Lucas 15

Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aigule ta na, wal pakan ta tiyyo takesŋan i ziŋan wal sananŋan pakan tila ma timokor la ki Yesu be tileŋ sua kini.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 Tabe zin tutu kan mi zin ŋgarŋan ki tutu timaŋga, to tikam ŋunuŋŋunuŋ ma tiso: “Wai, parei ta to ti leleene pizin wal sananŋan ma ziŋan tikanan kini la mbata?”
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 To Yesu ikam sua tooroŋana taiŋgi pizin. Iso:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Lak, kozobe tomtom tiom tasa imborro zin sipsip tomto lamata, mi sombe tasa imbiriizi, inako ikam parei? Ni ko izem zin tomto paŋ lamoro mata mi paŋ (99) tana ma timbotmbot su lele bilimŋana, mi ila iru sipsip tamen ta isaŋsaŋ na.
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Iru i, iru i ma sombe indeeŋi, to iwiti ma iuri se regeene,
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 mi ikwaari ma imiili pa kar. Tona iboobo wal kini mi zin wal ta ruumu kizin timbot kolouŋana na ma timar, mi iso pizin. Iso: ‘Ouo, kamar ma tulup ti mi itiŋan menmeen ti. Pa sipsip tio ta imbiriizi, ta iŋgi aŋdeeŋi kek.’
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 “Nio aŋso kat piom. Tomtom sananŋana sa isombe itooro leleene, na kar saamba kan ko tikam mbulu raraate men. Ko tikam orooro biibi isala, mi lelen ambai kat pa tomtom tina ma ilip pa wal tomto paŋ lamoro mata mi paŋ (99) ta tindemeere sorok kembei zin wal ndeeŋeŋan mi titooro lelen som.
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 “Mi moori sa, sombe ni le pat milmilŋan laamuru imbotmbot, mi so tamen sa imbiriizi, inako ikam parei? Ni ko itun lam, mi isiiri ruumu leleene ma ipitiiri kat, ma irao indeeŋe pat tana.
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Mi re beso indeeŋe, nako loŋa mi iboobo zin wal kini mi zin moori ta timbotmbot kolouŋana na, mi iso pizin: ‘Ouo, kamar ma tulup ti mi itiŋan menmeen ti. Pa pat tio ta imbiriizi, ta iŋgi aŋdeeŋe kek.’
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 “Nio aŋso kat piom: Sombe tomtom sananŋana sa itooro leleene, na zin aŋela ki Anutu tikam mbulu raraate men. Ko menmeen zin biibi kat pa tomtom tamen ŋonoono tana.”
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 To Yesu ikam sua tooroŋana tiŋgi. Iso: “Kembei ta tomtom ta, ni lutuunu bizin ru.
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 Timbot ma lwoono ta na, lutuunu kaimerŋana i imaŋga to iso pa tamaana. Iso: ‘Tamaŋ, rai koroŋ ku ma nio leŋ imar pataaŋa.’ Tabe taman irai koroŋ ma kolmanŋana lene, kaimerŋana lene.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 — ausente —
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 — ausente —
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Tona ila ma iwi kartu ta, bekena ikam uraata pini. Ila to tomtom tina iŋgo i ma ila be imboro zin ŋge kini.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 Mi ni ra, peteli ma isaana kat. Tabe irru zaala be ikam ŋge kini kizin risa ma ikan be ikoto keteene pa. Tamen tiyok pini som.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 “Imbotmbot ma ŋgar kini ipet, to itwer la pa mboti ki tamaana ziŋan mbesooŋo kini. Iso: ‘A tina ko! Tamaŋ mbesooŋo kini na, iŋga tikan tikan ma som, mi ka lwoono isu imborene. Mi nio tiŋgi, iŋgi be aŋmeete pa koŋ kini i.
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 Kena ko aŋmaŋga ta buri mi aŋla ki tamaŋ. Mi sombe aŋla aŋpet kini, to aŋso pini ta kembei. Aŋso: Tamaŋ, nio aŋkam sanaana pa Anutu mataana, mi aŋkam ŋoobo mbulu pu. Nio sananŋoŋ kat.
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 Tana kozo paata yo be lutum mini pepe. Mi parei, ko irao yok pio be aŋkam uraata pu kembei mbesooŋo?’
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 “Tona ni imaŋga na imiili ma ila ki tamaana. Iwwa ma ila na, molo mi tamaana ire la pini. Ikilaali, to leleene isaana pini mi iloondo ma ila. Ila to, isou i mi itaŋ.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 To ni iso pa tamaana. Iso: ‘Tamaŋ, nio aŋkam sanaana pa Anutu mataana, mi aŋkam ŋoobo mbulu pu. Nio sananŋoŋ kat. Tana kozo paata yo be lutum mini pepe.’
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 “Tamen tamaana iyembut sua kini, mi iboobo zin mbesooŋo kini ma timar, mi iso pizin. Iso: ‘Loŋa mi kakam mburu ndabokŋana kat imar be lutuŋ izeebi pa. Mi kakam kukuugu tio isala namaana, mi kakam kumbu keteene ila kumbuunu.
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Mi kala ma kere mbili ndekndekŋana tasa, to kupuni be takam kini biibi mi lelende ambai pini.
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 Pa lutuŋ ti, iti toso ko ni imeete ma ila ne kek. Tamen ni imeete som. Mataana yaryaara, mi koozi imar ipet mini. Ni, toso ko imbiriizi kek. Tamen som. Koozi tendeeŋi mini.’ Tana tilup zin ma tikan kini mi menmeen zin.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 “Tikamam, mi lutuunu ta kolmanŋana i, imbot mokleene mi imar. Iwwa ma imar igarau ruumu, mi ileŋ tizze kombom mi tirakrak ma kalŋan izalla.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 Tabe imar na, iboobo mbesooŋo ta, mi iwi i. Iso: ‘Iŋga wal kalŋan izalla paso? Uraata sa?’
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 Mi mbesooŋo ipekel kalŋaana ma iso: ‘E, tomom leleene ambai kat mi ipun mbili ndekndekŋana ta. Pa tizim ri ta toso ko imeete, ta imiili ma imar imbotmbot a.’
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 “Tomtom kolmanŋana i ileŋ sua tana na, keteene malmal mi mburaana be ilela ruumu som. Tabe tamaana iyooto ma ipet kini, to imaŋmaŋi be ilela.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 Tamen ni ipekel tamaana kalŋaana ma iso: ‘Re. Ndaama ndaama ta tamar i, mi nio aŋzooro la kalŋom pa tasa? Som. Nio aŋbelmbel mbesooŋo pu. Mi nu kam kosa sa pio som. Mekmek lutuunu sorokŋana tomini, nu kam tasa pio bekena niamŋan waeŋ bizin amkan mi menmeen yam pa? Som.
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Mi lutum tina, ni ila ma ziŋan moori zaala lwoono kan tipasaana koroŋ ku ma imap, mi imiili ma imar na, nu ŋgal mbili ndekndekŋana ma isala ki mini. Re. Mbulu ku tina indeeŋe?’
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 “To tamaana iso pini. Iso: ‘O lutuŋ, nu ituru ta tombotmbot i. Mi koroŋ tio ta boozomen, ina nu ku tau.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Mi tizim ri ta toso ko ni imeete ma ila ne kek, ta koozi imiili ma imar mataana yaryaara. Ni, toso ko imbiriizi kek. Mi som. Koozi tendeeŋi mini. Tana sombe takam kini biibi mi menmeen ti pini, ina indeeŋe.’”
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.