Lucas 22

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Zuufu mu 'ɛ 'yaa‑ 'bluu ‑pɛɛ 'wlɛn kle bhle 'fɛti 'la klɛ lɛɛ 'oo lɛɛ, 'bhɛ 'yaa‑ zan bhɔlɛ. 'Bhɛ 'fɛti 'ɛ 'yaa‑ 'ezin‑ Paki 'fɛti 'ɛ 'le.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 'Sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ɛ ‑o ‑yaa Zesu dɛyrɛ ‑glin 'zi, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑o ‑yaa ‑gblaan 'zi waa mɛɛ mu 'ɛ 'lɛɛ. 'Duŋ‑, waa ‑yaa zi 'bhii‑ ‑wa klɛ 'ke mɔkpɛn' ‑za dɔ ‑a 'yi, 'bhɛɛ‑ mɛɛ mu wlɛn ‑o ma, ‑amasrɔyi ‑o ‑yaa ‑gblaan 'zi ‑waa' 'si mu 'ɛ 'lɛɛ.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 ‑Setran' ‑za 'yɔɔ‑ ꞊wlaa Zuda 'la ‑wa sii Isikariɔti 'bhɛ zru ba: ‑e ‑yaa 'duŋ‑ Zesu ‑a ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ do 'le.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'yee‑ Zuda ‑ja 'tɛnlɛ‑ 'sraka 'lɛna mu ‑lɛɛ mu 'ɛ 'pegee ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ gooba mu ‑kuŋlii mu 'ɛ ma. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa nu 'sɔlɛ‑ Zesu 'lɛnale ‑o ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, ‑o ‑bɛŋgwa do 'bhɛ ma.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o zrukpaale Zuda 'a 'pelawoa dɔɔ 'bhɛ nu bhɔlɛ ‑o ba, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ Zesu 'lɛna‑ ‑o ni 'bhɛ 'yi. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ ‑o nu ‑gɔli' 'nalɛ‑ ‑a ni 'bhɛ ‑za 'ɛ 'yi.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 'Yee‑ Zuda ‑dwa 'bhɛ ꞊la. ‑A 'san 'bhɛ yi 'ɛ ma, ‑a gbɛ sɔ Zesu ta gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'bhɛɛ‑ ‑e 'bhɛ 'lɛna‑ Zuufu mu a ‑kuŋlii mu 'ɛ ni, ‑e yaa‑ 'bhɛɛ‑ klɛgbɛya 'ɛ ‑glin 'zi gaanyi', 'kooko‑ ‑zamaa' 'ɛ ‑za 'laa dɔ 'bhɛ 'yi.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 'Bluu ‑pɛɛ 'wlɛn‑ kle bhle 'fɛti 'la 'ke ‑wa sii Paki 'fɛti 'ɛ, 'bhɛ yi 'ɛ ꞊bhwa, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa nu ‑bhlaa gwlɛn bhlonɛ‑ mu klɛlɛ 'sraka 'le, 'bhɛɛ‑ ‑woo bhle 'yee‑ 'fɛti 'ɛ ta pɛbhle 'ɛ ba.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 ‑Ayile, 'ke Zesu Piɛri 'pegee Zaan winbɔle ‑o ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e pe 'mu ni dɔɔ: «‑Ka ge ‑kɔɔ mu a pɛ 'fɛti 'ɛ ta kpo 'ɛ klɛ.»
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Piɛri 'pegee Zaan pe ‑a ni dɔɔ: «꞊Ya zi 'bhii‑ 'o ge 'yee‑ kpo 'ɛ klɛ 'naa‑ ma ɛɛ?»
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Ka 'bhɔle‑ 'te ‑wa 'ɛ ta, 'ka 'lɛ nu 'palɛ‑ mɛɛ do 'le, ‑yi gbɔ do ‑o ‑a wiiŋ‑. ‑Ka gbaan ‑a zi, 'bhɛɛ‑ ‑ka ge wla ‑a wla 'fɛ 'ɛ ꞊la.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 'Bhɛɛ‑ 'ke 'ka ꞊wlaa 'bhɛ ꞊la 'waati 'la ba, ‑kaa pe 'fɛzan‑ 'ɛ ni dɔɔ: ‹'O Daan mi 'pe 'wo 'e 'lrɔkpa dɔɔ 'yee‑ 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o nu ‑waa' Paki 'fɛti ta pɛle 'ɛ 'bhlelɛ‑ 'fɛkpee 'ɛ ‑dela ꞊la ɛɛ?›
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 'Ke 'bhɛ ꞊kla, ‑e nu 'fɛkpee ‑gbɛnɛ do zrɔnlɛ 'ka ni, 'bhɛ ‑o 'saŋgaso 'kpee do 'le laanima. Yilapɛ 'pegee yaapɛ, 'bhɛɛ‑ kpo klɛpɛ mu 'kpɛn ‑o 'bhɛ ‑la gban, 'ka nu ‑kɔɔa' kpo 'ɛ klɛlɛ 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ.»
