Lucas 22
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NTLH
1 Zuufu mu 'ɛ 'yaa‑ 'bluu ‑pɛɛ 'wlɛn kle bhle 'fɛti 'la klɛ lɛɛ 'oo lɛɛ, 'bhɛ 'yaa‑ zan bhɔlɛ. 'Bhɛ 'fɛti 'ɛ 'yaa‑ 'ezin‑ Paki 'fɛti 'ɛ 'le.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 'Sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ɛ ‑o ‑yaa Zesu dɛyrɛ ‑glin 'zi, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑o ‑yaa ‑gblaan 'zi waa mɛɛ mu 'ɛ 'lɛɛ. 'Duŋ‑, waa ‑yaa zi 'bhii‑ ‑wa klɛ 'ke mɔkpɛn' ‑za dɔ ‑a 'yi, 'bhɛɛ‑ mɛɛ mu wlɛn ‑o ma, ‑amasrɔyi ‑o ‑yaa ‑gblaan 'zi ‑waa' 'si mu 'ɛ 'lɛɛ.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 ‑Setran' ‑za 'yɔɔ‑ ꞊wlaa Zuda 'la ‑wa sii Isikariɔti 'bhɛ zru ba: ‑e ‑yaa 'duŋ‑ Zesu ‑a ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ 'ɛ do 'le.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'yee‑ Zuda ‑ja 'tɛnlɛ‑ 'sraka 'lɛna mu ‑lɛɛ mu 'ɛ 'pegee ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ gooba mu ‑kuŋlii mu 'ɛ ma. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa nu 'sɔlɛ‑ Zesu 'lɛnale ‑o ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, ‑o ‑bɛŋgwa do 'bhɛ ma.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o zrukpaale Zuda 'a 'pelawoa dɔɔ 'bhɛ nu bhɔlɛ ‑o ba, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ Zesu 'lɛna‑ ‑o ni 'bhɛ 'yi. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ ‑o nu ‑gɔli' 'nalɛ‑ ‑a ni 'bhɛ ‑za 'ɛ 'yi.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 'Yee‑ Zuda ‑dwa 'bhɛ ꞊la. ‑A 'san 'bhɛ yi 'ɛ ma, ‑a gbɛ sɔ Zesu ta gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'bhɛɛ‑ ‑e 'bhɛ 'lɛna‑ Zuufu mu a ‑kuŋlii mu 'ɛ ni, ‑e yaa‑ 'bhɛɛ‑ klɛgbɛya 'ɛ ‑glin 'zi gaanyi', 'kooko‑ ‑zamaa' 'ɛ ‑za 'laa dɔ 'bhɛ 'yi.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 'Bluu ‑pɛɛ 'wlɛn‑ kle bhle 'fɛti 'la 'ke ‑wa sii Paki 'fɛti 'ɛ, 'bhɛ yi 'ɛ ꞊bhwa, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa nu ‑bhlaa gwlɛn bhlonɛ‑ mu klɛlɛ 'sraka 'le, 'bhɛɛ‑ ‑woo bhle 'yee‑ 'fɛti 'ɛ ta pɛbhle 'ɛ ba.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 ‑Ayile, 'ke Zesu Piɛri 'pegee Zaan winbɔle ‑o ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e pe 'mu ni dɔɔ: «‑Ka ge ‑kɔɔ mu a pɛ 'fɛti 'ɛ ta kpo 'ɛ klɛ.»
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Piɛri 'pegee Zaan pe ‑a ni dɔɔ: «꞊Ya zi 'bhii‑ 'o ge 'yee‑ kpo 'ɛ klɛ 'naa‑ ma ɛɛ?»
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Ka 'bhɔle‑ 'te ‑wa 'ɛ ta, 'ka 'lɛ nu 'palɛ‑ mɛɛ do 'le, ‑yi gbɔ do ‑o ‑a wiiŋ‑. ‑Ka gbaan ‑a zi, 'bhɛɛ‑ ‑ka ge wla ‑a wla 'fɛ 'ɛ ꞊la.
