Marcos 10
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs ARA
1 Zesu 'pegee ‑yaa' *‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑gwa 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑ja Zude 'klɛɛn 'ɛ 'yi. 'Bhɛ blaan, ‑o ‑ja Zrudɛn yue ‑yrɛ gbɛ do 'ɛ ta. 'Ezin‑ 'ke ‑zamaa' 'srɛ do 'e 'lɛkpale ‑a zi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo daanle 'sanle 'bhii‑ ‑ya klɛ 'taŋii gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.
1 Levantando-se Jesus, foi dali para o território da Judeia, além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Farizi mu 'ke mu 'mu 'mabɛɛnna ‑a ‑din, 'bhɛɛ‑ 'mu ‑yaa zi 'bhii‑ 'mu ‑jan bhee bɔ ‑a ‑lɛɛ, ‑ayile 'ke 'mu 'a 'lrɔkpale 'tɛ dɔɔ: «‑Kɔɔa' 'toŋ 'ɛ ta, mɛɛ do sɔ 'ploole 'bhɛ na ma ɛɛ?»
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o experimentaram, perguntando-lhe: É lícito ao marido repudiar sua mulher?
3 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale ‑o ni ‑o ‑lrɔkpalele 'ezin‑ dɔɔ: «*Moizi 'toŋ ‑glɔɔn 'ɛ ‑dela yɔɔndia‑ 'ka ni ɛɛ?»
3 Ele lhes respondeu: Que vos ordenou Moisés?
4 ‑Wa zikpaa‑ Zesu ni dɔɔ: «Moizi pe 'o ni 'kaa 'ke mɛɛ do ‑a zi 'bhii‑ ‑e 'ploo‑ ‑a na ma, ‑e gwlɛnna yaa‑ 'kan 'sɛwɛdɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e 'bhɛ kpa ‑a na 'kɔɔ; 'ke 'bhɛ ꞊kla, 'bhɛɛ‑ ‑e sɔ 'ploole ‑a na ma 'tɛ.»
4 Tornaram eles: Moisés permitiu lavrar carta de divórcio e repudiar.
5 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «Moizi 'bhɛ 'toŋ ‑glɔɔn 'ɛ 'sɛwɛyɔɔndia 'ka ni, 'ka 'trɔn 'yi ‑glɔɔya' 'ɛ 'bhɛɛ‑ ma.
5 Mas Jesus lhes disse: Por causa da dureza do vosso coração, ele vos deixou escrito esse mandamento;
6 'Kebhlaale, 'elwale ‑Waanbhaa' ‑yaa 'drunyan klɛ 'zi bhla 'la ba, ‑e 'gwlaan‑ 'pegee le ‑la ꞊kla.
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 'Bhɛla‑ ‑zɛɛle, 'gwlaan‑ nu golɛ ‑a dɛ 'pegee ‑a nɛɛ ba 'fa ‑la, 'bhɛɛ‑ 'yee‑ 'pegee ‑a na nu bolɛ 'eke‑ 'yi.
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e mãe [e unir-se-á a sua mulher],
8 ‑O mɛɛ plɛ nu 'kpalɛ‑ 'eke‑ ma, 'bhɛɛ‑ ‑o klɛ mɛɛ do, 'bhɛ klɛgbɛya 'ɛ 'yi, waa nu klɛlɛ ‑li mɛɛ plɛ 'fɔ mɛɛ do 'kpɔ.
8 e, com sua mulher, serão os dois uma só carne. De modo que já não são dois, mas uma só carne.
9 ‑Waanbhaa' pɛ plɛ 'la ꞊kpaa 'eke‑ ma, 'bhɛɛ‑ ‑yoo ꞊kla do, mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑o golɛ 'eke‑ ma.»
9 Portanto, o que Deus ajuntou não separe o homem.
10 'Bhɛ blaan, Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ bhla 'la ba 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑wa ‑lrɔkpale 'ezin‑ ‑e ‑jan 'la ꞊woa 'bhɛ ma.
