João 1
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NTLH
1 'Elwale ‑sɔ, 'sani‑ 'drunyan klɛle pleŋ‑ ‑Waanbhaa' 'kɔɔ, ‑liijan' ‑yaa' gban; 'bhɛɛ‑ ‑liijan' 'pegee ‑Waanbhaa' ‑yaa 'eke‑ zi, 'bhɛɛ‑ ‑liijan' 'ɛ 'yaa‑ 'ke ‑Waanbhaa' 'le.
1 No começo aquele que é a Palavra já existia. Ele estava com Deus e era Deus.
2 'Sani‑ 'drunyan klɛle pleŋ‑ ‑Waanbhaa' 'kɔɔ, 'yee‑ 'pegee ‑Waanbhaa ‑yaa 'eke‑ zi.
2 Desde o princípio, a Palavra estava com Deus.
3 ‑Waanbhaa' pɛ 'kpɛn ꞊kla 'yela‑ ‑le. 'Bhɛɛ‑ 'yee‑ ‑Waanbhaa' laa 'trɛ ta pɛ 'tɔle‑ 'trɛ ta pɛ 'bhɛ klɛlɛ 'yee‑ blaan.
3 Por meio da Palavra, Deus fez todas as coisas, e nada do que existe foi feito sem ela.
4 Bole ‑yrɛ ma ‑si 'ɛ ꞊daa 'yela‑ ‑yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑si 'ɛ ꞊kla 'ke bhaaplɛŋ mu ta 'tɛbhile 'le.
4 A Palavra era a fonte da vida, e essa vida trouxe a luz para todas as pessoas.
5 'Bhɛ 'tɛbhile 'ɛ ꞊bhia ‑gblo 'ɛ 'yi, 'duŋ‑ 'bhɛɛ‑ ‑gblo 'ɛ yaa 'sɔlɛ‑ 'kpale ‑a ta.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão não conseguiu apagá-la.
6 'Waati do ba, ‑Waanbhaa' mɛɛ do winbwa‑, ‑o ‑yaa 'bhɛ mɛɛ 'ɛ sii Zaan.
6 Houve um homem chamado João, que foi enviado por Deus
7 'Bhɛ ꞊nwa klɛlɛ 'yee‑ 'tɛbhile 'ɛ 'srɛ 'le. 'Bhɛ ꞊nwa ‑janwolɛ 'yee‑ 'tɛbhile 'ɛ ba zayi', 'kooko‑ mɔkpɛn' 'e kpa ‑a ‑yi.
7 para falar a respeito da luz. Ele veio para que por meio dele todos pudessem ouvir a mensagem e crer nela.
8 'Yee‑ Zaan 'gbu 'laa ‑yaa 'bhɛ 'tɛbhile 'ɛ 'le. 'Duŋ‑ yaa pɛ nu win 'ɛ ꞊kla 'ke ‑a 'srɛya‑ klɛle ‑la ‑le, ‑ayile ‑e ‑janwoa ‑a ba zayi'.
8 João não era a luz, mas veio para falar a respeito da luz,
9 'Yee‑ 'tɛbhile 'ɛ 'yele‑ ‑yaa 'ke 'tɛbhile kplankplan 'gbu 'ɛ 'le, ‑e ꞊nwa 'drunyan 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e mɔkpɛn' takan 'weŋ.
9 a luz verdadeira que veio ao mundo e ilumina todas as pessoas.
10 Wlan 'ɛ ni, 'yee‑ ‑liijan' 'ɛ 'yaa‑ 'drunyan 'yi 'elwale gban ‑sɔ. 'Bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' 'drunyan 'ɛ ꞊kla 'yela‑ 'le, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'drunyan ta bhaaplɛŋ mu 'ɛ waa ‑a dɔlɛ.
10 A Palavra estava no mundo, e por meio dela Deus fez o mundo, mas o mundo não a conheceu.
11 ‑E ‑nwa ‑a 'gbu ba 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑yaa' 'klɛɛn 'yi mu 'ɛ waa ‑a 'kunlɛ‑ 'elrele.
