João 1
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NAA
1 'Elwale ‑sɔ, 'sani‑ 'drunyan klɛle pleŋ‑ ‑Waanbhaa' 'kɔɔ, ‑liijan' ‑yaa' gban; 'bhɛɛ‑ ‑liijan' 'pegee ‑Waanbhaa' ‑yaa 'eke‑ zi, 'bhɛɛ‑ ‑liijan' 'ɛ 'yaa‑ 'ke ‑Waanbhaa' 'le.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava com Deus, e o Verbo era Deus.
2 'Sani‑ 'drunyan klɛle pleŋ‑ ‑Waanbhaa' 'kɔɔ, 'yee‑ 'pegee ‑Waanbhaa ‑yaa 'eke‑ zi.
2 Ele estava no princípio com Deus.
3 ‑Waanbhaa' pɛ 'kpɛn ꞊kla 'yela‑ ‑le. 'Bhɛɛ‑ 'yee‑ ‑Waanbhaa' laa 'trɛ ta pɛ 'tɔle‑ 'trɛ ta pɛ 'bhɛ klɛlɛ 'yee‑ blaan.
3 Todas as coisas foram feitas por ele, e, sem ele, nada do que foi feito se fez.
4 Bole ‑yrɛ ma ‑si 'ɛ ꞊daa 'yela‑ ‑yi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑si 'ɛ ꞊kla 'ke bhaaplɛŋ mu ta 'tɛbhile 'le.
4 A vida estava nele e a vida era a luz dos homens.
5 'Bhɛ 'tɛbhile 'ɛ ꞊bhia ‑gblo 'ɛ 'yi, 'duŋ‑ 'bhɛɛ‑ ‑gblo 'ɛ yaa 'sɔlɛ‑ 'kpale ‑a ta.
5 A luz resplandece nas trevas, e as trevas não prevaleceram contra ela.
6 'Waati do ba, ‑Waanbhaa' mɛɛ do winbwa‑, ‑o ‑yaa 'bhɛ mɛɛ 'ɛ sii Zaan.
6 Houve um homem enviado por Deus, e o nome dele era João.
7 'Bhɛ ꞊nwa klɛlɛ 'yee‑ 'tɛbhile 'ɛ 'srɛ 'le. 'Bhɛ ꞊nwa ‑janwolɛ 'yee‑ 'tɛbhile 'ɛ ba zayi', 'kooko‑ mɔkpɛn' 'e kpa ‑a ‑yi.
7 Este veio como testemunha para testificar a respeito da luz, para que todos viessem a crer por meio dele.
8 'Yee‑ Zaan 'gbu 'laa ‑yaa 'bhɛ 'tɛbhile 'ɛ 'le. 'Duŋ‑ yaa pɛ nu win 'ɛ ꞊kla 'ke ‑a 'srɛya‑ klɛle ‑la ‑le, ‑ayile ‑e ‑janwoa ‑a ba zayi'.
8 Ele não era a luz, mas veio para dar testemunho da luz,
9 'Yee‑ 'tɛbhile 'ɛ 'yele‑ ‑yaa 'ke 'tɛbhile kplankplan 'gbu 'ɛ 'le, ‑e ꞊nwa 'drunyan 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e mɔkpɛn' takan 'weŋ.
9 a verdadeira luz, que, vinda ao mundo, ilumina toda a humanidade.
10 Wlan 'ɛ ni, 'yee‑ ‑liijan' 'ɛ 'yaa‑ 'drunyan 'yi 'elwale gban ‑sɔ. 'Bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' 'drunyan 'ɛ ꞊kla 'yela‑ 'le, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'drunyan ta bhaaplɛŋ mu 'ɛ waa ‑a dɔlɛ.
10 O Verbo estava no mundo, o mundo foi feito por meio dele, mas o mundo não o conheceu.
11 ‑E ‑nwa ‑a 'gbu ba 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑yaa' 'klɛɛn 'yi mu 'ɛ waa ‑a 'kunlɛ‑ 'elrele.