10 Em casa, voltaram os discípulos a interrogá-lo sobre este assunto.
11 Zesu 'a zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑ploola ‑a na ma, 'bhɛɛ‑ ‑e le ‑bhɛɛke' ‑yalaa', ‑e ‑yanbhɔɔya ‑la ꞊kla ‑a 'na ‑lwa mi 'ɛ ba 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe.
11 E ele lhes disse: Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra aquela.
12 'Bhɛɛ‑ 'ke le do ‑gwa ‑a ‑nɔɔ 'kɔɔ, 'kee‑ 'yalaa‑ 'gwlaan‑ ‑bhɛɛke' 'kɔɔ, ‑e ‑yanbhɔɔya ‑la ꞊kla bhɛ 'le bhe.»
12 E, se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Mɛɛ 'ke mu ꞊nwa ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ 'ke mu 'le Zesu ba, 'kooko‑ ‑ya gbɛ 'kpa 'mu ma, 'bhɛɛ‑ ‑e 'mu 'dumawo. 'Duŋ‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'bhɛ mazapia 'bhɛ zan mu 'ɛ ni.
13 Então, lhe trouxeram algumas crianças para que as tocasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Zesu ‑o yele 'bhɛ ‑za ‑glɔɔn 'ɛ klɛyrɛ 'ɛ nɔɔ‑, 'ke ‑ya zrupliile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Kaa 'to 'ke ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu 'ɛ nu 'ŋ ba, 'ka 'laa 'bhɛ 'yigalɛ ‑o 'kɔɔ. ‑Amasrɔyi mɛɛ 'la zan mu ‑o 'bhii‑ 'woo‑ ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu 'lɛɛ‑ dɔgbɛya 'ɛ gbɛɛn‑, ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya 'ɛ ‑yoo 'bhɛ zan mu ‑la pɛ 'le.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim os pequeninos, não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
15 'Mi 'a pe 'ka ni wlan 'ɛ ni dɔɔ 'ke mɛɛ 'la zan laa ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya 'ɛ ‑za 'kunlɛ‑ 'bhii‑ ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ do gbɛɛn‑, 'bhɛ zan laa nu 'sɔlɛ‑ gele‑ ‑a ꞊nɔɔ.»
15 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu ‑nɛ 'fiɛntrɔnnɛ mu 'ɛ 'kunle ‑a gbɛ ‑yi, 'ke ‑ya gbɛ 'kpale ‑o 'kpɛn ta do do 'bhɛɛ‑ 'ke ‑yoo 'dumawole.
16 Então, tomando-as nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 'Bhɛ blaan, Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ zan dɔlɛ 'taa 'ɛ ta bhla 'la ba, 'ke mɛɛ do nule‑ blasanlele, 'ke ‑ya 'kpɔ zɛnle‑ Zesu gaan ma 'bhɛ 'lɛɛ, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ ‑lrɔkpale 'kaa: «Daan mi Wlan, 'ŋ ‑mɛ pɛ za 'gbu ‑la klɛ, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' ba bole ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o ‑a ma, 'ŋ 'bhɛ 'srɔɔwo‑ ɛɛ?»
17 E, pondo-se Jesus a caminho, correu um homem ao seu encontro e, ajoelhando-se, perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Zesu 'a 'lɛkwan‑ ‑a ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ya 'pe zii' 'mi ma dɔɔ‹Daan mi Wlan ɛɛ?› Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑o 'ewlanle, 'ke yaa 'e go ‑Waanbhaa' do ‑kplɛn ba.»
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão um, que é Deus.
19 «'E ‑Waanbhaa' a 'toŋ mu 'lɛɛ‑ dɔ ɛɛ? 'Kaa: ‹'Yaa mɛɛ dɛlɛ, 'yaa ‑yanbhɔɔya klɛlɛ, 'yaa ‑faanwolɛ, 'yaa bhla 'kpalɛ‑ 'e ‑vindo' mi ma, 'yaa mɛɛ mu 'kɔɔpɛ‑ 'silɛ‑ ‑dawli' ma, 'e dɛ 'pegee 'e nɛɛ ‑lɛdɔ' a ma.›»
19 Sabes os mandamentos: Não matarás, não adulterarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás ninguém, honra a teu pai e tua mãe.