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Piɛri 'pegee Zaan gele, 'ke ‑o ‑za mu 'ɛ 'kpɛn 'lɛsɔle yele‑ 'bhii‑ Zesu 'a ꞊pia ‑o ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑. 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑waa' 'fɛti ta kpo 'ɛ ꞊kla 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Piɛri 'pegee Zaan 'yanle‑ ‑za mu 'ɛ 'kpɛn 'lɛmagaanle 'le 'waati 'la ba, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' winbɔwo mu ‑vin mu 'ɛ 'nule, 'ke ‑o 'kpɛn 'yaale pɛbhle ‑tabali 'ɛ zi, 'bhɛɛ‑ ‑o pɛ 'ɛ ꞊bhla 'eke‑ zi.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 ‑O ‑yaa pɛ 'ɛ 'bhle zii' 'waati 'la ba, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Ŋ 'yaa‑ ‑a zi 'eglɔɔle 'bhii‑ 'mi 'pegee 'ka mu 'yee‑ 'fɛti 'lɛɛ‑ ta pɛ 'ɛ 'bhle 'eke‑ zi, 'sani‑ 'ŋ ‑yrɛnbhlele zisan; 'bhɛ yi 'ɛ 'bhɛ ‑le ꞊bhwa ‑zɔn ‑gɛ.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 'Duŋ‑ 'mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ: 'Naa nu ‑a ‑bhɛɛke' 'bhlelɛ‑ 'ezin‑ ‑li, 'sani‑ ‑a ‑tɔɔmasie 'ɛ 'lɛsɔle pleŋ‑ ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta.»
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'kee‑ ‑drɔɔ pɛyan‑ do 'sile, 'kee‑ ‑Waanbhaa' 'pubɔle 'bhɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Kaa 'kun ‑gɛ 'bhɛɛ‑ 'ka 'kpɛn 'a 'ke 'mi do do.
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 ‑Amasrɔyi 'naa nu ‑drɔɔ 'bhɛɛke 'milɛ‑ ‑li 'ezin‑ 'sani‑ ‑Waanbhaa' ‑bhleŋgbeya yaa‑ yi 'ɛ bhɔle pleŋ‑.»
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 'Bhɛ blaan, 'kee‑ 'bluu do 'sile, 'bhɛɛ‑ ‑e yanle ‑Waanbhaa' 'pubɔlele 'bhɛ ma, 'ke ‑ya takanle kplokplo. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ 'kpale ‑o 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑e pe dɔɔ: «'Mi 'gbu 'flɛ 'ɛ 'yele‑ ‑gɛ, 'ŋ 'yela‑ na 'zi 'ka ni ‑gɛ. ‑Kaa bhle 'bhɛɛ‑ 'ŋ ‑za bo 'ka 'kpee.»
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 ‑O yanle 'bluu 'ɛ 'bhlelele, 'kee‑ ‑drɔɔ pɛyan‑ do 'ɛ 'sile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «‑Waanbhaa' *‑bhoolaya drɛɛ 'la ‑dwa bhaaplɛŋ mu 'pegee 'yee‑ pleŋ‑, 'bhɛ ma ‑tɔɔmasie ‑le 'ke 'ŋ yiɛn 'la 'klalaa‑ 'ka mu ma 'bhɛ 'le.»
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 «'Duŋ‑ ‑ka 'ka 'yrɛkpa ‑gɛ, mɛɛ 'la zan ‑o 'ŋ 'na zii' 'ŋ 'sɔɔnnii mu 'ɛ ni 'bhɛ zan ‑o ‑kɔɔ' 'pleŋ‑ ‑tabali 'lɛɛ‑ zi ‑gɛ.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Wlan 'ɛ ni, *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ nu klɛlɛ 'ke siɛle' 'bhii‑ ‑Waanbhaa' a 'lɛdulaa gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, mɛɛ 'la zan ‑a 'lɛna zii' ‑dawli' ma ‑a ‑sɔɔnnii' mu ni, ‑klɔlɔɔ' ‑o 'bhɛ zan ma!»
