Lucas 22

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Zuufu mu 'ɛ 'yaa‑ 'bluu ‑pɛɛ 'wlɛn kle bhle 'fɛti 'la klɛ lɛɛ 'oo lɛɛ, 'bhɛ 'yaa‑ zan bhɔlɛ. 'Bhɛ 'fɛti 'ɛ 'yaa‑ 'ezin‑ Paki 'fɛti 'ɛ 'le.
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 'Sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ɛ ‑o ‑yaa Zesu dɛyrɛ ‑glin 'zi, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑o ‑yaa ‑gblaan 'zi waa mɛɛ mu 'ɛ 'lɛɛ. 'Duŋ‑, waa ‑yaa zi 'bhii‑ ‑wa klɛ 'ke mɔkpɛn' ‑za dɔ ‑a 'yi, 'bhɛɛ‑ mɛɛ mu wlɛn ‑o ma, ‑amasrɔyi ‑o ‑yaa ‑gblaan 'zi ‑waa' 'si mu 'ɛ 'lɛɛ.
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 ‑Setran' ‑za 'yɔɔ‑ ꞊wlaa Zuda 'la ‑wa sii Isikariɔti 'bhɛ zru ba: ‑e ‑yaa 'duŋ‑ Zesu ‑a ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ do 'le.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'yee‑ Zuda ‑ja 'tɛnlɛ‑ 'sraka 'lɛna mu ‑lɛɛ mu 'ɛ 'pegee ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ gooba mu ‑kuŋlii mu 'ɛ ma. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa nu 'sɔlɛ‑ Zesu 'lɛnale ‑o ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, ‑o ‑bɛŋgwa do 'bhɛ ma.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o zrukpaale Zuda 'a 'pelawoa dɔɔ 'bhɛ nu bhɔlɛ ‑o ba, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ Zesu 'lɛna‑ ‑o ni 'bhɛ 'yi. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ ‑o nu ‑gɔli' 'nalɛ‑ ‑a ni 'bhɛ ‑za 'ɛ 'yi.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 'Yee‑ Zuda ‑dwa 'bhɛ ꞊la. ‑A 'san 'bhɛ yi 'ɛ ma, ‑a gbɛ sɔ Zesu ta gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'bhɛɛ‑ ‑e 'bhɛ 'lɛna‑ Zuufu mu a ‑kuŋlii mu 'ɛ ni, ‑e yaa‑ 'bhɛɛ‑ klɛgbɛya 'ɛ ‑glin 'zi gaanyi', 'kooko‑ ‑zamaa' 'ɛ ‑za 'laa dɔ 'bhɛ 'yi.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 'Bluu ‑pɛɛ 'wlɛn‑ kle bhle 'fɛti 'la 'ke ‑wa sii Paki 'fɛti 'ɛ, 'bhɛ yi 'ɛ ꞊bhwa, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa nu ‑bhlaa gwlɛn bhlonɛ‑ mu klɛlɛ 'sraka 'le, 'bhɛɛ‑ ‑woo bhle 'yee‑ 'fɛti 'ɛ ta pɛbhle 'ɛ ba.
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 ‑Ayile, 'ke Zesu Piɛri 'pegee Zaan winbɔle ‑o ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e pe 'mu ni dɔɔ: «‑Ka ge ‑kɔɔ mu a pɛ 'fɛti 'ɛ ta kpo 'ɛ klɛ.»
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Piɛri 'pegee Zaan pe ‑a ni dɔɔ: «꞊Ya zi 'bhii‑ 'o ge 'yee‑ kpo 'ɛ klɛ 'naa‑ ma ɛɛ?»
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Ka 'bhɔle‑ 'te ‑wa 'ɛ ta, 'ka 'lɛ nu 'palɛ‑ mɛɛ do 'le, ‑yi gbɔ do ‑o ‑a wiiŋ‑. ‑Ka gbaan ‑a zi, 'bhɛɛ‑ ‑ka ge wla ‑a wla 'fɛ 'ɛ ꞊la.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 'Bhɛɛ‑ 'ke 'ka ꞊wlaa 'bhɛ ꞊la 'waati 'la ba, ‑kaa pe 'fɛzan‑ 'ɛ ni dɔɔ: ‹'O Daan mi 'pe 'wo 'e 'lrɔkpa dɔɔ 'yee‑ 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o nu ‑waa' Paki 'fɛti ta pɛle 'ɛ 'bhlelɛ‑ 'fɛkpee 'ɛ ‑dela ꞊la ɛɛ?›
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 'Ke 'bhɛ ꞊kla, ‑e nu 'fɛkpee ‑gbɛnɛ do zrɔnlɛ 'ka ni, 'bhɛ ‑o 'saŋgaso 'kpee do 'le laanima. Yilapɛ 'pegee yaapɛ, 'bhɛɛ‑ kpo klɛpɛ mu 'kpɛn ‑o 'bhɛ ‑la gban, 'ka nu ‑kɔɔa' kpo 'ɛ klɛlɛ 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ.»