10 Jesus respondeu:
11 'Bhɛɛ‑ 'ke 'ka ꞊wlaa 'bhɛ ꞊la 'waati 'la ba, ‑kaa pe 'fɛzan‑ 'ɛ ni dɔɔ: ‹'O Daan mi 'pe 'wo 'e 'lrɔkpa dɔɔ 'yee‑ 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o nu ‑waa' Paki 'fɛti ta pɛle 'ɛ 'bhlelɛ‑ 'fɛkpee 'ɛ ‑dela ꞊la ɛɛ?›
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 'Ke 'bhɛ ꞊kla, ‑e nu 'fɛkpee ‑gbɛnɛ do zrɔnlɛ 'ka ni, 'bhɛ ‑o 'saŋgaso 'kpee do 'le laanima. Yilapɛ 'pegee yaapɛ, 'bhɛɛ‑ kpo klɛpɛ mu 'kpɛn ‑o 'bhɛ ‑la gban, 'ka nu ‑kɔɔa' kpo 'ɛ klɛlɛ 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ.»
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Piɛri 'pegee Zaan gele, 'ke ‑o ‑za mu 'ɛ 'kpɛn 'lɛsɔle yele‑ 'bhii‑ Zesu 'a ꞊pia ‑o ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑. 'Bhɛɛ‑ ‑o ‑waa' 'fɛti ta kpo 'ɛ ꞊kla 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Piɛri 'pegee Zaan 'yanle‑ ‑za mu 'ɛ 'kpɛn 'lɛmagaanle 'le 'waati 'la ba, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' winbɔwo mu ‑vin mu 'ɛ 'nule, 'ke ‑o 'kpɛn 'yaale pɛbhle ‑tabali 'ɛ zi, 'bhɛɛ‑ ‑o pɛ 'ɛ ꞊bhla 'eke‑ zi.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 ‑O ‑yaa pɛ 'ɛ 'bhle zii' 'waati 'la ba, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Ŋ 'yaa‑ ‑a zi 'eglɔɔle 'bhii‑ 'mi 'pegee 'ka mu 'yee‑ 'fɛti 'lɛɛ‑ ta pɛ 'ɛ 'bhle 'eke‑ zi, 'sani‑ 'ŋ ‑yrɛnbhlele zisan; 'bhɛ yi 'ɛ 'bhɛ ‑le ꞊bhwa ‑zɔn ‑gɛ.
15 e lhes disse:
16 'Duŋ‑ 'mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma dɔɔ: 'Naa nu ‑a ‑bhɛɛke' 'bhlelɛ‑ 'ezin‑ ‑li, 'sani‑ ‑a ‑tɔɔmasie 'ɛ 'lɛsɔle pleŋ‑ ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta.»
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'kee‑ ‑drɔɔ pɛyan‑ do 'sile, 'kee‑ ‑Waanbhaa' 'pubɔle 'bhɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Kaa 'kun ‑gɛ 'bhɛɛ‑ 'ka 'kpɛn 'a 'ke 'mi do do.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 ‑Amasrɔyi 'naa nu ‑drɔɔ 'bhɛɛke 'milɛ‑ ‑li 'ezin‑ 'sani‑ ‑Waanbhaa' ‑bhleŋgbeya yaa‑ yi 'ɛ bhɔle pleŋ‑.»
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 'Bhɛ blaan, 'kee‑ 'bluu do 'sile, 'bhɛɛ‑ ‑e yanle ‑Waanbhaa' 'pubɔlele 'bhɛ ma, 'ke ‑ya takanle kplokplo. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ 'kpale ‑o 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑e pe dɔɔ: «'Mi 'gbu 'flɛ 'ɛ 'yele‑ ‑gɛ, 'ŋ 'yela‑ na 'zi 'ka ni ‑gɛ. ‑Kaa bhle 'bhɛɛ‑ 'ŋ ‑za bo 'ka 'kpee.»
