Lucas 8
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs VC
1 Kaimer mana, Yesu imaŋga pa pai mini. Ila kar ta, ikam uruunu ambaiŋana pizin pa peeze ki Anutu makiŋ, to ila kar toro. Ta kembei mi iwwa pa kar bibip mi kar munmun ta boozomen, mi izzo zin pa uruunu ambaiŋana. Mi naŋgaŋ kini laamuru mi ru,
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 ziŋan zin moori pakan ta Yesu iziiri bubuŋana sananŋan mi mete ma iko pizin na, tigabgaabi ma ziŋan tila. Zin moori tana zan ta kembei: Maria ki Magdala (ni ta Yesu iziiri bubuŋana sananŋan lamata mi ru ma tiko pini na),
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Yoana ta kusiini Kuza na (Kuza tana, ni iuluulu Erot pa uraata pakan), to Susana, mi zin pakan tomini. Zin moori tana ra, tiuluulu Yesu ziŋan naŋgaŋ kini pa kan kini ma len koroŋ pakan.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Mazwaana ta, iwal biibi kizin karkari timarmar ki Yesu be tileŋ sua. Mi ni ikam sua tooroŋana taiŋgi pizin. Isombe:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Lwoono ta na, tomtom ta, ni ikam kini iweniwen mi ila mokleene kini be itiyaara. Itiyaryaara ma ila na, pakan titoptop su zaala keteene ma tomtom tipadagdaaga, mi man timar ma tire su pa, to tiŋa kan ma tila.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Mi pakan titoptop su toono ta raŋ biibi imbot meleebe na. Tabe tindom ma tise ma timetmeete. Pa toono kerekereŋana mi ka yok somŋana.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Mi pakan na, titoptop su lele ta worwooro matanmatanŋan tindomdom pa i. Beso worwooro tindom na, tikaukau kini tana ma isaana kat.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Mi pakan na, titoptop su toono ambaiŋana. Tana titum ma tise mi tipiyooto ŋonon boozo kat kembei tomto lamataŋa.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 To naŋgaŋ kini tiwi i pa sua tooroŋana tiŋgi uunu.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Mi Yesu iso: “Peeze ki Anutu na, ka uunu turkeŋana. Mi iŋgi Anutu isombe ipeeze ŋgar tana ma imbot mat piom. Mi zin pakan na, tileŋleŋ sua kini la sua tooroŋana men. Tabe
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 “Mi sua tooroŋana tiŋgi, ina ka uunu ta kembei: Kini iweniwen, ina Anutu sua kini.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Mi iweniwen ta titoptop su zaala keteene na, ina ise kizin wal ta tileŋ sua. To Sadan loŋa imar mi itatke sua ta imbot la lelen na. Kokena tiurla, to Anutu ikamke zin.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Mi pakan ta titoptop su toono ta raŋ biibi imbot meleebe na, ina ise kizin wal ta tileŋ sua ki Anutu, mi nin se mi menmeen zin pa. Tamen sua tina isula kat lelen som. Tana tiurla pa mazwaana rimen, mi sombe toomboŋana sa indeeŋe zin, to karau men mi tizem urlaŋana kizin.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Mi kini iweniwen ta titoptop su lele ta worwooro matanmatanŋan tindomdom pa i, ina ise ki zin wal ta tileŋ sua ki Anutu, mi tamen tikam ŋgar biibi mete pa pataŋana ta izze kizin i, mi koroŋ matakiŋa ki toono ipalpaala matan. Tabe koroŋ soroksorok tina ikaukau zin, ma urlaŋana kizin ipiyooto ŋonoono ambaiŋana sa som.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Mi iweniwen ta titoptop su toono ambaiŋana, ina zin tomtom ta lelen ŋgeezeŋan. Tana tileŋ sua ki Anutu, mi tiur kat lelen pa, tikiskis ma imbol pizin, mi timender mbolŋana, mi tipiyooto ka ŋonoono.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Yesu iseeŋge sua kini ma iso: “Parei, sombe tutun lam sa, ko tukutunkaala pa kuuru, som tuur lela mbalia kopo mbarmaana? Som. Iti tuurur se kor. Naso iur mat pizin tomtom ta tile ruumu na.