Marcos 10

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Zesu 'pegee ‑yaa' *‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑gwa 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑ja Zude 'klɛɛn 'ɛ 'yi. 'Bhɛ blaan, ‑o ‑ja Zrudɛn yue ‑yrɛ gbɛ do 'ɛ ta. 'Ezin‑ 'ke ‑zamaa' 'srɛ do 'e 'lɛkpale ‑a zi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo daanle 'sanle 'bhii‑ ‑ya klɛ 'taŋii gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.
1 Então Jesus saiu dali e foi para a região da Judéia e para o outro lado do Jordão. Novamente uma multidão veio a ele e, segundo o seu costume, ele a ensinava.
2 Farizi mu 'ke mu 'mu 'mabɛɛnna ‑a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'mu ‑yaa zi 'bhii‑ 'mu ‑jan bhee bɔ ‑a ‑lɛɛ, ‑ayile 'ke 'mu 'a 'lrɔkpale 'tɛ dɔɔ: «‑Kɔɔa' 'toŋ 'ɛ ta, mɛɛ do sɔ 'ploole 'bhɛ na ma ɛɛ?»
2 Alguns fariseus aproximaram-se dele para pô-lo à prova, perguntando: "É permitido ao homem divorciar-se de sua mulher? "
3 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale ‑o ni ‑o ‑lrɔkpalele 'ezin‑ dɔɔ: «*Moizi 'toŋ ‑glɔɔn 'ɛ ‑dela yɔɔndia‑ 'ka ni ɛɛ?»
3 "O que Moisés lhes ordenou? ", perguntou ele.
4 ‑Wa zikpaa‑ Zesu ni dɔɔ: «Moizi pe 'o ni 'kaa 'ke mɛɛ do ‑a zi 'bhii‑ ‑e 'ploo‑ ‑a na ma, ‑e gwlɛnna yaa‑ 'kan 'sɛwɛdɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e 'bhɛ kpa ‑a na 'kɔɔ; 'ke 'bhɛ ꞊kla, 'bhɛɛ‑ ‑e sɔ 'ploole ‑a na ma 'tɛ.»
4 Eles disseram: "Moisés permitiu que o homem desse uma certidão de divórcio e a mandasse embora".
5 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «Moizi 'bhɛ 'toŋ ‑glɔɔn 'ɛ 'sɛwɛyɔɔndia 'ka ni, 'ka 'trɔn 'yi ‑glɔɔya' 'ɛ 'bhɛɛ‑ ma.
5 Respondeu Jesus: "Moisés escreveu essa lei por causa da dureza de coração de vocês.
6 'Kebhlaale, 'elwale ‑Waanbhaa' ‑yaa 'drunyan klɛ 'zi bhla 'la ba, ‑e 'gwlaan‑ 'pegee le ‑la ꞊kla.
6 Mas no princípio da criação Deus ‘os fez homem e mulher’.
7 'Bhɛla‑ ‑zɛɛle, 'gwlaan‑ nu golɛ ‑a dɛ 'pegee ‑a nɛɛ ba 'fa ‑la, 'bhɛɛ‑ 'yee‑ 'pegee ‑a na nu bolɛ 'eke‑ 'yi.
7 ‘Por esta razão, o homem deixará pai e mãe e se unirá à sua mulher,
8 ‑O mɛɛ plɛ nu 'kpalɛ‑ 'eke‑ ma, 'bhɛɛ‑ ‑o klɛ mɛɛ do, 'bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi, waa nu klɛlɛ ‑li mɛɛ plɛ 'fɔ mɛɛ do 'kpɔ.
8 e os dois se tornarão uma só carne’. Assim, eles já não são dois, mas sim uma só carne.
9 ‑Waanbhaa' pɛ plɛ 'la ꞊kpaa 'eke‑ ma, 'bhɛɛ‑ ‑yoo ꞊kla do, mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑o golɛ 'eke‑ ma.»
9 Portanto, o que Deus uniu, ninguém o separe".
10 'Bhɛ blaan, Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ bhla 'la ba 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑wa ‑lrɔkpale 'ezin‑ ‑e ‑jan 'la ꞊woa 'bhɛ ma.
10 Quando estava em casa novamente, os discípulos interrogaram Jesus sobre o mesmo assunto.
11 Zesu 'a zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑ploola ‑a na ma, 'bhɛɛ‑ ‑e le ‑bhɛɛke' ‑yalaa', ‑e ‑yanbhɔɔya ‑la ꞊kla ‑a 'na ‑lwa mi 'ɛ ba 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe.