11 Veio para o que era seu, e os seus não o receberam.
12 'Duŋ‑ mɛɛ 'la zan mu ‑dwa ‑a ‑la, 'bhɛɛ‑ ‑woo ‑kpaa ‑a ‑yi, ‑e 'bhɛ 'seŋ 'naa‑ 'bhɛ zan mu 'ɛ ni 'ke ‑o klɛ 'ke ‑Waanbhaa' ‑nɛ mu 'le.
12 Mas, a todos quantos o receberam, deu-lhes o poder de serem feitos filhos de Deus, a saber, aos que creem no seu nome,
13 Waa klɛlɛ ‑Waanbhaa' ‑nɛ 'mu 'le, 'bhii‑ bhaaplɛŋ mu a pɛ yagbɛya 'ɛ gbɛɛn‑. 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'gbu ‑le ‑dwa ‑a ‑la 'ke ‑o klɛ 'bhɛ 'nɛ mu 'le.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas de Deus.
14 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'yee‑ ‑liijan' 'ɛ ꞊kla 'ke bhaaplɛŋ do 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e ꞊nwa ‑kɔɔ' 'pleŋ‑ ‑gɛ. 'O ‑yaa' 'tɔbhɔleya 'ɛ ꞊ya. ‑A 'tɔbhɔleya 'ɛ 'yaa‑ 'bhii‑ ‑Nɛ bhɛ do 'kpɔ 'la 'ke 'bhɛ 'tɔbhɔleya ‑srɔɔwoa 'bhɛ Dɛ 'kɔɔ 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑. ‑A zru 'ɛ 'pale‑ ‑yaa 'ke 'sɔniya ‑zeze 'pegee wlan 'le.
14 E o Verbo se fez carne e habitou entre nós, cheio de graça e de verdade, e vimos a sua glória, glória como do unigênito do Pai.
15 Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan 'yela‑ 'srɛya‑ ꞊kla, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑pia mɛɛ mu 'ɛ ni 'eglɔɔle dɔɔ: «'Ŋ 'yaa‑ ‑janwo' zii' 'yela‑ ba zayi' 'ke 'an pe dɔɔ: ‹‑Yoo zan nulɛ 'ŋ ‑zanta', 'duŋ‑ ‑a gblaan ‑yiya' 'mi ni, ‑amasrɔyi ‑e ‑yaa 'mi 'lɛɛ 'elwale ‑sɔ.›»
15 João dá testemunho a respeito dele e exclama: — Este é aquele de quem eu dizia: “Ele vem depois de mim, mas é mais importante do que eu, pois já existia antes de mim.”
16 ‑E ‑lia 'kɔɔ ma 'kee‑ kan ‑a ‑daŋ' ta, 'bhɛɛ‑ ‑e ge ‑lilele ‑kɔɔ' ma 'taŋii.
16 Porque todos nós temos recebido da sua plenitude e graça sobre graça.
17 ‑Amasrɔyi, ‑Waanbhaa' ‑kaan *Moizi ‑la ba, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa' 'toŋ mu 'ɛ ꞊naa ‑kɔɔ' ni. 'Duŋ‑ ‑e ‑lia ‑kɔɔ' ma, 'bhɛ 'pegee ‑ya 'gbu ma wlan 'ɛ 'bhɛ ‑zrɔnna ‑kɔɔ' ni Zesu Krisi ‑la 'srɔyi.
17 Porque a lei foi dada por meio de Moisés; a graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Mɛɛ 'kedo‑ do 'kpɔ 'laa ‑Waanbhaa' yelɛ ‑lido; 'ke yaa 'e go ‑a Gbe bhɛ do 'kpɔ 'ɛ ba. 'Bhɛ ‑le 'ke ‑Waanbhaa' 'le, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'pegee 'bhɛ Dɛ ‑Waanbhaa' 'kpale‑ ‑o do ma. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑le ‑Waanbhaa' ‑zrɔnna mɛɛ mu ni.
18 Ninguém jamais viu Deus; o Deus unigênito, que está junto do Pai, é quem o revelou.
19 Zeruzalɛmu Zuufu mu 'ɛ ‑o 'sraka 'lɛna mu 'ke mu 'pegee ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ la yewonɛ mu 'ke mu winbwa‑ Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ba. 'Bhɛɛ‑ 'mu ‑ja Zaan ta 'ke ‑wa ‑lrɔkpale dɔɔ: «Mɛɛ 'ɛ ‑dele 'bhi 'le ɛɛ?»