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Piɛri 'pegee Zaan gele, 'ke ‑o ‑za mu 'ɛ 'kpɛn 'lɛsɔle yele‑ 'bhii‑ Zesu 'a ꞊pia ‑o ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑. 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑waa' 'fɛti ta kpo 'ɛ ꞊kla 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 Piɛri 'pegee Zaan 'yanle‑ ‑za mu 'ɛ 'kpɛn 'lɛmagaanle 'le 'waati 'la ba, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' winbɔwo mu ‑vin mu 'ɛ 'nule, 'ke ‑o 'kpɛn 'yaale pɛbhle ‑tabali 'ɛ zi, 'bhɛɛ‑ ‑o pɛ 'ɛ ꞊bhla 'eke‑ zi.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 ‑O ‑yaa pɛ 'ɛ 'bhle zii' 'waati 'la ba, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Ŋ 'yaa‑ ‑a zi 'eglɔɔle 'bhii‑ 'mi 'pegee 'ka mu 'yee‑ 'fɛti 'lɛɛ‑ ta pɛ 'ɛ 'bhle 'eke‑ zi, 'sani‑ 'ŋ ‑yrɛnbhlele zisan; 'bhɛ yi 'ɛ 'bhɛ ‑le ꞊bhwa ‑zɔn ‑gɛ.
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 'Duŋ‑ 'mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ: 'Naa nu ‑a ‑bhɛɛke' 'bhlelɛ‑ 'ezin‑ ‑li, 'sani‑ ‑a ‑tɔɔmasie 'ɛ 'lɛsɔle pleŋ‑ ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta.»
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'kee‑ ‑drɔɔ pɛyan‑ do 'sile, 'kee‑ ‑Waanbhaa' 'pubɔle 'bhɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Kaa 'kun ‑gɛ 'bhɛɛ‑ 'ka 'kpɛn 'a 'ke 'mi do do.
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 ‑Amasrɔyi 'naa nu ‑drɔɔ 'bhɛɛke 'milɛ‑ ‑li 'ezin‑ 'sani‑ ‑Waanbhaa' ‑bhleŋgbeya yaa‑ yi 'ɛ bhɔle pleŋ‑.»
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 'Bhɛ blaan, 'kee‑ 'bluu do 'sile, 'bhɛɛ‑ ‑e yanle ‑Waanbhaa' 'pubɔlele 'bhɛ ma, 'ke ‑ya takanle kplokplo. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ 'kpale ‑o 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑e pe dɔɔ: «'Mi 'gbu 'flɛ 'ɛ 'yele‑ ‑gɛ, 'ŋ 'yela‑ na 'zi 'ka ni ‑gɛ. ‑Kaa bhle 'bhɛɛ‑ 'ŋ ‑za bo 'ka 'kpee.»
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 ‑O yanle 'bluu 'ɛ 'bhlelele, 'kee‑ ‑drɔɔ pɛyan‑ do 'ɛ 'sile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «‑Waanbhaa' *‑bhoolaya drɛɛ 'la ‑dwa bhaaplɛŋ mu 'pegee 'yee‑ pleŋ‑, 'bhɛ ma ‑tɔɔmasie ‑le 'ke 'ŋ yiɛn 'la 'klalaa‑ 'ka mu ma 'bhɛ 'le.»
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 «'Duŋ‑ ‑ka 'ka 'yrɛkpa ‑gɛ, mɛɛ 'la zan ‑o 'ŋ 'na zii' 'ŋ 'sɔɔnnii mu 'ɛ ni 'bhɛ zan ‑o ‑kɔɔ' 'pleŋ‑ ‑tabali 'lɛɛ‑ zi ‑gɛ.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Wlan 'ɛ ni, *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ nu klɛlɛ 'ke siɛle' 'bhii‑ ‑Waanbhaa' a 'lɛdulaa gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, mɛɛ 'la zan ‑a 'lɛna zii' ‑dawli' ma ‑a ‑sɔɔnnii' mu ni, ‑klɔlɔɔ' ‑o 'bhɛ zan ma!»
