zesu pe ‑o ni 'kaa: «‑Kɔɔ' go ‑gɛ, 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' ge 'edaŋma ‑kɔɔ' 'yitrɛlɛ sa ‑kpe ta yrɛ do ꞊nɔɔ.» Zesu ‑janwoa 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, ‑amasrɔyi mɛɛ ‑bebe 'yaa‑ nu 'zi ‑o ba 'ke ‑o ge 'waati 'ɛ 'kpɛn ba, ‑asiikɔɔ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa ‑yaa pɛbhleyrɛ ‑srɔɔwo ‑o 'kɔɔ.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 'Bhɛ 'yi, ‑O ‑saan ‑yitakoŋ do 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑yi 'ɛ takanle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'gbansaan 'te gele‑ ‑kpe 'ɛ ta yrɛ do ꞊nɔɔ.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 'Duŋ‑ mɛɛ ‑bebe ‑o ꞊ya, ‑o ge bhla 'ɛ zi ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑woo madwa‑. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'bhɛ mu ‑daa ‑wa mu 'ɛ 'kpɛn ta, 'bhɛɛ‑ 'mu blasaan‑, 'ke 'mu gele‑ zɛnlɛ blaale‑ 'yee‑ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'lɛɛ ‑o ‑yaa ge 'zi yrɛ 'la ꞊nɔɔ 'bhɛ ꞊nɔɔ.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Zesu zinale ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'kee‑ ‑zamaa' ‑gbɛnɛ 'ɛ yele‑. 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yrɛnklaa ‑a ma. ‑Amasrɔyi ‑o ‑yaa 'bhii‑ ‑bhlaa mu 'la ‑o gooba mi laa ‑o ta. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑yoo ‑o daanle 'sanle ‑za ‑bebe 'le.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 ‑E ꞊bwa mɛɛ mu 'ɛ daanle ma, 'bhɛɛ‑ 'waati 'ɛ ꞊bhwa 'egbɔɔnle. ‑Ayile, ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑woo mabɛɛnle ‑a ‑din, 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni: «'E 'yrɛkpa, ‑kɔɔ' ‑o ‑bɔn drɛyi' ‑a ma 'dɛ! 'Bhɛɛ‑ 'waati 'ɛ ꞊bhwa gban 'egbɔɔnle;
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 ‑a pe mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ni 'kaa ‑o ge pɛle mu ‑lɔyrɛ' ‑glin ‑bɔn 'yi ‑wa mu 'pegee ‑kɔɔ' ‑din ‑wa mu 'ɛ ta.»
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a pele ‑o ni dɔɔ: «'Ka mu 'gbu pɛle na ‑o ni!» 'Bhɛɛ‑ ‑o pe ‑a ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Ali‑ 'ke 'o denie ‑gɔli' 'taŋbha ‑kɛmɛ plɛ pɛ 'bluu ꞊lwa, 'bhɛɛ‑ 'ke 'o 'bhɛ ꞊naa 'woo‑ mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ni, 'bhɛ sɔ ‑o mabhɔle ɛɛ?»
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu ‑o ‑lrɔkpale 'kaa: «'bluu 'wɛɛ‑ ‑le 'ka 'kɔɔ ɛɛ? ‑Ka ge ‑a ‑glin doo.» ‑O gele 'eke‑ ‑lrɔkpalɛ 'ke ‑o nule‑ ‑a pelɛ ‑a ni: «'bluu 'soo 'pegee kaa plɛ.»
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Kaa pe mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ ‑o yala‑ ‑bɔn ‑dɔɔ 'ɛ ta ‑lɛ ma ‑lɛ ma!»