11 Ele respondeu: "Todo aquele que se divorciar de sua mulher e se casar com outra mulher, estará cometendo adultério contra ela.
12 'Bhɛɛ‑ 'ke le do ‑gwa ‑a ‑nɔɔ 'kɔɔ, 'kee‑ 'yalaa‑ 'gwlaan‑ ‑bhɛɛke' 'kɔɔ, ‑e ‑yanbhɔɔya ‑la ꞊kla bhɛ 'le bhe.»
12 E se ela se divorciar de seu marido e se casar com outro homem, estará cometendo adultério".
13 Mɛɛ 'ke mu ꞊nwa ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ 'ke mu 'le Zesu ba, 'kooko‑ ‑ya gbɛ 'kpa 'mu ma, 'bhɛɛ‑ ‑e 'mu 'dumawo. 'Duŋ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'bhɛ mazapia 'bhɛ zan mu 'ɛ ni.
13 Alguns traziam crianças a Jesus para que ele tocasse nelas, mas os discípulos os repreendiam.
14 Zesu ‑o yele 'bhɛ ‑za ‑glɔɔn 'ɛ klɛyrɛ 'ɛ nɔɔ‑, 'ke ‑ya zrupliile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Kaa 'to 'ke ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu 'ɛ nu 'ŋ ba, 'ka 'laa 'bhɛ 'yigalɛ ‑o 'kɔɔ. ‑Amasrɔyi mɛɛ 'la zan mu ‑o 'bhii‑ 'woo‑ ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu 'lɛɛ‑ dɔgbɛya 'ɛ gbɛɛn‑, ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya 'ɛ ‑yoo 'bhɛ zan mu ‑la pɛ 'le.
14 Quando Jesus viu isso, ficou indignado e lhes disse: "Deixem vir a mim as crianças, não as impeçam; pois o Reino de Deus pertence aos que são semelhantes a elas.
15 'Mi 'a pe 'ka ni wlan 'ɛ ni dɔɔ 'ke mɛɛ 'la zan laa ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya 'ɛ ‑za 'kunlɛ‑ 'bhii‑ ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ do gbɛɛn‑, 'bhɛ zan laa nu 'sɔlɛ‑ gele‑ ‑a ꞊nɔɔ.»
15 Digo-lhes a verdade: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança, nunca entrará nele".
16 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu 'ɛ 'kunle ‑a gbɛ ‑yi, 'ke ‑ya gbɛ 'kpale ‑o 'kpɛn ta do do 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo 'dumawole.
16 Em seguida, tomou as crianças nos braços, impôs-lhes as mãos e as abençoou.
17 'Bhɛ blaan, Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ zan dɔlɛ 'taa 'ɛ ta bhla 'la ba, 'ke mɛɛ do nule‑ blasanlele, 'ke ‑ya 'kpɔ zɛnle‑ Zesu gaan ma 'bhɛ 'lɛɛ, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ ‑lrɔkpale 'kaa: «Daan mi Wlan, 'ŋ ‑mɛ pɛ za 'gbu ‑la klɛ, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' ba bole ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o ‑a ma, 'ŋ 'bhɛ 'srɔɔwo‑ ɛɛ?»
17 Quando Jesus ia saindo, um homem correu em sua direção, pôs-se de joelhos diante dele e lhe perguntou: "Bom mestre, que farei para herdar a vida eterna? "
18 Zesu 'a 'lɛkwan‑ ‑a ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ya 'pe zii' 'mi ma dɔɔ‹Daan mi Wlan ɛɛ?› Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑o 'ewlanle, 'ke yaa 'e go ‑Waanbhaa' do ‑kplɛn ba.»
18 Respondeu-lhe Jesus: "Por que você me chama bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 «'E ‑Waanbhaa' a 'toŋ mu 'lɛɛ‑ dɔ ɛɛ? 'Kaa: ‹'Yaa mɛɛ dɛlɛ, 'yaa ‑yanbhɔɔya klɛlɛ, 'yaa ‑faanwolɛ, 'yaa bhla 'kpalɛ‑ 'e ‑vindo' mi ma, 'yaa mɛɛ mu 'kɔɔpɛ‑ 'silɛ‑ ‑dawli' ma, 'e dɛ 'pegee 'e nɛɛ ‑lɛdɔ' a ma.›»
19 Você conhece os mandamentos: ‘não matarás, não adulterarás, não furtarás, não darás falso testemunho, não enganarás ninguém, honra teu pai e tua mãe’".
