Atos 17
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NTLH
1 Pɔlu 'pegee Silasi ‑kaan Anfipolisi 'pegee Apoloni ‑wa mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑nwa bhɔlɛ Tesaloniki ‑wa 'ɛ ta. Zuufu mu daanfɛ' do ‑yaa Tesaloniki ‑wa 'ɛ ta.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Pɔlu ta pɛ ‑le ‑yaa gelele *Zuufu mu daanfɛ' mu 'ɛ ꞊la ‑yitrɛ' yi oo ‑yitrɛ' yi ma, 'bhɛla‑ ‑yile ‑e ‑ja Tesaloniki Zuufu mu 'ɛ daanfɛ' 'ɛ ꞊la. 'Bhɛɛ‑ ‑o 'pegee Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ꞊la mu 'ɛ ‑o zaabwa‑ ‑Waanbhaa' a 'sɛwɛ 'ɛ ta ‑yitrɛ' yi yaga ta.
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 Pɔlu ‑Waanbhaa a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yipia꞊ ‑o ni, 'ke ‑ya zrɔn ‑o ni, 'bhɛ 'pegee 'ke ‑ya pe ‑o ni dɔɔ ‑a ‑lɛdulale ‑o 'yee‑ 'sɛwɛ 'ɛ 'yi 'kaa Mɛɛ ‑Bhee mi Krisi 'ɛ ꞊yaa nu ‑yrɛnbhlelɛ, 'bhɛɛ‑ ‑wa dɛ; 'bhɛ blaan, 'bhɛɛ‑ ‑e bwe gale ba. 'Bhɛ 'yi, Pɔlu pe ‑o ni dɔɔ: «'Ŋ 'yoo‑ Zesu 'la 'bhɛ a ‑jan 'wo zii' 'ka ni, 'yele‑ 'ke Mɛɛ ‑Bhee Mi Krisi 'ɛ 'le.»
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'woo‑ Zuufu mu 'ɛ 'ke mu 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'yele‑ 'ke wlan 'le 'ke ‑woo 'kpale Zesu 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑o ꞊nwa dɔlɛ Pɔlu 'pegee Silasi zi. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, Grɛki mu 'srɛ 'lɛdo 'la 'yaa‑ gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ, 'bhɛ 'pegee ‑wa 'ɛ ta le ‑bebe mu 'la 'yaa‑ dulayrɛ gblaan mu ꞊nɔɔ, 'mu 'kpɛn ‑dwa ‑o zi 'ezin‑.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 'Duŋ‑ Zuufu mu 'ɛ ‑o zranwoa‑ Pɔlu 'pegee Silasi ba. ‑O ‑ja mɛɛ ŋgblo 'siɛle 'ke mu 'siilɛ‑ ‑gbleba mu 'ɛ ta, 'bhɛ mu bole ‑yaa 'mu 'gbu ma, 'bhɛɛ‑ 'mu 'laa ‑yaa ye 'kedo‑ 'kpɔ wo. ‑O 'mu 'lɛkpaa‑ 'eke‑ ta, 'bhɛɛ‑ ‑o yran ꞊wlaa 'mu 'yi, 'kooko‑ 'mu wlɛn Pɔlu 'pegee 'bhɛ zi mu 'ɛ ma. 'Bhɛ 'yi bhe, ‑o ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ 'kpɛn 'wlɛnna‑ 'zoozoo‑. ‑Woo 'eke‑ ꞊sia, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑ja wlalɛ 'gwlaan‑ do a 'fɛ 'ɛ ꞊la, ‑o ‑yaa 'bhɛ 'gwlaan‑ 'ɛ sii Jasɔn. 'Bhɛɛ‑ ‑o Pɔlu 'pegee Silasi ziglinna 'bhɛ 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'kooko‑ ‑o ge ‑o ‑le waa ‑zamaa' 'ɛ ta.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 Waa Pɔlu 'pegee Silasi 'yelawolɛ Jasɔn ba bhe, 'ke ‑o 'yee‑ Jasɔn 'gbu 'pegee 'o nɛɛnɛ‑ Zesu 'yi mu 'ɛ 'ke mu 'kunle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑woo ‑glaanle', 'ke ‑o gele‑ ‑o 'le ‑waa' ‑wa 'ɛ ta 'kitikan mu 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ 'eglɔɔle dɔɔ: «Mɛɛ mu 'lɛɛ‑, 'wole‑ 'drunyan 'ɛ 'yi yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ mu 'ɛ ŋgblo ‑siɛla gban, 'bhɛɛ‑ ‑o ꞊nwa ‑kɔɔ' ba ‑gɛ ‑zɔn.
