Marcos 11

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ꞊bhwa Bɛtifaze 'pegee Betani ‑wa mu 'ɛ ‑din. 'Bhɛ ‑wa mu 'ɛ 'pleŋgole laa ‑yaa Zeruzalɛmu ma 'egbɔɔnle. ‑O ‑yaa 'waati 'la ba vlɛ gɔɔn 'la ‑wa sii ‹Olivi diiŋ vlɛ gɔɔn› 'bhɛ 'teŋla‑, 'ke Zesu ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ plɛ winbɔle‑ ‑o ‑lɛɛ.
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 ‑Ya ꞊pia ‑o ni dɔɔ: «‑Ka ge 'ka 'lɛɛ ‑wa 'la bhe ‑a ta, 'ka 'bhɔle‑ ‑gun ‑a nɔɔ‑, 'ka nu ‑soofalinɛ do 'yrele‑ yelɛ 'fɛ do ‑lɛ ma. Mɛɛ 'kedo‑ laa 'sanlɛ ‑lido' ‑a ta, ‑kaa 'ploo‑ 'bhɛɛ‑ 'ka nu 'kɛle‑ ‑gɛ.
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'ke 'ka 'lrɔkpaa dɔɔ: ‹‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o ‑a 'ploo zii' ɛɛ?› 'Kaa‑ pe 'bhɛ zan 'ɛ ni dɔɔ: ‹Mɛɛzan ‑la maza ‑dwa ‑a ma. 'Ke 'bhɛ ꞊kla 'tɛ, ‑e nu dɔlɛ ‑a ‑la 'ke 'ka nu 'kɛle‑ ‑gɛ.›»
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ gele 'bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑o ‑soofalinɛ do ‑yrele' yele‑ 'pɛɛlii ‑gbleba 'ɛ 'lɛzi‑ 'fɛ do ‑lɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa 'ploole.
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 Mɛɛ 'la zan mu ‑yaa 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'mu 'ke mu ‑o ‑lrɔkpaa 'kaa: «'E! 'Ka ‑o ‑mɛla klɛ 'zi bhe ɛɛ? ‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o ‑soofalinɛ 'la bhe ‑a 'ploo zii' ɛɛ?»
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa ‑lɛkwan 'bhɛ zan mu 'ɛ ni 'bhii‑ Zesu 'a ꞊pia ‑o ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe. 'Bhɛ klɛ 'le 'tɛ, 'ke 'bhɛ mɛɛ mu 'ɛ ‑soofalinɛ 'ɛ 'tole ‑o 'kɔɔ, 'ke ‑o nule‑ 'kɛle‑.
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 ‑O ‑nwa 'ke ‑soofalinɛ 'ɛ 'le Zesu ni, 'ke ‑o ‑waa' dunɛ‑ tralapɛ mu 'ɛ gole‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'mu 'kpaale ‑soofalinɛ 'ɛ kpoo ta, 'bhɛɛ‑ 'ke Zesu 'sanle 'bhɛ ‑soofalinɛ 'ɛ ta.
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 Mɛɛ ‑bebe 'mu ta dunɛ‑ tralapɛ mu 'ɛ 'kpalaa‑ zibhɛ 'ɛ 'lii Zesu 'lɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑a 'ke mu ‑ja ‑bɔn 'yi ‑yri ‑dɔɔ 'laa mu 'kanlɛ‑ 'ke ‑o 'mu 'kpaale zibhɛ 'ɛ 'lii.
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 Mɛɛ 'la zan mu dɔle ‑yaa Zesu 'lɛɛ, 'bhɛ 'pegee mɛɛ 'la zan mu dɔle ‑yaa zi, 'mu 'yaa‑ ‑gbekan' zii' 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pe dɔɔ:
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Bhaa ‑Waanbhaa' ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ Davidi a ‑bhleŋgbeya 'la ‑yoo zan 'ezin‑ bhe, 'bhɛ ‑dɔɔbo'!