20 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ ‑ya ‑lɛkwan Zesu ni 'tɛ dɔɔ: «'O Daan mi, 'ŋ 'bhɛ 'toŋ mu 'la bhe 'mu 'kpɛn ‑klɔsikunle ‑saan 'ŋ matrunya bhla zi ma.»
20 E ele declarou: "Mestre, a tudo isso tenho obedecido desde a minha adolescência".
21 Zesu 'e 'yrɛkpale ‑a ta, 'ke ‑a ba ‑za 'sɔle 'bhɛ ni 'egbɛnɛle. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ 'pe ‑a ni 'tɛ dɔɔ: «'Yaa ‑za do 'kpɔ ‑la klɛlɛ ‑li, 'bhɛ ‑le 'e 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ gɔnlele; ge ‑o 'kpɛn gɔn, 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ ma ‑gɔli' 'ɛ 'na 'kɔɔfleŋzan mu ni. 'Kee 'bhɛ ꞊kla, ‑naflo ‑bebe nu klɛlɛ 'e 'kɔɔ laflɛ' 'yi. 'Bhɛ blaan, 'bhɛɛ‑ 'e nu dɔlɛ 'mi zi 'tɛ!»
21 Jesus olhou para ele e o amou. "Falta-lhe uma coisa", disse ele. "Vá, venda tudo o que você possui e dê o dinheiro aos pobres, e você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me".
22 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ ‑e 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male‑, 'ke ‑a zrubatɛdɔle ‑a ma, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ ‑a wlɛyisriwolele, ‑amasrɔyi ‑naflo ‑bebe 'yaa‑ ‑a 'kɔɔ.
22 Diante disso ele ficou abatido e afastou-se triste, porque tinha muitas riquezas.
23 Zesu 'e 'yrɛ 'mliŋgole ‑a zi mu 'ɛ ta, 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Naflo mu ‑o mɛɛ 'la zan mu 'kɔɔ, ‑o gele la ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ 'dɛ!»
23 Jesus olhou ao redor e disse aos seus discípulos: "Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus! "
24 'Bhɛ ‑jan 'ɛ 'bhɛ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kpeelɛnia ‑o ma. ‑Ayile 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'ezin‑ 'kaa: «'Ŋ 'bhɛgwlɛn‑ mu, ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ gele la 'dɛ!
24 Os discípulos ficaram admirados com essas palavras. Mas Jesus repetiu: "Filhos, como é difícil entrar no Reino de Deus!
25 'Yɔɔnma do 'kanle‑ ‑o 'edile ‑mlɛsiɛnnɛ do ‑gluu zi 'kee‑ kan pɛzan do gele ta ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ 'dɛ.»
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus".
26 ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kpeelɛni gbɛ ‑yɔɔ 'ɛ 'kɔɔ ‑o ma 'ezin‑, 'ke ‑woo 'eke‑ ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑Dele sɔ gole‑ ‑za 'yi ɛɛ?»
26 Os discípulos ficaram perplexos, e perguntavam uns aos outros: "Neste caso, quem pode ser salvo? "
27 Zesu 'e 'yrɛkpaa‑ ‑o ta frii 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Bhaaplɛŋ mu ‑yrɛ 'yi, 'bhɛ 'laa sɔ klɛle‑, 'duŋ‑ ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi, 'bhɛ 'laa ‑o ‑za 'ke 'le. ‑Amasrɔyi, ‑za 'kpɛn klɛ 'seŋ ‑o ‑Waanbhaa' ni.»
27 Jesus olhou para eles e respondeu: "Para o homem é impossível, mas para Deus não; todas as coisas são possíveis para Deus".
28 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri 'a pele ‑a ni 'kaa: «'E 'trɔnbadɔ doo, 'o mɔɔ 'o 'niigwa‑ ‑za 'kpɛn 'yi, 'bhɛɛ‑ 'o ꞊nwa dɔlɛ 'e zi.»
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: "Nós deixamos tudo para seguir-te".
