Marcos 11
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NVT
1 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ꞊bhwa Bɛtifaze 'pegee Betani ‑wa mu 'ɛ ‑din. 'Bhɛ ‑wa mu 'ɛ 'pleŋgole laa ‑yaa Zeruzalɛmu ma 'egbɔɔnle. ‑O ‑yaa 'waati 'la ba vlɛ gɔɔn 'la ‑wa sii ‹Olivi diiŋ vlɛ gɔɔn› 'bhɛ 'teŋla‑, 'ke Zesu ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ plɛ winbɔle‑ ‑o ‑lɛɛ.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ‑Ya ꞊pia ‑o ni dɔɔ: «‑Ka ge 'ka 'lɛɛ ‑wa 'la bhe ‑a ta, 'ka 'bhɔle‑ ‑gun ‑a nɔɔ‑, 'ka nu ‑soofalinɛ do 'yrele‑ yelɛ 'fɛ do ‑lɛ ma. Mɛɛ 'kedo‑ laa 'sanlɛ ‑lido' ‑a ta, ‑kaa 'ploo‑ 'bhɛɛ‑ 'ka nu 'kɛle‑ ‑gɛ.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'ke 'ka 'lrɔkpaa dɔɔ: ‹‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o ‑a 'ploo zii' ɛɛ?› 'Kaa‑ pe 'bhɛ zan 'ɛ ni dɔɔ: ‹Mɛɛzan ‑la maza ‑dwa ‑a ma. 'Ke 'bhɛ ꞊kla 'tɛ, ‑e nu dɔlɛ ‑a ‑la 'ke 'ka nu 'kɛle‑ ‑gɛ.›»
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ gele 'bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑o ‑soofalinɛ do ‑yrele' yele‑ 'pɛɛlii ‑gbleba 'ɛ 'lɛzi‑ 'fɛ do ‑lɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa 'ploole.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Mɛɛ 'la zan mu ‑yaa 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'mu 'ke mu ‑o ‑lrɔkpaa 'kaa: «'E! 'Ka ‑o ‑mɛla klɛ 'zi bhe ɛɛ? ‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o ‑soofalinɛ 'la bhe ‑a 'ploo zii' ɛɛ?»
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa ‑lɛkwan 'bhɛ zan mu 'ɛ ni 'bhii‑ Zesu 'a ꞊pia ‑o ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe. 'Bhɛ klɛ 'le 'tɛ, 'ke 'bhɛ mɛɛ mu 'ɛ ‑soofalinɛ 'ɛ 'tole ‑o 'kɔɔ, 'ke ‑o nule‑ 'kɛle‑.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 ‑O ‑nwa 'ke ‑soofalinɛ 'ɛ 'le Zesu ni, 'ke ‑o ‑waa' dunɛ‑ tralapɛ mu 'ɛ gole‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'mu 'kpaale ‑soofalinɛ 'ɛ kpoo ta, 'bhɛɛ‑ 'ke Zesu 'sanle 'bhɛ ‑soofalinɛ 'ɛ ta.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Mɛɛ ‑bebe 'mu ta dunɛ‑ tralapɛ mu 'ɛ 'kpalaa‑ zibhɛ 'ɛ 'lii Zesu 'lɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑a 'ke mu ‑ja ‑bɔn 'yi ‑yri ‑dɔɔ 'laa mu 'kanlɛ‑ 'ke ‑o 'mu 'kpaale zibhɛ 'ɛ 'lii.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Mɛɛ 'la zan mu dɔle ‑yaa Zesu 'lɛɛ, 'bhɛ 'pegee mɛɛ 'la zan mu dɔle ‑yaa zi, 'mu 'yaa‑ ‑gbekan' zii' 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pe dɔɔ:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Bhaa ‑Waanbhaa' ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ Davidi a ‑bhleŋgbeya 'la ‑yoo zan 'ezin‑ bhe, 'bhɛ ‑dɔɔbo'!
