Gênesis 47

Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Então, veio José e disse a Faraó: Meu pai e meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E tomou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 To king iwi zin. Iso: “Ai, niom tina kakamam so uraata i?”
3 Então, perguntou Faraó aos irmãos de José: Qual é o vosso trabalho? Eles responderam: Os teus servos somos pastores de rebanho, tanto nós como nossos pais.
4 Zin tipekel kalŋaana ma tiso: “Biibi, niam tomtom ki amborro zin mbili, kembei ta muŋgu tumbuyam bizin tikamam na. Niam amkan peteele biibi isu toono Kanaan, mi lele tana ka mbutmbuutu sa be mbili tiam tikan i som. Tanata amar ma amsombe amwe leembe su lele ku ti. Mi parei? Ko irao yok piam be ambot su lele pakaana ki Gosen?”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para habitar nesta terra; porque não há pasto para o rebanho de teus servos, pois a fome é severa na terra de Canaã; agora, pois, te rogamos permitas habitem os teus servos na terra de Gósen.
5 Tona king iso pa Yosep ma iso: “Ina nu itum wal ku.
5 Então, disse Faraó a José: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Mi lele ta boozomen ki Aikuptu na, nu ta mborro. Tana zin sombe lelen be timbot pa lele pakaana sa, na imbot ma ku tau. Uulu zin mi re len toono pakaana ambaiŋana kat be titu pa. Sombe lelen be timbot lele Gosen, ina ambai. Mi sombe tomtom kizin pakan len ŋgar ambaiŋana pa mbili mboroŋana, tona ur zin be timboro mbili tio tomini.”
6 A terra do Egito está perante ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. Se sabes haver entre eles homens capazes, põe-nos por chefes do gado que me pertence.
7 Kaimer mana Yosep ikam tamaana Yakopbi mi iuri la king kereene uunu, mi Yakop ipombol king pa sua pakan.
7 Trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Ipomboli makiŋ, to king iwi i ma isombe: “Nu kom ndaama piizi?”
8 Perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Yakopbi ipekel kalŋaana ma iso: “Nio aŋwwa pa toono ma irao ndaama tomto lamata kwoono tomoota laamuru (130) kek. Tamen, koŋ ndaama boozo kembei tumbuŋ bizin na som. Mi mbotŋana tio na, pataŋana boozo indeeŋe yo.”
9 Jacó lhe respondeu: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Yakop iso sua makiŋ, to ipombol king pa sua pakan mini, mana izemi, mi iyooto ma ila.
10 E, tendo Jacó abençoado a Faraó, saiu de sua presença.
11 Tona Yosep ila ma iurpe mbotŋana ki tamaana ziŋan toŋmatiziŋ kini, mi ikam len toono pakaana ambaiŋana kat ta imbot lele pakaana zaana Ramses na, kembei ta king iso pini na.
11 Então, José estabeleceu a seu pai e a seus irmãos e lhes deu possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Mi ni itunu mataana pizin pa kan kini, tabe ziŋan lutun bizin timbot ambai men.
12 E José sustentou de pão a seu pai, a seus irmãos e a toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Indeeŋe tana, peteele iwe biibi kat. Tabe ipun zin Aikuptu mi zin Kanaan ma mburan imap. Paso, kan kini sa imbot mini som.
13 Não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui severa; de maneira que desfalecia o povo do Egito e o povo de Canaã por causa da fome.
14 Tana tilala ki Yosep be tiŋgiimi kan kini. Mi ni iyyo pat kizin mi iurur la ki king.
14 Então, José arrecadou todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Tikamam ta kembei, ma pat kizin Aikuptu imap. Mi Kanaan kan tomini, pat kizin imap. To zin Aikuptu kan tila ki Yosep mi titaŋroro i ma tiso: “O Yosep, pat tiam ra, imap kat. Kam koyam kini sorok lak. Sombe kam piam som, to ametmeete lup su kerem uunu.”
15 Tendo-se acabado, pois, o dinheiro, na terra do Egito e na terra de Canaã, foram todos os egípcios a José e disseram: Dá-nos pão; por que haveremos de morrer em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 To Yosep iso pizin ma iso: “Nakena kakam mbili tiom ma timar tio, mi nio ko aŋpekel pa koyom kini.”
