Marcos 14
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NVT
1 ‑Yrekpaa' plɛ ‑yaa Paki 'fɛti yi 'ɛ 'lɛɛ, 'bhɛ 'pegee 'bluu mu 'la waa ‑yaa 'mu ‑pɛɛ 'ɛ wlɛn 'ke 'sɛkɛ 'le 'mu 'bhle 'fɛti 'ɛ. 'Sraka 'lɛna ‑kuŋlii' mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ɛ ‑o ‑yaa Zesu 'kunyrɛ‑ ‑glin 'zi ‑dawli' ma, 'bhɛɛ‑ ‑wa dɛ.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 'Duŋ‑, ‑o ‑yaa pe 'zi 'eke‑ ni 'kaa: «‑Kɔɔ' 'laa 'bhɛ klɛlɛ 'fɛti 'waati 'ɛ ba, 'kebhlaale ‑kɔɔa' mɛɛ mu 'ɛ nu ‑wlɛnlɛ' 'eke‑ ma.»
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, Zesu 'pegee ‑yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ Betani ‑wa 'ɛ ta 'gwlaan‑ do a 'fɛ 'ɛ ꞊la; 'bhɛ 'tɔ ‑le ‑yaa Simɔ, 'bhɛɛ‑ ‑kpaan ‑yaa 'bhɛ ma ‑sɔ. ‑O ‑yaa pɛbhle 'zi 'waati 'la ba, 'ke le do nule‑ wlalɛ ‑o ta. Buteli bhlɔ gbɔɔn ‑lrele' do ‑yaa 'bhɛ le 'ɛ 'kɔɔ, 'bhɛ buteli 'ɛ klɛle ‑yaa 'ke 'vɛrɛ ‑glɔɔn 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii alibatri 'bhɛɛ‑ 'le. ‑Lasiklɔɔ ‑gblɛn 'nrale‑ 'plɛɛle‑ do ‑le ‑yaa 'bhɛ buteli 'ɛ 'yi. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke 'yee‑ le 'ɛ ‑e 'bhɛ buteli 'ɛ 'wile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya ‑yi ‑lasiklɔɔ 'ɛ 'klaale Zesu 'wiiŋ‑.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 Mɛɛ 'la zan mu ‑yaa 'bhɛ 'yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ ye, ‑o 'ke mu ‑o zrupliila, 'ke ‑wa pele‑ 'eke‑ ni dɔɔ: «Le 'lɛɛ ‑yoo ‑lasiklɔɔ ‑gblɛn 'nrale‑ 'lɛɛ 'siɛ zii' win 'ɛ ‑dela ma ɛɛ? ‑E 'bhɛ 'siɛ zii' bhaama ‑mɛla ma ɛɛ?
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 ‑O ‑yaa sɔ a gɔnle‑ denie ‑gɔli' 'taŋbha ‑kɛmɛ yaga (300) 'e tralapɛ 'le; 'bhɛɛ‑ ‑o 'bhɛ ‑gɔli' 'ɛ na 'kɔɔfleŋzan mu ni!» ‑O 'bhɛ le 'ɛ 'tɔpia‑ 'eyɔɔle.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 'Duŋ‑ Zesu 'a zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Kaa 'to 'srɔ! ‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o ‑a zrubatɛdɔ zii' ɛɛ? ‑E ‑za 'wlan ‑la ꞊kla 'ŋ ni bhe.