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑woo 'eke‑ ‑lrɔkpale 'sanle ‑o ba mɛɛ 'la 'yaa‑ nu 'bhɛ ‑za ‑glɔɔn 'ɛ klɛlɛ 'bhɛ ma.
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o zaabɔle ‑saan 'eke‑ pleŋ‑ dɔɔ ‑o ‑de 'gbu ‑le ‑o ba mɛɛ gblaan 'le ɛɛ.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Trɛ 'lɛɛ‑ ta ‑gɛ, ‑bhleŋgbe mu 'ɛ 'kpaale‑ ‑o waa 'klɛɛn 'yi mu 'ɛ 'wiiŋ‑ faŋgan‑ ‑la ma. 'Bhɛɛ‑ faŋgan‑ ‑o mɛɛ 'la zan mu 'kɔɔ, 'bhɛ mu ‑o ‑a zi 'bhii‑ ‑o 'mu 'sii‑ ‹‑Za 'wlan klɛ mu›
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 'Duŋ‑ 'ka mu laa klɛlɛ 'bhɛ gbɛɛn‑. Drɔɔn' 'ke mɛɛ 'la zan ‑o 'ka ba mɛɛ gblaan 'le, 'bhɛ 'bhɛ 'gbu 'kun 'bhii‑ matruŋnɛ. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan ‑o 'ka 'lɛɛ mi 'le, 'bhɛ zan klɛ 'kaa‑ yewonɛ 'le.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 'Bhɛɛ‑ 'woo‑ mɛɛ plɛ 'lɛɛ‑, ‑o de 'gbu ‑la gblaan ‑yiya': mɛɛ 'la zan ‑o pɛbhle 'zi taa‑ mɛɛ 'la zan ‑o pɛle 'ɛ 'na zii' ‑a ‑vindo' mi ni ɛɛ? Mɛɛ 'la zan ‑o pɛ 'ɛ 'bhle zii' 'bhɛ ‑le 'laa ‑le ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ 'mi 'duŋ‑ ‑o 'ka 'pleŋ‑ ‑gɛ 'bhii‑ 'kaa‑ yewonɛ!
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 'Bhɛɛ‑ 'mi 'pegee 'ka mu ‑le ‑yrɛn mu 'ɛ ꞊bhla 'eke‑ zi ‑gɛ yi 'oo yi.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 'Bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi, 'ŋ Dɛ ‑yaa' ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ꞊kla 'mi a pɛ 'le gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'mi 'a klɛ 'ka mu a pɛ 'le 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑ 'ezin‑.
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 'Ka mu nu pɛbhlelɛ, 'bhɛɛ‑ 'ka nu ‑yi 'milɛ‑ 'mi 'an pɛ pɛbhle tabali 'ɛ zi 'an ‑Bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ 'ka nu yaalɛ ‑bhleŋgbe mu 'yaakpe‑ mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ka nu Izraɛli ‑gbaa vu ta plɛ 'ɛ 'kitikanlɛ.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Mɛɛzan Zesu pe Piɛri ni dɔɔ: «Simɔ, Simɔ, 'e 'trɔnkpa doo, ‑Setran' 'e ‑zapia 'ŋ ba dɔɔ ‑ya zi 'bhii‑ ‑yoo 'e 'yidan‑, 'bhɛɛ‑ ‑yoo 'e zru 'ɛ ye, 'bhii‑ le do ‑mlɔ bhɛ 'pegee ‑a ‑gboo 'ɛ bapian gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 'Duŋ‑ 'mi 'ŋ 'seriwoa 'yaa‑ ‑za ma, 'kooko‑ 'yaa ploo 'e 'kpale‑ ma 'mi 'yi. 'Bhɛɛ‑ 'ke 'yee zru 'niinaa 'mi ba 'waati 'la ba, 'fuudɔ‑ 'e ‑vin mu 'ɛ ta.»
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 Piɛri pe Zesu ni dɔɔ: «Mɛɛzan, 'kee‑ ‑kla ‑kaso 'yi gele 'le oo, 'kee‑ ‑kla gale 'le oo, 'ŋ magaanle ‑o 'bhɛ 'kpɛn klɛlele 'mi 'pegee 'bhi 'le.»
