Gênesis 35
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs NVI
1 Kaimer to Anutu iso pa Yakop ma iso: “Indeeŋe ta nu ko pa tom Isau na, nio ta aŋpet ku isu zaala lwoono. Tana maŋga ma sala mini pa kar Betel, mi po patoronŋana muriini pio isu tana.”
1 Deus disse a Jacó: "Suba a Betel e se estabeleça lá, e faça um altar ao Deus que lhe apareceu quando você fugia do seu irmão Esaú".
2 Tana Yakop iso pa wal kini mi zin tomtom ta ziŋan timbotmbot na, ma iso: “Kozo kipiri ke teeteŋan tiom ta munŋaana men ma tila len, mi kuurpe ituyom, mi kekel yom.
2 Disse, pois, Jacó aos de sua casa e a todos os que estavam com ele: "Livrem-se dos deuses estrangeiros que estão entre vocês, purifiquem-se e troquem de roupa.
3 Tonabe tamaŋga mi tasala pa kar Betel. Pa nio aŋsombe aŋpo patoronŋana muriini pa Anutu ta ileŋ suŋŋana tio mi itatke yo pa pataŋana tio, mi mataana pio pa pai tio.”
3 Venham! Vamos subir a Betel, onde farei um altar ao Deus que me ouviu no dia da minha angústia e que tem estado comigo por onde tenho andado".
4 Tana zin tikam ke teeteŋan kizin ta boozomen ramaki aigau tau talŋan kana i, mi tiur la ki Yakop, mi ni itwi sula ke biibi uunu ta igarau pa kar Sekem na.
4 Então entregaram a Jacó todos os deuses estrangeiros que possuíam e os brincos que usavam nas orelhas, e Jacó os enterrou ao pé da grande árvore, próximo a Siquém.
5 Tona ziŋan wal kini timaŋga pa pai kizin, mi tiwwa ma tila. Mi wal boozomen ta timbotmbot kolouŋana pa kar Sekem na, Anutu ikam zin ma timoto biibi kat. Tabe timbuulu Yakop ziŋan wal kini som.
5 Quando eles partiram, o terror de Deus caiu de tal maneira sobre as cidades ao redor que ninguém ousou perseguir os filhos de Jacó.
6 Yakop ziŋan wal kini tiwwa ma tila mi tipet kar Lus. Lus imbot pa lele pakaana ki Kanaan. Ina Betel tau.
6 Jacó e todos os que com ele estavam chegaram a Luz, que é Betel, na terra de Canaã.
7 To Yakop ipo patoronŋana muriini ta, mi ipaata kar tana be El Betel. Paso, muŋgu, indeeŋe ta ni iko pa toono na, Anutu ipet kini isu kar tana.
7 Nesse lugar construiu um altar e lhe deu o nome de El-Betel, porque ali Deus havia se revelado a ele, quando fugia do seu irmão.
8 Yakop ziŋan wal kini timbotmbot su kar Betel, mi Debora ta mbesooŋo moori ki Rebeka na, imeete. To titwi i su ke biibi uunu ta igarau pa kar na. Tana tipaata ke tana zaana be “ke ki tiŋiizi.”
8 Débora, ama de Rebeca, morreu e foi sepultada perto de Betel, ao pé do Carvalho, que por isso foi chamado Alom-Bacute.
9 — ausente —
9 Depois que Jacó retornou de Padã-Arã, Deus lhe apareceu de novo e o abençoou,
10 — ausente —
10 dizendo: "Seu nome é Jacó, mas você não será mais chamado Jacó; seu nome será Israel". Assim lhe deu o nome de Israel.
11 Mi Anutu iso pini ta kembei. Iso: “Nio Anutu mburoŋ keskeezeŋoŋ. Popoŋana ku tabe tiyooto pu i, ko timasak ma tiwe wal boozomen un. Mi pakan ko tiwe king mi timboro zin wal pakan.
11 E Deus ainda lhe disse: "Eu sou o Deus Todo-poderoso; seja prolífero e multiplique-se. De você procederão uma nação e uma comunidade de nações, e reis estarão entre os seus descendentes.
12 Toono tiŋgi, ta muŋgu aŋbuk sua pa be aŋkam pa Abaraam mi Isak. Mi iŋgi koozi aŋkam pu mi popoŋana ku tabe tipet pa kaimer i.”
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque, dou a você; e também aos seus futuros descendentes darei esta terra".