20 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ ‑ya ‑lɛkwan Zesu ni 'tɛ dɔɔ: «'O Daan mi, 'ŋ 'bhɛ 'toŋ mu 'la bhe 'mu 'kpɛn ‑klɔsikunle ‑saan 'ŋ matrunya bhla zi ma.»
20 Então, ele respondeu: Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Zesu 'e 'yrɛkpale ‑a ta, 'ke ‑a ba ‑za 'sɔle 'bhɛ ni 'egbɛnɛle. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ 'pe ‑a ni 'tɛ dɔɔ: «'Yaa ‑za do 'kpɔ ‑la klɛlɛ ‑li, 'bhɛ ‑le 'e 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ gɔnlele; ge ‑o 'kpɛn gɔn, 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ ma ‑gɔli' 'ɛ 'na 'kɔɔfleŋzan mu ni. 'Kee 'bhɛ ꞊kla, ‑naflo ‑bebe nu klɛlɛ 'e 'kɔɔ laflɛ' 'yi. 'Bhɛ blaan, 'bhɛɛ‑ 'e nu dɔlɛ 'mi zi 'tɛ!»
21 E Jesus, fitando-o, o amou e disse: Só uma coisa te falta: Vai, vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; então, vem e segue-me.
22 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ ‑e 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male‑, 'ke ‑a zrubatɛdɔle ‑a ma, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ ‑a wlɛyisriwolele, ‑amasrɔyi ‑naflo ‑bebe 'yaa‑ ‑a 'kɔɔ.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Zesu 'e 'yrɛ 'mliŋgole ‑a zi mu 'ɛ ta, 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Naflo mu ‑o mɛɛ 'la zan mu 'kɔɔ, ‑o gele la ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ 'dɛ!»
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 'Bhɛ ‑jan 'ɛ 'bhɛ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kpeelɛnia ‑o ma. ‑Ayile 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'ezin‑ 'kaa: «'Ŋ 'bhɛgwlɛn‑ mu, ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ gele la 'dɛ!
24 Os discípulos estranharam estas palavras; mas Jesus insistiu em dizer-lhes: Filhos, quão difícil é [para os que confiam nas riquezas] entrar no reino de Deus!
25 'Yɔɔnma do 'kanle‑ ‑o 'edile ‑mlɛsiɛnnɛ do ‑gluu zi 'kee‑ kan pɛzan do gele ta ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ 'dɛ.»
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kpeelɛni gbɛ ‑yɔɔ 'ɛ 'kɔɔ ‑o ma 'ezin‑, 'ke ‑woo 'eke‑ ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑Dele sɔ gole‑ ‑za 'yi ɛɛ?»
26 Eles ficaram sobremodo maravilhados, dizendo entre si: Então, quem pode ser salvo?
27 Zesu 'e 'yrɛkpaa‑ ‑o ta frii 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Bhaaplɛŋ mu ‑yrɛ 'yi, 'bhɛ 'laa sɔ klɛle‑, 'duŋ‑ ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi, 'bhɛ 'laa ‑o ‑za 'ke 'le. ‑Amasrɔyi, ‑za 'kpɛn klɛ 'seŋ ‑o ‑Waanbhaa' ni.»
27 Jesus, porém, fitando neles o olhar, disse: Para os homens é impossível; contudo, não para Deus, porque para Deus tudo é possível.
28 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri 'a pele ‑a ni 'kaa: «'E 'trɔnbadɔ doo, 'o mɔɔ 'o 'niigwa‑ ‑za 'kpɛn 'yi, 'bhɛɛ‑ 'o ꞊nwa dɔlɛ 'e zi.»