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑woo 'eke‑ ‑lrɔkpale 'sanle ‑o ba mɛɛ 'la 'yaa‑ nu 'bhɛ ‑za ‑glɔɔn 'ɛ klɛlɛ 'bhɛ ma.
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o zaabɔle ‑saan 'eke‑ pleŋ‑ dɔɔ ‑o ‑de 'gbu ‑le ‑o ba mɛɛ gblaan 'le ɛɛ.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Trɛ 'lɛɛ‑ ta ‑gɛ, ‑bhleŋgbe mu 'ɛ 'kpaale‑ ‑o waa 'klɛɛn 'yi mu 'ɛ 'wiiŋ‑ faŋgan‑ ‑la ma. 'Bhɛɛ‑ faŋgan‑ ‑o mɛɛ 'la zan mu 'kɔɔ, 'bhɛ mu ‑o ‑a zi 'bhii‑ ‑o 'mu 'sii‑ ‹‑Za 'wlan klɛ mu›
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 'Duŋ‑ 'ka mu laa klɛlɛ 'bhɛ gbɛɛn‑. Drɔɔn' 'ke mɛɛ 'la zan ‑o 'ka ba mɛɛ gblaan 'le, 'bhɛ 'bhɛ 'gbu 'kun 'bhii‑ matruŋnɛ. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan ‑o 'ka 'lɛɛ mi 'le, 'bhɛ zan klɛ 'kaa‑ yewonɛ 'le.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 'Bhɛɛ‑ 'woo‑ mɛɛ plɛ 'lɛɛ‑, ‑o de 'gbu ‑la gblaan ‑yiya': mɛɛ 'la zan ‑o pɛbhle 'zi taa‑ mɛɛ 'la zan ‑o pɛle 'ɛ 'na zii' ‑a ‑vindo' mi ni ɛɛ? Mɛɛ 'la zan ‑o pɛ 'ɛ 'bhle zii' 'bhɛ ‑le 'laa ‑le ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ 'mi 'duŋ‑ ‑o 'ka 'pleŋ‑ ‑gɛ 'bhii‑ 'kaa‑ yewonɛ!
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 'Bhɛɛ‑ 'mi 'pegee 'ka mu ‑le ‑yrɛn mu 'ɛ ꞊bhla 'eke‑ zi ‑gɛ yi 'oo yi.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 'Bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi, 'ŋ Dɛ ‑yaa' ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ꞊kla 'mi a pɛ 'le gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'mi 'a klɛ 'ka mu a pɛ 'le 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑ 'ezin‑.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 'Ka mu nu pɛbhlelɛ, 'bhɛɛ‑ 'ka nu ‑yi 'milɛ‑ 'mi 'an pɛ pɛbhle tabali 'ɛ zi 'an ‑Bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ 'ka nu yaalɛ ‑bhleŋgbe mu 'yaakpe‑ mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ka nu Izraɛli ‑gbaa vu ta plɛ 'ɛ 'kitikanlɛ.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Mɛɛzan Zesu pe Piɛri ni dɔɔ: «Simɔ, Simɔ, 'e 'trɔnkpa doo, ‑Setran' 'e ‑zapia 'ŋ ba dɔɔ ‑ya zi 'bhii‑ ‑yoo 'e 'yidan‑, 'bhɛɛ‑ ‑yoo 'e zru 'ɛ ye, 'bhii‑ le do ‑mlɔ bhɛ 'pegee ‑a ‑gboo 'ɛ bapian gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 'Duŋ‑ 'mi 'ŋ 'seriwoa 'yaa‑ ‑za ma, 'kooko‑ 'yaa ploo 'e 'kpale‑ ma 'mi 'yi. 'Bhɛɛ‑ 'ke 'yee zru 'niinaa 'mi ba 'waati 'la ba, 'fuudɔ‑ 'e ‑vin mu 'ɛ ta.»
