Marcos 6

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Zesu gole 'bhɛ yrɛ 'ɛ 'nɔɔ‑, 'kee‑ gele‑ ‑a 'tro ‑wa 'ɛ ta.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 *‑Yitrɛ' yi 'ɛ 'bhɔle‑, 'kee‑ mɛɛ mu 'ɛ daanle 'sanle *Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ꞊la. Mɛɛ 'srɛ 'la 'yaa‑ 'mu 'trɔnkpa zii' ‑a ni, ‑e 'mu 'kpɛn 'kpeelɛnia, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu 'a 'pele dɔɔ: «'Ee! ‑E 'bhɛ ‑za mu 'lɛɛ‑ 'kpɛn ‑daanna ‑dela ba ɛɛ? ‑Zadɔleya 'la ‑ya 'kɔɔ, 'bhɛ 'pegee ‑e 'sɔle‑ maza mu 'la klɛ 'zi, ‑dele 'bhɛ 'sɔle‑ maza mu 'ɛ klɛ 'seŋ 'na zii' ‑a ni ɛɛ?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Mari gbe 'fɛ 'wiiŋkpa mi 'ɛ yaa 'kɛle‑ ɛɛ? Zaki 'pegee Zose, 'bhɛɛ‑ Zude 'pegee Simɔ 'naagwlɛn‑ 'ɛ ‑yaa 'kɛle‑ ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ ‑a nɛɛnɛ‑ le mu 'ɛ waa ‑o 'kɔɔ ba ‑gɛ ɛɛ?» ‑O 'kpeejan‑ mu 'ɛ ma, waa 'sɔlɛ‑ ‑o 'kpale ‑a ‑yi.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 ‑Ayile, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni 'kaa: «‑O ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi 'ɛ ‑lɛdɔ' a ma yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ, 'fɔke ya 'e go ‑a 'gbu da ‑wa 'la ta 'mu ꞊nɔɔ mu 'ɛ ba, 'bhɛ 'pegee ‑a dɛ mu, 'bhɛɛ‑ ‑yaa' 'fa ‑la mu 'ɛ ba.»
4 Mas Jesus disse:
5 Waa ‑o 'kpalawolɛ Zesu 'yi ‑a 'gbu da ‑wa 'ɛ ta, yaa 'sɔlɛ‑ 'sɔle‑ maza ‑bebe klɛlɛ 'bhɛ ꞊nɔɔ; 'ke yaa 'e go ‑ya gbɛ ‑kpaa gadɛ mu 'dama 'la ta 'mu ba, 'bhɛɛ‑ 'mu 'bheela‑.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Waa ‑o 'kpalawolɛ ‑a ‑yi bhe, 'bhɛ 'a 'kpeelɛnia ‑a ma. Zesu ‑ja 'kaanlɛ‑ Nazarɛti kpɛ ma ‑wa mu 'ɛ ta 'kee‑ ge mɛɛ mu 'ɛ daanlele ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'le.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Zesu ‑yaa' *‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ 'siila‑ ‑a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo winbɔle 'sanle plɛ plɛ 'kaa ‑o ge ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'woyrɛ‑ 'ɛ nɔɔ‑; 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'seŋ 'nale ‑o ni 'ke ‑o lii ‑yɔɔ' mu ‑gbin mɛɛ mu zi.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 — ausente —
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 — ausente —
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 ‑E pe ‑o ni 'ezin‑: «'Ke 'ka ꞊bhwa ‑wa 'la ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'ka 'cieya‑ ꞊kla 'fɛ 'la ꞊la, ‑ka bo 'bhɛɛ‑ ꞊la, 'ke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ 'ka jilale ma.
10 Disse ainda:
11 'Bhɛɛ‑ 'ke waa 'ka 'kunlɛ‑ 'elrele, 'bhɛ 'pegee 'ke waa ‑o 'trɔnkpalɛ 'ka 'wojan‑ mu 'ɛ ꞊la yrɛ 'la ꞊nɔɔ, 'ke 'ka ‑o go 'zi bhla 'la ba 'bhɛ yrɛ 'ɛ 'nɔɔ‑, ‑ka 'ka gaan mazɔn 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'ke 'ka 'ka gaan ma bwegblɛn‑ mu 'ɛ 'kpɛn go. 'Bhɛ nu klɛlɛ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ mu 'ɛ ‑waa' ‑za 'yɔɔ‑ 'ɛ ma 'tɔɔmasie 'le.»
