Marcos 6
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARA
1 Zesu gole 'bhɛ yrɛ 'ɛ 'nɔɔ‑, 'kee‑ gele‑ ‑a 'tro ‑wa 'ɛ ta.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 *‑Yitrɛ' yi 'ɛ 'bhɔle‑, 'kee‑ mɛɛ mu 'ɛ daanle 'sanle *Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ꞊la. Mɛɛ 'srɛ 'la 'yaa‑ 'mu 'trɔnkpa zii' ‑a ni, ‑e 'mu 'kpɛn 'kpeelɛnia, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu 'a 'pele dɔɔ: «'Ee! ‑E 'bhɛ ‑za mu 'lɛɛ‑ 'kpɛn ‑daanna ‑dela ba ɛɛ? ‑Zadɔleya 'la ‑ya 'kɔɔ, 'bhɛ 'pegee ‑e 'sɔle‑ maza mu 'la klɛ 'zi, ‑dele 'bhɛ 'sɔle‑ maza mu 'ɛ klɛ 'seŋ 'na zii' ‑a ni ɛɛ?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Mari gbe 'fɛ 'wiiŋkpa mi 'ɛ yaa 'kɛle‑ ɛɛ? Zaki 'pegee Zose, 'bhɛɛ‑ Zude 'pegee Simɔ 'naagwlɛn‑ 'ɛ ‑yaa 'kɛle‑ ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ ‑a nɛɛnɛ‑ le mu 'ɛ waa ‑o 'kɔɔ ba ‑gɛ ɛɛ?» ‑O 'kpeejan‑ mu 'ɛ ma, waa 'sɔlɛ‑ ‑o 'kpale ‑a ‑yi.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 ‑Ayile, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni 'kaa: «‑O ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi 'ɛ ‑lɛdɔ' a ma yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ, 'fɔke ya 'e go ‑a 'gbu da ‑wa 'la ta 'mu ꞊nɔɔ mu 'ɛ ba, 'bhɛ 'pegee ‑a dɛ mu, 'bhɛɛ‑ ‑yaa' 'fa ‑la mu 'ɛ ba.»
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Waa ‑o 'kpalawolɛ Zesu 'yi ‑a 'gbu da ‑wa 'ɛ ta, yaa 'sɔlɛ‑ 'sɔle‑ maza ‑bebe klɛlɛ 'bhɛ ꞊nɔɔ; 'ke yaa 'e go ‑ya gbɛ ‑kpaa gadɛ mu 'dama 'la ta 'mu ba, 'bhɛɛ‑ 'mu 'bheela‑.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Waa ‑o 'kpalawolɛ ‑a ‑yi bhe, 'bhɛ 'a 'kpeelɛnia ‑a ma. Zesu ‑ja 'kaanlɛ‑ Nazarɛti kpɛ ma ‑wa mu 'ɛ ta 'kee‑ ge mɛɛ mu 'ɛ daanlele ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'le.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Zesu ‑yaa' *‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ 'siila‑ ‑a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo winbɔle 'sanle plɛ plɛ 'kaa ‑o ge ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'woyrɛ‑ 'ɛ nɔɔ‑; 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'seŋ 'nale ‑o ni 'ke ‑o lii ‑yɔɔ' mu ‑gbin mɛɛ mu zi.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 — ausente —
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 ‑E pe ‑o ni 'ezin‑: «'Ke 'ka ꞊bhwa ‑wa 'la ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'ka 'cieya‑ ꞊kla 'fɛ 'la ꞊la, ‑ka bo 'bhɛɛ‑ ꞊la, 'ke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ 'ka jilale ma.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 'Bhɛɛ‑ 'ke waa 'ka 'kunlɛ‑ 'elrele, 'bhɛ 'pegee 'ke waa ‑o 'trɔnkpalɛ 'ka 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊la yrɛ 'la ꞊nɔɔ, 'ke 'ka ‑o go 'zi bhla 'la ba 'bhɛ yrɛ 'ɛ 'nɔɔ‑, ‑ka 'ka gaan mazɔn 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'ke 'ka 'ka gaan ma bwegblɛn‑ mu 'ɛ 'kpɛn go. 'Bhɛ nu klɛlɛ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ mu 'ɛ ‑waa' ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ ma 'tɔɔmasie 'le.»