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Zesu bhɔle Zeruzalɛmu, 'kee‑ gele‑ wlalɛ *‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la. ‑E ‑yaan ‑a ‑yrɛ 'mliŋgolele pɛ mu 'ɛ 'kpɛn ta bhla 'la ba, 'ke 'yee‑ 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ ‑o gele‑ Betani, ‑amasrɔyi ‑fitrii' 'kpale‑ ‑saan gban bi.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, ‑o go bhla 'ɛ zi Betani, 'ke gbɔn Zesu dɛle‑.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 ‑E figi diiŋ do ꞊ya 'egbɔɔnle, 'bhɛ 'laa mu ‑yaa 'bhɛ ta. 'Bhɛ 'yi, 'kee‑ gele ‑a ‑yrɛkpalɛ 'bhɛ figi diiŋ 'ɛ 'yi 'bhɛ bhaa ‑glin ‑zayi'. 'Duŋ‑, ‑e bhɔle 'tɛ 'bhɛ ꞊la, yaa 'bhɛ bhaa 'kedo‑ 'kpɔ 'yelɛ‑ 'bhɛ 'yi. ‑Amasrɔyi figi diiŋ bhaa klɛ 'waati 'laa ‑yaa 'bhɛ 'le.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑ya 'pele figi diiŋ 'ɛ ni: «Bhaa 'yaa‑ 'e bhaa klɛlɛ 'ezin‑ ‑titi!» ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'trɔnbwa‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yi.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'bhɔle‑ Zeruzalɛmu, 'kee‑ gele‑ wlalɛ ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ pɛgɔn mu 'ɛ 'pegee pɛlɔ‑ mu 'ɛ ‑gbinle' 'sanle, 'kee‑ ‑gɔli' tabɔɔ mu 'ɛ waa ‑tabali mu 'ɛ 'lɛbhulale, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ maannɛ‑ kpro gɔn mu 'ɛ 'mu 'yaakpe‑ mu 'ɛ 'lɛbhulale.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Yaa 'tolɛ‑ 'ke mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ kan ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la 'ke pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'le 'bhɛ 'kɔɔ.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 'Bhɛɛ‑ ‑yoo ‑daanna ‑jan 'lɛɛ‑ 'le dɔɔ: «‑A yɔɔndɛle laa ‑o ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi 'kaa: ‑Waanbhaa' pe dɔɔ: ‹‑O nu 'an pɛ 'fɛ 'ɛ 'siilɛ‑ 'si mu 'ɛ 'kpɛn a 'seriwo 'fɛ.›» 'Bhɛɛ‑ Zesu 'a ꞊kpaa ‑a ta 'ezin‑ dɔɔ: «'Duŋ‑ 'ka mu 'a ꞊kla 'ke ‑faannii' mu magaan yrɛ 'le.»
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 'Sraka 'lɛna ‑kuŋlii' mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ɛ ‑o 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male‑, 'ke ‑o Zesu dɛyrɛ ‑glinle' 'sanle. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, ‑o ‑yaa ‑gblaan 'ezin‑ ‑a ‑lɛɛ, ‑amasrɔyi ‑yaa' mɛɛ daangbɛya 'ɛ 'yaa‑ ‑zamaa' 'ɛ zru 'ɛ 'kun zii'.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Yromazi bhɔle 'tɛ, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ gole‑ ‑wa 'ɛ 'kpee.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le zrwan 'tutu 'ɛ zi, Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kan bhla 'ɛ zi, 'ke ‑o ‑yrɛkpale figi diiŋ 'ɛ gale ma. 'Kee‑ san laanima, 'kee‑ ‑zinaa' 'traa.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Zesu ‑jan 'la ꞊woa ‑yri diiŋ 'ɛ ni, 'bhɛ dɔle Piɛri 'kpee, 'ke ‑ya pele Zesu ni 'kaa: «'O Daan mi, 'e 'yrɛkpa, 'e figi diiŋ 'la 'daŋganwoa ‑e ‑gaa 'feŋfeŋ.»
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Ka 'ka 'kpa drɔŋ ‑Waanbhaa' ‑yi!