11 Aquele que é a Palavra veio para o seu próprio país, mas o seu povo não o recebeu.
12 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan mu ‑dwa ‑a ‑la, 'bhɛɛ‑ ‑woo ‑kpaa ‑a ‑yi, ‑e 'bhɛ 'seŋ 'naa‑ 'bhɛ zan mu 'ɛ ni 'ke ‑o klɛ 'ke ‑Waanbhaa' ‑nɛ mu 'le.
12 Porém alguns creram nele e o receberam, e a estes ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 Waa klɛlɛ ‑Waanbhaa' ‑nɛ 'mu 'le, 'bhii‑ bhaaplɛŋ mu a pɛ yagbɛya 'ɛ gbɛɛn‑. 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'gbu ‑le ‑dwa ‑a ‑la 'ke ‑o klɛ 'bhɛ 'nɛ mu 'le.
13 Eles não se tornaram filhos de Deus pelos meios naturais, isto é, não nasceram como nascem os filhos de um pai humano; o próprio Deus é quem foi o Pai deles.
14 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'yee‑ ‑liijan' 'ɛ ꞊kla 'ke bhaaplɛŋ do 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e ꞊nwa ‑kɔɔ' 'pleŋ‑ ‑gɛ. 'O ‑yaa' 'tɔbhɔleya 'ɛ ꞊ya. ‑A 'tɔbhɔleya 'ɛ 'yaa‑ 'bhii‑ ‑Nɛ bhɛ do 'kpɔ 'la 'ke 'bhɛ 'tɔbhɔleya ‑srɔɔwoa 'bhɛ Dɛ 'kɔɔ 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑. ‑A zru 'ɛ 'pale‑ ‑yaa 'ke 'sɔniya ‑zeze 'pegee wlan 'le.
14 A Palavra se tornou um ser humano e morou entre nós, cheia de amor e de verdade. E nós vimos a revelação da sua natureza divina, natureza que ele recebeu como Filho único do Pai.
15 Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan 'yela‑ 'srɛya‑ ꞊kla, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑pia mɛɛ mu 'ɛ ni 'eglɔɔle dɔɔ: «'Ŋ 'yaa‑ ‑janwo' zii' 'yela‑ ba zayi' 'ke 'an pe dɔɔ: ‹‑Yoo zan nulɛ 'ŋ ‑zanta', 'duŋ‑ ‑a gblaan ‑yiya' 'mi ni, ‑amasrɔyi ‑e ‑yaa 'mi 'lɛɛ 'elwale ‑sɔ.›»
15 João disse o seguinte a respeito de Jesus: — Este é aquele de quem eu disse: “Ele vem depois de mim, mas é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
16 ‑E ‑lia 'kɔɔ ma 'kee‑ kan ‑a ‑daŋ' ta, 'bhɛɛ‑ ‑e ge ‑lilele ‑kɔɔ' ma 'taŋii.
16 Porque todos nós temos sido abençoados com as riquezas do seu amor, com bênçãos e mais bênçãos.
17 ‑Amasrɔyi, ‑Waanbhaa' ‑kaan *Moizi ‑la ba, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa' 'toŋ mu 'ɛ ꞊naa ‑kɔɔ' ni. 'Duŋ‑ ‑e ‑lia ‑kɔɔ' ma, 'bhɛ 'pegee ‑ya 'gbu ma wlan 'ɛ 'bhɛ ‑zrɔnna ‑kɔɔ' ni Zesu Krisi ‑la 'srɔyi.
17 A lei foi dada por meio de Moisés, mas o amor e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Mɛɛ 'kedo‑ do 'kpɔ 'laa ‑Waanbhaa' yelɛ ‑lido; 'ke yaa 'e go ‑a Gbe bhɛ do 'kpɔ 'ɛ ba. 'Bhɛ ‑le 'ke ‑Waanbhaa' 'le, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'pegee 'bhɛ Dɛ ‑Waanbhaa' 'kpale‑ ‑o do ma. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑le ‑Waanbhaa' ‑zrɔnna mɛɛ mu ni.