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ ‑o ‑ja 'bhɛɛ‑ 'yi 'tɛ, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa pe 'zi mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Ka 'ka 'taawogbɛya 'ɛ 'niina‑ 'ke 'ka 'ploo‑ ‑za 'yɔɔ‑ klɛle ma!»
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 ‑O 'zina ‑bebe ꞊gbian mɛɛ mu zi. ‑O gadɛ mu ‑bebe 'srola‑ 'ke ‑yrɔn 'le, 'bhɛɛ‑ ‑o 'mu 'bheela‑.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, ‑Bhleŋgbe Erɔdi Antipasi Zesu 'tɔ 'ɛ ꞊maa, ‑amasrɔyi ‑o ‑yaa 'bhɛ 'tɔbhɔ zii' yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ. Mɛɛ 'ke mu ‑yaa pe 'zi dɔɔ: «Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ‑le ‑bwela gale ba, 'bhɛla‑ ‑yile 'sɔle‑ maza mu klɛ ‑glɔɔya' ‑o ‑a 'kɔɔ.»
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Mɛɛ 'ke mu ‑yaa 'pe zi dɔɔ: «Eli ‑le». ‑A 'ke mu ‑yaa 'pe 'ezin‑ dɔɔ: «‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi do ‑le 'bhii‑ 'elwaleta ‑Waanbhaa' ‑lɛla' ‑janwo' mu 'ɛ gbɛɛn‑.»
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 'Yee‑ ‑bhleŋgbe Erɔdi Antipasi 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'male‑, 'ke ‑ya pele‑ 'kaa: «'An ꞊pia mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ ‑o Zaan 'la ŋgblo 'kan, 'bhɛ ‑le 'kɛle‑».
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 — ausente —
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Erodiadi zrupliile ‑yaa Zaan ma 'bhɛ ‑zayi', 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa 'bhɛ dɛyrɛ ‑la ‑glin 'zi, 'duŋ‑ ‑a gbɛ laa 'sɔlɛ‑ ‑lido' 'bhɛ dɛle ta.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 ‑Amasrɔyi Erɔdi ‑yaa ‑gasikpa Zaan 'lɛɛ 'egbɛnɛle. 'Bhɛɛ‑ ‑a 'gbu 'yaa‑ 'yaango‑ 'bhii‑ Zaan ‑o 'ke mɛɛ ‑lɛdɔɔle 'le, 'bhɛ 'pegee mɛɛ 'weŋ do 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa 'bhɛ tagbin. 'Kee‑ ‑yaa Zaan 'wojan‑ 'ɛ ma, ‑a zru ba 'tɛ 'yaa‑ dɔ. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'bhɛ 'yaa‑ sɔ ‑a ni 'ke ‑ya 'trɔnkpa‑ Zaan ni.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 'Duŋ‑ ‑yrekpaa' do, 'ke Erodiadi ‑a pɛ ‑za ‑zigo' yi 'ɛ 'bhɔle. 'Bhɛ yi 'ɛ 'yaa‑ 'ke ‑bhleŋgbe Erɔdi 'ya lɛɛ ‑zabla' yi 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'le. Erɔdi pɛ ‑koo ‑gbɛnɛ do ꞊kla. ‑E ‑yaa' mɛɛ gblaan mu oo, ‑srwase' ‑kuŋlii mu oo, 'bhɛ 'pegee Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi mɛɛ gblaan mu 'ɛ 'kpɛn 'siila‑ 'bhɛ ma.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Erodiadi 'gbu 'lu ‑gblanɛ 'ɛ 'wlale‑ 'fɛti klɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'kee‑ 'srotanle 'sanle. ‑E ꞊swa 'gbu Erɔdi 'pegee ‑yaa' 'cie mu 'ɛ ni. 'Yee‑ ‑bhleŋgbe Erɔdi pe 'bhɛ 'yi 'tɛ gblanɛ 'ɛ ni dɔɔ: «'Kee pɛ 'la 'yrɛwoa‑ 'ŋ ma, 'ŋ nu 'bhɛɛ‑ 'nalɛ‑ 'e ni.»