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 'Mi 'gbu pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ 'ɛ ma dɔɔ 'ke mɛɛ 'la zan laa zru klɛlɛ plɛ, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'ke ‑ya ꞊kpaa ‑a ‑yi 'bhii‑ ‑e ‑jan 'la ꞊woa 'bhɛ 'yiza‑ sɔ klɛle‑, 'ali‑ 'ke 'bhɛ zan 'a ꞊pia vlɛ gɔɔn 'lɛɛ‑ ni 'kaa: ‹Go 'e dulayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ ge bɔ wɛyi‑ 'ɛ ba›. 'Bhɛ ‑za 'ɛ 'bhɛ ‑le nu klɛlɛ 'bhɛ zan 'ɛ 'weli‑ ta.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 'Bhɛla‑ ‑zɛɛle, 'mi pe 'ka ni dɔɔ 'ke 'ka pɛ 'oo pɛ 'la 'yrɛwoa‑ ‑Waanbhaa' ma 'seri 'yi, ‑ka 'ka 'kpa 'a ‑yi 'bhii‑ 'ka 'bhɛ pɛ 'ɛ 'srɔɔwoa‑ gban, 'bhɛɛ‑ ‑e nu 'bhɛ 'nalɛ‑ 'ka ni 'tɛ.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 'Bhɛɛ‑ 'ke 'ka 'wlɛnna‑ 'ka 'seriwo zayi' ‑Waanbhaa' ni, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑dwa 'ka 'kpee 'bhii‑ mɛɛ 'ke ‑za 'yɔɔ‑ 'ke ꞊kla gban 'ka ni, ‑ka 'bhɛ zan a ‑sroma 'yan.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 ['Duŋ‑, 'ke 'ka 'laa 'eke‑ a ‑sroma 'yanlɛ‑, 'ka Dɛ ‑Waanbhaa' 'la ‑yoo laanima, 'bhɛ 'laa nu 'ka mu a ‑sroma 'yanlɛ‑.]»
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o ge gbɛ drɛɛwoa‑ 'ezin‑ Zeruzalɛmu. Zesu 'yaa‑ 'kaan zii' bhla 'la ba ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'ke 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii' mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ Zuufu mu a 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ 'ke mu nule‑ 'tɛnlɛ‑ ‑a ma.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑Dele 'bhɛ ‑za mu 'lɛɛ‑ klɛ 'seŋ ꞊naa 'e ni ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ ‑dele ‑o klɛ ‑glɔɔya' ꞊naa 'e ni ɛɛ?»
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'lɛkunle ‑o ni 'kaa: «'Mi nu ‑jangɔ' do 'kpɔ ‑la ‑yilrɔkpalɛ 'ka ma, 'bhɛɛ‑ 'ke 'ka 'bhɛ 'lɛkwan‑ 'ŋ ni, mɛɛ 'la zan ‑za mu 'lɛɛ‑ klɛ 'seŋ ꞊naa 'ŋ ni, 'ŋ nu 'bhɛ 'tɔkanlɛ 'ka ni.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 'Bhɛ ‑jangɔ' do 'ɛ bhɛ ‑le ‑gɛ: ‑Dele Zaan 'winbwa‑ mɛɛ mu 'ɛ wiiŋfɛyrɛ nɔɔ‑ ‑yi ba, ‑Waanbhaa' taa‑ bhaaplɛŋ mu 'ɛ ɛɛ? ‑Ka 'bhɛ 'lɛkun 'ŋ ni doo!»
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 'Duŋ‑ ‑o zaabɔle ꞊saan 'eke‑ ‑lɛ ma 'kaa: «'Ke 'wa 'lɛkwan‑ ‑a ni 'kaa ‑Waanbhaa' ‑le Zaan 'winbwa‑, ‑e nu 'o 'lrɔkpalɛ dɔɔ: ‹‑Mɛla ma 'ka 'laa 'ka 'kpalɛ‑ ‑a ‑yi ɛɛ?›
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 'Bhɛɛ‑ 'o sɔ ‑a ‑lɛkunle ‑a ni dɔɔ: ‹Bhaaplɛŋ mu ‑le 'a 'winbwa‑ ɛɛ?› ‑O ‑yaa ‑gblaan 'zi ‑waa' mɛɛ mu 'ɛ 'lɛɛ, ‑amasrɔyi 'bhɛ mu 'kpɛn 'kpale‑ ‑yaa ‑a ‑yi 'bhii‑ Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ‑yaa 'ke ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi kpataakpa do ‑la ‑le.»
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑wa ‑lɛkunle Zesu ni dɔɔ: «'O mɔɔ laa 'bhɛ dɔ.» 'Bhɛɛ‑ Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Mi 'duŋ‑, mɛɛ 'la zan ‑za mu 'lɛɛ‑ klɛ 'seŋ ꞊naa 'mi ni, 'mi laa nu 'bhɛ zan 'ɛ 'tɔkanlɛ 'ka ni.»
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.