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Zesu bhɔle Zeruzalɛmu, 'kee‑ gele‑ wlalɛ *‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la. ‑E ‑yaan ‑a ‑yrɛ 'mliŋgolele pɛ mu 'ɛ 'kpɛn ta bhla 'la ba, 'ke 'yee‑ 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ ‑o gele‑ Betani, ‑amasrɔyi ‑fitrii' 'kpale‑ ‑saan gban bi.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, ‑o go bhla 'ɛ zi Betani, 'ke gbɔn Zesu dɛle‑.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 ‑E figi diiŋ do ꞊ya 'egbɔɔnle, 'bhɛ 'laa mu ‑yaa 'bhɛ ta. 'Bhɛ 'yi, 'kee‑ gele ‑a ‑yrɛkpalɛ 'bhɛ figi diiŋ 'ɛ 'yi 'bhɛ bhaa ‑glin ‑zayi'. 'Duŋ‑, ‑e bhɔle 'tɛ 'bhɛ ꞊la, yaa 'bhɛ bhaa 'kedo‑ 'kpɔ 'yelɛ‑ 'bhɛ 'yi. ‑Amasrɔyi figi diiŋ bhaa klɛ 'waati 'laa ‑yaa 'bhɛ 'le.
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑ya 'pele figi diiŋ 'ɛ ni: «Bhaa 'yaa‑ 'e bhaa klɛlɛ 'ezin‑ ‑titi!» ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'trɔnbwa‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yi.
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'bhɔle‑ Zeruzalɛmu, 'kee‑ gele‑ wlalɛ ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ pɛgɔn mu 'ɛ 'pegee pɛlɔ‑ mu 'ɛ ‑gbinle' 'sanle, 'kee‑ ‑gɔli' tabɔɔ mu 'ɛ waa ‑tabali mu 'ɛ 'lɛbhulale, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ maannɛ‑ kpro gɔn mu 'ɛ 'mu 'yaakpe‑ mu 'ɛ 'lɛbhulale.
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Yaa 'tolɛ‑ 'ke mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ kan ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la 'ke pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'le 'bhɛ 'kɔɔ.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 'Bhɛɛ‑ ‑yoo ‑daanna ‑jan 'lɛɛ‑ 'le dɔɔ: «‑A yɔɔndɛle laa ‑o ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi 'kaa: ‑Waanbhaa' pe dɔɔ: ‹‑O nu 'an pɛ 'fɛ 'ɛ 'siilɛ‑ 'si mu 'ɛ 'kpɛn a 'seriwo 'fɛ.›» 'Bhɛɛ‑ Zesu 'a ꞊kpaa ‑a ta 'ezin‑ dɔɔ: «'Duŋ‑ 'ka mu 'a ꞊kla 'ke ‑faannii' mu magaan yrɛ 'le.»
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 'Sraka 'lɛna ‑kuŋlii' mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ɛ ‑o 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male‑, 'ke ‑o Zesu dɛyrɛ ‑glinle' 'sanle. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, ‑o ‑yaa ‑gblaan 'ezin‑ ‑a ‑lɛɛ, ‑amasrɔyi ‑yaa' mɛɛ daangbɛya 'ɛ 'yaa‑ ‑zamaa' 'ɛ zru 'ɛ 'kun zii'.
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Yromazi bhɔle 'tɛ, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ gole‑ ‑wa 'ɛ 'kpee.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le zrwan 'tutu 'ɛ zi, Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kan bhla 'ɛ zi, 'ke ‑o ‑yrɛkpale figi diiŋ 'ɛ gale ma. 'Kee‑ san laanima, 'kee‑ ‑zinaa' 'traa.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Zesu ‑jan 'la ꞊woa ‑yri diiŋ 'ɛ ni, 'bhɛ dɔle Piɛri 'kpee, 'ke ‑ya pele Zesu ni 'kaa: «'O Daan mi, 'e 'yrɛkpa, 'e figi diiŋ 'la 'daŋganwoa ‑e ‑gaa 'feŋfeŋ.»
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Ka 'ka 'kpa drɔŋ ‑Waanbhaa' ‑yi!
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 'Mi 'gbu pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ 'ɛ ma dɔɔ 'ke mɛɛ 'la zan laa zru klɛlɛ plɛ, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'ke ‑ya ꞊kpaa ‑a ‑yi 'bhii‑ ‑e ‑jan 'la ꞊woa 'bhɛ 'yiza‑ sɔ klɛle‑, 'ali‑ 'ke 'bhɛ zan 'a ꞊pia vlɛ gɔɔn 'lɛɛ‑ ni 'kaa: ‹Go 'e dulayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ ge bɔ wɛyi‑ 'ɛ ba›. 'Bhɛ ‑za 'ɛ 'bhɛ ‑le nu klɛlɛ 'bhɛ zan 'ɛ 'weli‑ ta.