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 ‑Ya 'siɛnwoa‑ 'gbu ‑gblanɛ 'ɛ ni dɔɔ: «'Kee pɛ 'oo pɛ 'la 'yrɛwoa‑ 'ŋ ma, 'ŋ nu 'bhɛ 'nalɛ‑ 'e ni, 'ali‑ 'kee‑ ꞊kla 'an ‑bhleŋgbe 'klɛɛn 'ɛ gbɛ do 'le oo, 'ŋ nu dɔlɛ 'bhɛ 'nale‑ ꞊la 'e ni.»
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑gblanɛ 'ɛ 'pwɛle 'pɛɛlii‑, 'kee‑ gele‑ ‑a nɛɛ ‑lrɔkpalɛ dɔɔ: «'Ŋ ‑mɛ pɛ ‑za 'gbu ‑la 'yrɛwo ‑a ma ɛɛ?» ‑A nɛɛ pe a ni dɔɔ: «‑A pe 'ŋ 'yoo‑ Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ŋgblo 'ɛ 'bhɛɛ‑ zi.»
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑gblanɛ 'ɛ 'niinale blaale‑ 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑ya pele‑ ‑bhleŋgbe 'ɛ ni: «'Ŋ 'yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'e Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ŋgblo 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'kan, 'bhɛɛ‑ 'ya na 'ŋ ni pɛle ‑koo do ta 'saanibhe.»
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 'Bhɛ ‑jan 'ɛ 'bhɛ 'yee‑ ‑bhleŋgbe 'ɛ ta ꞊kla suŋ 'egbɛnɛle. 'Duŋ‑ ‑ya 'siɛnlawoa gban ‑jan 'la 'bhɛ ta ‑gblanɛ 'ɛ ni, yaa 'cie mu 'ɛ 'yrɛ ma, yaa ‑yaa sɔ a ‑gbɛdɔle 'bhɛ klɛle ma.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑ya gooba ‑srwase' mu 'ɛ do winbɔle 'kaa 'bhɛ ge Zaan ŋgblo 'ɛ 'kan, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ nu 'kɛle‑ ‑a ni.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 ‑Srwase' mi 'ɛ ‑ja Zaan ŋgblo 'ɛ 'kanlɛ‑ ‑kaso 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'kee‑ nule‑ 'bhɛ 'le pɛle ‑koo do ta. 'Kee‑ 'bhɛ 'nale ‑gblanɛ 'ɛ ni. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑gblanɛ 'ɛ 'bhɛ 'kpale 'bhɛ nɛɛ 'kɔɔ.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Zaan ‑a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'bhɛ 'male‑, 'ke ‑o nule‑ ‑a gbaa 'ɛ 'silɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ ‑a binlɛ.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Zesu a winbɔwo mu 'ɛ dale blaan ‑waa' 'taa 'ɛ ta, 'ke ‑woo ‑lɛkpale 'eke‑ ta 'yee‑ Zesu ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑za mu 'la 'kpɛn ꞊kla 'bhɛ 'pegee ‑o mɛɛ mu ‑daanna ‑za mu 'la 'kpɛn 'le, 'mu 'yigɔɔnle ‑a ni.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Zesu pe ‑o ni 'kaa: «‑Kɔɔ' go ‑gɛ, 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' ge 'edaŋma ‑kɔɔ' 'yitrɛlɛ sa ‑kpe ta yrɛ do ꞊nɔɔ.» Zesu ‑janwoa 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, ‑amasrɔyi mɛɛ ‑bebe 'yaa‑ nu 'zi ‑o ba 'ke ‑o ge 'waati 'ɛ 'kpɛn ba, ‑asiikɔɔ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa ‑yaa pɛbhleyrɛ ‑srɔɔwo ‑o 'kɔɔ.
