Atos 21
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NVT
1 'O 'yanle‑ 'o 'srawolele Efɛzi Zesu 'yi mu ‑lɛdo' 'ɛ ‑lɛɛ mu 'ɛ ma, 'ke 'o gele‑ bɔlɛ ‑batoŋ' do 'yi. 'O gele‑ ‑trɛɛ 'ke 'o 'tɛnle ‑wa do ma, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Kɔsi, 'bhɛɛ‑ wɛyi‑ 'mliŋgole ‑yaa 'bhɛ zi. 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'le, 'ke 'o 'bhɔle Rɔdi ‑wa 'ɛ ta. 'O gole 'bhɛ ꞊nɔɔ, 'ke 'o gele‑ Patara ‑wa 'ɛ ta.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 'O ꞊bhwa ‑batoŋ' do ta 'bhɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛ 'yaa‑ ge 'zi Fenisi 'klɛɛn 'ɛ 'yi; 'o bɔle 'bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke 'o jilale.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Wɛyi‑ 'mliŋgole ‑yaa 'klɛɛn 'la 'bhɛ zi 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Sipru, 'o ꞊bhwa 'bhɛ ‑din: 'wa ꞊ya bhlɔ gbɔɔn ma 'ke 'woo‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'yi. 'Bhɛɛ‑ 'o 'yee‑ Sipru 'klɛɛn 'ɛ ꞊twa wɛyi‑ ba ‑yrɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'o ‑ja Siri ba ‑yrɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'o ‑ja 'tɛnlɛ‑ Tiri ‑wa 'ɛ ma. 'O 'yaa‑ ‑batoŋ' 'la 'yi, ‑o 'bhɛ 'yi 'kwe mu 'ɛ ‑zinaa' 'yee‑ Tiri ‑wa 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ 'o ‑zinaa' 'bhɛ ꞊nɔɔ.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 'Bhɛɛ‑ 'o Zesu 'yi mu 'ke mu ꞊ya 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'o 'pegee 'mu ‑yrekpaa' 'srwaplɛ‑ ‑gaa 'eke‑ 'yi. Lii 'Weŋ 'ɛ 'yaa‑ 'woo‑ Zesu 'yi mu 'ɛ 'kpeelɛkaan zii' dɔɔ 'yee‑ Pɔlu 'laa gelɛ Zeruzalɛmu.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 'Duŋ‑, 'o 'yanle‑ 'bhɛ ‑yrekpaa' 'srwaplɛ‑ 'ɛ klɛlele 'eke‑ 'yi, 'ke 'wa 'pele dɔɔ 'o gbaanle‑ 'waa‑ 'taa 'ɛ zi. 'Bhɛɛ‑ 'yee‑ Tiri ‑wa 'ɛ ta Zesu 'yi mu 'ɛ, ‑o 'pegee ‑o na mu 'ɛ 'bhɛɛ‑ ‑o ‑nɛ mu 'ɛ, ‑o 'kpɛn ‑ja 'o 'madɔlɛ ‑wa 'ɛ ‑zanta' wɛyi‑ 'ɛ 'lɛ ma. 'Bhɛɛ‑ 'o 'kpɛn 'o 'kpɔ ꞊zian 'bhɛ ꞊nɔɔ 'trɛ ma, 'ke 'woo 'seriwole.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 'Bhɛ blaan, 'ke 'woo 'srawole 'eke‑ ma 'bhɛɛ‑ 'ke 'o mɔɔ gele‑ 'sanlɛ‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'yi; 'bhɛɛ‑ 'woo‑ mu ‑niinaa' ‑o ‑zanta' ‑o ba ‑lɛ ma.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 'O 'waa‑ wɛyi‑ ta 'taa 'ɛ 'lɛyaan‑ Tolemasi ‑wa 'ɛ 'bhɛɛ‑ ta. 