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 ‑O yanle 'bluu 'ɛ 'bhlelele, 'kee‑ ‑drɔɔ pɛyan‑ do 'ɛ 'sile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «‑Waanbhaa' *‑bhoolaya drɛɛ 'la ‑dwa bhaaplɛŋ mu 'pegee 'yee‑ pleŋ‑, 'bhɛ ma ‑tɔɔmasie ‑le 'ke 'ŋ yiɛn 'la 'klalaa‑ 'ka mu ma 'bhɛ 'le.»
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 «'Duŋ‑ ‑ka 'ka 'yrɛkpa ‑gɛ, mɛɛ 'la zan ‑o 'ŋ 'na zii' 'ŋ 'sɔɔnnii mu 'ɛ ni 'bhɛ zan ‑o ‑kɔɔ' 'pleŋ‑ ‑tabali 'lɛɛ‑ zi ‑gɛ.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Wlan 'ɛ ni, *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ nu klɛlɛ 'ke siɛle' 'bhii‑ ‑Waanbhaa' a 'lɛdulaa gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, mɛɛ 'la zan ‑a 'lɛna zii' ‑dawli' ma ‑a ‑sɔɔnnii' mu ni, ‑klɔlɔɔ' ‑o 'bhɛ zan ma!»
22 Pois o
23 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑woo 'eke‑ ‑lrɔkpale 'sanle ‑o ba mɛɛ 'la 'yaa‑ nu 'bhɛ ‑za ‑glɔɔn 'ɛ klɛlɛ 'bhɛ ma.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o zaabɔle ‑saan 'eke‑ pleŋ‑ dɔɔ ‑o ‑de 'gbu ‑le ‑o ba mɛɛ gblaan 'le ɛɛ.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Trɛ 'lɛɛ‑ ta ‑gɛ, ‑bhleŋgbe mu 'ɛ 'kpaale‑ ‑o waa 'klɛɛn 'yi mu 'ɛ 'wiiŋ‑ faŋgan‑ ‑la ma. 'Bhɛɛ‑ faŋgan‑ ‑o mɛɛ 'la zan mu 'kɔɔ, 'bhɛ mu ‑o ‑a zi 'bhii‑ ‑o 'mu 'sii‑ ‹‑Za 'wlan klɛ mu›
25 Então Jesus disse:
26 'Duŋ‑ 'ka mu laa klɛlɛ 'bhɛ gbɛɛn‑. Drɔɔn' 'ke mɛɛ 'la zan ‑o 'ka ba mɛɛ gblaan 'le, 'bhɛ 'bhɛ 'gbu 'kun 'bhii‑ matruŋnɛ. 'Bhɛɛ‑ 'ke mɛɛ 'la zan ‑o 'ka 'lɛɛ mi 'le, 'bhɛ zan klɛ 'kaa‑ yewonɛ 'le.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 'Bhɛɛ‑ 'woo‑ mɛɛ plɛ 'lɛɛ‑, ‑o de 'gbu ‑la gblaan ‑yiya': mɛɛ 'la zan ‑o pɛbhle 'zi taa‑ mɛɛ 'la zan ‑o pɛle 'ɛ 'na zii' ‑a ‑vindo' mi ni ɛɛ? Mɛɛ 'la zan ‑o pɛ 'ɛ 'bhle zii' 'bhɛ ‑le 'laa ‑le ɛɛ? 'Bhɛɛ‑ 'mi 'duŋ‑ ‑o 'ka 'pleŋ‑ ‑gɛ 'bhii‑ 'kaa‑ yewonɛ!