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 'Bhɛ 'yi, ‑O ‑saan ‑yitakoŋ do 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑yi 'ɛ takanle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'gbansaan 'te gele‑ ‑kpe 'ɛ ta yrɛ do ꞊nɔɔ.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 'Duŋ‑ mɛɛ ‑bebe ‑o ꞊ya, ‑o ge bhla 'ɛ zi ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑woo madwa‑. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'bhɛ mu ‑daa ‑wa mu 'ɛ 'kpɛn ta, 'bhɛɛ‑ 'mu blasaan‑, 'ke 'mu gele‑ zɛnlɛ blaale‑ 'yee‑ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'lɛɛ ‑o ‑yaa ge 'zi yrɛ 'la ꞊nɔɔ 'bhɛ ꞊nɔɔ.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Zesu zinale ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'kee‑ ‑zamaa' ‑gbɛnɛ 'ɛ yele‑. 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yrɛnklaa ‑a ma. ‑Amasrɔyi ‑o ‑yaa 'bhii‑ ‑bhlaa mu 'la ‑o gooba mi laa ‑o ta. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑yoo ‑o daanle 'sanle ‑za ‑bebe 'le.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 ‑E ꞊bwa mɛɛ mu 'ɛ daanle ma, 'bhɛɛ‑ 'waati 'ɛ ꞊bhwa 'egbɔɔnle. ‑Ayile, ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑woo mabɛɛnle ‑a ‑din, 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni: «'E 'yrɛkpa, ‑kɔɔ' ‑o ‑bɔn drɛyi' ‑a ma 'dɛ! 'Bhɛɛ‑ 'waati 'ɛ ꞊bhwa gban 'egbɔɔnle;
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 ‑a pe mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ni 'kaa ‑o ge pɛle mu ‑lɔyrɛ' ‑glin ‑bɔn 'yi ‑wa mu 'pegee ‑kɔɔ' ‑din ‑wa mu 'ɛ ta.»
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a pele ‑o ni dɔɔ: «'Ka mu 'gbu pɛle na ‑o ni!» 'Bhɛɛ‑ ‑o pe ‑a ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Ali‑ 'ke 'o denie ‑gɔli' 'taŋbha ‑kɛmɛ plɛ pɛ 'bluu ꞊lwa, 'bhɛɛ‑ 'ke 'o 'bhɛ ꞊naa 'woo‑ mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ni, 'bhɛ sɔ ‑o mabhɔle ɛɛ?»
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu ‑o ‑lrɔkpale 'kaa: «'bluu 'wɛɛ‑ ‑le 'ka 'kɔɔ ɛɛ? ‑Ka ge ‑a ‑glin doo.» ‑O gele 'eke‑ ‑lrɔkpalɛ 'ke ‑o nule‑ ‑a pelɛ ‑a ni: «'bluu 'soo 'pegee kaa plɛ.»
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Kaa pe mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ ‑o yala‑ ‑bɔn ‑dɔɔ 'ɛ ta ‑lɛ ma ‑lɛ ma!»
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 'Bhɛɛ‑ mɛɛ mu 'ɛ ‑yalaa' ‑lɛ ma ‑kɛmɛ do do 'pegee mia plɛ bhɛ vu vu.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'bluu 'soo 'ɛ 'pegee kaa plɛ ‑o 'kunle ‑a 'kɔɔ, 'ke ‑ya ‑yrɛ 'kpale laanima, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑Waanbhaa' 'pubɔle pɛle 'ɛ ma. 'Bhɛ blaanta, 'kee‑ 'bluu mu 'ɛ takanle kplokplo, 'ke ‑yoo 'kpale ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kɔɔ 'kaa ‑woo ‑yiciɛn' ‑zamaa' 'ɛ ma. 'Bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ yi, 'kee‑ kaa plɛ 'ɛ 'yiciɛnle ‑o 'kpɛn ma.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn pɛbhla‑, 'bhɛɛ‑ ‑o kpɛdwa‑.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 ‑O yanle pɛ 'ɛ 'bhlelele, 'bluu 'lɛkpu‑ mu 'pegee kaa mu 'la ꞊bwa ‑o blaan, 'mu ciɛ ‑nɛ ꞊yan vu ta plɛ ‑paa.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Mɛɛ mu 'la 'kpɛn 'yee‑ pɛ 'ɛ ꞊bhla, 'mu 'yaa 'gwlaan‑ 'waa 'soo (5.000); le mu 'pegee ‑nɛ mu laa ‑yaa 'bhɛ mɛɛ ‑lii 'ɛ ba.