18 Ninguém nunca viu Deus. Somente o Filho único, que é Deus e está ao lado do Pai, foi quem nos mostrou quem é Deus.
19 Zeruzalɛmu Zuufu mu 'ɛ ‑o 'sraka 'lɛna mu 'ke mu 'pegee ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ la yewonɛ mu 'ke mu winbwa‑ Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ba. 'Bhɛɛ‑ 'mu ‑ja Zaan ta 'ke ‑wa ‑lrɔkpale dɔɔ: «Mɛɛ 'ɛ ‑dele 'bhi 'le ɛɛ?»
19 Os líderes judeus enviaram de Jerusalém alguns sacerdotes e levitas para perguntarem a João quem ele era.
20 Zaan 'laa ‑baŋgolɛ 'bhɛ ‑jan 'ɛ zikpale ma ‑o ni, 'duŋ‑ ‑ya ꞊pia ‑o ni kpataakpa dɔɔ: «'Mi 'laa ‑o 'ke Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi 'ɛ 'le.»
20 João afirmou claramente: — Eu não sou o
21 'Bhɛɛ‑ ‑wa ‑lrɔkpaa 'ezin‑ dɔɔ: «'Bhɛɛ‑ mɛɛ 'ɛ ‑de 'gbu ‑le 'bhi 'le ɛɛ? 'Bhi ‑le 'ke *Eli 'le ɛɛ?» Zaan 'bhɛ zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ɔn ɔn, 'mi 'laa ‑o 'ke Eli 'le.» 'Bhɛɛ‑ ‑wa ‑lrɔkpaa 'ezin‑ dɔɔ: «'Bhi ‑le 'ke ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mi 'ɛ 'le ɛɛ?» 'Bhɛɛ‑ Zaan pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Yooye‑.»
21 Eles tornaram a perguntar: — Então, quem é você? Você é Elias? — Não, eu não sou! — respondeu João. — Você é o — Não! — respondeu ele.
22 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑wa ‑lrɔkpale 'tɛ dɔɔ: «'Bhɛɛ‑ ‑de 'gbu ‑le 'bhi 'le ɛɛ? 'Yoo‑ 'ke mɛɛ ‑glɔɔn 'la 'le 'bhɛ 'pe 'o ni, 'bhɛɛ‑ 'o sɔ 'bhɛ 'pele 'o 'winbɔ‑ mu 'ɛ ni. 'Bhi 'gbu 'a pe 'e 'gbu ma 'nale‑ ɛɛ?»
22 Aí eles disseram a João: — Diga quem é você para podermos levar uma resposta aos que nos enviaram. O que é que você diz a respeito de você mesmo?
23 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zaan 'bhɛ zikpale ‑o ni ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi *Ezai a ‑jan do 'le. 'Bhɛ 'a ꞊pia dɔɔ: «Mɛɛ do ‑o ‑toorodɔ 'zi ‑kpe 'ɛ ta 'ke ‑ya pe dɔɔ: ‹‑Ka zibhɛ 'ɛ 'lɛmagaan, 'bhɛɛ‑ ‑kaa 'lɛdɔɔ‑ Mɛɛzan ni›. Zaan pe ‑o ni dɔɔ: ‹'Mi ‑le 'bhɛ ‑toorodɔ mi 'ɛ 'le.›»
23 João respondeu, citando o profeta Isaías: — “Eu sou aquele que grita assim no deserto: preparem o caminho para o Senhor passar.”
24 ‑O mɛɛ 'la zan mu 'winbwa‑ Zaan ta, 'mu 'ke mu ‑yaa Farizi mu 'le.
24 Os que foram enviados eram do grupo dos fariseus ;
25 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ mu 'yee‑ Zaan 'lrɔkpaa‑ 'ezin‑ dɔɔ: «'Ke 'yaa‑ ‑o 'ke Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi 'le, 'bhɛ 'pegee 'ke 'yaa ‑o 'ke Eli 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke 'yaa ‑o 'ke ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi 'ɛ 'le, ‑mɛle ‑kla 'yoo‑ mɛɛ mu wiiŋfɛ' zii' ‑yi ba ɛɛ?»
25 eles perguntaram a João: — Se você não é o Messias, nem Elias, nem o Profeta que estamos esperando, por que é que você batiza?