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 'Bhɛɛ‑ 'mi 'pegee 'ka mu ‑le ‑yrɛn mu 'ɛ ꞊bhla 'eke‑ zi ‑gɛ yi 'oo yi.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 'Bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi, 'ŋ Dɛ ‑yaa' ‑bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ꞊kla 'mi a pɛ 'le gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, 'mi 'a klɛ 'ka mu a pɛ 'le 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑ 'ezin‑.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 'Ka mu nu pɛbhlelɛ, 'bhɛɛ‑ 'ka nu ‑yi 'milɛ‑ 'mi 'an pɛ pɛbhle tabali 'ɛ zi 'an ‑Bhleŋgbeya ‑wa 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ 'ka nu yaalɛ ‑bhleŋgbe mu 'yaakpe‑ mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ka nu Izraɛli ‑gbaa vu ta plɛ 'ɛ 'kitikanlɛ.»
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Mɛɛzan Zesu pe Piɛri ni dɔɔ: «Simɔ, Simɔ, 'e 'trɔnkpa doo, ‑Setran' 'e ‑zapia 'ŋ ba dɔɔ ‑ya zi 'bhii‑ ‑yoo 'e 'yidan‑, 'bhɛɛ‑ ‑yoo 'e zru 'ɛ ye, 'bhii‑ le do ‑mlɔ bhɛ 'pegee ‑a ‑gboo 'ɛ bapian gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.
31 Jesus continuou:
32 'Duŋ‑ 'mi 'ŋ 'seriwoa 'yaa‑ ‑za ma, 'kooko‑ 'yaa ploo 'e 'kpale‑ ma 'mi 'yi. 'Bhɛɛ‑ 'ke 'yee zru 'niinaa 'mi ba 'waati 'la ba, 'fuudɔ‑ 'e ‑vin mu 'ɛ ta.»
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Piɛri pe Zesu ni dɔɔ: «Mɛɛzan, 'kee‑ ‑kla ‑kaso 'yi gele 'le oo, 'kee‑ ‑kla gale 'le oo, 'ŋ magaanle ‑o 'bhɛ 'kpɛn klɛlele 'mi 'pegee 'bhi 'le.»
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «Piɛri 'mi pe 'e ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ 'ɛ ma dɔɔ 'sani‑ maagwlɛn ‑weli' pleŋ‑ ‑zɔn, 'bhi nu a pelɛ 'mi ma gaan yaga dɔɔ 'yaa 'mi dɔ.»
34 Então Jesus afirmou:
35 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «'Ŋ 'ka 'winlabwa ‑Jan 'Nrale‑ 'ɛ 'woyrɛ‑ nɔɔ‑, 'bhɛɛ‑ 'an 'pelawoa 'ka ni dɔɔ 'ka 'laa ‑gɔli' bɔlɛ 'ka 'wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa gbɛn ta ge 'pepe 'silɛ‑, 'bhɛ 'pegee 'ka 'laa ‑sawla mu 'silɛ‑, 'bhɛɛ‑ 'ka gelawoa 'yee‑ 'taa 'ɛ ta, pɛ 'ke 'kanaa 'ka ma ɛɛ?» ‑O pe «'Yooye‑!»
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «'Duŋ‑ ‑zɔn, 'ke ‑gɔli' ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ oo, 'ke gbɛn ta ge 'pepe ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ 'oo, 'bhɛ zan 'mu 'si ‑zɔn. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑gɔkuŋ' 'laa ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ, 'bhɛ zan 'bhɛ ta dunɛ‑ 'ɛ gɔn, 'bhɛɛ‑ ‑ya ma ‑gɔli' 'ɛ si, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑gɔkuŋ' do ‑lɔ 'kɛle‑.