28 Então, Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni wlan 'ɛ ni 'kaa: 'ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑yaa' 'fɛ oo, ‑a nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ mu oo, ‑a nɛɛnɛ‑ le mu oo, ‑a dɛ oo, ‑a nɛɛ oo, ‑a ‑nɛ mu 'pegee ‑yaa' gba mu 'ɛ 'kpɛn ꞊twa ‑a nɔɔ‑, 'mi 'pegee ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ ‑zayi',
29 Tornou Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos por amor de mim e por amor do evangelho,
30 'bhɛ zan nu 'bhɛ pɛ mu 'ɛ 'kpɛn do do dulayrɛ ‑kɛmɛ do do ‑srɔɔwolɛ 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi. 'Kee‑ ꞊kla 'fɛ mu 'le oo, ‑a nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ mu 'le oo, ‑a nɛɛnɛ‑ le mu 'le oo, ‑a nɛɛ mu 'le oo, ‑a ‑nɛ mu 'le oo, 'bhɛ 'pegee gba mu; 'duŋ‑ ‑o nu ‑yrɛnkpalɛ 'bhɛ zan 'ɛ ta 'pe. 'Bhɛɛ‑ ‑e nu ‑Waanbhaa' ba bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o 'bhɛ ma 'bhɛ 'srɔɔwolɛ 'drunyan 'la 'bhɛ ‑o zan bhe 'bhɛ 'yi 'tɛ.
30 que não receba, já no presente, o cêntuplo de casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan mu ‑o ‑zɔn zilɛɛ‑ mu 'le, 'mu ‑bebe nu klɛlɛ zizan‑ mu 'le boolazi, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan mu ‑o ‑zɔn zizan‑ mu 'le, 'mu ‑bebe nu klɛlɛ zilɛɛ‑ mu 'le.»
31 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos, primeiros.
32 Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ zi 'ɛ 'lii Zeruzalɛmu 'taa 'ɛ ta bhla 'la ba, 'yee‑ Zesu 'gbu dɔle ‑yaa ‑o ‑lɛɛ. Yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ blina‑ yiɛn ‑yaa, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan mu dɔle ‑yaa ‑o zi ‑gblaan ‑yaa 'mu 'yi. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'kee‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'sii gbɛ drɛɛwole 'edaŋma, 'bhɛɛ‑ ‑za 'la 'yaa‑ nu 'tɛnlɛ‑ ‑a ma, ‑yoo 'kpeelɛkanle ‑saan 'bhɛ 'le.
32 Estavam de caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, tornando a levar à parte os doze, passou a revelar-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir, dizendo:
33 'E pe ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'ka 'trɔnbadɔ doo, ‑kɔɔ' ‑o gelawo zii' Zeruzalɛmu bhe ‑o nu *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'lɛnalɛ 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii' mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ɛ ni. 'Mu nu 'kiti baalɛ ‑a ta 'kaa ‑wa dɛ, 'bhɛɛ‑ 'mu nu ‑a ‑lɛnalɛ Zuufu kle mu ni.
33 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e o entregarão aos gentios;
34 'Bhɛ mu nu ‑a malrɔgolɛ, 'mu nu 'mu ‑liile' 'klalɛ ‑a ta, 'mu nu a tafɛlɛ 'ke gbaŋbhlɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'mu nu ‑a dɛlɛ. 'Duŋ‑, ‑a gale blaan ‑yrekpaa' yaga mi ma, ‑e nu bwelɛ gale ba.»
34 hão de escarnecê-lo, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Zebede gbe Zaki 'pegee Zaan, ‑woo mabɛɛnna Zesu ‑din 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'woo ‑a zi 'bhii‑ 'e pɛ do na 'o ni, dɔ 'bhɛ ꞊la 'o ni.»
35 Então, se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos concedas o que te vamos pedir.
36 Zesu ‑o ‑lrɔkpaa 'kaa: «'Kaa‑ zi 'bhii‑ 'ŋ ‑mɛ pɛ ‑la na 'ka ni ɛɛ?»
36 E ele lhes perguntou: Que quereis que vos faça?
37 'Bhɛɛ‑ ‑wa zikpaa‑ Zesu ni dɔɔ: «'Kee ꞊ja bhla 'la ba 'yaa‑ ‑bhleŋgbeya 'tɔbhɔ ma yaayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'e 'zoole‑, dɔ a ‑la 'ke ‑o mɛɛ plɛ 'ɛ do yalaa' 'e gbɛ ‑yiɛ' ta, 'bhɛɛ‑ ‑a do yalaa' 'e gbɛ ‑koo 'ɛ ta.»