19 Este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para perguntar: “Quem é você?”
20 Zaan 'laa ‑baŋgolɛ 'bhɛ ‑jan 'ɛ zikpale ma ‑o ni, 'duŋ‑ ‑ya ꞊pia ‑o ni kpataakpa dɔɔ: «'Mi 'laa ‑o 'ke Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi 'ɛ 'le.»
20 Ele confessou e não negou; confessou: — Eu não sou o Cristo.
21 'Bhɛɛ‑ ‑wa ‑lrɔkpaa 'ezin‑ dɔɔ: «'Bhɛɛ‑ mɛɛ 'ɛ ‑de 'gbu ‑le 'bhi 'le ɛɛ? 'Bhi ‑le 'ke *Eli 'le ɛɛ?» Zaan 'bhɛ zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ɔn ɔn, 'mi 'laa ‑o 'ke Eli 'le.» 'Bhɛɛ‑ ‑wa ‑lrɔkpaa 'ezin‑ dɔɔ: «'Bhi ‑le 'ke ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mi 'ɛ 'le ɛɛ?» 'Bhɛɛ‑ Zaan pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Yooye‑.»
21 Diante disso, lhe perguntaram: — Quem é você, então? Você é Elias? Ele disse: — Não sou. Então perguntaram: — Você é o profeta? Ele respondeu: — Não, não sou.
22 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke ‑wa ‑lrɔkpale 'tɛ dɔɔ: «'Bhɛɛ‑ ‑de 'gbu ‑le 'bhi 'le ɛɛ? 'Yoo‑ 'ke mɛɛ ‑glɔɔn 'la 'le 'bhɛ 'pe 'o ni, 'bhɛɛ‑ 'o sɔ 'bhɛ 'pele 'o 'winbɔ‑ mu 'ɛ ni. 'Bhi 'gbu 'a pe 'e 'gbu ma 'nale‑ ɛɛ?»
22 Disseram-lhe, então: — Diga quem é você, para podermos dar uma resposta àqueles que nos enviaram. O que é que você diz a respeito de si mesmo?
23 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zaan 'bhɛ zikpale ‑o ni ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi *Ezai a ‑jan do 'le. 'Bhɛ 'a ꞊pia dɔɔ: «Mɛɛ do ‑o ‑toorodɔ 'zi ‑kpe 'ɛ ta 'ke ‑ya pe dɔɔ: ‹‑Ka zibhɛ 'ɛ 'lɛmagaan, 'bhɛɛ‑ ‑kaa 'lɛdɔɔ‑ Mɛɛzan ni›. Zaan pe ‑o ni dɔɔ: ‹'Mi ‑le 'bhɛ ‑toorodɔ mi 'ɛ 'le.›»
23 Então ele respondeu: — Eu sou “a voz do que clama no deserto: Endireitem o caminho do Senhor”, como disse o profeta Isaías.
24 ‑O mɛɛ 'la zan mu 'winbwa‑ Zaan ta, 'mu 'ke mu ‑yaa Farizi mu 'le.
24 Ora, os que haviam sido enviados eram do grupo dos fariseus.
25 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ mu 'yee‑ Zaan 'lrɔkpaa‑ 'ezin‑ dɔɔ: «'Ke 'yaa‑ ‑o 'ke Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi 'le, 'bhɛ 'pegee 'ke 'yaa ‑o 'ke Eli 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke 'yaa ‑o 'ke ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi 'ɛ 'le, ‑mɛle ‑kla 'yoo‑ mɛɛ mu wiiŋfɛ' zii' ‑yi ba ɛɛ?»
25 E perguntaram a João: — Então por que você batiza, se não é o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zaan 'a 'lɛkunle ‑o ni dɔɔ: «'Mi ‑o 'ka wiiŋfɛ' zii' 'ke ‑yi 'le, 'duŋ‑ mɛɛ do ‑o 'ka 'pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa 'bhɛ zan 'ɛ dɔlɛ ‑li.