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «Piɛri 'mi pe 'e ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ 'ɛ ma dɔɔ 'sani‑ maagwlɛn ‑weli' pleŋ‑ ‑zɔn, 'bhi nu a pelɛ 'mi ma gaan yaga dɔɔ 'yaa 'mi dɔ.»
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ŋ 'ka 'winlabwa ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'woyrɛ‑ nɔɔ‑, 'bhɛɛ‑ 'an 'pelawoa 'ka ni dɔɔ 'ka 'laa ‑gɔli' bɔlɛ 'ka 'wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa gbɛn ta ge 'pepe 'silɛ‑, 'bhɛ 'pegee 'ka 'laa ‑sawla mu 'silɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'ka gelawoa 'yee‑ 'taa 'ɛ ta, pɛ 'ke 'kanaa 'ka ma ɛɛ?» ‑O pe «'Yooye‑!»
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Duŋ‑ ‑zɔn, 'ke ‑gɔli' ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ oo, 'ke gbɛn ta ge 'pepe ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ 'oo, 'bhɛ zan 'mu 'si ‑zɔn. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑gɔkuŋ' 'laa ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ, 'bhɛ zan 'bhɛ ta dunɛ‑ 'ɛ gɔn, 'bhɛɛ‑ ‑ya ma ‑gɔli' 'ɛ si, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑gɔkuŋ' do ‑lɔ 'kɛle‑.
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 ‑Amasrɔyi 'mi pe 'ka ni dɔɔ ‑a ‑lɛdulale ‑o dɔɔ ‑o ‑jan mu 'la ꞊woa 'mi ba zayi' 'elwale gban ‑sɔ ‑Waanbhaa' a 'sɛwɛ 'ɛ 'yi, 'bhɛ 'yizaklɛ yi 'ɛ 'bhɛ ‑le ꞊bhwa ‑zɔn ‑gɛ, 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'bhɛ ‑le dɔɔ: ‹‑Wa ꞊kwan 'bhii‑ ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mi do›. ‑Ayile ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑o ‑jan mu 'la 'kpɛn ꞊woa 'mi ma, ‑o 'kpɛn 'lɛsɔ yi ꞊bhwa ‑zɔn.»
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «Mɛɛzan, ‑gɔkuŋ' plɛ ‑le ‑gɛ.» 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'ploo‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ ma 'pe!»
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'pwɛle 'bhɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ *Olivi diiŋ vlɛ gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑, 'bhii‑ ‑e ‑yaa klɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'egwele.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 ‑O bhɔle 'bhɛ vlɛ gɔɔn 'ɛ ta, 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Ka 'ka 'seriwo, 'kooko‑ 'ka 'laa balaa' ‑Setran' a mɛɛ ‑lɛkan' maza mu 'ɛ 'yi.»
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 'Bhɛɛ‑ ‑ya pleŋgole ‑o ma sa, 'ke ‑ya 'kpɔ zɛnle‑ 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'seriwole dɔɔ:
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 «'Ŋ Dɛ, 'kee sɔ ‑yrɛn 'lɛɛ‑ 'pleŋgole 'ŋ ma. 'Duŋ‑ 'yaa 'mi a pɛ zru maza 'ɛ klɛlɛ, 'fɔ 'yaa‑ pɛ 'ɛ 'bhɛɛ‑ klɛ.»
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 ['Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Mɛɛzan ‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' do 'pwɛle ‑a ba, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'fuudɔle ‑a ta.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 Zesu blina‑ yiɛndɔ gbɛ ‑yɔɔ 'ɛ 'kɔɔ, 'ke ‑ya 'seriwole 'eglɔɔle 'ezin‑. ‑Ayile 'ke ‑a ta 'fuu 'ɛ klɛle‑ 'bhii‑ yiɛn 'kpla mu gbɛɛn‑ 'kee‑ tɔ 'trɛ ma.]
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 ‑E yanle ‑a 'seriwolele, 'kee‑ nule‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ bhɔle‑ 'mu ta 'ke 'mu ‑o yidɛ 'zi 'mu wlɛyisriwo gbɛya ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ.