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 'Bhɛɛ‑ ‑woo ꞊zian Jasɔn ‑la ba. 'Woo‑ mɛɛ mu 'lɛɛ‑ ‑o klɛza mu 'ɛ gole‑ ‑o Romɛ mu a ‑bhleŋgbe ‑gbɛnɛ Sezaa a pɛ 'toŋ mu 'ɛ ma; 'bhɛɛ‑ ‑o pe dɔɔ ‑bhleŋgbe 'bhɛɛke do ‑o Sezaa blaan, 'bhɛɛ‑ ‑o 'bhɛ sii Zesu.»
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 'Bhɛ ‑jan mu 'ɛ ꞊wlaa ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ 'pegee ‑wa 'ɛ ta 'kitikan mu 'ɛ 'yi.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 Jasɔn 'pegee Zesu 'yi mu ‑vin mu 'ɛ gɔli' ‑la gbawoa‑ ‑o ni, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑ploola 'mu ma 'tɛ.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 ‑Bi 'pɔle‑ 'tɛ, 'ke 'o nɛɛnɛ‑ Zesu 'yi mu 'ɛ gele‑ Pɔlu 'pegee Silasi 'le blaale‑ Bere ‑wa 'ɛ ta. ‑O bhɔle 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta, 'ke ‑o gele‑ wlalɛ Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ꞊la.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Bere ‑wa 'ɛ ta Zuufu mu 'ɛ 'yaa‑ 'ewlanle Pɔlu 'pegee Silasi ma 'ke 'bhɛ kan Tesaloniki Zuufu mu 'ɛ ta. 'Bhɛ mu ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'kwan‑ 'mu zru 'ɛ 'kpɛn 'le. 'Bhɛla‑ ‑yile yi 'oo yi, ‑o ‑yaa Pɔlu 'wojan‑ 'ɛ baglin‑ ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi, 'kooko‑ 'ke wlan ‑le 'ke 'bhɛ 'le ‑o 'bhɛ dɔ.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 'Woo‑ Zuufu mu 'ɛ ‑bebe 'e ꞊kpaa Zesu 'yi. 'Bhɛɛ‑ Grɛki mu 'ɛ ba, dulayrɛ gblaan ꞊nɔɔ le ‑bebe 'pegee 'gwlaan‑ 'srɛ 'mu ‑o ꞊kpaa Zesu 'yi 'ezin‑.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 'Duŋ‑ Tesaloniki Zuufu mu 'ɛ ‑wa male 'tɛ 'kaa Pɔlu 'pegee Silasi ‑yaa ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ 'wo zii' Bere ‑wa 'ɛ ta, 'ke ‑o gele‑ 'bhɛ ꞊nɔɔ ye. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o yran wlale‑ 'sanle 'bhɛ ꞊nɔɔ mu 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'mu 'wlɛnle Pɔlu 'pegee Silasi ma.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke 'o nɛɛnɛ‑ Zesu 'yi mu 'ɛ gele‑ Pɔlu 'le wɛyi‑ 'ɛ ba ‑yrɛ ta; 'duŋ‑ Silasi 'pegee Timote ꞊bwa ‑a ‑zanta' Bere.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Mɛɛ 'la zan mu ‑ja Pɔlu madɔlɛ, 'mu ‑ja 'kɛle‑ 'fɔ Atɛni ‑wa 'ɛ ta. ‑O niina‑ bhla 'ɛ zi, Pɔlu kle ꞊kpaa ‑o ta dɔɔ ‑wa pe Silasi 'pegee Timote ni 'kaa 'mu ge 'tɛn ‑a ma blaale‑ Atɛni ‑wa 'ɛ ta.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 Pɔlu ‑yaa Timote 'pegee Silasi 'magbɛn‑ 'zi Atɛni ‑wa 'ɛ ta 'waati 'la ba, ‑e Atɛni ‑wa 'ɛ 'pale 'la ꞊ya 'ke yo 'srɛ 'le bhe, 'bhɛ 'laa‑ ‑a ma 'egbɛnɛle.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 'Bhɛ 'yi, ‑e ‑yaa bo gele ma Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ꞊la, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa ‑balo klɛ ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ta 'ke Zuufu mu 'pegee Zuufu kle mu 'la 'yaa‑ gblaan ‑Waanbhaa' ‑lɛɛ 'mu 'le. 'Bhɛɛ‑ yi 'oo yi, 'kee‑ ‑yaa bhɔ mɛɛ 'la zan mu ta ‑wa 'ɛ 'kpee ‑kpan 'ɛ ta, ‑o 'pegee 'mu 'yaa‑ ‑balo klɛ ‑Waanbhaa' a ‑jan 'ɛ ta 'ezin‑.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 ‑A ‑lɛpaa 'ezin‑ 'sɛwɛ dɔ mu ‑gbɛnɛ 'ke mu 'le, 'mu ꞊yaa ‑lɛ ‑glɔɔn plɛ: ‑o ‑yaa ‑a ‑lɛdo' sii Epikuri mu, 'bhɛɛ‑ ‑a ‑lɛ ‑vindo' 'ɛ ‑o ‑yaa 'mu sii *Sitoisi mu. 'Bhɛ mu zaabɔle ‑saan Pɔlu 'lɛ ma 'ezin‑. ‑A 'ke mu pe dɔɔ: «Mɛɛ ‑lɛ ma ‑nranii' 'la bhe, ‑ya pe 'zi 'nale‑ ‑a ma ɛɛ?» 'Bhɛɛ‑ ‑a ‑bhɛɛke' mu pe 'ezin‑ dɔɔ: «‑Yoo 'bhii‑ waa ‑waanbhaa' mu 'la dɔ, ‑yoo 'mu a ‑jan ‑la wo 'zi.» ‑O 'bhɛ ꞊pia 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, ‑amasrɔyi Pɔlu ‑yaa Zesu a ‑Jan 'Nrale‑ 'pegee 'bhɛ bweza 'ɛ gale ba 'bhɛɛ‑ 'wo zii'.