26 João respondeu: — Eu batizo com água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27 'Bhɛ zan 'ɛ, 'bhɛ ‑le nu nulɛ 'mi ‑zanta', 'ali‑ 'bhɛ wlɛyi' laa ‑o 'mi wlɛyi' ta 'ke 'mi 'gbu ‑a gaan ma ‑sawla bhlɛ mu ploo 'bhii‑ lu mu a klɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe.»
27 Ele vem depois de mim, mas não sou digno de desamarrar as correias das suas sandálias.
28 'Bhɛ ‑za mu 'ɛ 'kpɛn ꞊kla Betani ‑wa 'ɛ ta. 'Bhɛ ‑wa 'ɛ 'yaa‑ Zrudɛn yue 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta. Zaan 'yaa‑ mɛɛ mu 'ɛ wiiŋfɛ' zii' 'bhɛɛ‑ ꞊nɔɔ.
28 Essas coisas aconteceram em Betânia, do outro lado do Jordão, onde João estava batizando.
29 'Bhɛ ‑za mu 'ɛ klɛle ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, 'ke Zaan Zesu 'yele 'ke 'bhɛ ‑o zan ‑a ta. ‑Ayile, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «‑Waanbhaa' ‑Bhlaa Gwlɛn Bhlonɛ‑ 'la nu klɛlɛ 'sraka 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e bhaaplɛŋ mu 'ɛ ‑waa' ‑za 'yɔɔ‑ 'kwe go ‑o wiiŋ‑, 'yele‑ ‑gɛ!
29 No dia seguinte, vendo que Jesus vinha em sua direção, João disse: — Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 'Ŋ 'yela‑ ma ‑janwoa dɔɔ: ‹Mɛɛ do ‑o zan mi blaan, ‑a gblaan ‑yiya' 'mi ni; ‑amasrɔyi 'sani‑ ‑o 'mi ya, 'ke 'yee‑ ‑o.›
30 Este é aquele a respeito de quem eu falava, quando disse: “Depois de mim vem um homem que é mais importante do que eu, porque já existia antes de mim.”
31 ‑E ‑yaa nu klɛlɛ mɛɛ 'la 'le, 'naa ‑yaa 'bhɛ dɔ. 'Duŋ‑ 'mi ꞊nwa ‑sɔ mɛɛ mu wiiŋfɛyrɛ nɔɔ‑ ‑yi 'le, 'kooko‑ Izraɛli mɛɛ mu 'ɛ ‑wa dɔ.»
31 Eu mesmo não o conhecia, mas vim batizando com água a fim de que ele fosse manifestado a Israel.
32 Zaan 'a 'srɛya‑ ꞊kla 'ezin‑ mɛɛ mu 'ɛ 'yrɛ ma dɔɔ: «'Ŋ *Lii 'Weŋ 'ɛ zinale ꞊ya ‑a ta 'kee‑ da 'zi laflɛ' 'ɛ ma 'bhii‑ ‑bhooladɔ maannɛ‑ do gbɛɛn‑, 'bhɛɛ‑ ‑a yaale ꞊bwa ‑a ta.
32 E João testemunhou, dizendo: — Vi o Espírito descer do céu como pomba e pousar sobre ele.
33 ‑E ‑yaa 'ke mɛɛ 'la 'le, 'mi 'gbu 'laa ‑yaa ‑a dɔ. 'Duŋ‑ ‑Waanbhaa' 'la 'ŋ 'winbwa‑ mɛɛ mu wiiŋfɛyrɛ nɔɔ‑ ‑yi 'le, 'bhɛ ‑la ꞊pia 'ŋ ni dɔɔ: ‹'Kee Lii 'Weŋ 'ɛ zinale ꞊ya mɛɛ 'la zan ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑a yaale ꞊bwa 'bhɛ zan 'ɛ ta, ‑a 'yaango‑ dɔɔ 'bhii‑ 'bhɛ zan 'ɛ 'bhɛ ‑le nu mɛɛ mu wiiŋfɛlɛ 'ke Lii‑ 'Weŋ 'ɛ 'le.›
33 Eu não o conhecia; aquele, porém, que me enviou a batizar com água me disse: “Aquele sobre quem você vir descer e pousar o Espírito, esse é o que batiza com o Espírito Santo.”