26 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zaan 'a 'lɛkunle ‑o ni dɔɔ: «'Mi ‑o 'ka wiiŋfɛ' zii' 'ke ‑yi 'le, 'duŋ‑ mɛɛ do ‑o 'ka 'pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa 'bhɛ zan 'ɛ dɔlɛ ‑li.
26 João respondeu: — Eu batizo com água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27 'Bhɛ zan 'ɛ, 'bhɛ ‑le nu nulɛ 'mi ‑zanta', 'ali‑ 'bhɛ wlɛyi' laa ‑o 'mi wlɛyi' ta 'ke 'mi 'gbu ‑a gaan ma ‑sawla bhlɛ mu ploo 'bhii‑ lu mu a klɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe.»
27 Ele vem depois de mim, mas eu não mereço a honra de desamarrar as correias das sandálias dele.
28 'Bhɛ ‑za mu 'ɛ 'kpɛn ꞊kla Betani ‑wa 'ɛ ta. 'Bhɛ ‑wa 'ɛ 'yaa‑ Zrudɛn yue 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta. Zaan 'yaa‑ mɛɛ mu 'ɛ wiiŋfɛ' zii' 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ.
28 Isso aconteceu no povoado de Betânia, no lado leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 'Bhɛ ‑za mu 'ɛ klɛle ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, 'ke Zaan Zesu 'yele 'ke 'bhɛ ‑o zan ‑a ta. ‑Ayile, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «‑Waanbhaa' ‑Bhlaa Gwlɛn Bhlonɛ‑ 'la nu klɛlɛ 'sraka 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e bhaaplɛŋ mu 'ɛ ‑waa' ‑za 'yɔɔ‑ 'kwe go ‑o wiiŋ‑, 'yele‑ ‑gɛ!
29 No dia seguinte, João viu Jesus vindo na direção dele e disse: — Aí está o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 'Ŋ 'yela‑ ma ‑janwoa dɔɔ: ‹Mɛɛ do ‑o zan mi blaan, ‑a gblaan ‑yiya' 'mi ni; ‑amasrɔyi 'sani‑ ‑o 'mi ya, 'ke 'yee‑ ‑o.›
30 Eu estava falando a respeito dele quando disse: “Depois de mim vem um homem que é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
31 ‑E ‑yaa nu klɛlɛ mɛɛ 'la 'le, 'naa ‑yaa 'bhɛ dɔ. 'Duŋ‑ 'mi ꞊nwa ‑sɔ mɛɛ mu wiiŋfɛyrɛ nɔɔ‑ ‑yi 'le, 'kooko‑ Izraɛli mɛɛ mu 'ɛ ‑wa dɔ.»
31 Eu mesmo não sabia quem ele era, mas vim, batizando com água para que o povo de Israel saiba quem ele é.
32 Zaan 'a 'srɛya‑ ꞊kla 'ezin‑ mɛɛ mu 'ɛ 'yrɛ ma dɔɔ: «'Ŋ *Lii 'Weŋ 'ɛ zinale ꞊ya ‑a ta 'kee‑ da 'zi laflɛ' 'ɛ ma 'bhii‑ ‑bhooladɔ maannɛ‑ do gbɛɛn‑, 'bhɛɛ‑ ‑a yaale ꞊bwa ‑a ta.
32 João continuou: — Eu vi o Espírito descer do céu como uma pomba e parar sobre ele.
33 ‑E ‑yaa 'ke mɛɛ 'la 'le, 'mi 'gbu 'laa ‑yaa ‑a dɔ. 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'la 'ŋ 'winbwa‑ mɛɛ mu wiiŋfɛyrɛ nɔɔ‑ ‑yi 'le, 'bhɛ ‑la ꞊pia 'ŋ ni dɔɔ: ‹'Kee Lii 'Weŋ 'ɛ zinale ꞊ya mɛɛ 'la zan ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑a yaale ꞊bwa 'bhɛ zan 'ɛ ta, ‑a 'yaango‑ dɔɔ 'bhii‑ 'bhɛ zan 'ɛ 'bhɛ ‑le nu mɛɛ mu wiiŋfɛlɛ 'ke Lii‑ 'Weŋ 'ɛ 'le.›
33 Eu não sabia quem ele era, mas Deus, que me mandou batizar com água, me disse: “Você vai ver o Espírito descer e parar sobre um homem. Esse é quem batiza com o Espírito Santo.”