37 Responderam-lhe: Permite-nos que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda.
38 Zesu 'a 'lɛkwan‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ka pɛ 'la 'yrɛwo zii' 'ka 'laa 'bhɛ 'gbu dɔ. ‑O nu ‑yrɛn gbɔ ‑glɔɔn 'la dɔlɛ 'ŋ 'wiiŋ‑, 'ka nu dɔlɛ a ‑la 'ke 'ka 'bhɛ 'ke si ɛɛ? Taa‑ 'ka nu 'sɔlɛ‑ dɔle‑ ‑a ‑la 'ke 'ka ga 'bhii‑ 'mi gagbɛya 'ɛ gbɛɛn‑ ɛɛ?»
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu bebo ou receber o batismo com que eu sou batizado?
39 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑wa pele‑ 'kaa: «‑Aani', 'o mɔɔ faŋgan‑ nu 'sɔlɛ‑ 'bhɛ ta.» 'Bhɛ klɛle 'tɛ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «Wlan ‑le 'bhɛ 'le, 'ka nu 'ŋ ta ‑yrɛn gbɔ 'ɛ 'ke 'bhlelɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'ŋ ta ‑yrɛn 'kpagbɛya 'ɛ, 'bhɛ 'ke nu klɛlɛ 'ka ta.
39 Disseram-lhe: Podemos. Tornou-lhes Jesus: Bebereis o cálice que eu bebo e recebereis o batismo com que eu sou batizado;
40 'Duŋ‑ 'ŋ gbɛ ‑koo 'pegee 'ŋ gbɛ ‑yiɛ' 'yi yaayrɛ mu 'ɛ, 'mi 'laa ‑o 'ke 'mu 'na mi 'le. ‑Waanbhaa' 'bhɛ yaayrɛ mu 'ɛ 'lɛmagaanna mɛɛ 'la zan mu ni, ‑e nu ‑o nalɛ 'bhɛɛ‑ zan mu 'ɛ ni.»
40 quanto, porém, ao assentar-se à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo; porque é para aqueles a quem está preparado.
41 Zesu a ‑Klaŋlanɛ mu ‑vin vu 'ɛ 'trɔnbɔle 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yi, 'ke ‑woo zrupliile Zaki 'pegee Zaan ma.
41 Ouvindo isto, indignaram-se os dez contra Tiago e João.
42 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu ‑o 'kpɛn 'siilɛ‑, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'kaa: «‑Ka 'ka 'trɔnbadɔ doo! 'Ka 'gbu 'a 'yaango‑ 'bhii‑ ‑o mɛɛ 'la zan mu kun 'bhii‑ mɛɛ mu ta ‑kuŋlii' mu 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi, 'bhɛ zan mu 'mu a ‑kuŋliiya 'ɛ klɛ 'drunyan 'lɛɛ‑ 'yi mu 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ gblaan mu 'ɛ, 'bhɛ mu 'mu a gblaanya 'ɛ gbinkpa mɛɛ ‑bhɛɛke' mu ‑la ta.
42 Mas Jesus, chamando-os para junto de si, disse-lhes: Sabeis que os que são considerados governadores dos povos têm-nos sob seu domínio, e sobre eles os seus maiorais exercem autoridade.
43 'Duŋ‑ 'ka mu, 'ka laa klɛlɛ 'ka pleŋ‑ 'bhɛ gbɛɛn‑ ‑gee'. Drɔɔn', 'ke mɛɛ 'la zan ‑a zi 'bhii‑ ‑e klɛ mɛɛ gblaan 'le 'ka ba, 'bhɛ zan 'ɛ klɛ 'ka 'kpɛn ‑a yewonɛ 'le.