'O 'pwɛla‑ ‑batoŋ' 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'o ‑ja ‑wa 'ɛ 'kpee 'bhɛ ꞊nɔɔ Zesu 'yi mu 'ɛ 'ke mu 'pubɔlɛ. 'Bhɛɛ‑ 'o 'pegee 'mu ‑yrekpaa' do ‑gaa 'eke‑ 'yi.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'le, 'o ‑gwa Tolemasi, 'bhɛɛ‑ 'o ‑ja Sezare ‑wa 'ɛ ta. 'O 'bhɔle‑ ‑a nɔɔ‑, 'ke 'o gele‑ 'o zɛnlɛ Filipu ba; ‑e ‑yaa ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'wo mi 'le. Zesu 'yi mu 'ɛ ‑o 'gwlaan‑ 'srwaplɛ‑ 'la makwan‑ Zeruzalɛmu dɔɔ 'mu 'bhɔ ‑o ba ye 'ɛ 'le, 'yee‑ Filipu ‑yaa 'bhɛ 'gwlaan‑ 'srwaplɛ‑ 'ɛ do 'le.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 ‑A ‑lu ‑gbla ‑yaa yiziɛ, 'bhɛɛ‑ 'mu ꞊yaa ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo le mu 'le.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 'O ‑yrekpaa' ‑bebe ꞊kla gban bi 'yee‑ Filipu ba, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' ‑lɛla' janwo mi do ‑daa Zude 'klɛɛn 'ɛ 'yi: ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Agabusi.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 'Bhɛ mɛɛ 'ɛ 'nule‑ 'o ta, 'ke 'bhɛ Pɔlu a 'sɛntru 'ɛ 'sile, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'bhɛ 'gbu gaan mu 'pegee 'bhɛ gbɛ mu ‑yrele' 'bhɛ 'le, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'a 'pele dɔɔ: «Lii 'Weŋ 'ɛ pe dɔɔ: ‹Mɛɛ 'la zan a pɛ ‑le 'ke 'sɛntru 'lɛɛ‑ 'le, Zeruzalɛmu ꞊nɔɔ Zuufu mu 'ɛ nu ‑a ‑yrelɛ' gɔnɛ‑ 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ gbɛɛn‑. 'Bhɛɛ‑ ‑o nu ‑a 'kpalɛ‑ Zuufu kle mu 'ɛ 'kɔɔ›».
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 'O 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'male‑, 'ke 'o mɔɔ 'gbu 'pegee Sezare Zesu 'yi mu 'ɛ Pɔlu 'sromabɔle dɔɔ yaa gelɛ Zeruzalɛmu.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 'Duŋ‑ Pɔlu pe 'o ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o wisi' zii', 'bhɛɛ‑ 'kaa‑ zi 'bhii‑ 'ka 'ŋ ‑gblɔzi' ga ɛɛ? 'Mi 'gbu 'yrisriwole ‑o, waa pelɛ ‑kaso 'yi bɔza do ‑kplɛn ma, 'ŋ 'yrisriwole ‑o 'ezin‑ 'ŋ dɛza ma Mɛɛzan Zesu 'tɔ 'ɛ ‑zayi' Zeruzalɛmu.»
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 'Waa‑ ‑jan 'ɛ yaa 'sɔlɛ‑ Pɔlu zru gole Zeruzalɛmu 'taa 'ɛ ni, 'bhɛɛ‑ 'woo tagaa‑. 'Bhɛɛ‑ 'o pe dɔɔ: «Bhaa 'ke 'kɛla 'bhɛ ‑o ‑Waanbhaa' zru maza 'ɛ 'le 'bhɛ ‑le klɛ!»
