Gênesis 8
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs BKJ
1 Anutu, ni mataana iŋgalŋgal Noa mi koroŋ boozomen ta ziŋan Noa timbotmbot lela wooŋgo leleene na. Tana ikam miiri ma imar be iwike yok ma izzu.
1 E Deus lembrou de Noé, e de toda coisa vivente, e de todo o gado que estava com ele na arca; e Deus fez um vento passar sobre a terra, e as águas se diminuíram.
2 To toono kwoono ta yok iwedet pa i, mi saamba kwoono ta yok izzu pa i, timun mini mi yaŋ imet.
2 Também as fontes do abismo e as janelas do céu foram fechadas, e a chuva do céu foi contida;
3 — ausente —
3 e as águas retornaram de sobre a terra continuamente; e após o fim dos cento e cinquenta dias as águas foram diminuídas.
4 — ausente —
4 E a arca descansou no sétimo mês, no décimo sétimo dia do mês, sobre os montes de Ararate.
5 Yok izzu men ma indeeŋe puulu iwe laamuru ka mbeŋ mataana kana, to abal utenuten tizze be timbot mat.
5 E as águas diminuíram continuamente até o décimo mês; no décimo mês, no primeiro dia do mês, foram vistos os topos dos montes.
6 — ausente —
6 E aconteceu que, ao fim de quarenta dias, Noé abriu a janela da arca que ele fizera.
7 — ausente —
7 E ele enviou um corvo, que saindo, ia e voltava, até secar as águas de sobre a terra.
8 Tabe Noa isombe iute: Ko yok isula kek, som zen? Tana ipirie mbalmbal ta ma ila.
8 Ele também enviou uma pomba, para ver se as águas haviam diminuído da face da terra;
9 Tamen yok imaaga kat zen. Tabe mbalmbal irao indeeŋe muriini sa be isala na som. Tana imiili ma imar mini, mi Noa isara namaana ipera mat, mi man ise namaana, to ikami ma ilela.
9 mas a pomba não encontrou descanso para a sola de seu pé, e ela retornou para ele na arca, pois as águas estavam sobre a face de toda a terra. Então, ele estendeu sua mão e a tomou, e a puxou para si para dentro da arca.
10 Noa inaama ma aigule lamata mi ru tomen imap, to ipirie mbalmbal ma ila mini.
10 E ele ficou mais outros sete dias, e novamente enviou a pomba para fora da arca,
11 Rorou na, mbalmbal imiili ma imar raama ke olib ruunu popoŋana ta imbot la kwoono. Tana Noa iute yok imaaga kek.
11 e a pomba veio a ele à tarde, e eis que no seu bico estava uma folha de oliveira arrancada. Assim Noé soube que as águas haviam diminuído de sobre a terra.
12 Noa inaama ma aigule lamata mi ru tomen imap, to ipirie mbalmbal ma ila mini. Mi mazwaana tana mbalmbal imiili som.
12 E ele ficou mais outros sete dias, e enviou a pomba, que não mais retornou a ele.
13 Tana indeeŋe Noa ndaama kini irao kembei 601, mi puulu mataana kana ka mbeŋ mataana kana na, yok imaaga pa toono kek. Tana Noa ikiili wooŋgo ka ruumu uteene, mi itiiri lele ma ire yok imaaga pa toono kek.
13 E aconteceu, no seiscentésimo primeiro ano, no primeiro mês, no primeiro dia do mês, que as águas foram secas de sobre a terra. E Noé removeu a cobertura da arca, e olhou, e eis que a face da terra estava seca.
14 Indeeŋe puulu toro ka mbeŋ tomoota lamata mi ru na, toono iraraaza ma sek kat.
14 E no segundo mês, no vigésimo sétimo dia do mês, a terra estava seca.
15 — ausente —
15 E Deus falou a Noé, dizendo:
16 — ausente —
16 Vai adiante da arca, tu e tua mulher e teus filhos, e as mulheres de teus filhos contigo.
17 Mi kam koroŋ kalaŋan boozomen ta niomŋan kombot lela wooŋgo na, ma tiyooto mi tipera mat, bekena tipeebe mi timasak ma tirao pa toono.”
17 Traze toda coisa vivente que está contigo, de toda carne, tanto das aves, quanto do gado e de toda coisa rastejante que rasteja sobre a terra; que eles possam procriar abundantemente na terra, e sejam frutíferos, e se multipliquem sobre a terra.
18 Tana Noa ma kusiini mi lutuunu bizin mi rwoono moori bizin tizem wooŋgo ma tipera mat.
18 E Noé foi adiante, e seus filhos e sua mulher, e as mulheres de seus filhos com ele.
19 Mi zin mbili mi man mi koroŋ karraŋan ta boozomen tiluplup zin la unun, mi tizem wooŋgo ma tipera mat tomini.
19 E saíram da arca todo animal, toda coisa rastejante, e toda ave, e tudo que rasteja sobre a terra, segundo as suas espécies.
20 Tona Noa indou pat pakan mi iurpe patoronŋana muriini pa Merere. Mi ikam mbili mi man pakan ta ambai pa patoronŋana i, mi ipun zin, to iur zin sala pat ndouŋana tana, mi ineene zin be iwe patoronŋana pa Merere.
20 E Noé construiu um altar ao SENHOR; e tomou de todo animal limpo, e de toda ave limpa, e ofereceu ofertas queimadas sobre o altar.
21 Mi Merere iyoozo patoronŋana tana kuziini ambaiŋana kat, tona ikam ŋgar ta kembei: “Kaimer ko irao aŋpasaana toono pa sanaana mi sosor kizin tomtom mini na som. Paso, nio aŋute: Indeeŋe zin naŋgaŋŋan mi imar na, ŋgar kizin izanzaana men. Tana nio ko aŋpasaana koroŋ kalaŋan mini kembei ta aŋkam kek na som.
21 E o SENHOR cheirou um aroma doce, e o SENHOR disse em seu coração: Eu não amaldiçoarei novamente a terra por causa do homem; pois a imaginação do coração do homem é má desde a sua juventude. Tampouco eu ferirei novamente toda coisa vivente, como o fiz.
22 Mazwaana ta so toono imbotmbot men,
22 Enquanto a terra permanecer, tempo de semeadura e de colheita, e frio e calor, e verão e inverno, e dia e noite não cessarão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.