Marcos 10
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NTLH
1 Zesu 'pegee ‑yaa' *‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑gwa 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑ja Zude 'klɛɛn 'ɛ 'yi. 'Bhɛ blaan, ‑o ‑ja Zrudɛn yue ‑yrɛ gbɛ do 'ɛ ta. 'Ezin‑ 'ke ‑zamaa' 'srɛ do 'e 'lɛkpale ‑a zi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo daanle 'sanle 'bhii‑ ‑ya klɛ 'taŋii gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Farizi mu 'ke mu 'mu 'mabɛɛnna ‑a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'mu ‑yaa zi 'bhii‑ 'mu ‑jan bhee bɔ ‑a ‑lɛɛ, ‑ayile 'ke 'mu 'a 'lrɔkpale 'tɛ dɔɔ: «‑Kɔɔa' 'toŋ 'ɛ ta, mɛɛ do sɔ 'ploole 'bhɛ na ma ɛɛ?»
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale ‑o ni ‑o ‑lrɔkpalele 'ezin‑ dɔɔ: «*Moizi 'toŋ ‑glɔɔn 'ɛ ‑dela yɔɔndia‑ 'ka ni ɛɛ?»
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 ‑Wa zikpaa‑ Zesu ni dɔɔ: «Moizi pe 'o ni 'kaa 'ke mɛɛ do ‑a zi 'bhii‑ ‑e 'ploo‑ ‑a na ma, ‑e gwlɛnna yaa‑ 'kan 'sɛwɛdɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e 'bhɛ kpa ‑a na 'kɔɔ; 'ke 'bhɛ ꞊kla, 'bhɛɛ‑ ‑e sɔ 'ploole ‑a na ma 'tɛ.»
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «Moizi 'bhɛ 'toŋ ‑glɔɔn 'ɛ 'sɛwɛyɔɔndia 'ka ni, 'ka 'trɔn 'yi ‑glɔɔya' 'ɛ 'bhɛɛ‑ ma.
5 Então Jesus disse:
6 'Kebhlaale, 'elwale ‑Waanbhaa' ‑yaa 'drunyan klɛ 'zi bhla 'la ba, ‑e 'gwlaan‑ 'pegee le ‑la ꞊kla.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 'Bhɛla‑ ‑zɛɛle, 'gwlaan‑ nu golɛ ‑a dɛ 'pegee ‑a nɛɛ ba 'fa ‑la, 'bhɛɛ‑ 'yee‑ 'pegee ‑a na nu bolɛ 'eke‑ 'yi.
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 ‑O mɛɛ plɛ nu 'kpalɛ‑ 'eke‑ ma, 'bhɛɛ‑ ‑o klɛ mɛɛ do, 'bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi, waa nu klɛlɛ ‑li mɛɛ plɛ 'fɔ mɛɛ do 'kpɔ.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 ‑Waanbhaa' pɛ plɛ 'la ꞊kpaa 'eke‑ ma, 'bhɛɛ‑ ‑yoo ꞊kla do, mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑o golɛ 'eke‑ ma.»
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 'Bhɛ blaan, Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ bhla 'la ba 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑wa ‑lrɔkpale 'ezin‑ ‑e ‑jan 'la ꞊woa 'bhɛ ma.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Zesu 'a zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑ploola ‑a na ma, 'bhɛɛ‑ ‑e le ‑bhɛɛke' ‑yalaa', ‑e ‑yanbhɔɔya ‑la ꞊kla ‑a 'na ‑lwa mi 'ɛ ba 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe.
11 E Jesus respondeu:
12 'Bhɛɛ‑ 'ke le do ‑gwa ‑a ‑nɔɔ 'kɔɔ, 'kee‑ 'yalaa‑ 'gwlaan‑ ‑bhɛɛke' 'kɔɔ, ‑e ‑yanbhɔɔya ‑la ꞊kla bhɛ 'le bhe.»