36 Então Jesus disse:
37 ‑Amasrɔyi 'mi pe 'ka ni dɔɔ ‑a ‑lɛdulale ‑o dɔɔ ‑o ‑jan mu 'la ꞊woa 'mi ba zayi' 'elwale gban ‑sɔ ‑Waanbhaa' a 'sɛwɛ 'ɛ 'yi, 'bhɛ 'yizaklɛ yi 'ɛ 'bhɛ ‑le ꞊bhwa ‑zɔn ‑gɛ, 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'bhɛ ‑le dɔɔ: ‹‑Wa ꞊kwan 'bhii‑ ‑za 'yɔɔ‑ klɛ mi do›. ‑Ayile ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑o ‑jan mu 'la 'kpɛn ꞊woa 'mi ma, ‑o 'kpɛn 'lɛsɔ yi ꞊bhwa ‑zɔn.»
37 Pois as
38 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «Mɛɛzan, ‑gɔkuŋ' plɛ ‑le ‑gɛ.» 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'ploo‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ ma 'pe!»
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'pwɛle 'bhɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ *Olivi diiŋ vlɛ gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑, 'bhii‑ ‑e ‑yaa klɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'egwele.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 ‑O bhɔle 'bhɛ vlɛ gɔɔn 'ɛ ta, 'ke ‑ya pele‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ: «‑Ka 'ka 'seriwo, 'kooko‑ 'ka 'laa balaa' ‑Setran' a mɛɛ ‑lɛkan' maza mu 'ɛ 'yi.»
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 'Bhɛɛ‑ ‑ya pleŋgole ‑o ma sa, 'ke ‑ya 'kpɔ zɛnle‑ 'trɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya 'seriwole dɔɔ:
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 «'Ŋ Dɛ, 'kee sɔ ‑yrɛn 'lɛɛ‑ 'pleŋgole 'ŋ ma. 'Duŋ‑ 'yaa 'mi a pɛ zru maza 'ɛ klɛlɛ, 'fɔ 'yaa‑ pɛ 'ɛ 'bhɛɛ‑ klɛ.»
42 dizendo:
43 ['Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Mɛɛzan ‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' do 'pwɛle ‑a ba, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'fuudɔle ‑a ta.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Zesu blina‑ yiɛndɔ gbɛ ‑yɔɔ 'ɛ 'kɔɔ, 'ke ‑ya 'seriwole 'eglɔɔle 'ezin‑. ‑Ayile 'ke ‑a ta 'fuu 'ɛ klɛle‑ 'bhii‑ yiɛn 'kpla mu gbɛɛn‑ 'kee‑ tɔ 'trɛ ma.]
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 ‑E yanle ‑a 'seriwolele, 'kee‑ nule‑ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ bhɔle‑ 'mu ta 'ke 'mu ‑o yidɛ 'zi 'mu wlɛyisriwo gbɛya ‑yɔɔ' 'ɛ 'kɔɔ.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑ya pele‑ 'mu ni dɔɔ: «‑Mɛle ‑kla 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o yidɛ 'zi ɛɛ? ‑Ka 'ka 'wlɛn‑, 'bhɛɛ‑ ‑ka 'ka 'seriwo, 'kooko‑ 'ka 'laa balaa' ‑Setran' a mɛɛ ‑lɛkan maza mu 'ɛ yi.»
46 E disse:
47 Zesu 'yaa‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wo zii' 'waati 'la ba, 'ke ‑zamaa' 'srɛ do 'pwɛle ‑a ‑yi. ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ vu ta plɛ mi 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Zuda 'bhɛ dɔle ‑yaa 'bhɛ ‑zamaa' 'ɛ 'lɛɛ. ‑Ya mabɛɛnle Zesu ‑din, 'kee‑ 'bhɛ ‑tuubɔle.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «Zuda, 'e *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'lɛna zii' mɛɛ mu ‑a ‑tuubɔle ‑la ‑le ɛɛ?»
48 Mas Jesus disse:
49 'Bhɛ 'yi 'tɛ, ‑yaa' ‑klaŋlanɛ ‑vin mu 'ɛ 'mu 'a 'yaangole 'bhii‑ ‑o ꞊nwa ‑a 'kunyrɛ‑ ‑la nɔɔ‑, 'ke 'mu 'a ‑lrɔkpale dɔɔ: «Mɛɛzan, 'o 'waa‑ ‑gɔkuŋ' mu 'ɛ 'si ‑o 'kaama‑ ɛɛ?»