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ ‑o ‑ja 'bhɛɛ‑ 'yi 'tɛ, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa pe 'zi mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Ka 'ka 'taawogbɛya 'ɛ 'niina‑ 'ke 'ka 'ploo‑ ‑za 'yɔɔ‑ klɛle ma!»
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 ‑O 'zina ‑bebe ꞊gbian mɛɛ mu zi. ‑O gadɛ mu ‑bebe 'srola‑ 'ke ‑yrɔn 'le, 'bhɛɛ‑ ‑o 'mu 'bheela‑.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, ‑Bhleŋgbe Erɔdi Antipasi Zesu 'tɔ 'ɛ ꞊maa, ‑amasrɔyi ‑o ‑yaa 'bhɛ 'tɔbhɔ zii' yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ. Mɛɛ 'ke mu ‑yaa pe 'zi dɔɔ: «Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ‑le ‑bwela gale ba, 'bhɛla‑ ‑yile 'sɔle‑ maza mu klɛ ‑glɔɔya' ‑o ‑a 'kɔɔ.»
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Mɛɛ 'ke mu ‑yaa 'pe zi dɔɔ: «Eli ‑le». ‑A 'ke mu ‑yaa 'pe 'ezin‑ dɔɔ: «‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi do ‑le 'bhii‑ 'elwaleta ‑Waanbhaa' ‑lɛla' ‑janwo' mu 'ɛ gbɛɛn‑.»
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 'Yee‑ ‑bhleŋgbe Erɔdi Antipasi 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'male‑, 'ke ‑ya pele‑ 'kaa: «'An ꞊pia mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ ‑o Zaan 'la ŋgblo 'kan, 'bhɛ ‑le 'kɛle‑».
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 — ausente —
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 — ausente —
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Erodiadi zrupliile ‑yaa Zaan ma 'bhɛ ‑zayi', 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa 'bhɛ dɛyrɛ ‑la ‑glin 'zi, 'duŋ‑ ‑a gbɛ laa 'sɔlɛ‑ ‑lido' 'bhɛ dɛle ta.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 ‑Amasrɔyi Erɔdi ‑yaa ‑gasikpa Zaan 'lɛɛ 'egbɛnɛle. 'Bhɛɛ‑ ‑a 'gbu 'yaa‑ 'yaango‑ 'bhii‑ Zaan ‑o 'ke mɛɛ ‑lɛdɔɔle 'le, 'bhɛ 'pegee mɛɛ 'weŋ do 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa 'bhɛ tagbin. 'Kee‑ ‑yaa Zaan 'wojan‑ 'ɛ ma, ‑a zru ba 'tɛ 'yaa‑ dɔ. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'bhɛ 'yaa‑ sɔ ‑a ni 'ke ‑ya 'trɔnkpa‑ Zaan ni.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 'Duŋ‑ ‑yrekpaa' do, 'ke Erodiadi ‑a pɛ ‑za ‑zigo' yi 'ɛ 'bhɔle. 'Bhɛ yi 'ɛ 'yaa‑ 'ke ‑bhleŋgbe Erɔdi 'ya lɛɛ ‑zabla' yi 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'le. Erɔdi pɛ ‑koo ‑gbɛnɛ do ꞊kla. ‑E ‑yaa' mɛɛ gblaan mu oo, ‑srwase' ‑kuŋlii mu oo, 'bhɛ 'pegee Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi mɛɛ gblaan mu 'ɛ 'kpɛn 'siila‑ 'bhɛ ma.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Erodiadi 'gbu 'lu ‑gblanɛ 'ɛ 'wlale‑ 'fɛti klɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'kee‑ 'srotanle 'sanle. ‑E ꞊swa 'gbu Erɔdi 'pegee ‑yaa' 'cie mu 'ɛ ni. 'Yee‑ ‑bhleŋgbe Erɔdi pe 'bhɛ 'yi 'tɛ gblanɛ 'ɛ ni dɔɔ: «'Kee pɛ 'la 'yrɛwoa‑ 'ŋ ma, 'ŋ nu 'bhɛɛ‑ 'nalɛ‑ 'e ni.»