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Mɛɛ 'ke mu ꞊nwa ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ 'ke mu 'le Zesu ba, 'kooko‑ ‑ya gbɛ 'kpa 'mu ma, 'bhɛɛ‑ ‑e 'mu 'dumawo. 'Duŋ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'bhɛ mazapia 'bhɛ zan mu 'ɛ ni.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Zesu ‑o yele 'bhɛ ‑za ‑glɔɔn 'ɛ klɛyrɛ 'ɛ nɔɔ‑, 'ke ‑ya zrupliile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Kaa 'to 'ke ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu 'ɛ nu 'ŋ ba, 'ka 'laa 'bhɛ 'yigalɛ ‑o 'kɔɔ. ‑Amasrɔyi mɛɛ 'la zan mu ‑o 'bhii‑ 'woo‑ ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu 'lɛɛ‑ dɔgbɛya 'ɛ gbɛɛn‑, ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya 'ɛ ‑yoo 'bhɛ zan mu ‑la pɛ 'le.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 'Mi 'a pe 'ka ni wlan 'ɛ ni dɔɔ 'ke mɛɛ 'la zan laa ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya 'ɛ ‑za 'kunlɛ‑ 'bhii‑ ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ do gbɛɛn‑, 'bhɛ zan laa nu 'sɔlɛ‑ gele‑ ‑a ꞊nɔɔ.»
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu 'ɛ 'kunle ‑a gbɛ ‑yi, 'ke ‑ya gbɛ 'kpale ‑o 'kpɛn ta do do 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo 'dumawole.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 'Bhɛ blaan, Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ zan dɔlɛ 'taa 'ɛ ta bhla 'la ba, 'ke mɛɛ do nule‑ blasanlele, 'ke ‑ya 'kpɔ zɛnle‑ Zesu gaan ma 'bhɛ 'lɛɛ, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ ‑lrɔkpale 'kaa: «Daan mi Wlan, 'ŋ ‑mɛ pɛ za 'gbu ‑la klɛ, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' ba bole ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o ‑a ma, 'ŋ 'bhɛ 'srɔɔwo‑ ɛɛ?»
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Zesu 'a 'lɛkwan‑ ‑a ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ya 'pe zii' 'mi ma dɔɔ‹Daan mi Wlan ɛɛ?› Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑o 'ewlanle, 'ke yaa 'e go ‑Waanbhaa' do ‑kplɛn ba.»
18 Jesus respondeu:
19 «'E ‑Waanbhaa' a 'toŋ mu 'lɛɛ‑ dɔ ɛɛ? 'Kaa: ‹'Yaa mɛɛ dɛlɛ, 'yaa ‑yanbhɔɔya klɛlɛ, 'yaa ‑faanwolɛ, 'yaa bhla 'kpalɛ‑ 'e ‑vindo' mi ma, 'yaa mɛɛ mu 'kɔɔpɛ‑ 'silɛ‑ ‑dawli' ma, 'e dɛ 'pegee 'e nɛɛ ‑lɛdɔ' a ma.›»
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ ‑ya ‑lɛkwan Zesu ni 'tɛ dɔɔ: «'O Daan mi, 'ŋ 'bhɛ 'toŋ mu 'la bhe 'mu 'kpɛn ‑klɔsikunle ‑saan 'ŋ matrunya bhla zi ma.»
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Zesu 'e 'yrɛkpale ‑a ta, 'ke ‑a ba ‑za 'sɔle 'bhɛ ni 'egbɛnɛle. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ 'pe ‑a ni 'tɛ dɔɔ: «'Yaa ‑za do 'kpɔ ‑la klɛlɛ ‑li, 'bhɛ ‑le 'e 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ gɔnlele; ge ‑o 'kpɛn gɔn, 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ ma ‑gɔli' 'ɛ 'na 'kɔɔfleŋzan mu ni. 'Kee 'bhɛ ꞊kla, ‑naflo ‑bebe nu klɛlɛ 'e 'kɔɔ laflɛ' 'yi. 'Bhɛ blaan, 'bhɛɛ‑ 'e nu dɔlɛ 'mi zi 'tɛ!»