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 'Bhɛɛ‑ mɛɛ mu 'ɛ ‑yalaa' ‑lɛ ma ‑kɛmɛ do do 'pegee mia plɛ bhɛ vu vu.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'bluu 'soo 'ɛ 'pegee kaa plɛ ‑o 'kunle ‑a 'kɔɔ, 'ke ‑ya ‑yrɛ 'kpale laanima, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑Waanbhaa' 'pubɔle pɛle 'ɛ ma. 'Bhɛ blaanta, 'kee‑ 'bluu mu 'ɛ takanle kplokplo, 'ke ‑yoo 'kpale ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kɔɔ 'kaa ‑woo ‑yiciɛn' ‑zamaa' 'ɛ ma. 'Bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ yi, 'kee‑ kaa plɛ 'ɛ 'yiciɛnle ‑o 'kpɛn ma.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn pɛbhla‑, 'bhɛɛ‑ ‑o kpɛdwa‑.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 ‑O yanle pɛ 'ɛ 'bhlelele, 'bluu 'lɛkpu‑ mu 'pegee kaa mu 'la ꞊bwa ‑o blaan, 'mu ciɛ ‑nɛ ꞊yan vu ta plɛ ‑paa.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Mɛɛ mu 'la 'kpɛn 'yee‑ pɛ 'ɛ ꞊bhla, 'mu 'yaa 'gwlaan‑ 'waa 'soo (5.000); le mu 'pegee ‑nɛ mu laa ‑yaa 'bhɛ mɛɛ ‑lii 'ɛ ba.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 'Bhɛ ‑za mu 'ɛ 'kanle‑ ‑gun bhe, Zesu 'a ꞊pia ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni 'kaa ‑o ge 'san ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi kpaŋma. ‑E ‑yaa zi 'bhii‑ ‑o 'kan 'a ‑lɛɛ ‑sɔ ‑draa 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta, Bɛtisaida ‑wa 'ɛ ba ‑yrɛ 'ɛ ta. 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'yee‑ 'gbu nu 'ploolɛ‑ ‑zamaa' 'ɛ ma 'kaa ‑o ge ‑o ba ‑lɛ ma.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Zesu 'yanle‑ 'ploolele ‑zamaa' 'ɛ ma, 'kee‑ gele‑ ‑a 'seriwolɛ gɔɔn do wiiŋ‑.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 ‑Bi ꞊pwa 'waati 'la ba, ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, ‑yi 'ɛ drɛyi', 'bhɛɛ‑ 'yee‑ Zesu do ‑kplɛn ‑yaa 'trɛ ma.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Zesu 'a ꞊ya 'bhii ‑yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ gbɛzikaan ‑yitakoŋ 'ɛ 'bhɔle‑ ma, ‑amasrɔyi ‑ploo 'ɛ 'yaa‑ 'kan zii' 'kee‑ nu ‑o ba ‑yrɛ ta. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, zrwanzi maa gwlɛn ‑we bhla ꞊lwa 'ɛ ba, 'kee‑ 'taawole 'sanle ‑yi 'ɛ ta 'kee‑ nu ‑o ba ‑yrɛ ta, ‑e ‑yaa zan drɔɔn' 'kanlɛ‑ ‑o ta.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 ‑Wa yele 'taawoyrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ ‑yi 'ɛ ta, ‑e ꞊kla ‑o ni 'bhii‑ jiɛlii do ‑le ‑yaa 'kɛle‑, ‑ayile 'ke ‑o ‑gbekanle 'sanle.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 ‑Amasrɔyi, ‑o 'kpɛn 'a ꞊ya, 'bhɛɛ‑ ‑gblaan ꞊klaa ‑o ‑yi. 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'kaa: «‑Ka 'ka zrudɔ 'eglɔɔle, 'mi ‑le 'kɛle‑, 'ka 'laa ‑gblaanlɛ'.»
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 'Bhɛ blaan, 'kee‑ 'sanle ‑o zi ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'ke ‑ploo 'kanle‑ 'ɛ dulale. ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'liibhaala ‑o ma 'kee‑ kan ‑a ‑daŋ' ta.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 ‑Amasrɔyi, ‑e 'sɔle‑ maza 'la ꞊kla ‑o ‑yrɛ ma 'bluu 'yiciɛnyrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, ‑waa 'bhɛ ‑yi 'malɛ‑ ‑li bi, ‑woo 'trɔn 'yi ‑dwa 'eglɔɔle 'bhɛ 'yimale ma.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yanle ‑draa 'ɛ takanlele bhla 'la ba, 'ke ‑o zinale ‑draa ‑yrɛ gbɛ do 'ɛ ta Zenezarɛti 'trɛ 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yitakoŋ 'ɛ 'yrela‑ ‑yi 'ɛ 'lɛzi‑.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 ‑O zinale ‑gun ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'ke mɛɛ mu 'ɛ ‑o Zesu madɔle 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke mɛɛ mu 'ɛ gele‑ Zesu 'nuza‑ 'ɛ woŋwoŋzɛnlɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ mu 'ɛ 'yaa‑ zan gadɛ mu 'ɛ 'le ‑a ni 'mu 'yila ‑saa mu 'ɛ ta. 'Ke ‑o ‑yaa ma 'kaa ‑yoo yrɛ 'oo yrɛ 'la ꞊nɔɔ, ‑o ‑yaa ge ‑a zi 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ ye.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 'Kee‑ ‑yaa bhɔ yrɛ 'oo yrɛ 'la ꞊nɔɔ, ‑wa gblaan mu ta oo, ‑wa 'fiɛntrɔnnɛ mu ta oo, ‑bɔn 'yi ‑wanɛ' mu ta oo, mɛɛ mu 'ɛ 'yaa‑ nu ‑waa' gadɛ mu 'ɛ 'lɛkpalɛ ‑kpan mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑sromabɔ Zesu ni dɔɔ: «‑A 'to 'ke 'waa‑ gadɛ mu 'ɛ ‑woo gbɛ yan sa ‑yaa' dunɛ‑ tralapɛ 'ɛ ma.» Gadɛ mu 'la 'kpɛn 'mu gbɛ ‑yaan 'bhɛ ma, 'mu 'kpɛn 'bheela‑.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.