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 ‑Ya 'siɛnwoa‑ 'gbu ‑gblanɛ 'ɛ ni dɔɔ: «'Kee pɛ 'oo pɛ 'la 'yrɛwoa‑ 'ŋ ma, 'ŋ nu 'bhɛ 'nalɛ‑ 'e ni, 'ali‑ 'kee‑ ꞊kla 'an ‑bhleŋgbe 'klɛɛn 'ɛ gbɛ do 'le oo, 'ŋ nu dɔlɛ 'bhɛ 'nale‑ ꞊la 'e ni.»
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑gblanɛ 'ɛ 'pwɛle 'pɛɛlii‑, 'kee‑ gele‑ ‑a nɛɛ ‑lrɔkpalɛ dɔɔ: «'Ŋ ‑mɛ pɛ ‑za 'gbu ‑la 'yrɛwo ‑a ma ɛɛ?» ‑A nɛɛ pe a ni dɔɔ: «‑A pe 'ŋ 'yoo‑ Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ŋgblo 'ɛ 'bhɛɛ‑ zi.»
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑gblanɛ 'ɛ 'niinale blaale‑ 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑ya pele‑ ‑bhleŋgbe 'ɛ ni: «'Ŋ 'yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'e Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ŋgblo 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'kan, 'bhɛɛ‑ 'ya na 'ŋ ni pɛle ‑koo do ta 'saanibhe.»
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 'Bhɛ ‑jan 'ɛ 'bhɛ 'yee‑ ‑bhleŋgbe 'ɛ ta ꞊kla suŋ 'egbɛnɛle. 'Duŋ‑ ‑ya 'siɛnlawoa gban ‑jan 'la 'bhɛ ta ‑gblanɛ 'ɛ ni, yaa 'cie mu 'ɛ 'yrɛ ma, yaa ‑yaa sɔ a ‑gbɛdɔle 'bhɛ klɛle ma.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑ya gooba ‑srwase' mu 'ɛ do winbɔle 'kaa 'bhɛ ge Zaan ŋgblo 'ɛ 'kan, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ nu 'kɛle‑ ‑a ni.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 ‑Srwase' mi 'ɛ ‑ja Zaan ŋgblo 'ɛ 'kanlɛ‑ ‑kaso 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'kee‑ nule‑ 'bhɛ 'le pɛle ‑koo do ta. 'Kee‑ 'bhɛ 'nale ‑gblanɛ 'ɛ ni. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑gblanɛ 'ɛ 'bhɛ 'kpale 'bhɛ nɛɛ 'kɔɔ.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Zaan ‑a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'bhɛ 'male‑, 'ke ‑o nule‑ ‑a gbaa 'ɛ 'silɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ ‑a binlɛ.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Zesu a winbɔwo mu 'ɛ dale blaan ‑waa' 'taa 'ɛ ta, 'ke ‑woo ‑lɛkpale 'eke‑ ta 'yee‑ Zesu ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑za mu 'la 'kpɛn ꞊kla 'bhɛ 'pegee ‑o mɛɛ mu ‑daanna ‑za mu 'la 'kpɛn 'le, 'mu 'yigɔɔnle ‑a ni.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Zesu pe ‑o ni 'kaa: «‑Kɔɔ' go ‑gɛ, 'bhɛɛ‑ ‑kɔɔ' ge 'edaŋma ‑kɔɔ' 'yitrɛlɛ sa ‑kpe ta yrɛ do ꞊nɔɔ.» Zesu ‑janwoa 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, ‑amasrɔyi mɛɛ ‑bebe 'yaa‑ nu 'zi ‑o ba 'ke ‑o ge 'waati 'ɛ 'kpɛn ba, ‑asiikɔɔ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ waa ‑yaa pɛbhleyrɛ ‑srɔɔwo ‑o 'kɔɔ.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 'Bhɛ 'yi, ‑O ‑saan ‑yitakoŋ do 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑yi 'ɛ takanle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'gbansaan 'te gele‑ ‑kpe 'ɛ ta yrɛ do ꞊nɔɔ.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 'Duŋ‑ mɛɛ ‑bebe ‑o ꞊ya, ‑o ge bhla 'ɛ zi ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑woo madwa‑. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'bhɛ mu ‑daa ‑wa mu 'ɛ 'kpɛn ta, 'bhɛɛ‑ 'mu blasaan‑, 'ke 'mu gele‑ zɛnlɛ blaale‑ 'yee‑ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'lɛɛ ‑o ‑yaa ge 'zi yrɛ 'la ꞊nɔɔ 'bhɛ ꞊nɔɔ.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Zesu zinale ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'kee‑ ‑zamaa' ‑gbɛnɛ 'ɛ yele‑. 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑yrɛnklaa ‑a ma. ‑Amasrɔyi ‑o ‑yaa 'bhii‑ ‑bhlaa mu 'la ‑o gooba mi laa ‑o ta. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑yoo ‑o daanle 'sanle ‑za ‑bebe 'le.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 ‑E ꞊bwa mɛɛ mu 'ɛ daanle ma, 'bhɛɛ‑ 'waati 'ɛ ꞊bhwa 'egbɔɔnle. ‑Ayile, ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑woo mabɛɛnle ‑a ‑din, 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni: «'E 'yrɛkpa, ‑kɔɔ' ‑o ‑bɔn drɛyi' ‑a ma 'dɛ! 'Bhɛɛ‑ 'waati 'ɛ ꞊bhwa gban 'egbɔɔnle;
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 ‑a pe mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ni 'kaa ‑o ge pɛle mu ‑lɔyrɛ' ‑glin ‑bɔn 'yi ‑wa mu 'pegee ‑kɔɔ' ‑din ‑wa mu 'ɛ ta.»
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a pele ‑o ni dɔɔ: «'Ka mu 'gbu pɛle na ‑o ni!» 'Bhɛɛ‑ ‑o pe ‑a ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Ali‑ 'ke 'o denie ‑gɔli' 'taŋbha ‑kɛmɛ plɛ pɛ 'bluu ꞊lwa, 'bhɛɛ‑ 'ke 'o 'bhɛ ꞊naa 'woo‑ mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ni, 'bhɛ sɔ ‑o mabhɔle ɛɛ?»
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu ‑o ‑lrɔkpale 'kaa: «'bluu 'wɛɛ‑ ‑le 'ka 'kɔɔ ɛɛ? ‑Ka ge ‑a ‑glin doo.» ‑O gele 'eke‑ ‑lrɔkpalɛ 'ke ‑o nule‑ ‑a pelɛ ‑a ni: «'bluu 'soo 'pegee kaa plɛ.»
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Kaa pe mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ ‑o yala‑ ‑bɔn ‑dɔɔ 'ɛ ta ‑lɛ ma ‑lɛ ma!»
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 'Bhɛɛ‑ mɛɛ mu 'ɛ ‑yalaa' ‑lɛ ma ‑kɛmɛ do do 'pegee mia plɛ bhɛ vu vu.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'bluu 'soo 'ɛ 'pegee kaa plɛ ‑o 'kunle ‑a 'kɔɔ, 'ke ‑ya ‑yrɛ 'kpale laanima, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑Waanbhaa' 'pubɔle pɛle 'ɛ ma. 'Bhɛ blaanta, 'kee‑ 'bluu mu 'ɛ takanle kplokplo, 'ke ‑yoo 'kpale ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kɔɔ 'kaa ‑woo ‑yiciɛn' ‑zamaa' 'ɛ ma. 'Bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ yi, 'kee‑ kaa plɛ 'ɛ 'yiciɛnle ‑o 'kpɛn ma.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn pɛbhla‑, 'bhɛɛ‑ ‑o kpɛdwa‑.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 ‑O yanle pɛ 'ɛ 'bhlelele, 'bluu 'lɛkpu‑ mu 'pegee kaa mu 'la ꞊bwa ‑o blaan, 'mu ciɛ ‑nɛ ꞊yan vu ta plɛ ‑paa.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Mɛɛ mu 'la 'kpɛn 'yee‑ pɛ 'ɛ ꞊bhla, 'mu 'yaa 'gwlaan‑ 'waa 'soo (5.000); le mu 'pegee ‑nɛ mu laa ‑yaa 'bhɛ mɛɛ ‑lii 'ɛ ba.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 'Bhɛ ‑za mu 'ɛ 'kanle‑ ‑gun bhe, Zesu 'a ꞊pia ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni 'kaa ‑o ge 'san ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi kpaŋma. ‑E ‑yaa zi 'bhii‑ ‑o 'kan 'a ‑lɛɛ ‑sɔ ‑draa 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta, Bɛtisaida ‑wa 'ɛ ba ‑yrɛ 'ɛ ta. 