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑ya pele‑ 'mu ni dɔɔ: «‑Mɛle ‑kla 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o yidɛ 'zi ɛɛ? ‑Ka 'ka 'wlɛn‑, 'bhɛɛ‑ ‑ka 'ka 'seriwo, 'kooko‑ 'ka 'laa balaa' ‑Setran' a mɛɛ ‑lɛkan maza mu 'ɛ yi.»
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Zesu 'yaa‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wo zii' 'waati 'la ba, 'ke ‑zamaa' 'srɛ do 'pwɛle ‑a ‑yi. ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ mi 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Zuda 'bhɛ dɔle ‑yaa 'bhɛ ‑zamaa' 'ɛ 'lɛɛ. ‑Ya mabɛɛnle Zesu ‑din, 'kee‑ 'bhɛ ‑tuubɔle.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «Zuda, 'e *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'lɛna zii' mɛɛ mu ‑a ‑tuubɔle ‑la ‑le ɛɛ?»
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 'Bhɛ 'yi 'tɛ, ‑yaa' ‑klaŋlanɛ ‑vin mu 'ɛ 'mu 'a 'yaangole 'bhii‑ ‑o ꞊nwa ‑a 'kunyrɛ‑ ‑la nɔɔ‑, 'ke 'mu 'a ‑lrɔkpale dɔɔ: «Mɛɛzan, 'o 'waa‑ ‑gɔkuŋ' mu 'ɛ 'si ‑o 'kaama‑ ɛɛ?»
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do 'bhɛ a ‑gɔkuŋ' 'ɛ 'sile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ *'sraka 'lɛna mu a ‑kuŋlii gblaan 'ɛ 'bhɛ a yewonɛ mu 'ɛ do gbɛ ‑yiɛ' ta 'trɔn 'ɛ takanle ‑lɛyan' do.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 ‑Ayile, 'ke Zesu 'a 'pele dɔɔ: «'Ka 'laa gwledanlɛ.» 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe 'kee‑ 'trɔn kpu 'ɛ 'sile, 'kee‑ 'bhɛ blɔɔle‑ 'bhɛ 'kpayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'bheele.
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele 'sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ gooba ‑kuŋlii mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ 'gwlaan‑ gblaan mu 'la ꞊nwa ‑a 'kaama‑ 'mu ni dɔɔ: «'Ka ꞊nwa 'ŋ 'kunyrɛ‑ nɔɔ‑ ‑gɔkuŋ' 'pegee 'beni mu 'le 'ka 'kɔɔ, 'bhii‑ 'ka ꞊nwa mɛɛ dɛ mi do ‑la 'kunyrɛ‑ nɔɔ‑.»
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 «‑Mɛle ‑kla 'ŋ 'yaa‑ yikpɛn‑ ta ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa 'ŋ 'kunlɛ‑ ɛɛ? 'Duŋ‑ 'ka mu 'pegee ‑Setran' a pɛ ‑glɔɔya' klɛ 'waati 'ɛ 'bhɛ ‑le ꞊bhwa ‑zɔn ‑gɛ.»
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o Zesu 'kunle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'kɛle‑ 'sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii gblaan 'ɛ ba 'fa ꞊la. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑ Piɛri ꞊bwa ‑o ‑zanta' 'egbɔɔnle, 'kee‑ nu sasa, 'bhɛɛ‑ ‑e ꞊wlaa 'bhɛ ‑gbeŋ 'ɛ 'yi.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Mɛɛ mu 'ɛ ‑o 'tɛ do ‑lɛswan 'yee‑ 'sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑yaa' ‑gbeŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑o maga 'zi 'bhɛ ma. ‑Ayile 'ke 'yee‑ Piɛri 'nule yaalɛ ‑o pleŋ‑ 'ezin‑.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ 'sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑yaa' 'fɛ 'ɛ ꞊la yewo le ‑nɛ mu 'ɛ do 'yee‑ Piɛri 'yele‑ 'tɛ 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'e 'yrɛkpale ‑a ta frii, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a 'pele dɔɔ: «'Yee‑ Zesu 'ɛ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do ‑le ‑gɛ!»
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke Piɛri 'e 'lɛmadɔle 'eglɔɔle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'Bhi le 'la bhe, 'naa 'yee‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ dɔ 'dɛ!»