34 'Mi 'bhɛ ‑za 'ɛ klɛyrɛ 'ɛ 'yelawoa, 'mi sɔ ‑a pele‑ kpataakpa dɔɔ 'yele‑ 'ke ‑Waanbhaa' Gbe ‑Kpɔsɔɔ 'gbu 'ɛ 'le.»
34 Pois eu mesmo vi e dou testemunho de que ele é o Filho de Deus.
35 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'le, Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan 'pegee 'bhɛ a ‑klaŋlanɛ plɛ ‑yaa 'yee‑ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ‑ 'ezin‑.
35 No dia seguinte, João estava outra vez na companhia de dois dos seus discípulos
36 ‑E Zesu 'yele‑ 'ke 'bhɛ ‑o 'kan zii', 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «‑Waanbhaa' a ‑Bhlaa Gwlɛn Bhlonɛ‑ 'ɛ 'yele‑ ‑gɛ!»
36 e, vendo Jesus passar, disse: — Eis o Cordeiro de Deus!
37 Zaan a ‑klaŋlanɛ plɛ 'trɔnbɔle 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yi, 'ke ‑o gele‑ Zesu zi.
37 Os dois discípulos, ouvindo-o dizer isso, seguiram Jesus.
38 'Bhɛ klɛle 'tɛ, Zesu 'e 'yrɛkpale ‑a ‑zanta', 'bhɛɛ‑ ‑ya yele 'bhii‑ 'woo‑ Zaan a ‑klaŋlanɛ plɛ 'ɛ 'yaa‑ zan ‑a zi, 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ka ‑o ‑mɛla ‑glin 'zi ɛɛ?» ‑O pe Zesu ni dɔɔ: «Rabi ('bhɛ 'yi ‑le dɔɔ: ‹'O Daan mi›), 'e ba ‑o 'naa ɛɛ?»
38 E Jesus, voltando-se e vendo que o seguiam, disse-lhes: Eles disseram: — Rabi, onde o senhor mora? (“Rabi” quer dizer “Mestre”.)
39 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑ya ‑lɛkunle ‑o ni dɔɔ: «‑Ka nu 'bhɛɛ‑ 'kaa ye doo.» 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑o gele‑ Zesu zi, 'ke ‑wa ‑yi yrɛ 'ɛ 'yele; 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o bole‑ ‑a ‑din 'bhɛ ‑yrekpaa' do 'ɛ 'le. 'Bhɛ ꞊kla yromazi 'waati 'ɛ ba.
39 Jesus respondeu: Então eles foram, viram onde Jesus estava morando e ficaram com ele aquele dia. Eram mais ou menos quatro horas da tarde.
40 Mɛɛ plɛ 'la ‑o Zaan 'wojan‑ 'ɛ ꞊maa, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑ja dɔlɛ Zesu zi, ‑o ‑yaa ‑o do sii Andre, 'bhɛ 'yaa‑ Simɔ Piɛri 'nwagwlɛn‑ 'le.
40 André, o irmão de Simão Pedro, era um dos dois que tinham ouvido o testemunho de João e seguido Jesus.
41 'Bhɛ 'yi 'tɛ, Andre ‑ja 'bhɛ 'naagwlɛn‑ Simɔ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «'O *Mesi 'ɛ ꞊ya!» 'Bhɛ 'yi ‑le dɔɔ: ‹Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi›.
41 Ele encontrou primeiro o seu próprio irmão, Simão, a quem disse: — Achamos o Messias! (“Messias” quer dizer “Cristo”.)
42 'Bhɛɛ‑ 'ke Andre gele‑ Simɔ 'le Zesu ba. ‑O bhɔle Zesu ‑din, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yrɛkpale 'yee‑ Simɔ ta frii, 'ke ‑ya pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'Bhi Zaan gbe Simɔ, ‑o nu 'bhi 'siilɛ‑ boolazi ‑gɛ Kefasi, 'bhɛ 'yi ‑le dɔɔ: ‹Vlɛ›.»