29 Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni wlan 'ɛ ni 'kaa: 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑yaa' 'fɛ oo, ‑a nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ mu oo, ‑a nɛɛnɛ‑ le mu oo, ‑a dɛ oo, ‑a nɛɛ oo, ‑a ‑nɛ mu 'pegee ‑yaa' gba mu 'ɛ 'kpɛn ꞊twa ‑a nɔɔ‑, 'mi 'pegee ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ ‑zayi',
29 Respondeu Jesus: "Digo-lhes a verdade: Ninguém que tenha deixado casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 'bhɛ zan nu 'bhɛ pɛ mu 'ɛ 'kpɛn do do dulayrɛ ‑kɛmɛ do do ‑srɔɔwolɛ 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi. 'Kee‑ ꞊kla 'fɛ mu 'le oo, ‑a nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ mu 'le oo, ‑a nɛɛnɛ‑ le mu 'le oo, ‑a nɛɛ mu 'le oo, ‑a ‑nɛ mu 'le oo, 'bhɛ 'pegee gba mu; 'duŋ‑ ‑o nu ‑yrɛnkpalɛ 'bhɛ zan 'ɛ ta 'pe. 'Bhɛɛ‑ ‑e nu ‑Waanbhaa' ba bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwolɛ 'drunyan 'la 'bhɛ ‑o zan bhe 'bhɛ 'yi 'tɛ.
30 deixará de receber cem vezes mais já no tempo presente casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, e com eles perseguição; e, na era futura, a vida eterna.
31 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan mu ‑o ‑zɔn zilɛɛ‑ mu 'le, 'mu ‑bebe nu klɛlɛ zizan‑ mu 'le boolazi, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan mu ‑o ‑zɔn zizan‑ mu 'le, 'mu ‑bebe nu klɛlɛ zilɛɛ‑ mu 'le.»
31 Contudo, muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros".
32 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ zi 'ɛ 'lii Zeruzalɛmu 'taa 'ɛ ta bhla 'la ba, 'yee‑ Zesu 'gbu dɔle ‑yaa ‑o ‑lɛɛ. Yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ blina‑ yiɛn ‑yaa, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan mu dɔle ‑yaa ‑o zi ‑gblaan ‑yaa 'mu 'yi. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'kee‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'sii gbɛ drɛɛwole 'edaŋma, 'bhɛɛ‑ ‑za 'la 'yaa‑ nu 'tɛnlɛ‑ ‑a ma, ‑yoo 'kpeelɛkanle ‑saan 'bhɛ 'le.
32 Eles estavam subindo para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam admirados, enquanto os que o seguiam estavam com medo. Novamente ele chamou à parte os Doze e lhes disse o que haveria de lhe acontecer:
33 'E pe ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'ka 'trɔnbadɔ doo, ‑kɔɔ' ‑o gelawo zii' Zeruzalɛmu bhe ‑o nu *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'lɛnalɛ 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii' mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ɛ ni. 'Mu nu 'kiti baalɛ ‑a ta 'kaa ‑wa dɛ, 'bhɛɛ‑ 'mu nu ‑a ‑lɛnalɛ Zuufu kle mu ni.
33 "Estamos subindo para Jerusalém e o Filho do homem será entregue aos chefes dos sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios,
34 'Bhɛ mu nu ‑a malrɔgolɛ, 'mu nu 'mu ‑liile' 'klalɛ ‑a ta, 'mu nu a tafɛlɛ 'ke gbaŋbhlɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'mu nu ‑a dɛlɛ. 'Duŋ‑, ‑a gale blaan ‑yrekpaa' yaga mi ma, ‑e nu bwelɛ gale ba.»
34 que zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão. Três dias depois ele ressuscitará".
35 Zebede gbe Zaki 'pegee Zaan, ‑woo mabɛɛnna Zesu ‑din 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'woo ‑a zi 'bhii‑ 'e pɛ do na 'o ni, dɔ 'bhɛ ꞊la 'o ni.»
35 Nisso Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele e disseram: "Mestre, queremos que nos faças o que vamos te pedir".
36 Zesu ‑o ‑lrɔkpaa 'kaa: «'Kaa‑ zi 'bhii‑ 'ŋ ‑mɛ pɛ ‑la na 'ka ni ɛɛ?»
36 "O que vocês querem que eu lhes faça? ", perguntou ele.
