Romanos 4
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs NAA
1 Iti matanda miili pa Abaraam ta niam Yuda amyooto pini na. Ko toso parei pini?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Mbulu kini ambaiŋana ikami ma iwe ndeeŋeŋana pa Anutu mataana? Som. Pa sombe kembena, to ni irao ipakur itunu mi niini se. Mi iŋgi som.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Pa sua ki Anutu isombe:
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Iti tuute: Sombe tomtom sa ikam uraata, mi biibi kini ikam le kadoono, na tere kadoono kini tana kembei pomoozoŋana som. Pa ina ikot uraata kini men.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Mi tomtom ta so ipase pa itunu mbulu kini, som uraata kini ambaiŋana sa som, mi ipase men pa Anutu tau ikamam iti tomtom sananŋanda ma tewe ndeeŋeŋanda i, na tomtom ta kembena ta Anutu ipomoozi, mi ikami ma iwe ndeeŋeŋana pa urlaŋana kini.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 — ausente —
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 — ausente —
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 — ausente —
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Mi ziŋoi ta ko tikam kampeŋana tana? Zin Yuda men ta tireete zin, som zin wal ta tireete zin som na tomini? Takam ŋgar pa Abaraam mini. Niam amso kek: Ni iurla, tanata Anutu ire i kembei tomtom ndeeŋeŋana.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Lak, Abaraam iwe ndeeŋeŋana be parei? Ni tireeti, mana iwe ndeeŋeŋana? Som. Ni iwe ndeeŋeŋana muŋgu, mana tireeti.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Tana indeeŋe Abaraam tireeti zen na, urlaŋana kini, ta ikami ma iwe ndeeŋeŋana. To imbot imbot ma kaimer to tireeti. Tana Anutu ikam mbulu ki reeteŋana pini bekena ipomboli, mibe iwe kilalan pini kembei ni iwe ndeeŋeŋana kek. Naso Abaraam iwe wal urlaŋan ta boozomen taman. Tana zin wal ta so tireete zin som, mi tiurla men bekena tiwe ndeeŋeŋan pa Anutu mataana, ina tiwe Abaraam lutuunu bizin tomini.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Mi wal reeteŋan ta kembena. Sombe tipase pa reeteŋana kizin tana som, mi titoto zaala ki urlaŋana kembei tamanda Abaraam ikamam pa mazwaana ta tireeti zen na, zin tomini tiwe lutuunu bizin.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Muŋgu, Abaraam iurla, tana iwe ndeeŋeŋana pa Anutu mataana. To Anutu imbuk sua pini mi zin popoŋana kini, mi iso zin zan be tikam toono ta boozomen. Sua mbukŋana tana, Anutu ikam pini pa uunu tau ni itoto tutu i na som.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Mi kozobe tapase pa mbulu ki tutu toŋana be ikam ti ma zanda pa matamur ki Anutu, so tarao be takam matamur tana som. To sua mbukŋana tana iwe koroŋ sorok. Mi urlaŋana ta kembena. Iwe koroŋ sorok.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Pa iti ta boozomen tomololo tutu. Tana tutu ikam ma Anutu kete malmalŋana kini imbotmbot se kiti. Mi be tutu imbot som, so iti tarao be tomolo tutu som. To lende uunu sa isaana som.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Mi Anutu, ni leleene be sua kini mbukŋana iur ŋonoono pa Abaraam popoŋana kini ta boozomen. Zin Yuda ta titoto tutu ki Mose na, mi zin wal pakan ta titoto Abaraam pa urlaŋana kini na tomini. Pa iti tomtom ta tuurla na, iti ta boozomen tamanda ta Abaraam. Tanata Anutu ikampe iti, mi iur lende zaala toro be tere sua kini mbukŋana ka ŋonoono. Zaala tana na, urlaŋana tau.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Kembei sua ta tibeede pataaŋa kek na iso:
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Muŋgu Anutu imbuk sua pa Abaraam ta kembei: “Popoŋana ku kola timasak ma tiwe munŋaana ka tieene.” Mi Abaraam iute: Sua tana na, zaala sa be iur ŋonoono som. Tamen iurla kat kembei Anutu, irao be ikam mbulu tana ma ipet, mi iurur mataana pa. Tanata ikam ma ni iwe zin karkari ta boozomen taman.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Indeeŋe mazwaana tana, Abaraam iute: Ni iwe kolman ma mburaana imap kek. Pa ndaama kini igarau pa tomto lamata. Mi Sara tomini, ni iwe kolmannan kek. Tabe irao ipeebe na som.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Tamen Abaraam leleene iwe ru pa sua mbukŋana ki Anutu som. Urlaŋana kini imbol ma imbotmbot. Mi urlaŋana kini tana ipombolmboli, tanata ikamam ŋgar pa sua mbukŋana ki Anutu men, mi ipakurkuri pa.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Pa ni iurla kat ta kembei: Sombe Anutu imbuk sua pa koroŋ sa, ina ni mburaana irao ikam ma sua kini tana iur ŋonoono.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Abaraam urlaŋana kini ta kembei, tanata sua isombe: “Anutu ipomoozi, mi ire i kembei ni tomtom ndeeŋeŋana.”
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Sua lwoono tana, tibeede pa Abaraam itutamen som. Tibeede piti tomini.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Pa sombe tuurla ki Anutu ta ipei Merere kiti Yesu ma imaŋga mini pa naala, nako Anutu ipomoozo iti tomini, mi ire iti kembei tomtom ndeeŋeŋanda.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Pa Anutu izem Yesu ila tomtom naman, mi tipuni ma imeete bekena ireege sanaana kiti. Mi ipei i ma imaŋga mini, tana iti tuute: Ni ikam iti tomtom urlaŋanda ma tewe ndeeŋeŋanda kek.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.