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Piɛri pe Zesu ni dɔɔ: «Mɛɛzan, 'kee‑ ‑kla ‑kaso 'yi gele 'le oo, 'kee‑ ‑kla gale 'le oo, 'ŋ magaanle ‑o 'bhɛ 'kpɛn klɛlele 'mi 'pegee 'bhi 'le.»
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «Piɛri 'mi pe 'e ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ 'ɛ ma dɔɔ 'sani‑ maagwlɛn ‑weli' pleŋ‑ ‑zɔn, 'bhi nu a pelɛ 'mi ma gaan yaga dɔɔ 'yaa 'mi dɔ.»
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ŋ 'ka 'winlabwa ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'woyrɛ‑ nɔɔ‑, 'bhɛɛ‑ 'an 'pelawoa 'ka ni dɔɔ 'ka 'laa ‑gɔli' bɔlɛ 'ka 'wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa gbɛn ta ge 'pepe 'silɛ‑, 'bhɛ 'pegee 'ka 'laa ‑sawla mu 'silɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'ka gelawoa 'yee‑ 'taa 'ɛ ta, pɛ 'ke 'kanaa 'ka ma ɛɛ?» ‑O pe «'Yooye‑!»
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Duŋ‑ ‑zɔn, 'ke ‑gɔli' ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ oo, 'ke gbɛn ta ge 'pepe ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ 'oo, 'bhɛ zan 'mu 'si ‑zɔn. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑gɔkuŋ' 'laa ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ, 'bhɛ zan 'bhɛ ta dunɛ‑ 'ɛ gɔn, 'bhɛɛ‑ ‑ya ma ‑gɔli' 'ɛ si, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑gɔkuŋ' do ‑lɔ 'kɛle‑.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 ‑Amasrɔyi 'mi pe 'ka ni dɔɔ ‑a ‑lɛdulale ‑o dɔɔ ‑o ‑jan mu 'la ꞊woa 'mi ba zayi' 'elwale gban ‑sɔ ‑Waanbhaa' a 'sɛwɛ 'ɛ 'yi, 'bhɛ 'yizaklɛ yi 'ɛ 'bhɛ ‑le ꞊bhwa ‑zɔn ‑gɛ, 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'bhɛ ‑le dɔɔ: ‹‑Wa ꞊kwan 'bhii‑ ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mi do›. ‑Ayile ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑o ‑jan mu 'la 'kpɛn ꞊woa 'mi ma, ‑o 'kpɛn 'lɛsɔ yi ꞊bhwa ‑zɔn.»
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «Mɛɛzan, ‑gɔkuŋ' plɛ ‑le ‑gɛ.» 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'ploo‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ ma 'pe!»
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'pwɛle 'bhɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ *Olivi diiŋ vlɛ gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑, 'bhii‑ ‑e ‑yaa klɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'egwele.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 ‑O bhɔle 'bhɛ vlɛ gɔɔn 'ɛ ta, 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Ka 'ka 'seriwo, 'kooko‑ 'ka 'laa balaa' ‑Setran' a mɛɛ ‑lɛkan' maza mu 'ɛ 'yi.»
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 'Bhɛɛ‑ ‑ya pleŋgole ‑o ma sa, 'ke ‑ya 'kpɔ zɛnle‑ 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'seriwole dɔɔ:
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 «'Ŋ Dɛ, 'kee sɔ ‑yrɛn 'lɛɛ‑ 'pleŋgole 'ŋ ma. 'Duŋ‑ 'yaa 'mi a pɛ zru maza 'ɛ klɛlɛ, 'fɔ 'yaa‑ pɛ 'ɛ 'bhɛɛ‑ klɛ.»
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 ['Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Mɛɛzan ‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' do 'pwɛle ‑a ba, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'fuudɔle ‑a ta.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Zesu blina‑ yiɛndɔ gbɛ ‑yɔɔ 'ɛ 'kɔɔ, 'ke ‑ya 'seriwole 'eglɔɔle 'ezin‑. ‑Ayile 'ke ‑a ta 'fuu 'ɛ klɛle‑ 'bhii‑ yiɛn 'kpla mu gbɛɛn‑ 'kee‑ tɔ 'trɛ ma.]
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 ‑E yanle ‑a 'seriwolele, 'kee‑ nule‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ bhɔle‑ 'mu ta 'ke 'mu ‑o yidɛ 'zi 'mu wlɛyisriwo gbɛya ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑ya pele‑ 'mu ni dɔɔ: «‑Mɛle ‑kla 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o yidɛ 'zi ɛɛ? ‑Ka 'ka 'wlɛn‑, 'bhɛɛ‑ ‑ka 'ka 'seriwo, 'kooko‑ 'ka 'laa balaa' ‑Setran' a mɛɛ ‑lɛkan maza mu 'ɛ yi.»