34 'Mi 'bhɛ ‑za 'ɛ klɛyrɛ 'ɛ 'yelawoa, 'mi sɔ ‑a pele‑ kpataakpa dɔɔ 'yele‑ 'ke ‑Waanbhaa' Gbe ‑Kpɔsɔɔ 'gbu 'ɛ 'le.»
34 E eu vi isso e por esse motivo tenho declarado que ele é o Filho de Deus.
35 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'le, Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan 'pegee 'bhɛ a ‑klaŋlanɛ plɛ ‑yaa 'yee‑ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ‑ 'ezin‑.
35 No dia seguinte, João estava outra vez ali com dois dos seus discípulos.
36 ‑E Zesu 'yele‑ 'ke 'bhɛ ‑o 'kan zii', 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «‑Waanbhaa' a ‑Bhlaa Gwlɛn Bhlonɛ‑ 'ɛ 'yele‑ ‑gɛ!»
36 Quando viu Jesus passar, disse: — Aí está o Cordeiro de Deus!
37 Zaan a ‑klaŋlanɛ plɛ 'trɔnbɔle 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yi, 'ke ‑o gele‑ Zesu zi.
37 Quando os dois discípulos de João ouviram isso, saíram seguindo Jesus.
38 'Bhɛ klɛle 'tɛ, Zesu 'e 'yrɛkpale ‑a ‑zanta', 'bhɛɛ‑ ‑ya yele 'bhii‑ 'woo‑ Zaan a ‑klaŋlanɛ plɛ 'ɛ 'yaa‑ zan ‑a zi, 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ka ‑o ‑mɛla ‑glin 'zi ɛɛ?» ‑O pe Zesu ni dɔɔ: «Rabi ('bhɛ 'yi ‑le dɔɔ: ‹'O Daan mi›), 'e ba ‑o 'naa ɛɛ?»
38 Então Jesus olhou para trás, viu que eles o seguiam e perguntou: Eles perguntaram: — Rabi, onde é que o senhor mora? (“Rabi” quer dizer “mestre”.)
39 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑ya ‑lɛkunle ‑o ni dɔɔ: «‑Ka nu 'bhɛɛ‑ 'kaa ye doo.» 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑o gele‑ Zesu zi, 'ke ‑wa ‑yi yrɛ 'ɛ 'yele; 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o bole‑ ‑a ‑din 'bhɛ ‑yrekpaa' do 'ɛ 'le. 'Bhɛ ꞊kla yromazi 'waati 'ɛ ba.
39 — Venham ver! — disse Jesus. Então eles foram, viram onde Jesus estava morando e ficaram com ele o resto daquele dia. Isso aconteceu mais ou menos às quatro horas da tarde.
40 Mɛɛ plɛ 'la ‑o Zaan 'wojan‑ 'ɛ ꞊maa, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑ja dɔlɛ Zesu zi, ‑o ‑yaa ‑o do sii Andre, 'bhɛ 'yaa‑ Simɔ Piɛri 'nwagwlɛn‑ 'le.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois homens que tinham ouvido João falar a respeito de Jesus e por isso o haviam seguido.
41 'Bhɛ 'yi 'tɛ, Andre ‑ja 'bhɛ 'naagwlɛn‑ Simɔ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «'O *Mesi 'ɛ ꞊ya!» 'Bhɛ 'yi ‑le dɔɔ: ‹Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi›.
41 A primeira coisa que André fez foi procurar o seu irmão Simão e dizer a ele: — Achamos o
42 'Bhɛɛ‑ 'ke Andre gele‑ Simɔ 'le Zesu ba. ‑O bhɔle Zesu ‑din, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yrɛkpale 'yee‑ Simɔ ta frii, 'ke ‑ya pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'Bhi Zaan gbe Simɔ, ‑o nu 'bhi 'siilɛ‑ boolazi ‑gɛ Kefasi, 'bhɛ 'yi ‑le dɔɔ: ‹Vlɛ›.»