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 ‑Amasrɔyi, 'kɔɔfleŋzan mu ‑o 'ka 'pleŋ‑ yikpɛn ta, 'bhɛɛ‑ 'ke 'waati 'oo 'waati 'la ꞊swa 'ka ni, 'ka sɔ ‑za 'wlan klɛle‑ 'mu ni, 'duŋ‑ 'mi 'laa nu bolɛ 'ka ‑din 'waati 'ɛ 'kpɛn ba.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 Le 'lɛɛ gbɛswa‑ 'kɛla klɛle ta, ‑e 'bhɛɛ‑ ꞊kla. Drɔɔn', ‑e ‑yaan gban ‑lasiklɔɔ 'klalele 'ŋ gbaa 'ɛ ta ‑a binle ‑lɛɛ.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 'Mi 'gbu pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma 'kaa 'ke ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'wole‑ ꞊zian yrɛ 'oo yrɛ 'la ꞊nɔɔ, 'drunyan 'ɛ 'kpɛn 'yi, ‑o nu le 'lɛɛ klɛza 'ɛ 'yigɔɔnlɛ 'bhɛ ꞊nɔɔ, 'kooko‑ 'yee‑ le 'ɛ ‑za dɔ mɛɛ mu 'ɛ 'kpee.»
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Zesu a ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ mi 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Zuda Isikariɔti ‑ja 'tɛnlɛ‑ 'Sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ ma, 'ke ‑ya pele‑ 'mu ni dɔɔ ‑ya zi 'bhii‑ ‑e Zesu 'lɛna ‑o ni.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 'Bhɛ ‑jan 'ɛ ꞊swa 'mu ni 'egbɛnɛle, ‑ayile 'ke 'mu 'a 'pele a ni dɔɔ 'mu nu ‑gɔli' 'nalɛ‑ ‑a ni. ‑A 'san 'bhɛ yi 'ɛ ma, Zudasi gbɛ ‑yaa nu 'sɔlɛ‑ Zesu 'kunle‑ ta gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, ‑e ‑yaa 'bhɛɛ‑ klɛ bhla ‑lrele' 'ɛ ‑glin 'zi.
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 'Bluu 'la waa ‑yaa 'bhɛ ‑pɛɛ 'ɛ wlɛn 'ke 'sɛkɛ 'le, 'bhɛ 'bhle 'fɛti yi ‑lwa 'ɛ 'le, Zuufu mu 'ɛ 'yaa‑ ‑bhlaa gwlɛn bhlonɛ‑ mu ‑la dɛ, 'bhɛɛ‑ ‑woo klɛ 'ke 'sraka 'le ‑o gole 'ɛ luya 'yi 'bhɛ ‑zayi'. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa ‑lrɔkpaa dɔɔ: «'Yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ ‑kɔɔ' ge ‑kɔɔa' Paki 'fɛti 'ɛ ta kpo 'ɛ klɛ 'naa ma ɛɛ?»
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 'Bhɛɛ‑ Zesu ‑yaa' ‑klaŋlanɛ plɛ winbwa‑, 'ke ‑ya pele‑ 'mu ni: «‑Ka ge ‑wa 'la bhe ‑a ta, 'ka 'lɛ nu 'palɛ‑ 'ke mɛɛ do 'le, ‑yi gbɔ do ‑o ‑a wiiŋ‑, ‑ka dɔ ‑a zi.
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 'Kee‑ ‑ja wlalɛ 'fɛ 'la ꞊la, ‑ka wla ‑a zi 'bhɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑ka 'bhɛ 'fɛzan‑ 'ɛ lrɔkpa' dɔɔ: ‹'O Daan mi 'ɛ pe 'o nu 'e 'lrɔkpa dɔɔ 'yee‑ 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ nu ‑waa' Paki 'fɛti 'ɛ ta pɛ 'ɛ 'bhlelɛ‑ 'fɛkpee 'la ꞊la 'bhɛ ‑o naa ‑a ma ɛɛ?›
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 'Ke 'bhɛ ꞊kla, 'fɛzan‑ 'ɛ nu ‑yaa' 'saŋgaso 'kpee gblaan 'ɛ do zrɔnlɛ 'ka ni. 'Bhɛ magaanle ‑o 'elrele gban, 'bhɛ 'pegee mɛɛ mazadɔ pɛ yɛkɛ‑ 'la ma 'bhɛ ‑o 'bhɛ ꞊la. 'Ka nu ‑kɔɔa' pɛ Paki 'fɛti 'ɛ ta kpo 'ɛ klɛlɛ ‑kɔɔ' ni 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ.