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 'Bhɛla‑ ‑zɛɛle, 'mi pe 'ka ni dɔɔ 'ke 'ka pɛ 'oo pɛ 'la 'yrɛwoa‑ ‑Waanbhaa' ma 'seri 'yi, ‑ka 'ka 'kpa 'a ‑yi 'bhii‑ 'ka 'bhɛ pɛ 'ɛ 'srɔɔwoa‑ gban, 'bhɛɛ‑ ‑e nu 'bhɛ 'nalɛ‑ 'ka ni 'tɛ.
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 'Bhɛɛ‑ 'ke 'ka 'wlɛnna‑ 'ka 'seriwo zayi' ‑Waanbhaa' ni, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑dwa 'ka 'kpee 'bhii‑ mɛɛ 'ke ‑za 'yɔɔ‑ 'ke ꞊kla gban 'ka ni, ‑ka 'bhɛ zan a ‑sroma 'yan.
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 ['Duŋ‑, 'ke 'ka 'laa 'eke‑ a ‑sroma 'yanlɛ‑, 'ka Dɛ ‑Waanbhaa' 'la ‑yoo laanima, 'bhɛ 'laa nu 'ka mu a ‑sroma 'yanlɛ‑.]»
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o ge gbɛ drɛɛwoa‑ 'ezin‑ Zeruzalɛmu. Zesu 'yaa‑ 'kaan zii' bhla 'la ba ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'ke 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii' mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ Zuufu mu a 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ 'ke mu nule‑ 'tɛnlɛ‑ ‑a ma.
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑Dele 'bhɛ ‑za mu 'lɛɛ‑ klɛ 'seŋ ꞊naa 'e ni ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ ‑dele ‑o klɛ ‑glɔɔya' ꞊naa 'e ni ɛɛ?»
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'lɛkunle ‑o ni 'kaa: «'Mi nu ‑jangɔ' do 'kpɔ ‑la ‑yilrɔkpalɛ 'ka ma, 'bhɛɛ‑ 'ke 'ka 'bhɛ 'lɛkwan‑ 'ŋ ni, mɛɛ 'la zan ‑za mu 'lɛɛ‑ klɛ 'seŋ ꞊naa 'ŋ ni, 'ŋ nu 'bhɛ 'tɔkanlɛ 'ka ni.
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 'Bhɛ ‑jangɔ' do 'ɛ bhɛ ‑le ‑gɛ: ‑Dele Zaan 'winbwa‑ mɛɛ mu 'ɛ wiiŋfɛyrɛ nɔɔ‑ ‑yi ba, ‑Waanbhaa' taa‑ bhaaplɛŋ mu 'ɛ ɛɛ? ‑Ka 'bhɛ 'lɛkun 'ŋ ni doo!»
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 'Duŋ‑ ‑o zaabɔle ꞊saan 'eke‑ ‑lɛ ma 'kaa: «'Ke 'wa 'lɛkwan‑ ‑a ni 'kaa ‑Waanbhaa' ‑le Zaan 'winbwa‑, ‑e nu 'o 'lrɔkpalɛ dɔɔ: ‹‑Mɛla ma 'ka 'laa 'ka 'kpalɛ‑ ‑a ‑yi ɛɛ?›
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 'Bhɛɛ‑ 'o sɔ ‑a ‑lɛkunle ‑a ni dɔɔ: ‹Bhaaplɛŋ mu ‑le 'a 'winbwa‑ ɛɛ?› ‑O ‑yaa ‑gblaan 'zi ‑waa' mɛɛ mu 'ɛ 'lɛɛ, ‑amasrɔyi 'bhɛ mu 'kpɛn 'kpale‑ ‑yaa ‑a ‑yi 'bhii‑ Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ‑yaa 'ke ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi kpataakpa do ‑la ‑le.»
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑wa ‑lɛkunle Zesu ni dɔɔ: «'O mɔɔ laa 'bhɛ dɔ.» 'Bhɛɛ‑ Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Mi 'duŋ‑, mɛɛ 'la zan ‑za mu 'lɛɛ‑ klɛ 'seŋ ꞊naa 'mi ni, 'mi laa nu 'bhɛ zan 'ɛ 'tɔkanlɛ 'ka ni.»
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.