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'yee‑ 'gbu nu 'ploolɛ‑ ‑zamaa' 'ɛ ma 'kaa ‑o ge ‑o ba ‑lɛ ma.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Zesu 'yanle‑ 'ploolele ‑zamaa' 'ɛ ma, 'kee‑ gele‑ ‑a 'seriwolɛ gɔɔn do wiiŋ‑.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 ‑Bi ꞊pwa 'waati 'la ba, ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, ‑yi 'ɛ drɛyi', 'bhɛɛ‑ 'yee‑ Zesu do ‑kplɛn ‑yaa 'trɛ ma.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Zesu 'a ꞊ya 'bhii ‑yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ gbɛzikaan ‑yitakoŋ 'ɛ 'bhɔle‑ ma, ‑amasrɔyi ‑ploo 'ɛ 'yaa‑ 'kan zii' 'kee‑ nu ‑o ba ‑yrɛ ta. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, zrwanzi maa gwlɛn ‑we bhla ꞊lwa 'ɛ ba, 'kee‑ 'taawole 'sanle ‑yi 'ɛ ta 'kee‑ nu ‑o ba ‑yrɛ ta, ‑e ‑yaa zan drɔɔn' 'kanlɛ‑ ‑o ta.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 ‑Wa yele 'taawoyrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ ‑yi 'ɛ ta, ‑e ꞊kla ‑o ni 'bhii‑ jiɛlii do ‑le ‑yaa 'kɛle‑, ‑ayile 'ke ‑o ‑gbekanle 'sanle.
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 ‑Amasrɔyi, ‑o 'kpɛn 'a ꞊ya, 'bhɛɛ‑ ‑gblaan ꞊klaa ‑o ‑yi. 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'kaa: «‑Ka 'ka zrudɔ 'eglɔɔle, 'mi ‑le 'kɛle‑, 'ka 'laa ‑gblaanlɛ'.»
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 'Bhɛ blaan, 'kee‑ 'sanle ‑o zi ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'ke ‑ploo 'kanle‑ 'ɛ dulale. ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'liibhaala ‑o ma 'kee‑ kan ‑a ‑daŋ' ta.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 ‑Amasrɔyi, ‑e 'sɔle‑ maza 'la ꞊kla ‑o ‑yrɛ ma 'bluu 'yiciɛnyrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, ‑waa 'bhɛ ‑yi 'malɛ‑ ‑li bi, ‑woo 'trɔn 'yi ‑dwa 'eglɔɔle 'bhɛ 'yimale ma.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yanle ‑draa 'ɛ takanlele bhla 'la ba, 'ke ‑o zinale ‑draa ‑yrɛ gbɛ do 'ɛ ta Zenezarɛti 'trɛ 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yitakoŋ 'ɛ 'yrela‑ ‑yi 'ɛ 'lɛzi‑.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 ‑O zinale ‑gun ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'ke mɛɛ mu 'ɛ ‑o Zesu madɔle 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke mɛɛ mu 'ɛ gele‑ Zesu 'nuza‑ 'ɛ woŋwoŋzɛnlɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ mu 'ɛ 'yaa‑ zan gadɛ mu 'ɛ 'le ‑a ni 'mu 'yila ‑saa mu 'ɛ ta. 'Ke ‑o ‑yaa ma 'kaa ‑yoo yrɛ 'oo yrɛ 'la ꞊nɔɔ, ‑o ‑yaa ge ‑a zi 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ ye.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 'Kee‑ ‑yaa bhɔ yrɛ 'oo yrɛ 'la ꞊nɔɔ, ‑wa gblaan mu ta oo, ‑wa 'fiɛntrɔnnɛ mu ta oo, ‑bɔn 'yi ‑wanɛ' mu ta oo, mɛɛ mu 'ɛ 'yaa‑ nu ‑waa' gadɛ mu 'ɛ 'lɛkpalɛ ‑kpan mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑sromabɔ Zesu ni dɔɔ: «‑A 'to 'ke 'waa‑ gadɛ mu 'ɛ ‑woo gbɛ yan sa ‑yaa' dunɛ‑ tralapɛ 'ɛ ma.» Gadɛ mu 'la 'kpɛn 'mu gbɛ ‑yaan 'bhɛ ma, 'mu 'kpɛn 'bheela‑.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.