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ plɛ 'ɛ ‑o gele 'tɛ, 'ke ‑o wlale‑ ‑wa 'ɛ ta. ‑O ꞊bhwa pɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'lɛsɔle ta 'bhii‑ Zesu 'a ꞊pia ‑o ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑. 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑waa pɛ 'fɛti ta kpo 'ɛ ꞊kla 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ.»
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 'Bhɛ blaan, Zesu a ‑klaŋlanɛ plɛ 'ɛ 'niinaa ‑o ‑zanta'. Yromazi bhɔle 'tɛ, 'ke 'yee‑ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ ‑o 'nule wlalɛ ‑wa 'ɛ 'kpee.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 ‑O ‑yaa pɛle 'zi bhla 'la ba, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni 'kaa: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ 'gbu 'ɛ ma dɔɔ 'ka mu 'la 'ka 'pegee 'mi ‑o pɛbhle 'zi 'eke‑ zi ‑gɛ bhe, 'ka do nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ 'ŋ gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑yoo 'ŋ 'lɛna mɛɛ mu ni.»
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑woo wlɛyisriwoa, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑lrɔkpale 'sanle do do 'kaa: «'Mi ‑le 'kɛle‑ ɛɛ?»
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 Zesu pe ‑o ni 'tɛ dɔɔ: «'Ka mɛɛ vu ta plɛ 'ɛ ba, 'ke mɛɛ 'la zan 'bhɛ gbɛ ꞊wlaa 'ŋ gbɛ ta pɛle ‑koo do 'kpɔ 'ɛ 'yi, 'bhɛ klɛ 'bhɛ zan 'bhɛ ‑le 'kɛle‑.
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 Wlan 'ɛ ni, Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ ‑yoo zan galɛ 'bhii‑ ‑a yɔɔndɛle ‑o ‑a ba zayi' gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi. 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan nu ‑a ‑lɛnalɛ mɛɛ mu 'ɛ ni, 'bhɛɛ‑ ‑wa dɛ, 'bhɛ zan ta ‑yrɛn! 'Ali‑ 'ke waa ‑yaa 'bhɛ zan 'ɛ ya ‑titi, 'bhɛ mabhaa ‑yaa bhɔ 'bhɛ zan 'ɛ ma.»
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 ‑O ‑yaa pɛ 'ɛ 'bhle zii' bhla 'la ba, Zesu 'bluu 'ɛ 'sile‑, 'kee‑ ‑Waanbhaa' 'pubɔle ‑a ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya takanle kplokplo. 'Bhɛ blaan, 'ke ‑ya nale‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni, 'bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «‑Kaa 'kun, 'ŋ 'flɛ 'ɛ 'yele‑ ‑gɛ.»
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 'Bhɛ blaan, 'kee‑ ‑drɔɔ pɛyan‑ do 'sile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑Waanbhaa' 'pubɔle 'bhɛ ma, 'kee‑ 'bhɛ 'kpale ‑o 'kɔɔ 'kaa ‑o 'kpɛn 'a 'ke 'mi do do.
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Ŋ yiɛn 'ɛ 'yele‑ ‑gɛ, ‑bhoolaya drɛɛ 'la ‑yoo ‑Waanbhaa' 'pegee bhaaplɛŋ mu pleŋ‑, yiɛn 'lɛɛ‑ 'bhɛ ‑le 'bhɛ ‑tɔɔmasie 'ɛ 'le, ‑e ‑klalaa', 'kooko‑ ‑e mɛɛ ‑bebe 'pegee ‑Waanbhaa' kpa do ma.
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 'Mi pe 'ka ni wlan 'ɛ ni dɔɔ 'naa nu ‑drɔɔ 'bhɛɛke 'milɛ‑ 'ezin‑ 'sani‑ 'ŋ nu ‑drɔɔ drɛɛ 'la 'milɛ‑ ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta 'bhɛ 'waati 'ɛ 'bhɔle‑ pleŋ‑.»