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do 'bhɛ a ‑gɔkuŋ' 'ɛ 'sile, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ *'sraka 'lɛna mu a ‑kuŋlii gblaan 'ɛ 'bhɛ a yewonɛ mu 'ɛ do gbɛ ‑yiɛ' ta 'trɔn 'ɛ takanle ‑lɛyan' do.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 ‑Ayile, 'ke Zesu 'a 'pele dɔɔ: «'Ka 'laa gwledanlɛ.» 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe 'kee‑ 'trɔn kpu 'ɛ 'sile, 'kee‑ 'bhɛ blɔɔle‑ 'bhɛ 'kpayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'bheele.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'a 'pele 'sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ gooba ‑kuŋlii mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ 'gwlaan‑ gblaan mu 'la ꞊nwa ‑a 'kaama‑ 'mu ni dɔɔ: «'Ka ꞊nwa 'ŋ 'kunyrɛ‑ nɔɔ‑ ‑gɔkuŋ' 'pegee 'beni mu 'le 'ka 'kɔɔ, 'bhii‑ 'ka ꞊nwa mɛɛ dɛ mi do ‑la 'kunyrɛ‑ nɔɔ‑.»
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 «‑Mɛle ‑kla 'ŋ 'yaa‑ yikpɛn‑ ta ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa 'ŋ 'kunlɛ‑ ɛɛ? 'Duŋ‑ 'ka mu 'pegee ‑Setran' a pɛ ‑glɔɔya' klɛ 'waati 'ɛ 'bhɛ ‑le ꞊bhwa ‑zɔn ‑gɛ.»
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o Zesu 'kunle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'kɛle‑ 'sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii gblaan 'ɛ ba 'fa ꞊la. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑ Piɛri ꞊bwa ‑o ‑zanta' 'egbɔɔnle, 'kee‑ nu sasa, 'bhɛɛ‑ ‑e ꞊wlaa 'bhɛ ‑gbeŋ 'ɛ 'yi.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Mɛɛ mu 'ɛ ‑o 'tɛ do ‑lɛswan 'yee‑ 'sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑yaa' ‑gbeŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa ‑o maga 'zi 'bhɛ ma. ‑Ayile 'ke 'yee‑ Piɛri 'nule yaalɛ ‑o pleŋ‑ 'ezin‑.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ 'sraka 'lɛna mu ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑yaa' 'fɛ 'ɛ ꞊la yewo le ‑nɛ mu 'ɛ do 'yee‑ Piɛri 'yele‑ 'tɛ 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'e 'yrɛkpale ‑a ta frii, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a 'pele dɔɔ: «'Yee‑ Zesu 'ɛ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do ‑le ‑gɛ!»
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke Piɛri 'e 'lɛmadɔle 'eglɔɔle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «'Bhi le 'la bhe, 'naa 'yee‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ dɔ 'dɛ!»
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 'Bhɛ blaan 'waati sa 'kanle‑, mɛɛ ‑bhɛɛke' do 'a 'yele‑ 'ke 'bhɛ 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «'Mi 'a 'yaango‑ 'bhii‑ 'bhi ‑o 'yee Zesu 'ɛ ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do 'le ‑kpɔ!» 'Duŋ‑ Piɛri pe 'ezin‑ 'bhɛ mɛɛ 'ɛ ni dɔɔ: «'Yooye‑, 'naa ‑o 'ke 'a do 'le!»
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 'Bhɛ blaan 'waati sa 'kanle boolazi, 'ke mɛɛ ‑bhɛɛke' do 'a 'pele kpataakpa dɔɔ: «'Mi 'gbu 'kpale ‑o ‑a ‑yi 'bhii‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑yoo 'ke Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ do 'le, ‑amasrɔyi ‑e da Galile 'trɛ ta.»