42 E o levou a Jesus. Jesus olhou para ele e disse:
43 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, Zesu 'yaa‑ zi 'bhii‑ ‑e ge Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, ‑a ge bhla 'ɛ zi, 'ke ‑a ‑lɛpale Filipu 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «Nu dɔ 'ŋ zi!»
43 No dia seguinte, Jesus resolveu ir para a Galileia e encontrou Filipe, a quem disse:
44 Filipu ‑yaa da Piɛri 'pegee Andre mu da ‑wa 'ɛ 'bhɛɛ‑ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑yaa 'bhɛ ‑wa 'ɛ sii Bɛtisaida.
44 Esse Filipe era de Betsaida, cidade de André e de Pedro.
45 'Bhɛ blaan, Filipu 'lɛpale Natanaɛli 'le, 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «*Moizi mɛɛ 'la zan a ‑janwoa ‑Waanbhaa' a *'Toŋ 'sɛwɛ 'ɛ 'yi, 'bhɛ 'pegee ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mu 'ɛ ‑o 'yee‑ mɛɛ 'la zan a ‑janwoa 'ezin‑ bhe, 'wa ꞊ya. ‑Wa sii Zesu, 'bhɛɛ‑ ‑wa dɛ sii Zozɛfu, ‑e da Nazarɛti ‑wa 'ɛ ta.»
45 Filipe encontrou Natanael e lhe disse: — Achamos aquele de quem Moisés escreveu na Lei, e a quem se referiram os profetas: Jesus, o Nazareno, filho de José.
46 'Bhɛɛ‑, 'ke Natanaɛli 'a 'pele Filipu ni dɔɔ: «‑Za 'lrele‑ do sɔ dale‑ Nazarɛti ‑wa 'ɛ ta ɛɛ?» 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Filipu 'a 'lɛkunle ‑a ni dɔɔ: «Nu 'bhɛɛ‑ 'ya ye doo.»
46 Então Natanael perguntou: — De Nazaré pode sair alguma coisa boa? Filipe respondeu: — Venha ver!
47 ‑Ayile, Zesu 'a 'yele‑ 'bhii‑ Natanaɛli ‑yaa zan ‑a zi, 'ke ‑ya pele‑ ‑a ma dɔɔ: «Izraɛli mi ‑kpɔsɔɔ do ‑le ‑gɛ, mɛɛ gbɛtakpa mi laa 'kɛle‑.»
47 Jesus viu Natanael se aproximar e disse a respeito dele:
48 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Natanaɛli Zesu 'lrɔkpale dɔɔ: «Ye 'ŋ dɔ 'nale‑ ‑a ma ɛɛ?» Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «'Sani‑ Filipu nu 'e 'siilɛ‑ 'waati 'la ba, 'ke 'mi 'e ꞊ya gban figi diiŋ 'ɛ ꞊la.»
48 Natanael perguntou a Jesus: — De onde o senhor me conhece? Jesus respondeu:
49 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Natanaɛli 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'bhi ‑le 'ke *‑Waanbhaa' Gbe 'ɛ 'le, 'bhɛ 'pegee 'bhi ‑le Izraɛli mu 'ɛ 'yri ‑o ‑Bhleŋgbe 'la 'nule‑ ta 'bhɛ 'le!»
49 Então Natanael exclamou: — Mestre, o senhor é o Filho de Deus! O senhor é o Rei de Israel!
50 Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «'An 'pelawoa 'e ni dɔɔ 'mi 'e ꞊ya figi diiŋ 'ɛ ꞊la, 'bhɛla‑ ‑yile 'yee 'kpa zii' 'mi 'yi ɛɛ? 'Duŋ‑ 'e nu ‑za 'ke mu yelɛ 'ke 'mu gblaan ‑yiya' 'kɛ 'lɛɛ‑ ni.»
50 Ao que Jesus lhe respondeu:
51 Zesu pe ‑o ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ ma 'kaa 'ka 'yrɛ nu laflɛ' 'liigole yelɛ, 'bhɛɛ‑ 'ka nu ‑Waanbhaa' a ‑mlɛkɛ' 'mu 'ɛ 'sanle‑ 'pegee ‑o ‑zinale yelɛ Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ ma!»
51 E acrescentou:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.