43 Mas entre vós não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
44 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan ‑a zi 'bhii‑ 'bhɛ klɛ 'ka 'lɛɛ mi 'le 'ka ba ‑gɛ, 'bhɛ zan 'ɛ klɛ 'ka 'kpɛn ‑a lu 'le.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vós será servo de todos.
45 'Bhɛ klɛgbɛya do 'yi bhe, Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ yaa nulɛ mɛɛ mu klɛlɛ ‑yaa' yewonɛ mu 'le, 'duŋ‑ ‑e ꞊nwa ‑a 'gbu klɛlɛ mɔkpɛn' a yewonɛ 'le, 'bhɛ 'pegee 'ke ‑ya 'gbu 'si 'ɛ klɛ 'ke mɛɛ ‑bebe tagbawopɛ 'le ‑Waanbhaa' ni.»
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Zesu 'pegee ‑yaa ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ꞊bhwa ‑wa do ta, ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Zeriko. 'Yee‑ Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ ‑zamaa' 'srɛ do ‑yaa zan golɛ Zeriko ‑wa 'ɛ 'kpee bhla 'la ba, ‑yrɛ 'wi mi do yaale ‑yaa zibhɛ 'ɛ 'trɔn ta, 'ke 'bhɛ 'e ‑yrɛwo' mɛɛ mu ma. ‑O ‑yaa 'bhɛ sii Batime, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ dɛ 'tɔ ‑le ‑yaa Time.
46 E foram para Jericó. Quando ele saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, cego mendigo, filho de Timeu, estava assentado à beira do caminho
47 ‑Ya male 'tɛ 'kaa Nazarɛti mi Zesu ‑le ‑yaa 'kan zii', 'kee‑ ‑gbekanle 'sanle 'ke ‑ya pe dɔɔ: «Davidi 'nranɛ‑ Zesu, 'ŋ 'yrɛnkla 'e ma!»
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, pôs-se a clamar: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 'Bhɛ bhla 'ɛ ba, mɛɛ ‑bebe ‑yaa ‑a tagayrɛ ‑glin 'zi. Drɔɔn' ‑e ‑yaa gbe 'ɛ baan' ‑la 'kan zii' 'eglɔɔle 'kaa: «Davidi 'nranɛ‑, 'ŋ 'yrɛnkla 'e ma!»
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu dulale, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑wa 'sii 'bhɛɛ‑ ‑o nu 'kɛle‑ ‑a ni. ‑O 'yee‑ ‑yrɛ 'wi mi 'ɛ 'siile‑, 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'E zrudɔ 'eglɔɔle, 'e 'wlɛn‑, ‑yoo 'e 'sii zii'.»
49 Parou Jesus e disse: Chamai-o. Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 'Bhɛ klɛ le 'tɛ, ‑yrɛ 'wi mi 'ɛ ‑ya ta dunɛ‑ tralapɛ 'ɛ blinle‑ 'trɛ ma, 'kee‑ pinale 'sanle ‑a gaan ta, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ Zesu ba.
50 Lançando de si a capa, levantou-se de um salto e foi ter com Jesus.
51 ‑E bhɔle Zesu ‑din, 'ke 'bhɛ 'a ‑lrɔkpale 'kaa: «'Yoo‑ ‑a zi 'bhii‑ 'ŋ ‑mɛ pɛ za ‑la klɛ 'e ni ɛɛ?» ‑Yrɛ 'wi mi 'ɛ pe ‑a ni: «'O Daan mi, ‑a klɛ 'bhɛɛ‑ 'ŋ yrɛ ma ye gbɛ drɛɛwo.»
51 Perguntou-lhe Jesus: Que queres que eu te faça? Respondeu o cego: Mestre, que eu torne a ver.
52 'Bhɛɛ‑ Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «Ge! 'Yee 'kpalawoa 'mi 'yi bhe, 'e 'bheela‑!» 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'kee‑ yrɛ ma yele‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ dɔle‑ Zesu zi zi 'ɛ 'lii.
52 Então, Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente tornou a ver e seguia a Jesus estrada fora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.