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 'O yanle ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔ ma 'sro mu 'ɛ 'kpalele, 'ke ‑o 'pwɛle 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ Olivi diiŋ vlɛ gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Zesu pe ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ka 'kpɛn nu 'ŋ 'tolɛ‑ a ꞊nɔɔ, ‑amasrɔyi ‑a yɔɔndɛle ‑o ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi 'kaa: ‹'Ŋ nu ‑bhlaa mu gooba mi 'ɛ dɛlɛ, 'bhɛɛ‑ ‑bhlaa mu 'ɛ nu 'kanlɛ‑ 'eke‑ ma jafata.›»
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ 'kaa: «'Duŋ‑ 'ke 'ŋ ‑bwela gale ba 'waati 'la ba, 'ŋ nu 'kanlɛ‑ 'ka 'lɛɛ ‑sɔ Galile.»
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke Piɛri 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «'Ali‑ 'ke mɛɛ ‑vin mu 'ɛ 'kpɛn blasaan‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑woo 'e ꞊twa ‑a nɔɔ‑, 'mi 'naa nu 'e 'tolɛ‑ a ꞊nɔɔ ‑titi.»
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale ‑a ni dɔɔ: «'Mi pe 'e ni wlan 'ɛ ni dɔɔ: ‑zɔn ‑bi 'gbu 'lɛɛ zi, 'sani maagwlɛn ‑wegbɛ' plɛ mi 'ɛ 'pleŋ‑, 'e nu 'e 'lɛmadɔlɛ 'eglɔɔle 'mi ma ‑glɔɔn yaga 'kaa 'yaa mi dɔ.»
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, Piɛri 'bhɛ zikpaa‑ ‑a ni faŋgan‑ ma 'ezin‑ dɔɔ: «'Ali‑ 'kee‑ ꞊kla 'o 'pegee 'bhi dɛle 'le 'eke‑ 'yi, 'naa nu 'ŋ ‑baŋgolɛ 'e 'yi ‑titi.» ‑Klaŋlanɛ ‑vin mu 'ɛ 'kpɛn ‑dwa 'bhɛɛ‑ ‑jan yɛkɛ‑ do 'kpɔ 'ɛ ta.
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 'Bhɛ blaan, Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o ‑ja yrɛ do nɔɔ‑, ‑o ‑yaa 'bhɛ yrɛ 'ɛ sii Zɛtisemane. ‑O bhɔle 'bhɛ ꞊nɔɔ bhe 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni 'kaa: «‑Ka yala‑ ‑gɛ, 'ŋ gele‑ 'ŋ 'seriwolɛ laale.»
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 ‑A ge bhla 'ɛ zi, ‑e Piɛri 'pegee Zaki 'bhɛɛ‑ Zaan 'siila‑, 'bhɛɛ‑ 'mu ‑dwa ‑a zi. ‑Gblaan 'klale ‑saan ‑a ‑yi, 'bhɛɛ‑ ‑a blina‑ yiɛn ‑yaa.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 ‑E pe ‑o ni dɔɔ: «'Ŋ 'blina‑ yiɛn ‑o 'klekle 'ke 'bhɛ ge 'tɛnlɛ‑ 'ŋ gale ma. ‑Ka bo 'ka 'yrɛ ma yrɛnɛ‑ 'lɛɛ‑ ꞊nɔɔ ‑gɛ!»
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 ‑Ya pleŋgole sa ‑o ma, 'kee‑ 'klaale ‑a 'kpɔ ta 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'seriwole ‑Waanbhaa' ni 'kaa: «'Kee sɔ a klɛle‑, ‑yrɛnbhle' 'waati 'yɔɔ‑ 'lɛɛ 'kan 'ŋ ma 'egbɔɔnle.»