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ ‑e 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male‑, 'ke ‑a zrubatɛdɔle ‑a ma, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ ‑a wlɛyisriwolele, ‑amasrɔyi ‑naflo ‑bebe 'yaa‑ ‑a 'kɔɔ.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Zesu 'e 'yrɛ 'mliŋgole ‑a zi mu 'ɛ ta, 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Naflo mu ‑o mɛɛ 'la zan mu 'kɔɔ, ‑o gele la ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ 'dɛ!»
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 'Bhɛ ‑jan 'ɛ 'bhɛ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kpeelɛnia ‑o ma. ‑Ayile 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'ezin‑ 'kaa: «'Ŋ 'bhɛgwlɛn‑ mu, ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ gele la 'dɛ!
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 'Yɔɔnma do 'kanle‑ ‑o 'edile ‑mlɛsiɛnnɛ do ‑gluu zi 'kee‑ kan pɛzan do gele ta ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ 'dɛ.»
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kpeelɛni gbɛ ‑yɔɔ 'ɛ 'kɔɔ ‑o ma 'ezin‑, 'ke ‑woo 'eke‑ ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑Dele sɔ gole‑ ‑za 'yi ɛɛ?»
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Zesu 'e 'yrɛkpaa‑ ‑o ta frii 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Bhaaplɛŋ mu ‑yrɛ 'yi, 'bhɛ 'laa sɔ klɛle‑, 'duŋ‑ ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi, 'bhɛ 'laa ‑o ‑za 'ke 'le. ‑Amasrɔyi, ‑za 'kpɛn klɛ 'seŋ ‑o ‑Waanbhaa' ni.»
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri 'a pele ‑a ni 'kaa: «'E 'trɔnbadɔ doo, 'o mɔɔ 'o 'niigwa‑ ‑za 'kpɛn 'yi, 'bhɛɛ‑ 'o ꞊nwa dɔlɛ 'e zi.»
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni wlan 'ɛ ni 'kaa: 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑yaa' 'fɛ oo, ‑a nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ mu oo, ‑a nɛɛnɛ‑ le mu oo, ‑a dɛ oo, ‑a nɛɛ oo, ‑a ‑nɛ mu 'pegee ‑yaa' gba mu 'ɛ 'kpɛn ꞊twa ‑a nɔɔ‑, 'mi 'pegee ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ ‑zayi',
29 Jesus respondeu:
30 'bhɛ zan nu 'bhɛ pɛ mu 'ɛ 'kpɛn do do dulayrɛ ‑kɛmɛ do do ‑srɔɔwolɛ 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi. 'Kee‑ ꞊kla 'fɛ mu 'le oo, ‑a nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ mu 'le oo, ‑a nɛɛnɛ‑ le mu 'le oo, ‑a nɛɛ mu 'le oo, ‑a ‑nɛ mu 'le oo, 'bhɛ 'pegee gba mu; 'duŋ‑ ‑o nu ‑yrɛnkpalɛ 'bhɛ zan 'ɛ ta 'pe. 'Bhɛɛ‑ ‑e nu ‑Waanbhaa' ba bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwolɛ 'drunyan 'la 'bhɛ ‑o zan bhe 'bhɛ 'yi 'tɛ.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan mu ‑o ‑zɔn zilɛɛ‑ mu 'le, 'mu ‑bebe nu klɛlɛ zizan‑ mu 'le boolazi, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan mu ‑o ‑zɔn zizan‑ mu 'le, 'mu ‑bebe nu klɛlɛ zilɛɛ‑ mu 'le.»