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Zesu 'yaa‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wo zii' 'waati 'la ba, 'ke ‑zamaa' 'srɛ do 'pwɛle ‑a ‑yi. ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ mi 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Zuda 'bhɛ dɔle ‑yaa 'bhɛ ‑zamaa' 'ɛ 'lɛɛ. ‑Ya mabɛɛnle Zesu ‑din, 'kee‑ 'bhɛ ‑tuubɔle.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «Zuda, 'e *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'lɛna zii' mɛɛ mu ‑a ‑tuubɔle ‑la ‑le ɛɛ?»
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 'Bhɛ 'yi 'tɛ, ‑yaa' ‑klaŋlanɛ ‑vin mu 'ɛ 'mu 'a 'yaangole 'bhii‑ ‑o ꞊nwa ‑a 'kunyrɛ‑ ‑la nɔɔ‑, 'ke 'mu 'a ‑lrɔkpale dɔɔ: «Mɛɛzan, 'o 'waa‑ ‑gɔkuŋ' mu 'ɛ 'si ‑o 'kaama‑ ɛɛ?»
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do 'bhɛ a ‑gɔkuŋ' 'ɛ 'sile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ *'sraka 'lɛna mu a ‑kuŋlii gblaan 'ɛ 'bhɛ a yewonɛ mu 'ɛ do gbɛ ‑yiɛ' ta 'trɔn 'ɛ takanle ‑lɛyan' do.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 ‑Ayile, 'ke Zesu 'a 'pele dɔɔ: «'Ka 'laa gwledanlɛ.» 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe 'kee‑ 'trɔn kpu 'ɛ 'sile, 'kee‑ 'bhɛ blɔɔle‑ 'bhɛ 'kpayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'bheele.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele 'sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ gooba ‑kuŋlii mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ 'gwlaan‑ gblaan mu 'la ꞊nwa ‑a 'kaama‑ 'mu ni dɔɔ: «'Ka ꞊nwa 'ŋ 'kunyrɛ‑ nɔɔ‑ ‑gɔkuŋ' 'pegee 'beni mu 'le 'ka 'kɔɔ, 'bhii‑ 'ka ꞊nwa mɛɛ dɛ mi do ‑la 'kunyrɛ‑ nɔɔ‑.»
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 «‑Mɛle ‑kla 'ŋ 'yaa‑ yikpɛn‑ ta ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa 'ŋ 'kunlɛ‑ ɛɛ? 'Duŋ‑ 'ka mu 'pegee ‑Setran' a pɛ ‑glɔɔya' klɛ 'waati 'ɛ 'bhɛ ‑le ꞊bhwa ‑zɔn ‑gɛ.»
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o Zesu 'kunle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'kɛle‑ 'sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii gblaan 'ɛ ba 'fa ꞊la. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑ Piɛri ꞊bwa ‑o ‑zanta' 'egbɔɔnle, 'kee‑ nu sasa, 'bhɛɛ‑ ‑e ꞊wlaa 'bhɛ ‑gbeŋ 'ɛ 'yi.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Mɛɛ mu 'ɛ ‑o 'tɛ do ‑lɛswan 'yee‑ 'sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑yaa' ‑gbeŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑o maga 'zi 'bhɛ ma. ‑Ayile 'ke 'yee‑ Piɛri 'nule yaalɛ ‑o pleŋ‑ 'ezin‑.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ 'sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑yaa' 'fɛ 'ɛ ꞊la yewo le ‑nɛ mu 'ɛ do 'yee‑ Piɛri 'yele‑ 'tɛ 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'e 'yrɛkpale ‑a ta frii, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a 'pele dɔɔ: «'Yee‑ Zesu 'ɛ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do ‑le ‑gɛ!»
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke Piɛri 'e 'lɛmadɔle 'eglɔɔle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'Bhi le 'la bhe, 'naa 'yee‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ dɔ 'dɛ!»