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 ‑E ‑yaa pe 'zi dɔɔ: «'Ŋ Dɛ, 'ŋ Dɛ, ‑za 'kpɛn klɛ 'seŋ ‑o 'e ni. ‑Yrɛn pɛyan‑ do 'la bhe ‑a pleŋgo 'ŋ ma. 'Duŋ‑ 'yaa 'mi zru maza klɛlɛ, 'e 'gbu ‑la zru maza klɛ.»
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 'Bhɛ blaan, 'kee‑ nule‑ 'pwɛlɛ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ yaga 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ bhɔle‑ 'mu ta yi pla. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'kee‑ Piɛri bwele‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «Simɔ, 'e yidɛ zii' ɛɛ? 'Yaa 'sɔlɛ‑ bole‑ 'e 'yrɛ ma 'ali‑ 'waati sanɛ‑ ba ɛɛ?
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 ‑Ka bo 'ka 'yrɛ ma, 'ke 'ka 'ka 'seriwo Waanbhaa' ni, 'kooko‑ ‑Setran' 'laa 'ka 'yidan‑, 'bhɛɛ‑ ‑e 'ka bɔ ‑za 'yɔɔ‑ 'yi. Bhaaplɛŋ zru ‑o ‑a zi 'bhii‑ ‑e ‑za 'wlan klɛ, 'duŋ‑ 'bhɛ yɛkɛ‑ faŋgan‑ 'laa ‑o 'ɛ ta.»
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 ‑Ya pleŋgo gbɛ drɛɛwoa‑ ‑o ma 'ezin‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ bɔle‑ 'yee‑ ‑jan do 'kpɔ 'ɛ 'pele‑ ta ‑Waanbhaa' ni.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 ‑E niina‑ gbɛ drɛɛwole 'ezin‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ta, 'kee‑ bhɔle‑ 'mu yidɛle ta; ‑amasrɔyi, yi 'ɛ gbinkpa' gbɛ ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ ‑o ‑yrɛ ta, ‑jan 'la ‑o 'bhɛ pe Zesu ni, waa ‑yaa 'bhɛ dɔ. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑ja 'ezin‑ ‑a ‑zanta'.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 ‑A nu gbɛ yaga mi 'ɛ ma ‑o ta, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ka ‑o yidɛ 'zi ɛɛ, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o 'ka 'yitrɛ zii' ‑li ɛɛ? 'Bhɛ ꞊swa 'bhɛ 'yi, 'waati 'ɛ ꞊bhwa. ‑Ka 'ka 'yrɛkpa! ‑O nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑wa 'lɛna ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mu 'ɛ ni, 'bhɛ 'waati 'ɛ ꞊bhwa.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 ‑Ka 'ka 'wlɛn‑, ‑kɔɔ' ge! ‑Ka 'ka 'yrɛkpa doo, mɛɛ 'la zan nu ‑dawli' 'kpalɛ‑ 'ŋ gbɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑yoo 'ŋ 'lɛna‑ mɛɛ mu ni, yaa ‑o ‑li ‑kɔɔ' ma 'egbɔɔnle.»
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Zesu 'yaa‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wo zii' bhla 'la ba, 'ke Zuda 'pwɛle ‑a ‑yi. Zesu a klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ do ‑le ‑yaa 'kɛle‑. ‑Zamaa' 'srɛ ‑gbɛnɛ do ‑yaa ‑a zi, ‑gɔkuŋ' 'pegee 'beni mu 'le 'mu 'kɔɔ. 'Sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ ‑waa' 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ 'mu ‑le ‑o winbwa‑ Zesu 'kunyrɛ‑ ꞊nɔɔ.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 'Yee‑ Zuda 'la ꞊kla Zesu 'lɛna mi 'le mɛɛ mu 'ɛ ni, ‑e Zesu 'kungbɛya ‑tɔɔmasie do ‑zrɔnna Zesu 'kun mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ke 'ŋ mɛɛ 'la zan ‑tuubwa 'yele‑ 'kɛle‑. ‑Kaa 'kun 'bhɛɛ‑ 'ka ge 'kɛle‑, 'duŋ‑ ‑ka 'ka 'yrɛkpa 'a ba 'elrele!»