37 'Bhɛɛ‑ ‑wa zikpaa‑ Zesu ni dɔɔ: «'Kee ꞊ja bhla 'la ba 'yaa‑ ‑bhleŋgbeya 'tɔbhɔ ma yaayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'e 'zoole‑, dɔ a ‑la 'ke ‑o mɛɛ plɛ 'ɛ do yalaa' 'e gbɛ ‑yiɛ' ta, 'bhɛɛ‑ ‑a do yalaa' 'e gbɛ ‑koo 'ɛ ta.»
37 Eles responderam: "Permite que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda".
38 Zesu 'a 'lɛkwan‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ka pɛ 'la 'yrɛwo zii' 'ka 'laa 'bhɛ 'gbu dɔ. ‑O nu ‑yrɛn gbɔ ‑glɔɔn 'la dɔlɛ 'ŋ 'wiiŋ‑, 'ka nu dɔlɛ a ‑la 'ke 'ka 'bhɛ 'ke si ɛɛ? Taa‑ 'ka nu 'sɔlɛ‑ dɔle‑ ‑a ‑la 'ke 'ka ga 'bhii‑ 'mi gagbɛya 'ɛ gbɛɛn‑ ɛɛ?»
38 Disse-lhes Jesus: "Vocês não sabem o que estão pedindo. Podem vocês beber o cálice que eu estou bebendo ou ser batizados com o batismo com que estou sendo batizado? "
39 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑wa pele‑ 'kaa: «‑Aani', 'o mɔɔ faŋgan‑ nu 'sɔlɛ‑ 'bhɛ ta.» 'Bhɛ klɛle 'tɛ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «Wlan ‑le 'bhɛ 'le, 'ka nu 'ŋ ta ‑yrɛn gbɔ 'ɛ 'ke 'bhlelɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'ŋ ta ‑yrɛn 'kpagbɛya 'ɛ, 'bhɛ 'ke nu klɛlɛ 'ka ta.
39 "Podemos", responderam eles. Jesus lhes disse: "Vocês beberão o cálice que estou bebendo e serão batizados com o batismo com que estou sendo batizado;
40 'Duŋ‑ 'ŋ gbɛ ‑koo 'pegee 'ŋ gbɛ ‑yiɛ' 'yi yaayrɛ mu 'ɛ, 'mi 'laa ‑o 'ke 'mu 'na mi 'le. ‑Waanbhaa' 'bhɛ yaayrɛ mu 'ɛ 'lɛmagaanna mɛɛ 'la zan mu ni, ‑e nu ‑o nalɛ 'bhɛɛ‑ zan mu 'ɛ ni.»
40 mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não cabe a mim conceder. Esses lugares pertencem àqueles para quem foram preparados".
41 Zesu a ‑Klaŋlanɛ mu ‑vin vu 'ɛ 'trɔnbɔle 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yi, 'ke ‑woo zrupliile Zaki 'pegee Zaan ma.
41 Quando os outros dez ouviram essas coisas, ficaram indignados com Tiago e João.
42 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu ‑o 'kpɛn 'siilɛ‑, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'kaa: «‑Ka 'ka 'trɔnbadɔ doo! 'Ka 'gbu 'a 'yaango‑ 'bhii‑ ‑o mɛɛ 'la zan mu kun 'bhii‑ mɛɛ mu ta ‑kuŋlii' mu 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi, 'bhɛ zan mu 'mu a ‑kuŋliiya 'ɛ klɛ 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi mu 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ gblaan mu 'ɛ, 'bhɛ mu 'mu a gblaanya 'ɛ gbinkpa mɛɛ ‑bhɛɛke' mu ‑la ta.
42 Jesus os chamou e disse: "Vocês sabem que aqueles que são considerados governantes das nações as dominam, e as pessoas importantes exercem poder sobre elas.
43 'Duŋ‑ 'ka mu, 'ka laa klɛlɛ 'ka pleŋ‑ 'bhɛ gbɛɛn‑ ‑gee'. Drɔɔn', 'ke mɛɛ 'la zan ‑a zi 'bhii‑ ‑e klɛ mɛɛ gblaan 'le 'ka ba, 'bhɛ zan 'ɛ klɛ 'ka 'kpɛn ‑a yewonɛ 'le.
43 Não será assim entre vocês. Pelo contrário, quem quiser tornar-se importante entre vocês deverá ser servo;
44 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan ‑a zi 'bhii‑ 'bhɛ klɛ 'ka 'lɛɛ mi 'le 'ka ba ‑gɛ, 'bhɛ zan 'ɛ klɛ 'ka 'kpɛn ‑a lu 'le.