16 Respondeu José: Se vos falta o dinheiro, trazei o vosso gado; em troca do vosso gado eu vos suprirei.
17 Tana zin tila ma tikam hos, doŋki, makau, sipsip, mi mekmek kizin ma timar ki Yosep, mi ni iuulu zin pa kan kini pa ndaama tana.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José lhes deu pão em troca de cavalos, de rebanhos, de gado e de jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca do seu gado.
18 — ausente —
18 Findo aquele ano, foram a José no ano próximo e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que se acabou totalmente o dinheiro; e meu senhor já possui os animais; nada mais nos resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 — ausente —
19 Por que haveremos de perecer diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra a troco de pão, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó; dá-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Tana Yosep iŋgiimi toono ta boozomen kizin Aikuptu kan ma iwe king lene. Paso, peteele ipun zin ma tisaana kat.
20 Assim, comprou José toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra passou a ser de Faraó.
21 To zin Aikuptu kan tila ki Yosep mi tiŋgomoono zitun tomini ila ki king, bekena tikam kan kini. Tana zin iwal ta timap ma tiwe mbesooŋo pa king be tikamam uraata pini.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Tamen zin patoronŋana kan na, Yosep iŋgiimi toono kizin som. Pa king ikamam len kadoono, tabe tiŋgimgiimi kan kini pa. Tanata tiŋgomoono toono kizin som.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou ele; pois os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 — ausente —
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos comprei a vós outros e a vossa terra para Faraó; aí tendes sementes, semeai a terra.
24 — ausente —
24 Das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão em vossas casas, e para que comam as vossas crianças.
25 Yosep iso sua makiŋ, to tiso pini ta kembei. Tiso: “O biibi, nu we tuyam pa pataŋana tiam kek. Iŋgi amwe mbesooŋo pa king, tana amtaŋroro u be muŋai yam mi kampe yam.”
25 Responderam eles: A vida nos tens dado! Achemos mercê perante meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Tana Yosep iur tutu pizin Aikuptu kan ta kembei: Kini boozomen ta tiyogeege na, bela tiur pakaana ta ma ila pa king. Mi pakaana paŋ na, imbot pa zitun. Mi kini ta indom pa toono kizin patoronŋana kan, to som. Pa toono kizin, king iŋgiimi ma iwe lene som. Tutu tiŋgi imbol ma imbotmbot men i.
26 E José estabeleceu por lei até ao dia de hoje que, na terra do Egito, tirasse Faraó o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Indeeŋe ta zin Israel timbotmbot su lele kizin Aikuptu na, titu su lele Gosen. Mi tipeebe ma timasak ma tiwe boozo kat.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; nela tomaram possessão, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Yakopbi, ni imbotmbot Aikuptu ma irao ndaama lamoromata mi ru,
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 ma ndaama kini irao kembei tomto lamata, tomtooru kwoono lamata mi ru (147), to iyamaana kembei swoono igarau. Tana iboobo lutuunu Yosep ma imar, mi iso pini ma iso: “O lutuŋ, nu sombe ur kat lelem pio mi to leleŋ, na ur nomom se mbasaŋoŋ mi mbuk sua mbolŋana pio ta kembei: Sombe aŋmeete, na irao twi yo sula toono tiŋgi pepe.
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e lhe disse: Se agora achei mercê à tua presença, rogo-te que ponhas a mão debaixo da minha coxa e uses comigo de beneficência e de verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 Pa nio leleŋ be twi yo sula toono ta muŋgu titwi tamaŋ mi tumbuŋ bizin sula pa na. Tana sombe aŋmeete, na kam yo ma la toono Kanaan, mi twi yo su tana.”
30 porém que eu jaza com meus pais; por isso, me levarás do Egito e me enterrarás no lugar da sepultura deles. Respondeu José: Farei segundo a tua palavra.
31 To Yakopbi iso pini: “Sua ta nu mbuk pio na, leleŋ be pombol ma imbol kat pa Merere mataana.” Tana Yosep imbuk sua pini, mi ipombol ma imbol kat, to Yakop leleene ambai, mi itop su muriini mi isuŋ pa Merere.
31 Então, lhe disse Jacó: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.