Gênesis 8

Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Anutu, ni mataana iŋgalŋgal Noa mi koroŋ boozomen ta ziŋan Noa timbotmbot lela wooŋgo leleene na. Tana ikam miiri ma imar be iwike yok ma izzu.
1 E lembrou-se Deus de Noé, e de todos os seres viventes, e de todo o gado que estavam com ele na arca; e Deus fez passar um vento sobre a terra, e aquietaram-se as águas.
2 To toono kwoono ta yok iwedet pa i, mi saamba kwoono ta yok izzu pa i, timun mini mi yaŋ imet.
2 Cerraram-se também as fontes do abismo e as janelas dos céus, e a chuva dos céus deteve-se.
3 — ausente —
3 E as águas iam-se escoando continuamente de sobre a terra, e ao fim de cento e cinqüenta dias minguaram.
4 — ausente —
4 E a arca repousou no sétimo mês, no dia dezessete do mês, sobre os montes de Ararate.
5 Yok izzu men ma indeeŋe puulu iwe laamuru ka mbeŋ mataana kana, to abal utenuten tizze be timbot mat.
5 E foram as águas indo e minguando até ao décimo mês; no décimo mês, no primeiro dia do mês, apareceram os cumes dos montes.
6 — ausente —
6 E aconteceu que ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela da arca que tinha feito.
7 — ausente —
7 E soltou um corvo, que saiu, indo e voltando, até que as águas se secaram de sobre a terra.
8 Tabe Noa isombe iute: Ko yok isula kek, som zen? Tana ipirie mbalmbal ta ma ila.
8 Depois soltou uma pomba, para ver se as águas tinham minguado de sobre a face da terra.
9 Tamen yok imaaga kat zen. Tabe mbalmbal irao indeeŋe muriini sa be isala na som. Tana imiili ma imar mini, mi Noa isara namaana ipera mat, mi man ise namaana, to ikami ma ilela.
9 A pomba, porém, não achou repouso para a planta do seu pé, e voltou a ele para a arca; porque as águas estavam sobre a face de toda a terra; e ele estendeu a sua mão, e tomou-a, e recolheu-a consigo na arca.
10 Noa inaama ma aigule lamata mi ru tomen imap, to ipirie mbalmbal ma ila mini.
10 E esperou ainda outros sete dias, e tornou a enviar a pomba fora da arca.
11 Rorou na, mbalmbal imiili ma imar raama ke olib ruunu popoŋana ta imbot la kwoono. Tana Noa iute yok imaaga kek.
11 E a pomba voltou a ele à tarde; e eis, arrancada, uma folha de oliveira no seu bico; e conheceu Noé que as águas tinham minguado de sobre a terra.
12 Noa inaama ma aigule lamata mi ru tomen imap, to ipirie mbalmbal ma ila mini. Mi mazwaana tana mbalmbal imiili som.
12 Então esperou ainda outros sete dias, e enviou fora a pomba; mas não tornou mais a ele.
13 Tana indeeŋe Noa ndaama kini irao kembei 601, mi puulu mataana kana ka mbeŋ mataana kana na, yok imaaga pa toono kek. Tana Noa ikiili wooŋgo ka ruumu uteene, mi itiiri lele ma ire yok imaaga pa toono kek.
13 E aconteceu que no ano seiscentos e um, no mês primeiro, no primeiro dia do mês, as águas se secaram de sobre a terra. Então Noé tirou a cobertura da arca, e olhou, e eis que a face da terra estava enxuta.
14 Indeeŋe puulu toro ka mbeŋ tomoota lamata mi ru na, toono iraraaza ma sek kat.
14 E no segundo mês, aos vinte e sete dias do mês, a terra estava seca.
15 — ausente —
15 Então falou Deus a Noé dizendo:
16 — ausente —
16 Sai da arca, tu com tua mulher, e teus filhos e as mulheres de teus filhos.
17 Mi kam koroŋ kalaŋan boozomen ta niomŋan kombot lela wooŋgo na, ma tiyooto mi tipera mat, bekena tipeebe mi timasak ma tirao pa toono.”
17 Todo o animal que está contigo, de toda a carne, de ave, e de gado, e de todo o réptil que se arrasta sobre a terra, traze fora contigo; e povoem abundantemente a terra e frutifiquem, e se multipliquem sobre a terra.
18 Tana Noa ma kusiini mi lutuunu bizin mi rwoono moori bizin tizem wooŋgo ma tipera mat.
18 Então saiu Noé, e seus filhos, e sua mulher, e as mulheres de seus filhos com ele.
19 Mi zin mbili mi man mi koroŋ karraŋan ta boozomen tiluplup zin la unun, mi tizem wooŋgo ma tipera mat tomini.
19 Todo o animal, todo o réptil, e toda a ave, e tudo o que se move sobre a terra, conforme as suas famílias, saiu para fora da arca.
20 Tona Noa indou pat pakan mi iurpe patoronŋana muriini pa Merere. Mi ikam mbili mi man pakan ta ambai pa patoronŋana i, mi ipun zin, to iur zin sala pat ndouŋana tana, mi ineene zin be iwe patoronŋana pa Merere.
20 E edificou Noé um altar ao Senhor; e tomou de todo o animal limpo e de toda a ave limpa, e ofereceu holocausto sobre o altar.
21 Mi Merere iyoozo patoronŋana tana kuziini ambaiŋana kat, tona ikam ŋgar ta kembei: “Kaimer ko irao aŋpasaana toono pa sanaana mi sosor kizin tomtom mini na som. Paso, nio aŋute: Indeeŋe zin naŋgaŋŋan mi imar na, ŋgar kizin izanzaana men. Tana nio ko aŋpasaana koroŋ kalaŋan mini kembei ta aŋkam kek na som.
21 E o Senhor sentiu o suave cheiro, e o Senhor disse em seu coração: Não tornarei mais a amaldiçoar a terra por causa do homem; porque a imaginação do coração do homem é má desde a sua meninice, nem tornarei mais a ferir todo o vivente, como fiz.
22 Mazwaana ta so toono imbotmbot men,
22 Enquanto a terra durar, sementeira e sega, e frio e calor, e verão e inverno, e dia e noite, não cessarão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.