Marcos 11

Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yesu ziŋan naŋgaŋ kini tipa ma timar kolouŋana pa Yerusalem, mi tila tipet kar Betpage mi Betania, ta timbot sala abal Olib lwoono na.
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 To Yesu iŋgo naŋgaŋ kini ru be timuuŋgu ma tisala. Iso pizin ta kembei: “Kasala pa kar ta imbot mar kembei. Beso kala kepet, nako kere doŋki popoŋana ta, ta timbiti lae ma imbotmbot. Ina tomtom sa isala ndemeene mi ipa pa zen. Kuputke i, mi kakami ma kusu.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Mi sombe tomtom sa iwi yom ma iso: ‘Ina kakami sorok paso?’ Tona koso pini ta kembei: ‘Merere, ni le uraata ri pini. Mako ipimiili i ma loŋa men mi imar mini.’”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Beso ziru tila na, tire doŋki popoŋana ta. Ina timbiti lae ruumu ta imbot kolouŋana pa zaala na. Mi tila tiputke i to,
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 wal pakan ta timendernder kolouŋana na, tiwi zin: “Ai, ina kuputke i sorok paso?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Ziru tipekel kwon ma tiso sua kembei ta Yesu iso pizin na. Tona wal tana tiyok pizin, mi ziru tikami ma tila.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Tikami ma tisula ki Yesu, to tikinke mburu kizin mat kana, mi tipeele sala doŋki ndemeene. To Yesu isala mi mbuleene ise.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Mi wal boozo tiwar mburu kizin su zaala be tipakuri. Mi pakan na, tila tiyembut komkom, mi tikam ma timar mi tisan su zaala tomini.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 To wal pakan timuuŋgu pini mi pakan tikemer, mi kalŋan izalla ma tiso:
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 Tomtom ta buri imar i ko ikam peeze kembei muŋgu tumbundu Dabit ikamam na. Tana Anutu ko ipomboli mi ikampe i.
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Yesu isala Yerusalem ma ilela siiri ki Urum Merere leleene na, mataana rikrik be itiiri koroŋ ta boozomen. Tamen lele igarau be mbeŋ. Tana ziŋan naŋgaŋ kini laamuru mi ru tizem urum, mi timiili mini ma tila pa kar Betania.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Tikeene ma berek su, to Yesu ziŋan naŋgaŋ kini timaŋga ma tizem kar Betania, be tisala mini pa Yerusalem. Tiwwa pa zaala lwoono ma tila, mi Yesu peteli.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Tabe mataana ila na, ire la pa ke fik ta imendernder. Mi mazwaana tana mai ki ke fik ŋonoono som. Tamen tataŋa ta ŋonon. Mi ire kembei ke tana iurpe i be ŋonoono, tana ikoŋuru ma ila be ikam ka ŋonoono. Tamen ila na, ire ŋonoono sa som. Ruunu men.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Tana Yesu iso pa ke tana ma iso: “Indeeŋe ta tiŋgi mi ila na, nu ko piyooto mini ŋonoono sa be tomtom tikan na som.”
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Zin tiwwa ma tila tipet kar Yerusalem, to Yesu iwwa ma ilela siiri ki Urum Merere leleene. Mi imaŋgayaara zin wal ta tikamam ŋgomo pa koroŋ kizin isu urum kwoono na. Ni imaŋga pa mbalia ta zin wal tiparpekelkel pat zalla na, ramaki mbalia kizin wal ta mbulen izze mi tikamam ŋgomo pa man mbalmbal na.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Mi zin wal ta tikwarra mburu, mi tiyembutmbut pa siiri ki Urum Merere leleene na, ni ipeteke zin be tikam mini pepe.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Tona ikam sua pizin tomtom ma iso: “Niom kuute som? Sua ki Anutu iso pataaŋa kek ta kembei:
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Zin bibip kizin patoronŋana kan mi zin ŋgarŋan ki tutu tileŋ sua tina, to tisombe tiru zaala sa be tipuni ma imeete. Pa sua kini ikam ma iwal biibi lelen imap ma ila kini. Tabe zin bibip timoto i.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Rorou na, Yesu ziŋan naŋgaŋ kini tizem kar Yerusalem mi tila.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Tikeene ma berek, to Yesu ziŋan naŋgaŋ kini tiwwa ma tisula pa zaala. Mi tire la pa ke fik ta Yesu ipiri sua pa na, imeete sula ta uunu mi isala.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Tana Petrus mataana ila pa sua ki Yesu, mi iso pini ta kembei: “Mos katuunu re! Ke ta neeri piri sua pa na, ta imeete kek!”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 — ausente —
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 — ausente —
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Tana nio aŋso piom. Niom sombe kusuŋ Anutu ma kiwi i pa koroŋ sa, mi sombe kuurla kembei ni ileŋ suŋŋana tiom kek, inako kere ka ŋonoono.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 “Mi niom sombe kusuŋ, mi ŋgar tiom ilala pa sosor sa ta waeyom bizin tikam piom, na kuurpe leleyom pizin mi kezem ŋgar pa sanaana kizin. Naso Tomoyom ta imbot saamba a ireege sanaana tiom tomini.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 Mi sombe kuurpe leleyom pa waeyom bizin som, mi kezem ŋgar pa sanaana kizin som, inako sanaana tiom tomini, Anutu ireege som.”]
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Zin tisala ma tipet Yerusalem mini, mi Yesu iwwa lela siiri ki Urum Merere leleene. Mi zin bibip kizin patoronŋana kan, mi zin ŋgarŋan ki tutu ziŋan zin peeze kan tire i, to timar kini mi tiwi i. Tiso:
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 “Lak, uraata ta kamam na, nu zom pa? Mi asiŋ iuru pa?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Yesu ipekel kwon ma iso: “Wiŋana tiom ambai. Mi nio aŋsombe aŋwi yom pa tio ta i. Mi sombe kepekel, inako nio tomini aŋpekel niom tiom, mi aŋso yom pa asiŋ ta iur yo pa uraata tio ti.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Lak! Yoan ta muŋgu ikamam yok pizin tomtom na, asiŋ iuri pa uraata kini? Ni ta imbotmbot saamba a, som zin tomtom?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Mi zin tipekel karau som. Tiparwwi zin ma tiso: “Wai, iŋgi kozo ko toso parei? Pa sombe toso ‘Ni ta imbotmbot saamba a iuri’, to ni ko iso piti ta kembei: ‘Kena parei ta niom kuurla sua kini som?’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 — ausente —
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 — ausente —
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.