42 Então André levou o seu irmão a Jesus. Jesus olhou para Simão e disse:
43 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, Zesu 'yaa‑ zi 'bhii‑ ‑e ge Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, ‑a ge bhla 'ɛ zi, 'ke ‑a ‑lɛpale Filipu 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «Nu dɔ 'ŋ zi!»
43 No dia seguinte, Jesus resolveu ir para a região da Galileia. Antes de ir, foi procurar Filipe e disse:
44 Filipu ‑yaa da Piɛri 'pegee Andre mu da ‑wa 'ɛ 'bhɛɛ‑ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Bɛtisaida.
44 Filipe era de Betsaida, de onde eram também André e Pedro.
45 'Bhɛ blaan, Filipu 'lɛpale Natanaɛli 'le, 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «*Moizi mɛɛ 'la zan a ‑janwoa ‑Waanbhaa' a *'Toŋ 'sɛwɛ 'ɛ 'yi, 'bhɛ 'pegee ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑o 'yee‑ mɛɛ 'la zan a ‑janwoa 'ezin‑ bhe, 'wa ꞊ya. ‑Wa sii Zesu, 'bhɛɛ‑ ‑wa dɛ sii Zozɛfu, ‑e da Nazarɛti ‑wa 'ɛ ta.»
45 Filipe foi procurar Natanael e disse: — Achamos aquele a respeito de quem Moisés escreveu no
46 'Bhɛɛ‑, 'ke Natanaɛli 'a 'pele Filipu ni dɔɔ: «‑Za 'lrele‑ do sɔ dale‑ Nazarɛti ‑wa 'ɛ ta ɛɛ?» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Filipu 'a 'lɛkunle ‑a ni dɔɔ: «Nu 'bhɛɛ‑ 'ya ye doo.»
46 Natanael perguntou: — E será que pode sair alguma coisa boa de Nazaré? — Venha ver! — respondeu Filipe.
47 ‑Ayile, Zesu 'a 'yele‑ 'bhii‑ Natanaɛli ‑yaa zan ‑a zi, 'ke ‑ya pele‑ ‑a ma dɔɔ: «Izraɛli mi ‑kpɔsɔɔ do ‑le ‑gɛ, mɛɛ gbɛtakpa mi laa 'kɛle‑.»
47 Quando Jesus viu Natanael chegando, disse a respeito dele:
48 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Natanaɛli Zesu 'lrɔkpale dɔɔ: «Ye 'ŋ dɔ 'nale‑ ‑a ma ɛɛ?» Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «'Sani‑ Filipu nu 'e 'siilɛ‑ 'waati 'la ba, 'ke 'mi 'e ꞊ya gban figi diiŋ 'ɛ ꞊la.»
48 Então Natanael perguntou a Jesus: — De onde o senhor me conhece? Jesus respondeu:
49 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Natanaɛli 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'bhi ‑le 'ke *‑Waanbhaa' Gbe 'ɛ 'le, 'bhɛ 'pegee 'bhi ‑le Izraɛli mu 'ɛ 'yri ‑o ‑Bhleŋgbe 'la 'nule‑ ta 'bhɛ 'le!»
49 Então Natanael exclamou: — Mestre, o senhor é o Filho de Deus! O senhor é o Rei de Israel!
50 Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «'An 'pelawoa 'e ni dɔɔ 'mi 'e ꞊ya figi diiŋ 'ɛ ꞊la, 'bhɛla‑ ‑yile 'yee 'kpa zii' 'mi 'yi ɛɛ? 'Duŋ‑ 'e nu ‑za 'ke mu yelɛ 'ke 'mu gblaan ‑yiya' 'kɛ 'lɛɛ‑ ni.»
50 Jesus respondeu:
51 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma 'kaa 'ka 'yrɛ nu laflɛ' 'liigole yelɛ, 'bhɛɛ‑ 'ka nu ‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' 'mu 'ɛ 'sanle‑ 'pegee ‑o ‑zinale yelɛ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ ma!»
51 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.