13 Anutu iso sua tana pa Yakop ma imap, to izemi mi ila.
13 A seguir, Deus elevou-se do lugar onde estivera falando com Jacó.
14 Mi Yakop isuŋgun pat molo ta, to iliŋ yok baen mi ŋgere isala be iwe kilalan pa sua ta ni ziru Merere Anutu tizzo su lele tana.
14 Jacó levantou uma coluna de pedra no lugar em que Deus lhe falara, e derramou sobre ela uma oferta de bebidas e a ungiu com óleo.
15 Mi ipaata lele tana zaana be Betel.
15 Jacó deu o nome de Betel ao lugar onde Deus tinha falado com ele.
16 To Yakop ziŋan wal kini tizem Betel. Beso tila ma tigarau pa kar Eparata na, Rael pikin ikamami. Mi ni iyamaana yoyouŋana biibi kat.
16 Eles partiram de Betel, e quando ainda estavam a certa distância de Efrata, Raquel começou a dar à luz com grande dificuldade.
17 To moori ta ipapepe i gi, iso pini ma iso: “Moto pepe! Pa iŋgi kam pikin tomooto toro.”
17 E, enquanto padecia muito, tentando dar à luz, a parteira lhe disse: "Não tenha medo, pois você ainda terá outro menino".
18 Rael iyataaŋa be ipas, mi ipaata pikin zaana be Benoni, mana imeete. Tamen Yakop itooro zaana ma iwe Benyamen.
18 Já ao ponto de sair-lhe a vida, quando estava morrendo, deu ao filho o nome de Benoni. Mas o pai deu-lhe o nome de Benjamim.
19 Tana Rael imeete, mi titwi i sula zaala ta ila pa kar Eparata na zilŋaana. (Eparata, ina Betelem tau.)
19 Assim morreu Raquel e foi sepultada junto do caminho de Efrata, que é Belém.
20 To Yakop isuŋgun pat ta be iwe kilalan pa naala ki Rael. Mi koozi kilalan tana imbotmbot men a.
20 Sobre a sua sepultura Jacó levantou uma coluna, e até o dia de hoje aquela coluna marca o túmulo de Raquel.
21 Israel imaŋga mini, mi iwwa ma ila ipet Migdol Eder, to ipo beeze isu lele tana, mi imbot pa.
21 Israel partiu novamente e armou acampamento adiante de Migdal-Éder.
22 Timbotmbot su lele tana, mi Ruben ila ki tamaana kusiini Bila ma ziru tikeene. Mi uruunu ila ma Yakop ileŋ.
22 Na época em que Israel vivia naquela região, Rúben deitou-se com Bila, concubina de seu pai. E Israel ficou sabendo disso. Jacó teve doze filhos:
23 Lea, ni ipeebe Ruben, ta muŋgamuŋga na, mi Simion, Lebi, Yuda, Isaka, mi Zebulun.
23 Estes foram seus filhos com Lia: Rúben, o filho mais velho de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom.
24 Mi Rael, ni ipeebe Yosep mi Benyamen.
24 Estes foram seus filhos com Raquel: José e Benjamim.
25 Mi mbesooŋo moori ki Rael ta zaana Bila na, ni ipeebe Dan mi Naptali.
25 Estes foram seus filhos com Bila, serva de Raquel: Dã e Naftali.
26 Mi mbesooŋo moori ki Lea ta zaana Silpa na, ni ipeebe Gat mi Aser. Indeeŋe Yakop imbotmbot su lele pakaana ki Mesopotamia na, zin pikin tana tisu.
26 Estes foram seus filhos com Zilpa, serva de Lia: Gade e Aser. Foram esses os filhos de Jacó, nascidos em Padã-Arã.
27 Kaimer to, Yakop imaŋga mini mi ila ipet ki tamaana Isak isu kar Mamre ta igarau pa kar Kiriat Arba na. (Kiriat Arba, ina Ebron tau. Kar tina ta muŋgu Abaraam ziru Isak timbotmbot pa.)
27 Depois Jacó foi visitar seu pai Isaque em Manre, perto de Quiriate-Arba, que é Hebrom, onde Abraão e Isaque tinham morado.
28 — ausente —
28 Isaque viveu cento e oitenta anos.
29 — ausente —
29 Morreu em idade bem avançada e foi reunido aos seus antepassados. E seus filhos Esaú e Jacó o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.