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o Pɔlu 'kunle 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'kɛle‑ ‑waa' ‑wa 'ɛ ta 'kitikanyrɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Yoo‑ daangbɛya drɛɛ 'la 'wo zii' mɛɛ mu 'ɛ ni bhe, 'e sɔ ‑a baan' 'yipele 'o mɔɔ ni ɛɛ?
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 ‑Amasrɔyi 'o ‑jan mu 'la 'ma zii 'e 'lii, 'bhɛ mu ‑o 'o 'yrɛ 'yi ‑za drɛɛ mu 'le. 'Woo ‑a zi 'bhii‑ 'woo‑ ‑yima' 'kplankplan.»
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 ‑O 'yaa‑ 'bhɛ 'pe zii' 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, ‑amasrɔyi Atɛni mu 'ɛ 'kpɛn 'pegee ‑a nɔɔ‑ 'cie mu 'ɛ 'yaa‑ bo yi 'oo yi ‑za drɛɛ mu 'te ‑la ta janwole ma, 'bhɛ 'pegee 'ke ‑woo 'trɔnkpa‑ 'mu ꞊la.
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Pɔlu 'e 'wlɛnle‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ dulale ‑waa' Atɛni 'kitikan mu 'ɛ 'pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «Atɛni mu, 'an 'klɔsikwan 'bhii‑ pɛ mu gbale sɔ 'ka ni gbɛ 'ɛ 'kpɛn ma.
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 ‑Amasrɔyi 'ŋ 'yaa‑ 'kaan zii' 'kaa‑ ‑wa 'ɛ 'kpee bhla 'la ba, 'mi 'kaa‑ 'seriwo yrɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'klɔsikwan, 'ke 'ŋ 'kaa‑ 'srakagoyrɛ do yele‑, 'bhɛɛ‑ 'sɛwɛ 'lɛɛ‑ 'bhɛ yɔɔndɛle ‑o ‑a ta dɔɔ:
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 ‑Waanbhaa' 'la 'drunyan 'pegee ‑a ‑yi pɛ mu 'ɛ 'kpɛn ꞊kla, 'yele‑ 'ke laflɛ' 'pegee 'trɛ 'ɛ Zan 'le, 'bhɛɛ‑ bhaaplɛŋ mu 'a gba 'fɛ mu 'la ‑dwa yaa yi 'mu ꞊la.
