Romanos 4
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs ARIB
1 Iti matanda miili pa Abaraam ta niam Yuda amyooto pini na. Ko toso parei pini?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Mbulu kini ambaiŋana ikami ma iwe ndeeŋeŋana pa Anutu mataana? Som. Pa sombe kembena, to ni irao ipakur itunu mi niini se. Mi iŋgi som.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Pa sua ki Anutu isombe:
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Iti tuute: Sombe tomtom sa ikam uraata, mi biibi kini ikam le kadoono, na tere kadoono kini tana kembei pomoozoŋana som. Pa ina ikot uraata kini men.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Mi tomtom ta so ipase pa itunu mbulu kini, som uraata kini ambaiŋana sa som, mi ipase men pa Anutu tau ikamam iti tomtom sananŋanda ma tewe ndeeŋeŋanda i, na tomtom ta kembena ta Anutu ipomoozi, mi ikami ma iwe ndeeŋeŋana pa urlaŋana kini.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 — ausente —
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 — ausente —
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 — ausente —
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Mi ziŋoi ta ko tikam kampeŋana tana? Zin Yuda men ta tireete zin, som zin wal ta tireete zin som na tomini? Takam ŋgar pa Abaraam mini. Niam amso kek: Ni iurla, tanata Anutu ire i kembei tomtom ndeeŋeŋana.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Lak, Abaraam iwe ndeeŋeŋana be parei? Ni tireeti, mana iwe ndeeŋeŋana? Som. Ni iwe ndeeŋeŋana muŋgu, mana tireeti.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Tana indeeŋe Abaraam tireeti zen na, urlaŋana kini, ta ikami ma iwe ndeeŋeŋana. To imbot imbot ma kaimer to tireeti. Tana Anutu ikam mbulu ki reeteŋana pini bekena ipomboli, mibe iwe kilalan pini kembei ni iwe ndeeŋeŋana kek. Naso Abaraam iwe wal urlaŋan ta boozomen taman. Tana zin wal ta so tireete zin som, mi tiurla men bekena tiwe ndeeŋeŋan pa Anutu mataana, ina tiwe Abaraam lutuunu bizin tomini.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Mi wal reeteŋan ta kembena. Sombe tipase pa reeteŋana kizin tana som, mi titoto zaala ki urlaŋana kembei tamanda Abaraam ikamam pa mazwaana ta tireeti zen na, zin tomini tiwe lutuunu bizin.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Muŋgu, Abaraam iurla, tana iwe ndeeŋeŋana pa Anutu mataana. To Anutu imbuk sua pini mi zin popoŋana kini, mi iso zin zan be tikam toono ta boozomen. Sua mbukŋana tana, Anutu ikam pini pa uunu tau ni itoto tutu i na som.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Mi kozobe tapase pa mbulu ki tutu toŋana be ikam ti ma zanda pa matamur ki Anutu, so tarao be takam matamur tana som. To sua mbukŋana tana iwe koroŋ sorok. Mi urlaŋana ta kembena. Iwe koroŋ sorok.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Pa iti ta boozomen tomololo tutu. Tana tutu ikam ma Anutu kete malmalŋana kini imbotmbot se kiti. Mi be tutu imbot som, so iti tarao be tomolo tutu som. To lende uunu sa isaana som.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Mi Anutu, ni leleene be sua kini mbukŋana iur ŋonoono pa Abaraam popoŋana kini ta boozomen. Zin Yuda ta titoto tutu ki Mose na, mi zin wal pakan ta titoto Abaraam pa urlaŋana kini na tomini. Pa iti tomtom ta tuurla na, iti ta boozomen tamanda ta Abaraam. Tanata Anutu ikampe iti, mi iur lende zaala toro be tere sua kini mbukŋana ka ŋonoono. Zaala tana na, urlaŋana tau.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Kembei sua ta tibeede pataaŋa kek na iso:
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Muŋgu Anutu imbuk sua pa Abaraam ta kembei: “Popoŋana ku kola timasak ma tiwe munŋaana ka tieene.” Mi Abaraam iute: Sua tana na, zaala sa be iur ŋonoono som. Tamen iurla kat kembei Anutu, irao be ikam mbulu tana ma ipet, mi iurur mataana pa. Tanata ikam ma ni iwe zin karkari ta boozomen taman.
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Indeeŋe mazwaana tana, Abaraam iute: Ni iwe kolman ma mburaana imap kek. Pa ndaama kini igarau pa tomto lamata. Mi Sara tomini, ni iwe kolmannan kek. Tabe irao ipeebe na som.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Tamen Abaraam leleene iwe ru pa sua mbukŋana ki Anutu som. Urlaŋana kini imbol ma imbotmbot. Mi urlaŋana kini tana ipombolmboli, tanata ikamam ŋgar pa sua mbukŋana ki Anutu men, mi ipakurkuri pa.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Pa ni iurla kat ta kembei: Sombe Anutu imbuk sua pa koroŋ sa, ina ni mburaana irao ikam ma sua kini tana iur ŋonoono.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Abaraam urlaŋana kini ta kembei, tanata sua isombe: “Anutu ipomoozi, mi ire i kembei ni tomtom ndeeŋeŋana.”
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Sua lwoono tana, tibeede pa Abaraam itutamen som. Tibeede piti tomini.
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 Pa sombe tuurla ki Anutu ta ipei Merere kiti Yesu ma imaŋga mini pa naala, nako Anutu ipomoozo iti tomini, mi ire iti kembei tomtom ndeeŋeŋanda.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Pa Anutu izem Yesu ila tomtom naman, mi tipuni ma imeete bekena ireege sanaana kiti. Mi ipei i ma imaŋga mini, tana iti tuute: Ni ikam iti tomtom urlaŋanda ma tewe ndeeŋeŋanda kek.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.