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 Zuda nule 'tɛ, 'ke ‑ya mabɛɛnle ‑gun Zesu ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «'O Daan mi!» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'kee‑ Zesu ‑tuubɔle.
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke mɛɛ mu 'ɛ ‑o Zesu 'kunle.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 'Duŋ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ do 'bhɛ a ‑gɔkuŋ' 'ɛ 'pwɛle‑ 'bhɛ 'bhoo‑ 'ɛ 'yi, 'kee‑ 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii gblaan 'ɛ 'bhɛ a 'fa ‑la yewonɛ mu 'ɛ do 'trɔnlaa do takanle.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni 'kaa: «'Ka ꞊nwa 'ŋ 'kunyrɛ‑ ꞊nɔɔ ‑gɔkuŋ' 'pegee 'beni mu 'le 'ka 'kɔɔ, 'ŋ 'yoo‑ 'ke mɛɛ dɛ mi do ‑la ‑le ɛɛ?
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Yi 'oo yi, ‑kɔɔ 'yaa 'eke‑ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ŋ 'yaa‑ mɛɛ mu daan *‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, ‑mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa 'ŋ 'kunlɛ‑ 'bhɛ yrɛ 'ɛ꞊nɔɔ ɛɛ? 'Duŋ‑ ‑za 'lɛɛ‑ 'kpɛn ꞊kla, 'kooko‑ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑o ‑jan mu 'la ꞊woa 'mi ba zayi' ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi 'mu 'lɛsɔ‑.»
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'kanle 'eke‑ ma 'gbasaa gbasaa, 'ke ‑o Zesu do ‑kplɛn 'tole 'a ꞊nɔɔ.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 ‑Zwannɛ do dɔle ‑yaa Zesu zi. Sɔ drɔŋ ‑la 'kanle‑ ‑yaa ‑a gbɛ ta. Mɛɛ mu 'ɛ ‑o 'bhɛ ꞊kwan 'ezin‑.
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 'Duŋ‑ 'bhɛ 'ploole 'bhɛ ta sɔ 'ɛ ma ‑o 'kɔɔ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ blasanle 'bhɛ tafleŋ‑ 'ɛ 'le.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 ‑O ‑ja 'ke Zesu 'le *'Sraka 'lɛna mu a ‑kuŋlii gblaan 'ɛ ba 'fɛ 'lɛ ma. 'Sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii' mu 'ɛ 'pegee Zuufu mu 'ɛ ‑waa' 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ *'Toŋ Daan mu 'ɛ, ‑o 'kpɛn ‑ja ‑o 'lɛkpalɛ 'eke‑ ta 'bhɛ ꞊nɔɔ ye.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Mɛɛ mu 'ɛ ‑yaa ge 'zi Zesu 'le bhla 'la ba 'sraka 'lɛna mu a ‑kuŋlii ‑gblaan' 'ɛ ba, Piɛri ‑yaa zan ‑o ‑zanta' 'egbɔɔnle. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ nule‑ wlalɛ 'yee‑ 'sraka 'lɛna mu a ‑kuŋlii gblaan 'bhɛ ‑a 'fɛ ‑gbeŋ 'ɛ 'yi. 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'kee‑ gele‑ yaalɛ 'fɛ gooba mu 'ɛ ‑din ‑a magayrɛ nɔɔ‑ 'tɛ 'ɛ ‑din.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 'Sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee Zuufu mu a 'kitikan mɛɛ gblaan ‑lɛdo' 'ɛ ‑o 'kpɛn 'yaa‑ ‑jan 'bhɛɛke‑ do ‑glin 'zi Zesu 'kaama‑, 'kooko‑ 'bhɛ klɛ ‑a dɛ win 'le. 'Duŋ‑ waa ‑jan 'lɛdɔɔle 'kedo‑ 'male mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'lii Zesu ma.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 ‑Amasrɔyi mɛɛ ‑bebe ‑yaa bhla 'kpa zii' Zesu ma, 'duŋ‑ ‑o 'kpɛn 'liijan‑ mu 'ɛ waa ‑yaa do.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 'Bhɛ klɛle‑ 'tɛ, 'ke ‑zamaa' 'ɛ 'pleŋ‑ mɛɛ 'ke mu ‑o ‑wlɛnle', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o bhla 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ 'kpale Zesu ma 'kaa:
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 «'O mɔɔ 'gbu 'a ꞊maa ‑a ‑lii dɔɔ bhaaplɛŋ mu 'gbu ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'la ‑dwa 'mu gbɛ 'le, 'yee‑ 'gbu nu 'bhɛ 'wilɛ‑, 'bhɛɛ‑ ‑ya dɔ gbɛ drɛɛwo ‑yrekpaa' yaga ‑la; 'bhɛ 'laa nu klɛlɛ bhaaplɛŋ woye 'le.»