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 'Bhɛɛ‑ ‑a maza laa ‑o pɛ 'kedo‑ ma ‑kɔɔ' 'kɔɔ. 'Bhɛɛ‑ drɔɔn', 'yele‑ pɛ 'kpɛn na bhaaplɛŋ mu ni: 'e pe ‑si oo, 'e pe 'trɛle‑ oo, 'yele‑ pɛ 'tɔle‑ pɛ 'bhɛ na bhaaplɛŋ mu ni.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 'Yele‑ bhaaplɛŋ ꞊kla, 'bhɛɛ‑ 'trɛ ta bhaaplɛŋ mu 'ɛ 'kpɛn ‑daa bhaaplɛŋ ‑lwa do 'kpɔ ‑la ‑yi. 'Bhɛɛ‑ ‑yoo ꞊kpaa 'trɛ ta yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ. 'Yele‑ 'waati mu 'ɛ ‑dwa, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑daŋ' 'kpalaa 'trɛ ta bhaaplɛŋ mu yaayrɛ mu 'ɛ ma.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 'Yee‑ ‑Waanbhaa' pɛ 'kpɛn ꞊kla 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, 'kooko‑ bhaaplɛŋ mu 'kpɛn 'yela‑ ziglin. 'Ke ‑o dɔ klɛn 'ke ‑wa ziglin, 'bhii‑ ‑yrɛ 'wi mi do 'e gbɛkpa pɛ mu ma gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'ke ‑yoo pɛ do ‑glin 'zi bhla 'la ba; 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑ ‑Waanbhaa' pleŋgole laa ‑o ‑kɔɔ' 'kedo‑ 'kpɔ ma.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 ‹‑Amasrɔyi ‑kɔɔ' ‑si oo, ‑kɔɔ' bɛɛngbɛya oo, ‑kɔɔ' 'gbu bole ‑kɔɔ' 'yrɛ ma oo, ‑kɔɔ' 'mu 'kpɛn 'srɔɔwo‑ 'yela‑ ‑yi.› 'Kaa‑ 'srokpa mu 'ɛ 'ke mu 'bhɛɛ‑ ꞊woa dɔɔ: ‹‑Kɔɔ' mu ‑o 'ezin‑ ‑a 'kpee yi mu 'le.›
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 «‑Kɔɔ' mu ‑o ‑a 'kpee yi mu 'la 'le bhe, 'bhɛla‑ ‑yile ‑kɔɔ' 'laa ‑Waanbhaa' 'kpalɛ‑ bhaaplɛŋ mu a ‑can yo 'pegee ‑gɔli' yo, 'bhɛɛ‑ vlɛ yo mu ma. Bhaaplɛŋ mu 'bhɛ pɛ mu 'ɛ 'yaanna‑ ‑o 'gbu 'kpeelɛdan gbɛya ‑la zi.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 'Duŋ‑ bhaaplɛŋ mu ‑za 'la ꞊kla waa ‑zadɔkleya 'waati 'ɛ ba, ‑Waanbhaa' laa 'bhɛ ‑za mu 'ɛ bɔ ‑li ‑klɔsi 'yi; 'duŋ‑ ‑zɔn yi 'lɛɛ‑ ma, ‑ya pe 'zi bhaaplɛŋ mu 'kpɛn ni yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ 'kaa ‑o 'ploo‑ ‑o klɛza ‑yɔɔ' mu 'ɛ ma 'bhɛɛ‑ ‑woo 'gbu 'na 'yee ‑Waanbhaa' do ‑kplɛn ni, 'bhɛɛ‑ ‑wa gba.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 ‑Amasrɔyi ‑Waanbhaa' yi do ‑dwa gban, 'bhɛ yi 'ɛ 'le, ‑e nu 'drunyan 'yi bhaaplɛŋ mu 'ɛ 'kpɛn 'kitikanlɛ ‑yaa' ‑lɛdɔɔleya 'ɛ ma. 'Yee‑ ‑Waanbhaa 'gbu nu mɛɛ mu 'kitikanlɛ mɛɛ 'la zan 'le, ‑e 'bhɛ zan 'ɛ makwan‑ gban. ‑E 'bhɛ makun' ‑tɔɔmasie 'la ꞊kpaa 'ke 'bhɛ 'a zrɔn mɔkpɛn' ni 'bhii‑ wlan ‑le 'kɛle‑ 'bhɛ ‑le ꞊kla ‑e 'bhɛ zan 'ɛ bwelawoa gale ba 'bhɛ 'le.»
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 'Woo mɛɛ mu 'ɛ ‑wa male Pɔlu 'lii dɔɔ mɛɛ do ‑gaa 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ‑bwela gale ba, 'ke ‑o 'ke mu 'sɔnsile 'a ma, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑vin mu 'ɛ pe dɔɔ: «Yi ‑bhɛɛke' ta, 'o nu 'bhɛ ‑jan 'ɛ ‑vin 'ɛ 'malɛ‑ 'e 'lii, 'bhɛ 'swa‑ ‑gee' ‑zɔn.»
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Pɔlu gole‑ ‑o pleŋ‑.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, ‑o 'ke mu ‑dwa Pɔlu zi, 'bhɛɛ‑ 'mu 'e ꞊kpaa Zesu 'yi: ‑o ‑yaa 'bhɛ mɛɛ mu 'ɛ do sii Denisi, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ 'yaa‑ 'ke ‑waa' ‑wa 'ɛ ta 'kitikan mu 'ɛ do 'le; 'bhɛ 'pegee le do 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Damarisi, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'ke mu 'ezin‑.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.