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 'Bhɛ blaan 'waati sa 'kanle‑, mɛɛ ‑bhɛɛke' do 'a 'yele‑ 'ke 'bhɛ 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «'Mi 'a 'yaango‑ 'bhii‑ 'bhi ‑o 'yee Zesu 'ɛ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do 'le ‑kpɔ!» 'Duŋ‑ Piɛri pe 'ezin‑ 'bhɛ mɛɛ 'ɛ ni dɔɔ: «'Yooye‑, 'naa ‑o 'ke 'a do 'le!»
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 'Bhɛ blaan 'waati sa 'kanle boolazi, 'ke mɛɛ ‑bhɛɛke' do 'a 'pele kpataakpa dɔɔ: «'Mi 'gbu 'kpale ‑o ‑a ‑yi 'bhii‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑yoo 'ke Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do 'le, ‑amasrɔyi ‑e da Galile 'trɛ ta.»
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri 'a 'pele dɔɔ: «'E go 'ŋ 'yrɛ ꞊la doo, 'yoo‑ ‑we 'zi mɛɛ 'la zan 'le 'naa 'bhɛ zan 'ɛ dɔ.» Yaa yanlɛ ‑li 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele bhla 'la ba, 'ke maagwlɛn do ‑wele'.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Mɛɛzan Zesu 'e 'yrɛkpale 'bhɛ ‑zanta', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑yrɛ bɔle‑ 'eke‑ wlɛyi'. 'Bhɛla‑ ‑yile, Zesu ‑jan 'la 'bhɛ ꞊woa 'yee‑ Piɛri ni, 'bhɛ ‑dwa ‑a 'kpee dɔɔ: «'Sani‑ maagwlɛn ‑weli' pleŋ‑ ‑zɔn, 'e nu 'e 'lɛmadɔlɛ 'mi ma 'eglɔɔle gaan yaga 'kaa 'yaa 'mi dɔ.»
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 ‑Ayile, 'yee‑ Piɛri 'pwɛle‑ 'tɛ ‑gbeŋ 'ɛ 'yi, 'kee‑ wisile 'ebebele.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 ‑Srwase' mu 'la 'yaa‑ Zesu gooba, 'mu 'yaa‑ ‑a malrɔgo 'zi, 'bhɛɛ‑ 'mu 'yaa‑ zɔn 'zi 'ezin‑.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 ‑O sɔ ‑bhulaa' 'a wlɛyi', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑lrɔkpa' dɔɔ: «Mɛɛ 'la zan 'e ꞊zwan bhe, 'bhɛ zan 'ɛ 'tɔkan 'o ni doo!»
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 'Bhɛɛ‑ 'ezin‑, ‑wa ‑zwanwoa gɔn 'ɛ 'kpɛn gbɛɛn‑.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Too ‑klinle', 'ke Zuufu mu 'ɛ ‑waa' 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ 'pegee 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ 'Toŋ daan mu 'ɛ ‑woo ‑lɛkpale 'eke‑ ta. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ ‑o nu Zesu 'le ‑o ta.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Zesu 'nule‑, 'ke ‑o 'bhɛ 'lrɔkpale dɔɔ: «'Bhi ‑le 'ke Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑kpɔsɔɔ Krisi 'le ɛɛ?» Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Ke 'an ꞊pia 'ka ni dɔɔ 'mi ‑le 'kɛle‑, 'ka 'laa nu 'ka 'kpalɛ‑ 'mi 'yi.
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 'Bhɛɛ‑ 'ke 'ŋ ‑za do ‑yilrɔkpaa 'ka ma, 'ka 'laa nu 'bhɛ zikpalɛ 'ŋ ni.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 'Duŋ‑ 'kee‑ san ‑zɔn ma, Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'yaale‑ nu klɛlɛ ‑Waanbhaa' ‑glɔɔ ‑a ‑din 'tɔbhɔ ma yaayrɛ 'ɛ 'nɔɔ‑.»
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o 'kpɛn 'a 'lrɔkpale dɔɔ: «'Bhɛ 'yi bhe, 'bhi ‑le 'ke *‑Waanbhaa' Gbe 'ɛ 'le ɛɛ?» Zesu 'a 'lɛkwan꞊ ‑o ni dɔɔ: «'Ka ‑o 'yela‑ pe 'zi bhe.»
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «‑Kɔɔ' maza ‑o 'srɛya‑ ‑bhɛɛke' klɛle ma ‑li ɛɛ? 'Yele‑ ‑daa ‑a 'gbu 'lii bhe.»
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.