44 e quem quiser ser o primeiro deverá ser escravo de todos.
45 'Bhɛ klɛgbɛya do 'yi bhe, Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ yaa nulɛ mɛɛ mu klɛlɛ ‑yaa' yewonɛ mu 'le, 'duŋ‑ ‑e ꞊nwa ‑a 'gbu klɛlɛ mɔkpɛn' a yewonɛ 'le, 'bhɛ 'pegee 'ke ‑ya 'gbu 'si 'ɛ klɛ 'ke mɛɛ ‑bebe tagbawopɛ 'le ‑Waanbhaa' ni.»
45 Pois nem mesmo o Filho do homem veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos".
46 Zesu 'pegee ‑yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ꞊bhwa ‑wa do ta, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Zeriko. 'Yee‑ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ ‑zamaa' 'srɛ do ‑yaa zan golɛ Zeriko ‑wa 'ɛ 'kpee bhla 'la ba, ‑yrɛ 'wi mi do yaale ‑yaa zibhɛ 'ɛ 'trɔn ta, 'ke 'bhɛ 'e ‑yrɛwo' mɛɛ mu ma. ‑O ‑yaa 'bhɛ sii Batime, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ dɛ 'tɔ ‑le ‑yaa Time.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos, juntamente com uma grande multidão, estavam saindo da cidade, o filho de Timeu, Bartimeu, que era cego, estava sentado à beira do caminho pedindo esmolas.
47 ‑Ya male 'tɛ 'kaa Nazarɛti mi Zesu ‑le ‑yaa 'kan zii', 'kee‑ ‑gbekanle 'sanle 'ke ‑ya pe dɔɔ: «Davidi 'nranɛ‑ Zesu, 'ŋ 'yrɛnkla 'e ma!»
47 Quando ouviu que era Jesus de Nazaré, começou a gritar: "Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim! "
48 'Bhɛ bhla 'ɛ ba, mɛɛ ‑bebe ‑yaa ‑a tagayrɛ ‑glin 'zi. Drɔɔn' ‑e ‑yaa gbe 'ɛ baan' ‑la 'kan zii' 'eglɔɔle 'kaa: «Davidi 'nranɛ‑, 'ŋ 'yrɛnkla 'e ma!»
48 Muitos o repreendiam para que ficasse quieto, mas ele gritava ainda mais: "Filho de Davi, tem misericórdia de mim! "
49 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu dulale, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑wa 'sii 'bhɛɛ‑ ‑o nu 'kɛle‑ ‑a ni. ‑O 'yee‑ ‑yrɛ 'wi mi 'ɛ 'siile‑, 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'E zrudɔ 'eglɔɔle, 'e 'wlɛn‑, ‑yoo 'e 'sii zii'.»
49 Jesus parou e disse: "Chamem-no". E chamaram o cego: "Ânimo! Levante-se! Ele o está chamando".
50 'Bhɛ klɛ le 'tɛ, ‑yrɛ 'wi mi 'ɛ ‑ya ta dunɛ‑ tralapɛ 'ɛ blinle‑ 'trɛ ma, 'kee‑ pinale 'sanle ‑a gaan ta, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ Zesu ba.
50 Lançando sua capa para o lado, de um salto, pôs-se de pé e dirigiu-se a Jesus.
51 ‑E bhɔle Zesu ‑din, 'ke 'bhɛ 'a ‑lrɔkpale 'kaa: «'Yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'ŋ ‑mɛ pɛ za ‑la klɛ 'e ni ɛɛ?» ‑Yrɛ 'wi mi 'ɛ pe ‑a ni: «'O Daan mi, ‑a klɛ 'bhɛɛ‑ 'ŋ yrɛ ma ye gbɛ drɛɛwo.»
51 "O que você quer que eu lhe faça? ", perguntou-lhe Jesus. O cego respondeu: "Mestre, eu quero ver! "
52 'Bhɛɛ‑ Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «Ge! 'Yee 'kpalawoa 'mi 'yi bhe, 'e 'bheela‑!» 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'kee‑ yrɛ ma yele‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ dɔle‑ Zesu zi zi 'ɛ 'lii.
52 "Vá", disse Jesus, "a sua fé o curou". Imediatamente ele recuperou a visão e seguia a Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.