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 'Bhɛ ‑za mu 'ɛ 'kanle‑ ‑gun bhe, Zesu 'a ꞊pia ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni 'kaa ‑o ge 'san ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi kpaŋma. ‑E ‑yaa zi 'bhii‑ ‑o 'kan 'a ‑lɛɛ ‑sɔ ‑draa 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta, Bɛtisaida ‑wa 'ɛ ba ‑yrɛ 'ɛ ta. 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'yee‑ 'gbu nu 'ploolɛ‑ ‑zamaa' 'ɛ ma 'kaa ‑o ge ‑o ba ‑lɛ ma.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Zesu 'yanle‑ 'ploolele ‑zamaa' 'ɛ ma, 'kee‑ gele‑ ‑a 'seriwolɛ gɔɔn do wiiŋ‑.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 ‑Bi ꞊pwa 'waati 'la ba, ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, ‑yi 'ɛ drɛyi', 'bhɛɛ‑ 'yee‑ Zesu do ‑kplɛn ‑yaa 'trɛ ma.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Zesu 'a ꞊ya 'bhii ‑yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ gbɛzikaan ‑yitakoŋ 'ɛ 'bhɔle‑ ma, ‑amasrɔyi ‑ploo 'ɛ 'yaa‑ 'kan zii' 'kee‑ nu ‑o ba ‑yrɛ ta. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, zrwanzi maa gwlɛn ‑we bhla ꞊lwa 'ɛ ba, 'kee‑ 'taawole 'sanle ‑yi 'ɛ ta 'kee‑ nu ‑o ba ‑yrɛ ta, ‑e ‑yaa zan drɔɔn' 'kanlɛ‑ ‑o ta.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 ‑Wa yele 'taawoyrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ ‑yi 'ɛ ta, ‑e ꞊kla ‑o ni 'bhii‑ jiɛlii do ‑le ‑yaa 'kɛle‑, ‑ayile 'ke ‑o ‑gbekanle 'sanle.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 ‑Amasrɔyi, ‑o 'kpɛn 'a ꞊ya, 'bhɛɛ‑ ‑gblaan ꞊klaa ‑o ‑yi. 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'kaa: «‑Ka 'ka zrudɔ 'eglɔɔle, 'mi ‑le 'kɛle‑, 'ka 'laa ‑gblaanlɛ'.»
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 'Bhɛ blaan, 'kee‑ 'sanle ‑o zi ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'ke ‑ploo 'kanle‑ 'ɛ dulale. ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'liibhaala ‑o ma 'kee‑ kan ‑a ‑daŋ' ta.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 ‑Amasrɔyi, ‑e 'sɔle‑ maza 'la ꞊kla ‑o ‑yrɛ ma 'bluu 'yiciɛnyrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, ‑waa 'bhɛ ‑yi 'malɛ‑ ‑li bi, ‑woo 'trɔn 'yi ‑dwa 'eglɔɔle 'bhɛ 'yimale ma.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yanle ‑draa 'ɛ takanlele bhla 'la ba, 'ke ‑o zinale ‑draa ‑yrɛ gbɛ do 'ɛ ta Zenezarɛti 'trɛ 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yitakoŋ 'ɛ 'yrela‑ ‑yi 'ɛ 'lɛzi‑.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 ‑O zinale ‑gun ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'ke mɛɛ mu 'ɛ ‑o Zesu madɔle 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke mɛɛ mu 'ɛ gele‑ Zesu 'nuza‑ 'ɛ woŋwoŋzɛnlɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ mu 'ɛ 'yaa‑ zan gadɛ mu 'ɛ 'le ‑a ni 'mu 'yila ‑saa mu 'ɛ ta. 'Ke ‑o ‑yaa ma 'kaa ‑yoo yrɛ 'oo yrɛ 'la ꞊nɔɔ, ‑o ‑yaa ge ‑a zi 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ ye.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 'Kee‑ ‑yaa bhɔ yrɛ 'oo yrɛ 'la ꞊nɔɔ, ‑wa gblaan mu ta oo, ‑wa 'fiɛntrɔnnɛ mu ta oo, ‑bɔn 'yi ‑wanɛ' mu ta oo, mɛɛ mu 'ɛ 'yaa‑ nu ‑waa' gadɛ mu 'ɛ 'lɛkpalɛ ‑kpan mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑sromabɔ Zesu ni dɔɔ: «‑A 'to 'ke 'waa‑ gadɛ mu 'ɛ ‑woo gbɛ yan sa ‑yaa' dunɛ‑ tralapɛ 'ɛ ma.» Gadɛ mu 'la 'kpɛn 'mu gbɛ ‑yaan 'bhɛ ma, 'mu 'kpɛn 'bheela‑.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.