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 'O 'yanle‑ 'bhɛ ‑yrekpaa' 'dama 'ɛ galele Sezare, 'ke 'o 'waa‑ pɛ mu 'ɛ magaanle; 'bhɛɛ‑ 'woo ‑dwa Zeruzalɛmu 'taa 'ɛ ta.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Sezare ‑wa 'ɛ ta Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'ke mu ꞊nwa 'o 'madɔlɛ, 'o 'yaa‑ nu 'o zɛnlɛ mɛɛ 'la zan ba, ‑o ‑ja 'o 'le 'bhɛ mɛɛ 'ɛ ba ‑lɛ ma: ‑o ‑yaa 'bhɛ mɛɛ 'ɛ sii Minasɔn, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊yaa da Sipru 'klɛɛn 'ɛ 'yi. ‑A 'kpale‑ ꞊mwa gban Zesu 'yi.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 'O 'bhɔle‑ Zeruzalɛmu, 'ke 'o nɛɛnɛ‑ mu 'ɛ ‑woo 'cieya‑ klɛle‑ zrukpaa' ta.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 'Bhɛ ta tooklin‑ yi 'le, Pɔlu ‑ja 'o 'le Zaki ba. Zeruzalɛmu Zesu 'yi mu ‑lɛdo' 'ɛ 'mu 'lɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn ꞊klaa 'eke‑ ba 'yee‑ Zaki ba.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 'O 'yanle‑ ‑o 'pubɔlele, 'bhɛɛ‑ Pɔlu ‑jan 'ɛ ꞊sia. ‑Waanbhaa' ‑za mu 'la 'kpɛn ꞊kla a gbɛ zi Zuufu kle mu 'ɛ 'pleŋ, ‑e 'mu 'kpɛn do do 'yigɔɔnna ‑o ni.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 ‑Wa wojan mu 'ɛ 'male‑, 'ke ‑o ‑Waanbhaa' 'tɔbhɔle. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ 'yee‑ Pɔlu ni dɔɔ: «'O nɛɛnɛ‑, 'yaa 'yelɛ‑ ɛɛ, Zuufu 'waa ‑bebe 'e ꞊kpaa Zesu 'yi; 'ali‑ 'duŋ‑ ‑zɔn, ‑o 'kpɛn blɔɔle ‑o ‑li Moizi a *'Toŋ 'ɛ ma.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Mɛɛ 'ke mu ꞊nwa ‑a pelɛ ‑o ni 'kaa 'bhi 'a ꞊pia Zuufu mu 'la 'mu ‑o Zuufu kle mu 'ɛ 'pleŋ‑ 'mu ni dɔɔ 'mu 'ploo‑ Moizi 'a 'toŋ mu 'ɛ 'klɔsikunle ma, 'bhɛɛ‑ 'bhi 'a ꞊pia 'ezin‑ dɔɔ waa ‑o ‑nɛ mu 'ɛ 'wlalɛ‑ 'klɛɛn 'yi; 'bhɛ 'pegee waa Zuufu mu 'si ta ‑za mu 'ɛ ‑klɔsikunlɛ 'ezin‑.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 'Bhɛɛ‑ 'o nu 'bhɛ klɛlɛ 'nale‑ ‑a ma 'tɛ ɛɛ? Wlan 'ɛ ni, ‑o nu a malɛ dɔɔ 'e ꞊nwa.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 'Bhɛla‑ ‑yile, 'woo‑ zan ‑jan 'la 'wolɛ‑ 'e ni 'taawo 'bhɛɛ‑ ta: Mɛɛ yiziɛ ‑o 'o 'pleŋ ‑gɛ, 'mu ‑Waanbhaa' wli ꞊kwan ‑za do klɛle ma (‑wa ꞊pia dɔɔ waa nu ‑wɛɛn 'milɛ‑, 'bhɛ 'pegee waa nu ‑o ŋgblo ‑gwelɛ' 'sani‑ ‑o yan ‑o 'gbɛwo 'sraka 'ɛ golele).
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Ge wla ‑o ‑le *‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'gbɛwo 'sraka 'ɛ, ‑ka 'bhɛ go. 'Bhɛ blaan, 'bhi ‑o 'kpɛn 'gbɛwo 'sraka ma ‑gɔli' 'ɛ 'bhɛ gbawo, 'kooko‑ 'bhɛ blaan ‑o sɔ ‑o ŋgblo ‑gwele' 'tɛ. 'Kee 'bhɛ ꞊kla 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, Zuufu mu 'ɛ 'kpɛn nu ‑a 'yaangolɛ 'bhii‑ ‑o ‑za 'oo ‑za mu 'la 'kpɛn ꞊kpaa 'e ma, wlan laa ‑yaa 'mu do 'kpɔ 'le. 'Bhɛ klɛgbɛya 'ɛ gbɛɛn‑ bhe, mɔkpɛn' nu 'a 'yaangolɛ 'bhii‑ 'bhi 'gbu 'ezin‑, 'e Moizi 'a 'toŋ mu 'ɛ 'klɔsikun.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 'Kee‑ ꞊bwa Zuufu kle mu 'ɛ 'mu a pɛ ta, ‑o 'kɛ mu 'la ꞊wlaa Zesu 'yi, 'o ‑za mu 'la 'lɛdulaa 'mu ba za 'yi, 'o 'bhɛ ‑za mu 'ɛ 'sɛwɛ yɔɔndia‑ 'mu ni, 'bhɛɛ‑ ‑wa ꞊pia 'mu ni 'bhɛ 'sɛwɛ 'ɛ 'yi dɔɔ: ‑o yo ‑gbaa 'ke wi mu 'la 'le waa 'mu 'bhlelɛ‑, 'bhɛɛ‑ waa wi yiɛn bhlelɛ 'bhɛ 'pegee wi mu 'la ‑gaa 'mu ‑dewolele waa 'mu wi mu 'ɛ bhlelɛ; 'bhɛɛ‑ waa ‑yanbhɔɔya klɛlɛ.»