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Pa koroŋ zukŋan ta boozomen, inako kaimer tipeeze ma borok su. Mi koroŋ turkeŋan ta boozomen, ko tiswe ma timbot mat lup.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Tana kuŋgun talŋoyom kat mi kakam ŋgar pa sua ta keleŋleŋ i. Paso, tomtom ta sombe ikam ŋgar pa sua ki Anutu mi ikam ka uraata, nako Anutu ikam le ŋgar pakan ma isala ki. Tamen tomtom ta sombe indemeere sorok kembei ni irao pa sua ki Anutu, mi ikam ka uraata som, ina ŋgar kini musaari tina, Anutu kola itatke pini, mi ni imbot sorok.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Indeeŋe tana, Yesu naana mi tiziini bizin timar mi tisombe tire i. Tamen iwal biibi mete.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Tabe wal pakan tila, to tisotaari. Tiso: “Ai, nom ma tizim bizin ta timendernder mat a, mi lelen be tire u.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Yesu ipekel kwon ma iso: “Nio naŋgoŋ bizin mi tiziŋ bizin, ina zin wal tiŋgi ta tileŋleŋ Anutu sua kini mi titoto ka mbulu.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Aigule ta na, Yesu isu to iso pa naŋgaŋ kini. Iso: “Ouo, tamaŋga mi takam wooŋgo mi talae mbaaga.” Tana baram sala wooŋgo ta, mi tipet ma tila.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Tiyaara ma tila, mi Yesu mata ŋenŋeene. Tabe isu ma ikeene. Tilala mi molo som na, miiri ipol. To ipei duubu ma lele isaana kat. Mi tai borokborok sula wooŋgo leleene mabe timon.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Tabe naŋgaŋ kini tila ma tipai Yesu. Tiso: “Wai biibi, iŋgi be tusula lende i.” To Yesu imaŋga, mi iŋasaara la pa miiri ma duubu. To taun isu.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Mi Yesu isu to iso pizin naŋgaŋ kini. Iso: “Parei ta niom loŋa mi kezem urlaŋana tiom?”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Tona le isala mini, mi tiyaara ma tila tipet lele pakaana ki Gerasa, ta imbot la tai Galilea pakaana mbaaga na.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Tila ma sor lela, to Yesu ilu i su peende ma ila. To tomtom ta ki kar tana ikoŋuru i ma imar. Tomtom tana, ni bubuŋana sananŋan tizeebi ta muŋgu kek mi imar. Ni irru pa mburu som, mi imbotmbot la ruumu som. Mi muriini na, raŋ sumbunsumbun ta tiurur zin wal meeteŋan tilelala na.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 — ausente —
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 To Yesu iwi i. Iso: “Ai, nu zom asiŋ?” Ni ipekel ma iso: “Nio zoŋ Legion. Pa iŋgi niam iwal kat.” Ni iso ta kembei paso, bubuŋana sananŋan ta tiloondo pini na, wal sorok som.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 To titaŋroro Yesu be iziiri zin ma tila timbot sula naala ta usomŋana i pepe.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Lele tina na, ŋge uunu biibi kat ta tikanan sala abal zilŋaana ma timbotmbot. Tana bubuŋana sananŋan tina titaŋroro Yesu be iyok pizin, mibe tila tiru pizin ŋge.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Ni iyok pizin, to tiyooto pa tomtom tana, mi tila ma tiru pizin ŋge. To ŋge tana tiparkamtoto zin ma tila pa yok tatiliuŋana kezeene, to tizirir pa dogo ma tisula, mi tiwin katkat yok ma timetmeete lup.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Zin wal ta timborro ŋgeŋan i, tire mbulu tina, to tiko ma tila mi tizzo uruunu pizin tomtom ta boozomen ma irao kar ma ila.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Tabe tomtom timeke ma timar be tire kat mbulu ta ipet na. Tipet ki Yesu na, tire tomtom ta bubuŋana sananŋan tiko pini na, ŋgar kini ambai mini, mi izeebi pa mburu, mi imbutultul su Yesu kumbuunu uunu ma imbotmbot. Wal tina tire i na, motoŋana ikam zin.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 To zin wal ta timbotmbot mi tire kat mbulu tana pa matan na, tipit mbol pa uraata ta Yesu ikam pa tomtom tana ma iwal tileŋ.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 To zin tomtom ki lele tana, motoŋana biibi kat ikam zin lup. Tana timaŋmaŋ Yesu be izem zin mi ila ne. Tana Yesu ziŋan naŋgaŋ kini tisula ma tise wooŋgo be timiili ma tila.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Som, mi tomtom ta zin bubuŋana sananŋan tiko pini na, imar to ikam biluuŋu be ziŋan Yesu tila. Tamen Yesu iyok pini som, mi iso pini ta kembei. Iso:
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Som. Miili ma la kar ku, mi so zin pa uraata biibi ta Anutu ikam pu na.” Tana ni imiili ma ila, mi izzo uraata ta Yesu ikam pini na, uruunu ma irao kar.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Zin iwal biibi tire Yesu imiili, to menmeen zin biibi mi tikami. Pa tizza i tau.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Mi molo som na, tomtom ta imborro lupŋana muriini na, zaana Yairus, ni imar ma itop su Yesu kumbuunu uunu, mi itaŋroro i be ziru tila ruumu kini.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Pa lutuunu moori ikamam be imeete. Lutuunu moori tana, ni itutamenŋana, mi ndaama kini irao kembei laamuru mi ru.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Tiwwa ma tila mi tindeeŋe moori ta. Ni mete kizin moori ikisi pa ndaama laamuru mi ru kek, mi tomtom sa irao be iuuli i na som.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Tana ni itokelkeele Yesu ma ila, mi iteege lae pa mburu kini kwopiriini. To loŋa men mi mete kini imap.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 To Yesu iwi zin. “Wai, asiŋ iteege yo?” Mi zin tiso: “E-e, niam som.” To Petrus isu ma iso: “Mos katuunu, ina tomtom sa ko isala pu ma iŋgi. Pa iŋgi iti iwal biibi.”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Tamen Yesu iso: “Soom. Tomtom sa iteege yo kek. Pa aŋyamaana kembei mburoŋ ri izem yo.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Tana moori ire kembei le zaala sa be iwatkaala itunu na som. Tabe kete kutkut mi ila, to itop su Yesu kumbuunu uunu, mi iso pa uunu ta ni iteegi ma zin iwal tileŋ. Mi iso zin tomini pa Yesu mburaana tau ikam ma mete kini loŋa men mi imap.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 To Yesu isu na iso pini. Iso: “Luŋri, urlaŋana ku ta iuulu u ma nim ambai. La raama lelem ambai.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Yesu izzo sua pini ma imbotmbot, mi tomtom ta, ni imbot ruumu ki Yairus mi imar. To iso lae pa Yairus ma iso: “Ou kolman, segeede sorok tomtom biibi tana ma ila ruumu ku pepe. Pa lutum moori ipas kek.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Yesu ileŋ na, iso lae pa Yairus: Iso: “Moto pepe. Kis urlaŋana ku. Lutum moori ko imaŋga mini. Pa nio aŋbotmbot.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Tila tipet ruumu ki Yairus, to Yesu iziiri zin wal ma tiyooto lup, mi ikam Petrus, Yoan, Yems, mi pikin tamaana ma naana. Ina zin men ta ziŋan tilela ruumu.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Indeeŋe tana na, tiŋiizi isu ma isaana pa morri tau. Yesu isu to iso pizin. Iso: “Kataŋ pepe. Ni imeete som. Iŋga sa ikeene na.”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Tileŋ sua kini tana na, tiseeŋge pini. Pa zin tiute ni ipas kek.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Mi Yesu ila, to iteege su pa namaana, mi kalŋaana biibi ma iso: “Morri, maŋga.”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 To bubuŋana iru pini mini, mi burup ma imaŋga pataaŋa. Mi Yesu iso pizin be tikam ka kini ma ikan.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Morri tana naana ma tamaana tire uraata tana ma ŋgar kizin imap. Tamen Yesu iŋgalsek pizin be tiso uruunu pizin tomtom ma tileŋ pepe.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.