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ zi 'ɛ 'lii Zeruzalɛmu 'taa 'ɛ ta bhla 'la ba, 'yee‑ Zesu 'gbu dɔle ‑yaa ‑o ‑lɛɛ. Yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ blina‑ yiɛn ‑yaa, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan mu dɔle ‑yaa ‑o zi ‑gblaan ‑yaa 'mu 'yi. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'kee‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'sii gbɛ drɛɛwole 'edaŋma, 'bhɛɛ‑ ‑za 'la 'yaa‑ nu 'tɛnlɛ‑ ‑a ma, ‑yoo 'kpeelɛkanle ‑saan 'bhɛ 'le.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 'E pe ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'ka 'trɔnbadɔ doo, ‑kɔɔ' ‑o gelawo zii' Zeruzalɛmu bhe ‑o nu *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'lɛnalɛ 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii' mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ɛ ni. 'Mu nu 'kiti baalɛ ‑a ta 'kaa ‑wa dɛ, 'bhɛɛ‑ 'mu nu ‑a ‑lɛnalɛ Zuufu kle mu ni.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 'Bhɛ mu nu ‑a malrɔgolɛ, 'mu nu 'mu ‑liile' 'klalɛ ‑a ta, 'mu nu a tafɛlɛ 'ke gbaŋbhlɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'mu nu ‑a dɛlɛ. 'Duŋ‑, ‑a gale blaan ‑yrekpaa' yaga mi ma, ‑e nu bwelɛ gale ba.»
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Zebede gbe Zaki 'pegee Zaan, ‑woo mabɛɛnna Zesu ‑din 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'woo ‑a zi 'bhii‑ 'e pɛ do na 'o ni, dɔ 'bhɛ ꞊la 'o ni.»
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Zesu ‑o ‑lrɔkpaa 'kaa: «'Kaa‑ zi 'bhii‑ 'ŋ ‑mɛ pɛ ‑la na 'ka ni ɛɛ?»
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 'Bhɛɛ‑ ‑wa zikpaa‑ Zesu ni dɔɔ: «'Kee ꞊ja bhla 'la ba 'yaa‑ ‑bhleŋgbeya 'tɔbhɔ ma yaayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'e 'zoole‑, dɔ a ‑la 'ke ‑o mɛɛ plɛ 'ɛ do yalaa' 'e gbɛ ‑yiɛ' ta, 'bhɛɛ‑ ‑a do yalaa' 'e gbɛ ‑koo 'ɛ ta.»
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Zesu 'a 'lɛkwan‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ka pɛ 'la 'yrɛwo zii' 'ka 'laa 'bhɛ 'gbu dɔ. ‑O nu ‑yrɛn gbɔ ‑glɔɔn 'la dɔlɛ 'ŋ 'wiiŋ‑, 'ka nu dɔlɛ a ‑la 'ke 'ka 'bhɛ 'ke si ɛɛ? Taa‑ 'ka nu 'sɔlɛ‑ dɔle‑ ‑a ‑la 'ke 'ka ga 'bhii‑ 'mi gagbɛya 'ɛ gbɛɛn‑ ɛɛ?»
38 Jesus respondeu:
39 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑wa pele‑ 'kaa: «‑Aani', 'o mɔɔ faŋgan‑ nu 'sɔlɛ‑ 'bhɛ ta.» 'Bhɛ klɛle 'tɛ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «Wlan ‑le 'bhɛ 'le, 'ka nu 'ŋ ta ‑yrɛn gbɔ 'ɛ 'ke 'bhlelɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'ŋ ta ‑yrɛn 'kpagbɛya 'ɛ, 'bhɛ 'ke nu klɛlɛ 'ka ta.
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 'Duŋ‑ 'ŋ gbɛ ‑koo 'pegee 'ŋ gbɛ ‑yiɛ' 'yi yaayrɛ mu 'ɛ, 'mi 'laa ‑o 'ke 'mu 'na mi 'le. ‑Waanbhaa' 'bhɛ yaayrɛ mu 'ɛ 'lɛmagaanna mɛɛ 'la zan mu ni, ‑e nu ‑o nalɛ 'bhɛɛ‑ zan mu 'ɛ ni.»
