Gênesis 8
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs ARIB
1 Anutu, ni mataana iŋgalŋgal Noa mi koroŋ boozomen ta ziŋan Noa timbotmbot lela wooŋgo leleene na. Tana ikam miiri ma imar be iwike yok ma izzu.
1 Deus lembrou-se de Noé, de todos os animais e de todo o gado, que estavam com ele na arca; e Deus fez passar um vento sobre a terra, e as águas começaram a diminuir.
2 To toono kwoono ta yok iwedet pa i, mi saamba kwoono ta yok izzu pa i, timun mini mi yaŋ imet.
2 Cerraram-se as fontes do abismo e as janelas do céu, e a chuva do céu se deteve;
3 — ausente —
3 as águas se foram retirando de sobre a terra; no fim de cento e cinqüenta dias começaram a minguar.
4 — ausente —
4 No sétimo mês, no dia dezessete do mês, repousou a arca sobre os montes de Arará.
5 Yok izzu men ma indeeŋe puulu iwe laamuru ka mbeŋ mataana kana, to abal utenuten tizze be timbot mat.
5 E as águas foram minguando até o décimo mês; no décimo mês, no primeiro dia do mês, apareceram os cumes dos montes.
6 — ausente —
6 Ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela que havia feito na arca;
7 — ausente —
7 soltou um corvo que, saindo, ia e voltava até que as águas se secaram de sobre a terra.
8 Tabe Noa isombe iute: Ko yok isula kek, som zen? Tana ipirie mbalmbal ta ma ila.
8 Depois soltou uma pomba, para ver se as águas tinham minguado de sobre a face da terra;
9 Tamen yok imaaga kat zen. Tabe mbalmbal irao indeeŋe muriini sa be isala na som. Tana imiili ma imar mini, mi Noa isara namaana ipera mat, mi man ise namaana, to ikami ma ilela.
9 mas a pomba não achou onde pousar a planta do pé, e voltou a ele para a arca; porque as águas ainda estavam sobre a face de toda a terra; e Noé, estendendo a mão, tomou-a e a recolheu consigo na arca.
10 Noa inaama ma aigule lamata mi ru tomen imap, to ipirie mbalmbal ma ila mini.
10 Esperou ainda outros sete dias, e tornou a soltar a pomba fora da arca.
11 Rorou na, mbalmbal imiili ma imar raama ke olib ruunu popoŋana ta imbot la kwoono. Tana Noa iute yok imaaga kek.
11 À tardinha a pomba voltou para ele, e eis no seu bico uma folha verde de oliveira; assim soube Noé que as águas tinham minguado de sobre a terra.
12 Noa inaama ma aigule lamata mi ru tomen imap, to ipirie mbalmbal ma ila mini. Mi mazwaana tana mbalmbal imiili som.
12 Então esperou ainda outros sete dias, e soltou a pomba; e esta não tornou mais a ele.
13 Tana indeeŋe Noa ndaama kini irao kembei 601, mi puulu mataana kana ka mbeŋ mataana kana na, yok imaaga pa toono kek. Tana Noa ikiili wooŋgo ka ruumu uteene, mi itiiri lele ma ire yok imaaga pa toono kek.
13 No ano seiscentos e um, no mês primeiro, no primeiro dia do mês, secaram-se as águas de sobre a terra. Então Noé tirou a cobertura da arca: e olhou, e eis que a face a terra estava enxuta.
14 Indeeŋe puulu toro ka mbeŋ tomoota lamata mi ru na, toono iraraaza ma sek kat.
14 No segundo mês, aos vinte e sete dias do mês, a terra estava seca.
15 — ausente —
15 Então falou Deus a Noé, dizendo:
16 — ausente —
16 Sai da arca, tu, e juntamente contigo tua mulher, teus filhos e as mulheres de teus filhos.
17 Mi kam koroŋ kalaŋan boozomen ta niomŋan kombot lela wooŋgo na, ma tiyooto mi tipera mat, bekena tipeebe mi timasak ma tirao pa toono.”
17 Todos os animais que estão contigo, de toda a carne, tanto aves como gado e todo réptil que se arrasta sobre a terra, traze-os para fora contigo; para que se reproduzam abundantemente na terra, frutifiquem e se multipliquem sobre a terra.
18 Tana Noa ma kusiini mi lutuunu bizin mi rwoono moori bizin tizem wooŋgo ma tipera mat.
18 Então saiu Noé, e com ele seus filhos, sua mulher e as mulheres de seus filhos;
19 Mi zin mbili mi man mi koroŋ karraŋan ta boozomen tiluplup zin la unun, mi tizem wooŋgo ma tipera mat tomini.
19 todo animal, todo réptil e toda ave, tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias, saiu da arca.
20 Tona Noa indou pat pakan mi iurpe patoronŋana muriini pa Merere. Mi ikam mbili mi man pakan ta ambai pa patoronŋana i, mi ipun zin, to iur zin sala pat ndouŋana tana, mi ineene zin be iwe patoronŋana pa Merere.
20 Edificou Noé um altar ao Senhor; e tomou de todo animal limpo e de toda ave limpa, e ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Mi Merere iyoozo patoronŋana tana kuziini ambaiŋana kat, tona ikam ŋgar ta kembei: “Kaimer ko irao aŋpasaana toono pa sanaana mi sosor kizin tomtom mini na som. Paso, nio aŋute: Indeeŋe zin naŋgaŋŋan mi imar na, ŋgar kizin izanzaana men. Tana nio ko aŋpasaana koroŋ kalaŋan mini kembei ta aŋkam kek na som.
21 Sentiu o Senhor o suave cheiro e disse em seu coração: Não tornarei mais a amaldiçoar a terra por causa do homem; porque a imaginação do coração do homem é má desde a sua meninice; nem tornarei mais a ferir todo vivente, como acabo de fazer.
22 Mazwaana ta so toono imbotmbot men,
22 Enquanto a terra durar, não deixará de haver sementeira e ceifa, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.