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 'Bhɛ blaan 'waati sa 'kanle‑, mɛɛ ‑bhɛɛke' do 'a 'yele‑ 'ke 'bhɛ 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «'Mi 'a 'yaango‑ 'bhii‑ 'bhi ‑o 'yee Zesu 'ɛ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do 'le ‑kpɔ!» 'Duŋ‑ Piɛri pe 'ezin‑ 'bhɛ mɛɛ 'ɛ ni dɔɔ: «'Yooye‑, 'naa ‑o 'ke 'a do 'le!»
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 'Bhɛ blaan 'waati sa 'kanle boolazi, 'ke mɛɛ ‑bhɛɛke' do 'a 'pele kpataakpa dɔɔ: «'Mi 'gbu 'kpale ‑o ‑a ‑yi 'bhii‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑yoo 'ke Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do 'le, ‑amasrɔyi ‑e da Galile 'trɛ ta.»
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri 'a 'pele dɔɔ: «'E go 'ŋ 'yrɛ ꞊la doo, 'yoo‑ ‑we 'zi mɛɛ 'la zan 'le 'naa 'bhɛ zan 'ɛ dɔ.» Yaa yanlɛ ‑li 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele bhla 'la ba, 'ke maagwlɛn do ‑wele'.
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Mɛɛzan Zesu 'e 'yrɛkpale 'bhɛ ‑zanta', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑yrɛ bɔle‑ 'eke‑ wlɛyi'. 'Bhɛla‑ ‑yile, Zesu ‑jan 'la 'bhɛ ꞊woa 'yee‑ Piɛri ni, 'bhɛ ‑dwa ‑a 'kpee dɔɔ: «'Sani‑ maagwlɛn ‑weli' pleŋ‑ ‑zɔn, 'e nu 'e 'lɛmadɔlɛ 'mi ma 'eglɔɔle gaan yaga 'kaa 'yaa 'mi dɔ.»
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 ‑Ayile, 'yee‑ Piɛri 'pwɛle‑ 'tɛ ‑gbeŋ 'ɛ 'yi, 'kee‑ wisile 'ebebele.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 ‑Srwase' mu 'la 'yaa‑ Zesu gooba, 'mu 'yaa‑ ‑a malrɔgo 'zi, 'bhɛɛ‑ 'mu 'yaa‑ zɔn 'zi 'ezin‑.
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 ‑O sɔ ‑bhulaa' 'a wlɛyi', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑lrɔkpa' dɔɔ: «Mɛɛ 'la zan 'e ꞊zwan bhe, 'bhɛ zan 'ɛ 'tɔkan 'o ni doo!»
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 'Bhɛɛ‑ 'ezin‑, ‑wa ‑zwanwoa gɔn 'ɛ 'kpɛn gbɛɛn‑.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Too ‑klinle', 'ke Zuufu mu 'ɛ ‑waa' 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ 'pegee 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ 'Toŋ daan mu 'ɛ ‑woo ‑lɛkpale 'eke‑ ta. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ ‑o nu Zesu 'le ‑o ta.
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 Zesu 'nule‑, 'ke ‑o 'bhɛ 'lrɔkpale dɔɔ: «'Bhi ‑le 'ke Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑kpɔsɔɔ Krisi 'le ɛɛ?» Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Ke 'an ꞊pia 'ka ni dɔɔ 'mi ‑le 'kɛle‑, 'ka 'laa nu 'ka 'kpalɛ‑ 'mi 'yi.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 'Bhɛɛ‑ 'ke 'ŋ ‑za do ‑yilrɔkpaa 'ka ma, 'ka 'laa nu 'bhɛ zikpalɛ 'ŋ ni.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me ­soltareis.
69 'Duŋ‑ 'kee‑ san ‑zɔn ma, Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'yaale‑ nu klɛlɛ ‑Waanbhaa' ‑glɔɔ ‑a ‑din 'tɔbhɔ ma yaayrɛ 'ɛ 'nɔɔ‑.»
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o 'kpɛn 'a 'lrɔkpale dɔɔ: «'Bhɛ 'yi bhe, 'bhi ‑le 'ke *‑Waanbhaa' Gbe 'ɛ 'le ɛɛ?» Zesu 'a 'lɛkwan꞊ ‑o ni dɔɔ: «'Ka ‑o 'yela‑ pe 'zi bhe.»
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «‑Kɔɔ' maza ‑o 'srɛya‑ ‑bhɛɛke' klɛle ma ‑li ɛɛ? 'Yele‑ ‑daa ‑a 'gbu 'lii bhe.»
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.