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Zesu a ‑Klaŋlanɛ mu ‑vin vu 'ɛ 'trɔnbɔle 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yi, 'ke ‑woo zrupliile Zaki 'pegee Zaan ma.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu ‑o 'kpɛn 'siilɛ‑, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'kaa: «‑Ka 'ka 'trɔnbadɔ doo! 'Ka 'gbu 'a 'yaango‑ 'bhii‑ ‑o mɛɛ 'la zan mu kun 'bhii‑ mɛɛ mu ta ‑kuŋlii' mu 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi, 'bhɛ zan mu 'mu a ‑kuŋliiya 'ɛ klɛ 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi mu 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ gblaan mu 'ɛ, 'bhɛ mu 'mu a gblaanya 'ɛ gbinkpa mɛɛ ‑bhɛɛke' mu ‑la ta.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 'Duŋ‑ 'ka mu, 'ka laa klɛlɛ 'ka pleŋ‑ 'bhɛ gbɛɛn‑ ‑gee'. Drɔɔn', 'ke mɛɛ 'la zan ‑a zi 'bhii‑ ‑e klɛ mɛɛ gblaan 'le 'ka ba, 'bhɛ zan 'ɛ klɛ 'ka 'kpɛn ‑a yewonɛ 'le.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan ‑a zi 'bhii‑ 'bhɛ klɛ 'ka 'lɛɛ mi 'le 'ka ba ‑gɛ, 'bhɛ zan 'ɛ klɛ 'ka 'kpɛn ‑a lu 'le.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 'Bhɛ klɛgbɛya do 'yi bhe, Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ yaa nulɛ mɛɛ mu klɛlɛ ‑yaa' yewonɛ mu 'le, 'duŋ‑ ‑e ꞊nwa ‑a 'gbu klɛlɛ mɔkpɛn' a yewonɛ 'le, 'bhɛ 'pegee 'ke ‑ya 'gbu 'si 'ɛ klɛ 'ke mɛɛ ‑bebe tagbawopɛ 'le ‑Waanbhaa' ni.»
45 Porque até o
46 Zesu 'pegee ‑yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ꞊bhwa ‑wa do ta, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Zeriko. 'Yee‑ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ ‑zamaa' 'srɛ do ‑yaa zan golɛ Zeriko ‑wa 'ɛ 'kpee bhla 'la ba, ‑yrɛ 'wi mi do yaale ‑yaa zibhɛ 'ɛ 'trɔn ta, 'ke 'bhɛ 'e ‑yrɛwo' mɛɛ mu ma. ‑O ‑yaa 'bhɛ sii Batime, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ dɛ 'tɔ ‑le ‑yaa Time.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 ‑Ya male 'tɛ 'kaa Nazarɛti mi Zesu ‑le ‑yaa 'kan zii', 'kee‑ ‑gbekanle 'sanle 'ke ‑ya pe dɔɔ: «Davidi 'nranɛ‑ Zesu, 'ŋ 'yrɛnkla 'e ma!»
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 'Bhɛ bhla 'ɛ ba, mɛɛ ‑bebe ‑yaa ‑a tagayrɛ ‑glin 'zi. Drɔɔn' ‑e ‑yaa gbe 'ɛ baan' ‑la 'kan zii' 'eglɔɔle 'kaa: «Davidi 'nranɛ‑, 'ŋ 'yrɛnkla 'e ma!»
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu dulale, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑wa 'sii 'bhɛɛ‑ ‑o nu 'kɛle‑ ‑a ni. ‑O 'yee‑ ‑yrɛ 'wi mi 'ɛ 'siile‑, 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'E zrudɔ 'eglɔɔle, 'e 'wlɛn‑, ‑yoo 'e 'sii zii'.»
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 'Bhɛ klɛ le 'tɛ, ‑yrɛ 'wi mi 'ɛ ‑ya ta dunɛ‑ tralapɛ 'ɛ blinle‑ 'trɛ ma, 'kee‑ pinale 'sanle ‑a gaan ta, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ Zesu ba.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 ‑E bhɔle Zesu ‑din, 'ke 'bhɛ 'a ‑lrɔkpale 'kaa: «'Yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'ŋ ‑mɛ pɛ za ‑la klɛ 'e ni ɛɛ?» ‑Yrɛ 'wi mi 'ɛ pe ‑a ni: «'O Daan mi, ‑a klɛ 'bhɛɛ‑ 'ŋ yrɛ ma ye gbɛ drɛɛwo.»
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 'Bhɛɛ‑ Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «Ge! 'Yee 'kpalawoa 'mi 'yi bhe, 'e 'bheela‑!» 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'kee‑ yrɛ ma yele‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ dɔle‑ Zesu zi zi 'ɛ 'lii.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.