Romanos 4
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs BKJ
1 Iti matanda miili pa Abaraam ta niam Yuda amyooto pini na. Ko toso parei pini?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Mbulu kini ambaiŋana ikami ma iwe ndeeŋeŋana pa Anutu mataana? Som. Pa sombe kembena, to ni irao ipakur itunu mi niini se. Mi iŋgi som.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Pa sua ki Anutu isombe:
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Iti tuute: Sombe tomtom sa ikam uraata, mi biibi kini ikam le kadoono, na tere kadoono kini tana kembei pomoozoŋana som. Pa ina ikot uraata kini men.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Mi tomtom ta so ipase pa itunu mbulu kini, som uraata kini ambaiŋana sa som, mi ipase men pa Anutu tau ikamam iti tomtom sananŋanda ma tewe ndeeŋeŋanda i, na tomtom ta kembena ta Anutu ipomoozi, mi ikami ma iwe ndeeŋeŋana pa urlaŋana kini.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 — ausente —
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 — ausente —
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 — ausente —
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Mi ziŋoi ta ko tikam kampeŋana tana? Zin Yuda men ta tireete zin, som zin wal ta tireete zin som na tomini? Takam ŋgar pa Abaraam mini. Niam amso kek: Ni iurla, tanata Anutu ire i kembei tomtom ndeeŋeŋana.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Lak, Abaraam iwe ndeeŋeŋana be parei? Ni tireeti, mana iwe ndeeŋeŋana? Som. Ni iwe ndeeŋeŋana muŋgu, mana tireeti.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Tana indeeŋe Abaraam tireeti zen na, urlaŋana kini, ta ikami ma iwe ndeeŋeŋana. To imbot imbot ma kaimer to tireeti. Tana Anutu ikam mbulu ki reeteŋana pini bekena ipomboli, mibe iwe kilalan pini kembei ni iwe ndeeŋeŋana kek. Naso Abaraam iwe wal urlaŋan ta boozomen taman. Tana zin wal ta so tireete zin som, mi tiurla men bekena tiwe ndeeŋeŋan pa Anutu mataana, ina tiwe Abaraam lutuunu bizin tomini.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Mi wal reeteŋan ta kembena. Sombe tipase pa reeteŋana kizin tana som, mi titoto zaala ki urlaŋana kembei tamanda Abaraam ikamam pa mazwaana ta tireeti zen na, zin tomini tiwe lutuunu bizin.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Muŋgu, Abaraam iurla, tana iwe ndeeŋeŋana pa Anutu mataana. To Anutu imbuk sua pini mi zin popoŋana kini, mi iso zin zan be tikam toono ta boozomen. Sua mbukŋana tana, Anutu ikam pini pa uunu tau ni itoto tutu i na som.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Mi kozobe tapase pa mbulu ki tutu toŋana be ikam ti ma zanda pa matamur ki Anutu, so tarao be takam matamur tana som. To sua mbukŋana tana iwe koroŋ sorok. Mi urlaŋana ta kembena. Iwe koroŋ sorok.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Pa iti ta boozomen tomololo tutu. Tana tutu ikam ma Anutu kete malmalŋana kini imbotmbot se kiti. Mi be tutu imbot som, so iti tarao be tomolo tutu som. To lende uunu sa isaana som.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Mi Anutu, ni leleene be sua kini mbukŋana iur ŋonoono pa Abaraam popoŋana kini ta boozomen. Zin Yuda ta titoto tutu ki Mose na, mi zin wal pakan ta titoto Abaraam pa urlaŋana kini na tomini. Pa iti tomtom ta tuurla na, iti ta boozomen tamanda ta Abaraam. Tanata Anutu ikampe iti, mi iur lende zaala toro be tere sua kini mbukŋana ka ŋonoono. Zaala tana na, urlaŋana tau.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Kembei sua ta tibeede pataaŋa kek na iso:
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Muŋgu Anutu imbuk sua pa Abaraam ta kembei: “Popoŋana ku kola timasak ma tiwe munŋaana ka tieene.” Mi Abaraam iute: Sua tana na, zaala sa be iur ŋonoono som. Tamen iurla kat kembei Anutu, irao be ikam mbulu tana ma ipet, mi iurur mataana pa. Tanata ikam ma ni iwe zin karkari ta boozomen taman.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Indeeŋe mazwaana tana, Abaraam iute: Ni iwe kolman ma mburaana imap kek. Pa ndaama kini igarau pa tomto lamata. Mi Sara tomini, ni iwe kolmannan kek. Tabe irao ipeebe na som.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Tamen Abaraam leleene iwe ru pa sua mbukŋana ki Anutu som. Urlaŋana kini imbol ma imbotmbot. Mi urlaŋana kini tana ipombolmboli, tanata ikamam ŋgar pa sua mbukŋana ki Anutu men, mi ipakurkuri pa.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Pa ni iurla kat ta kembei: Sombe Anutu imbuk sua pa koroŋ sa, ina ni mburaana irao ikam ma sua kini tana iur ŋonoono.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Abaraam urlaŋana kini ta kembei, tanata sua isombe: “Anutu ipomoozi, mi ire i kembei ni tomtom ndeeŋeŋana.”
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Sua lwoono tana, tibeede pa Abaraam itutamen som. Tibeede piti tomini.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 Pa sombe tuurla ki Anutu ta ipei Merere kiti Yesu ma imaŋga mini pa naala, nako Anutu ipomoozo iti tomini, mi ire iti kembei tomtom ndeeŋeŋanda.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Pa Anutu izem Yesu ila tomtom naman, mi tipuni ma imeete bekena ireege sanaana kiti. Mi ipei i ma imaŋga mini, tana iti tuute: Ni ikam iti tomtom urlaŋanda ma tewe ndeeŋeŋanda kek.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.