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Pɔlu dɔle‑ ‑o wojan 'ɛ ꞊la. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'bhɛ ta tooklin‑ yi 'ɛ 'le, 'ke 'yee‑ Pɔlu 'kpale 'woo‑ mɛɛ yiziɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ ‑o 'gbɛwo 'sraka 'ɛ golɛ ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la. 'Bhɛɛ‑ ‑o 'kpɛn do do a 'sraka gole ‑yaa nu yanlɛ yi 'la 'le, 'yee‑ Pɔlu 'gbu 'bhɛ yi 'ɛ ꞊pia ‑o ni mɔkpɛn' 'yrɛ ma. 'Bhɛ yi 'ɛ 'yaa‑ nu bhɔlɛ ‑yrekpaa' 'srwaplɛ‑ 'kanle‑ blaan.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 'Bhɛɛ‑ ‑yrekpaa' 'srwaplɛ‑ 'ɛ 'yaa‑ zan 'yanlawolɛ, 'ke *Azi 'klɛɛn 'ɛ 'yi Zuufu mu 'ɛ Pɔlu 'yele ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la. 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke Zuufu mu 'ɛ yran wlale ‑zamaa' do 'yi Pɔlu ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa 'kunle.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 'Ke ‑o ‑gbekanle 'eglɔɔle dɔɔ: «'O 'yiɛnii Izraɛli mu, ‑ka nu bhɔ 'o ba! Mɛɛ 'la zan ‑o 'kaan zii' yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ 'kee‑ ge Izraɛli mu 'ɛ ma jan ‑yɔɔ' wolele, 'yee‑ mɛɛ 'ɛ 'yele‑ ‑gɛ. ‑E mɛɛ mu 'ɛ daan 'zi dɔɔ ‑kɔɔa' 'toŋ mu 'ɛ 'pegee ‑kɔɔa' ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ 'mu 'laa ‑o 'ke pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'le. 'Bhɛɛ‑ drɔɔn' ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'la 'bhɛ ‑o 'weŋ, ‑e 'bhɛ 'triŋdwa‑; ‑amasrɔyi ‑e ꞊nwa 'ke Zuufu kle 'ke mu 'le 'bhɛ ꞊la!»
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 ‑O ‑yaa ‑la 'zi ‑a ta 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, ‑amasrɔyi Trofimu 'la 'yaa‑ da Efɛzi ‑wa 'ɛ ta, ‑o 'bhɛ ꞊ya 'yee‑ Pɔlu zi ‑wa 'ɛ 'kpee. 'Bhɛɛ‑ ‑o 'kpee ma, Pɔlu ‑wlaa 'bhɛ 'le ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'bhɛ ‑jan 'ɛ Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ‑bɔdia; 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'saa 'ɛ ‑daa blasanlele ‑wa 'ɛ 'kpee yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o Pɔlu 'kunle, 'ke ‑wa ‑glaanle', 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa 'pwɛle ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la. 'Ke ‑o 'bhɛ 'koŋ 'mu 'ɛ 'liitanle blaale‑ ‑o ‑zanta'.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 ‑O ‑yaa zan 'yee‑ Pɔlu dɛlɛ bhla 'la ba, 'ke Romɛ mu a ‑srwase' ‑wa do 'la 'yaa‑ Zeruzalɛmu 'bhɛ ta ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ, 'bhɛ 'a 'male dɔɔ ‑wa 'ɛ 'kpɛn ‑bɔdia.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 ‑Srwase' ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ 'bhɛ 'male‑, 'bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'kee‑ ‑srwase' 'ke mu 'pegee ‑srwase' ‑kuŋlii 'ke mu 'siile, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu gele‑ blaale‑ ‑zamaa' 'ɛ ba ‑yrɛ ta. ‑Ayile, 'woo‑ ‑zamaa' 'ɛ 'yrɛkpale ‑srwase' ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee ‑srwase' mu 'ɛ ma, 'ke ‑o 'ploole Pɔlu zɔnle ma.