Gênesis 47
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs ACF
1 — ausente —
1 Então veio José e anunciou a Faraó, e disse: Meu pai e os meus irmãos e as suas ovelhas, e as suas vacas, com tudo o que têm, são vindos da terra de Canaã, e eis que estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E tomou uma parte de seus irmãos, a saber, cinco homens, e os pôs diante de Faraó.
3 To king iwi zin. Iso: “Ai, niom tina kakamam so uraata i?”
3 Então disse Faraó a seus irmãos: Qual é o vosso negócio? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Zin tipekel kalŋaana ma tiso: “Biibi, niam tomtom ki amborro zin mbili, kembei ta muŋgu tumbuyam bizin tikamam na. Niam amkan peteele biibi isu toono Kanaan, mi lele tana ka mbutmbuutu sa be mbili tiam tikan i som. Tanata amar ma amsombe amwe leembe su lele ku ti. Mi parei? Ko irao yok piam be ambot su lele pakaana ki Gosen?”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para as ovelhas de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Tona king iso pa Yosep ma iso: “Ina nu itum wal ku.
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 Mi lele ta boozomen ki Aikuptu na, nu ta mborro. Tana zin sombe lelen be timbot pa lele pakaana sa, na imbot ma ku tau. Uulu zin mi re len toono pakaana ambaiŋana kat be titu pa. Sombe lelen be timbot lele Gosen, ina ambai. Mi sombe tomtom kizin pakan len ŋgar ambaiŋana pa mbili mboroŋana, tona ur zin be timboro mbili tio tomini.”
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen, e se sabes que entre eles há homens valentes, os porás por maiorais do gado, sobre o que eu tenho.
7 Kaimer mana Yosep ikam tamaana Yakopbi mi iuri la king kereene uunu, mi Yakop ipombol king pa sua pakan.
7 E trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Ipomboli makiŋ, to king iwi i ma isombe: “Nu kom ndaama piizi?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Yakopbi ipekel kalŋaana ma iso: “Nio aŋwwa pa toono ma irao ndaama tomto lamata kwoono tomoota laamuru (130) kek. Tamen, koŋ ndaama boozo kembei tumbuŋ bizin na som. Mi mbotŋana tio na, pataŋana boozo indeeŋe yo.”
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos, poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Yakop iso sua makiŋ, to ipombol king pa sua pakan mini, mana izemi, mi iyooto ma ila.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Tona Yosep ila ma iurpe mbotŋana ki tamaana ziŋan toŋmatiziŋ kini, mi ikam len toono pakaana ambaiŋana kat ta imbot lele pakaana zaana Ramses na, kembei ta king iso pini na.
11 E José fez habitar a seu pai e seus irmãos e deu-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Mi ni itunu mataana pizin pa kan kini, tabe ziŋan lutun bizin timbot ambai men.
12 E José sustentou de pão a seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo as suas famílias.
13 Indeeŋe tana, peteele iwe biibi kat. Tabe ipun zin Aikuptu mi zin Kanaan ma mburan imap. Paso, kan kini sa imbot mini som.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Tana tilala ki Yosep be tiŋgiimi kan kini. Mi ni iyyo pat kizin mi iurur la ki king.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Tikamam ta kembei, ma pat kizin Aikuptu imap. Mi Kanaan kan tomini, pat kizin imap. To zin Aikuptu kan tila ki Yosep mi titaŋroro i ma tiso: “O Yosep, pat tiam ra, imap kat. Kam koyam kini sorok lak. Sombe kam piam som, to ametmeete lup su kerem uunu.”
15 Acabando-se, pois, o dinheiro da terra do Egito, e da terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos em tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 To Yosep iso pizin ma iso: “Nakena kakam mbili tiom ma timar tio, mi nio ko aŋpekel pa koyom kini.”
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Tana zin tila ma tikam hos, doŋki, makau, sipsip, mi mekmek kizin ma timar ki Yosep, mi ni iuulu zin pa kan kini pa ndaama tana.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca de cavalos, e das ovelhas, e das vacas e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano por todo o seu gado.