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 'Ali‑ 'bhɛ ‑jan 'la bhe, 'bhɛ gole ‑yaa ‑jan ‑vin mu 'ɛ ma.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba 'tɛ, 'ke *'sraka 'lɛna mu a ‑kuŋlii gblaan 'ɛ ‑ya ‑wlɛnle', 'kee‑ dulale ‑zamaa' 'ɛ 'pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ Zesu ‑lrɔkpale 'tɛ dɔɔ: «Mɛɛ mu 'ɛ ‑jan mu 'la 'kpɛn 'wo zii' 'e ma, 'bhi pe 'mu 'yi 'nale‑ ɛɛ?»
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 'Duŋ‑ Zesu tagale ꞊bwa. 'Ezin‑ 'ke 'sraka 'lɛna mu a ‑kuŋlii gblaan 'ɛ ‑ya ‑lrɔkpa' gbɛ drɛɛwole dɔɔ: «'Bhi ‑le 'ke Mɛɛ ‑Bhee mi ‑kpɔsɔɔ Krisi 'ɛ 'le ɛɛ, 'bhɛ 'pegee 'o ‑Waanbhaa' 'la 'tɔbhɔ 'bhi ‑le 'bhɛ Gbe 'le ɛɛ?»
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale ‑a ni dɔɔ: «‑Aani', 'mi 'gbu ‑le 'bhɛ 'le. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'ka 'kpɛn 'yrɛ nu 'kpalɛ‑ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'yaale‑ ma 'Seŋkpɛnzan ‑Waanbhaa' ‑din 'tɔbhɔ ma yaayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ. 'Bhɛɛ‑ 'ka nu ‑a yelɛ 'ezin‑ 'ke ‑yoo zan laflɛ' ‑gblɛn mu 'ɛ 'yi.»
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 'Bhɛ ‑jan 'ɛ 'la gbɛ ‑yɔɔ' 'kɔɔ 'sraka 'lɛna mu a ‑kuŋlii gblaan 'ɛ ma, 'ke ‑ya 'gbu ta dunɛ‑ mu 'ɛ 'peedɛle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'kaa: «‑Kɔɔ' maza ‑o ‑li mɛɛ ‑bhɛɛke' a 'srɛya‑ klɛle ma ɛɛ?
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 ‑E ‑Waanbhaa' 'tɔsiɛ ma jan 'la ꞊woa bhe, 'ka 'bhɛ ꞊maa ɛɛ, 'ka mu pe 'bhɛ 'yi 'nale‑ ɛɛ?» ‑O 'kpɛn ‑bɛŋgwa do ma 'ke ‑wa pele‑ 'kaa: «‑Yoo 'ke dɛpɛ 'le.»