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑srwase' mu ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑ya mabɛɛnle Pɔlu ‑din, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑wa 'kun, 'bhɛɛ‑ ‑wa gbɛ ta mu bɔ 'ke piibhɛ kpɛlɛ‑ plɛ 'le. 'Bhɛ blaan, 'kee‑ mɛɛ mu 'ɛ 'lrɔkpale dɔɔ ‑dele 'yee‑ Pɔlu 'ɛ 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑mɛ pɛ za ‑la ꞊kla.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 'Duŋ‑ mɛɛ mu 'ɛ 'yaa‑ ‑gbekan' zii' 'zoozoo‑; 'bhɛɛ‑ ‑o ‑liijan' mu 'ɛ gole‑ ‑yaa 'eke‑ ma. 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, ‑srwase' mu ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ yaa ‑yaa 'sɔle ‑za 'kedo‑ 'kpɔ 'yaangole ‑zamaa' 'ɛ 'weli 'zoozoo‑ 'ɛ 'kɔɔ, 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ ‑o ge 'yee‑ Pɔlu 'le ‑srwase' mu yi 'fɛ ‑gbaa ‑gbɛnɛ 'ɛ ꞊la.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 ‑O gele 'kɛle‑, 'bhɛɛ‑ o bhɔle 'fɛ bhoŋ 'ɛ ta 'waati 'la ba, ‑zamaa' 'ɛ 'yi yran 'ɛ 'kɔɔ, ‑srwase' mu 'ɛ ‑o Pɔlu ‑kpaa ‑o bhlɔ ma, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑kaan ‑o pleŋ‑.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 ‑Amasrɔyi ‑zamaa' 'saa do dɔle ‑yaa ‑o zi 'ke ‑wa pe 'eglɔɔle 'eke‑ zi dɔɔ: «‑Ka mɛɛ 'lɛɛ‑ dɛ, 'bhɛɛ‑ 'kaa go 'o 'yrɛ ꞊la! ‑Ka mɛɛ 'lɛɛ‑ dɛ, 'bhɛɛ‑ 'kaa go 'o 'yrɛ ꞊la!»
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 ‑O ‑yaa zan Pɔlu 'wlalɛ‑ bhla 'la ba ‑srwase' mu yi 'fɛ ‑gbaa ‑gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑ya pele‑ ‑srwase' mu ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ ni dɔɔ: «'Ŋ sɔ ‑jan sa wole‑ 'e ni ɛɛ?» 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑srwase' mu ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ 'bhɛ 'a zikpale ‑a ni dɔɔ: «'E! Zaa‑ 'e sɔ Grɛki wli pele‑ ɛɛ?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Ezipu mi 'la mɛɛ mu ‑wlɛnna 'o 'wiiŋ‑ Romɛ mu 'ɛ ma 'edrɛɛle 'bhɛɛ‑ ‑e ‑ja 'ke mɛɛ dɛ mu 'waa yiziɛ 'le ‑kpe 'ɛ ta, 'bhi ‑le 'laa 'bhɛ zan 'ɛ 'le ɛɛ?»
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Pɔlu 'a zikpale 'a ni dɔɔ: «'Yooye‑, 'mi ‑o 'ke Zuufu mi ‑la ‑le, 'bhɛɛ‑ 'ŋ da Taasi ‑wa 'ɛ ta, Silisi 'klɛɛn 'ɛ 'yi: 'ŋ ꞊ya ‑wa 'ɛ ‑yoo 'ke ‑wa ‑gbɛnɛ do 'le. 'E 'zoole‑, ‑a 'to 'ke 'mi 'ŋ zi jan sanɛ‑ wo 'waa‑ mɛɛ mu 'ɛ ni doo.»
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑srwase' mu ‑kuŋlii ‑gbɛnɛ 'ɛ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'nale‑ 'yee‑ Pɔlu ni. 'Bhɛ 'yi, 'kee‑ dulale 'fɛ bhoŋ 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya gbɛ ‑wlɛnle' ‑zamaa' 'ɛ ni 'kaa ‑woo taga doo. ‑Woo tagale 'tɛ, 'kee‑ ‑janwole 'sanle ‑o ni Ebre wli 'ɛ 'yi.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.