18 — ausente —
18 E acabado aquele ano, vieram a ele no segundo ano e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o dinheiro acabou; e meu senhor possui os animais, e nenhuma outra coisa nos ficou diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 — ausente —
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra por pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; e dá-nos semente, para que vivamos, e não morramos, e a terra não se desole.
20 Tana Yosep iŋgiimi toono ta boozomen kizin Aikuptu kan ma iwe king lene. Paso, peteele ipun zin ma tisaana kat.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome prevaleceu sobre eles; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 To zin Aikuptu kan tila ki Yosep mi tiŋgomoono zitun tomini ila ki king, bekena tikam kan kini. Tana zin iwal ta timap ma tiwe mbesooŋo pa king be tikamam uraata pini.
21 E, quanto ao povo, fê-lo passar às cidades, desde uma extremidade da terra do Egito até a outra extremidade.
22 Tamen zin patoronŋana kan na, Yosep iŋgiimi toono kizin som. Pa king ikamam len kadoono, tabe tiŋgimgiimi kan kini pa. Tanata tiŋgomoono toono kizin som.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham porção de Faraó, e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso não venderam a sua terra.
23 — ausente —
23 Então disse José ao povo: Eis que hoje tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 — ausente —
24 Há de ser, porém, que das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento, e dos que estão nas vossas casas, e para que comam vossos filhos.
25 Yosep iso sua makiŋ, to tiso pini ta kembei. Tiso: “O biibi, nu we tuyam pa pataŋana tiam kek. Iŋgi amwe mbesooŋo pa king, tana amtaŋroro u be muŋai yam mi kampe yam.”
25 E disseram: A vida nos tens dado; achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Tana Yosep iur tutu pizin Aikuptu kan ta kembei: Kini boozomen ta tiyogeege na, bela tiur pakaana ta ma ila pa king. Mi pakaana paŋ na, imbot pa zitun. Mi kini ta indom pa toono kizin patoronŋana kan, to som. Pa toono kizin, king iŋgiimi ma iwe lene som. Tutu tiŋgi imbol ma imbotmbot men i.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto, até ao dia de hoje, sobre a terra do Egito, que Faraó tirasse o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Indeeŋe ta zin Israel timbotmbot su lele kizin Aikuptu na, titu su lele Gosen. Mi tipeebe ma timasak ma tiwe boozo kat.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen, e nela tomaram possessão, e frutificaram, e multiplicaram-se muito.
28 Yakopbi, ni imbotmbot Aikuptu ma irao ndaama lamoromata mi ru,
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos, de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 ma ndaama kini irao kembei tomto lamata, tomtooru kwoono lamata mi ru (147), to iyamaana kembei swoono igarau. Tana iboobo lutuunu Yosep ma imar, mi iso pini ma iso: “O lutuŋ, nu sombe ur kat lelem pio mi to leleŋ, na ur nomom se mbasaŋoŋ mi mbuk sua mbolŋana pio ta kembei: Sombe aŋmeete, na irao twi yo sula toono tiŋgi pepe.
29 Chegando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e disse-lhe: Se agora tenho achado graça em teus olhos, rogo-te que ponhas a tua mão debaixo da minha coxa, e usa comigo de beneficência e verdade; rogo-te que não me enterres no Egito,
30 Pa nio leleŋ be twi yo sula toono ta muŋgu titwi tamaŋ mi tumbuŋ bizin sula pa na. Tana sombe aŋmeete, na kam yo ma la toono Kanaan, mi twi yo su tana.”
30 Mas que eu jaza com os meus pais; por isso me levarás do Egito e me enterrarás na sepultura deles. E ele disse: Farei conforme a tua palavra.
31 To Yakopbi iso pini: “Sua ta nu mbuk pio na, leleŋ be pombol ma imbol kat pa Merere mataana.” Tana Yosep imbuk sua pini, mi ipombol ma imbol kat, to Yakop leleene ambai, mi itop su muriini mi isuŋ pa Merere.
31 E disse ele: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.