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke mɛɛ 'ke mu ‑o ‑liile' 'klale‑ 'sanle Zesu ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o sɔgbɛ do ‑yrele' ‑a wlɛyi', 'ke ‑wa zɔn ‑sɔ ‑o gbɛkpuŋ‑ mu 'ɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑lrɔkpa' dɔɔ: «Mɛɛ 'la zan 'e ꞊zwan, 'bhɛ zan 'ɛ 'tɔkan 'o ni doo!» 'Bhɛɛ‑ 'fɛ gooba mu 'ɛ 'mu 'yaa‑ ‑a 'trɔnzɔn‑ 'zi 'ezin‑.
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Piɛri ‑yaa bhla 'la ba *'sraka 'lɛna mu a ‑kuŋlii gblaan 'ɛ ‑yaa' 'fɛ ‑gbeŋ 'ɛ 'yi 'trɛ ma, 'ke 'bhɛ a 'fɛ 'ɛ ꞊la yewo le 'ɛ do nule‑.
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 'Bhɛ yewo le 'ɛ 'yee‑ Piɛri 'yele‑, 'ke ‑ya maga 'zi 'tɛ 'ɛ ma, 'ke 'bhɛ 'e 'yrɛkpale ‑a ta frii, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a 'pele ‑a ni: «'Bhi 'gbu 'ezin‑, 'e 'yaa‑ 'yee‑ Nazarɛti mi Zesu 'ɛ zi.»
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 'Duŋ‑ Piɛri 'e 'lɛmadwa 'eglɔɔle 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Le ‑nɛ, 'e drɔɔn' ‑o ‑jan 'la 'wo zii' bhe, 'naa 'bhɛ dɔ, 'bhɛɛ‑ 'naa ‑o ‑a ‑yima' zii'.» 'Bhɛ blaan, 'kee‑ 'pwɛle, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ ‑gbeŋ 'ɛ 'lɛ ma. ['Bhɛɛ‑ 'ke maagwlɛn ‑wele' 'tɛ.]
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 'Yee‑ yewo le ‑nɛ do 'ɛ ‑e Piɛri 'yele‑ 'ezin‑, 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ mɛɛ mu 'ɛ 'yrɛ ma dɔɔ: «'Gwlaan‑ 'lɛɛ‑ ‑yoo 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ do 'le!»
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 'Duŋ‑, 'ke Piɛri 'e 'lɛmadɔle 'eglɔɔle 'bhɛ ‑jan 'ɛ ma 'ezin‑. 'Bhɛ blaan boolazi sa bhɔle, 'ke ‑gbeŋ 'ɛ 'lɛ ma mu 'ɛ ‑wa pele‑ Piɛri ni 'kaa: «Wlan 'ɛ ni, 'bhi 'gbu 'lɛɛ‑ 'yoo‑ 'ke 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ do 'le, ‑amasrɔyi 'yoo‑ 'ezin‑ 'ke Galile 'mi 'le!»
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Piɛri ‑a 'pele dɔɔ: «Bhaa 'ŋ ga 'ke 'ŋ 'yoo‑ bhla pe 'zi! 'Mi 'pegee 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ 'ɛ ta, 'ka ‑o ‑we 'zi mɛɛ 'la 'le, 'naa 'a dɔ ‑titi!»
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 'Bhɛ 'waati do 'kpɔ 'ɛ ba 'te, 'ke maagwlɛn 'a 'we gbɛ plɛ mi klɛle‑, 'bhɛɛ‑ Zesu 'yee‑ Piɛri 'kpeelɛkaan ‑jan 'la 'le 'elwale, 'ke 'bhɛ dɔle‑ ‑a 'kpee. Zesu 'a ꞊pia ‑a ni 'elwale dɔɔ: «'Sani‑ maagwlɛn nu ‑welɛ' plɛ ‑zɔn, 'e nu 'e 'lɛmadɔlɛ 'eglɔɔle mi ma gaan yaga.» 'Bhɛɛ‑ 'yee‑ Piɛri wisile ‑saan.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.