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Piɛri 'a 'pele dɔɔ: «'E go 'ŋ 'yrɛ ꞊la doo, 'yoo‑ ‑we 'zi mɛɛ 'la zan 'le 'naa 'bhɛ zan 'ɛ dɔ.» Yaa yanlɛ ‑li 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolele bhla 'la ba, 'ke maagwlɛn do ‑wele'.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Mɛɛzan Zesu 'e 'yrɛkpale 'bhɛ ‑zanta', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑yrɛ bɔle‑ 'eke‑ wlɛyi'. 'Bhɛla‑ ‑yile, Zesu ‑jan 'la 'bhɛ ꞊woa 'yee‑ Piɛri ni, 'bhɛ ‑dwa ‑a 'kpee dɔɔ: «'Sani‑ maagwlɛn ‑weli' pleŋ‑ ‑zɔn, 'e nu 'e 'lɛmadɔlɛ 'mi ma 'eglɔɔle gaan yaga 'kaa 'yaa 'mi dɔ.»
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 ‑Ayile, 'yee‑ Piɛri 'pwɛle‑ 'tɛ ‑gbeŋ 'ɛ 'yi, 'kee‑ wisile 'ebebele.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 ‑Srwase' mu 'la 'yaa‑ Zesu gooba, 'mu 'yaa‑ ‑a malrɔgo 'zi, 'bhɛɛ‑ 'mu 'yaa‑ zɔn 'zi 'ezin‑.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 ‑O sɔ ‑bhulaa' 'a wlɛyi', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑lrɔkpa' dɔɔ: «Mɛɛ 'la zan 'e ꞊zwan bhe, 'bhɛ zan 'ɛ 'tɔkan 'o ni doo!»
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 'Bhɛɛ‑ 'ezin‑, ‑wa ‑zwanwoa gɔn 'ɛ 'kpɛn gbɛɛn‑.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Too ‑klinle', 'ke Zuufu mu 'ɛ ‑waa' 'gwlaan‑ gblaan mu 'ɛ 'pegee 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ 'Toŋ daan mu 'ɛ ‑woo ‑lɛkpale 'eke‑ ta. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ ‑o nu Zesu 'le ‑o ta.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Zesu 'nule‑, 'ke ‑o 'bhɛ 'lrɔkpale dɔɔ: «'Bhi ‑le 'ke Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑kpɔsɔɔ Krisi 'le ɛɛ?» Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Ke 'an ꞊pia 'ka ni dɔɔ 'mi ‑le 'kɛle‑, 'ka 'laa nu 'ka 'kpalɛ‑ 'mi 'yi.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 'Bhɛɛ‑ 'ke 'ŋ ‑za do ‑yilrɔkpaa 'ka ma, 'ka 'laa nu 'bhɛ zikpalɛ 'ŋ ni.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 'Duŋ‑ 'kee‑ san ‑zɔn ma, Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ 'yaale‑ nu klɛlɛ ‑Waanbhaa' ‑glɔɔ ‑a ‑din 'tɔbhɔ ma yaayrɛ 'ɛ 'nɔɔ‑.»
69 Mas de agora em diante o
70 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o 'kpɛn 'a 'lrɔkpale dɔɔ: «'Bhɛ 'yi bhe, 'bhi ‑le 'ke *‑Waanbhaa' Gbe 'ɛ 'le ɛɛ?» Zesu 'a 'lɛkwan꞊ ‑o ni dɔɔ: «'Ka ‑o 'yela‑ pe 'zi bhe.»
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑wa pele‑ dɔɔ: «‑Kɔɔ' maza ‑o 'srɛya‑ ‑bhɛɛke' klɛle ma ‑li ɛɛ? 'Yele‑ ‑daa ‑a 'gbu 'lii bhe.»
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.