Gênesis 35

Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kaimer to Anutu iso pa Yakop ma iso: “Indeeŋe ta nu ko pa tom Isau na, nio ta aŋpet ku isu zaala lwoono. Tana maŋga ma sala mini pa kar Betel, mi po patoronŋana muriini pio isu tana.”
1 Deus disse a Jacó: — Apronte-se, vá para Betel e fique morando lá. Em Betel construa um altar e o dedique a mim, o Deus que lhe apareceu quando você estava fugindo do seu irmão Esaú.
2 Tana Yakop iso pa wal kini mi zin tomtom ta ziŋan timbotmbot na, ma iso: “Kozo kipiri ke teeteŋan tiom ta munŋaana men ma tila len, mi kuurpe ituyom, mi kekel yom.
2 Então Jacó disse à sua família e a todos os que estavam com ele: — Joguem fora todas as imagens dos deuses estrangeiros que vocês têm.
3 Tonabe tamaŋga mi tasala pa kar Betel. Pa nio aŋsombe aŋpo patoronŋana muriini pa Anutu ta ileŋ suŋŋana tio mi itatke yo pa pataŋana tio, mi mataana pio pa pai tio.”
3 Aprontem-se, que nós vamos para Betel. Ali vou fazer um altar dedicado ao Deus que me ajudou no tempo da minha aflição e que tem estado comigo em todos os lugares por onde tenho andado.
4 Tana zin tikam ke teeteŋan kizin ta boozomen ramaki aigau tau talŋan kana i, mi tiur la ki Yakop, mi ni itwi sula ke biibi uunu ta igarau pa kar Sekem na.
4 Eles entregaram as imagens dos deuses estrangeiros que tinham e os brincos que usavam nas orelhas. E Jacó enterrou tudo debaixo da árvore sagrada que fica perto de Siquém.
5 Tona ziŋan wal kini timaŋga pa pai kizin, mi tiwwa ma tila. Mi wal boozomen ta timbotmbot kolouŋana pa kar Sekem na, Anutu ikam zin ma timoto biibi kat. Tabe timbuulu Yakop ziŋan wal kini som.
5 Quando eles foram embora, Deus fez com que os moradores das cidades vizinhas ficassem com um medo terrível, e por isso eles não perseguiram Jacó.
6 Yakop ziŋan wal kini tiwwa ma tila mi tipet kar Lus. Lus imbot pa lele pakaana ki Kanaan. Ina Betel tau.
6 Assim, Jacó e toda a sua gente chegaram a Luz, cidade que também é conhecida pelo nome de Betel e que fica na terra de Canaã.
7 To Yakop ipo patoronŋana muriini ta, mi ipaata kar tana be El Betel. Paso, muŋgu, indeeŋe ta ni iko pa toono na, Anutu ipet kini isu kar tana.
7 Ali ele construiu um altar e pôs naquele lugar o nome de “O Deus de Betel” porque ali Deus havia aparecido a ele, quando estava fugindo do seu irmão.
8 Yakop ziŋan wal kini timbotmbot su kar Betel, mi Debora ta mbesooŋo moori ki Rebeka na, imeete. To titwi i su ke biibi uunu ta igarau pa kar na. Tana tipaata ke tana zaana be “ke ki tiŋiizi.”
8 Naquele lugar morreu Débora, a mulher que havia sido babá de Rebeca. Ela foi sepultada debaixo da árvore sagrada que fica ao sul de Betel. E puseram naquele lugar o nome de “Árvore Sagrada das Lágrimas”.
9 — ausente —
9 Quando Jacó voltou da Mesopotâmia, Deus lhe apareceu outra vez e o abençoou,
10 — ausente —
10 dizendo: “Você se chama Jacó, porém esse não será mais o seu nome; agora o seu nome será Israel.” Assim, Deus pôs nele o nome de Israel.
11 Mi Anutu iso pini ta kembei. Iso: “Nio Anutu mburoŋ keskeezeŋoŋ. Popoŋana ku tabe tiyooto pu i, ko timasak ma tiwe wal boozomen un. Mi pakan ko tiwe king mi timboro zin wal pakan.
11 E disse também: “Eu sou o Deus Todo-Poderoso. Tenha muitos filhos e muitos descendentes. Uma nação e muitos povos sairão de você, e entre os seus descendentes haverá reis.
12 Toono tiŋgi, ta muŋgu aŋbuk sua pa be aŋkam pa Abaraam mi Isak. Mi iŋgi koozi aŋkam pu mi popoŋana ku tabe tipet pa kaimer i.”
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque darei também a você e depois a darei aos seus descendentes.”
13 Anutu iso sua tana pa Yakop ma imap, to izemi mi ila.
13 Quando acabou de falar com Jacó, Deus subiu e foi embora daquele lugar.
14 Mi Yakop isuŋgun pat molo ta, to iliŋ yok baen mi ŋgere isala be iwe kilalan pa sua ta ni ziru Merere Anutu tizzo su lele tana.
14 Então Jacó pegou uma pedra e a colocou como pilar no lugar onde Deus havia falado com ele. Ele a separou para Deus, derramando vinho e azeite em cima.
15 Mi ipaata lele tana zaana be Betel.
15 E pôs naquele lugar o nome de Betel.
16 To Yakop ziŋan wal kini tizem Betel. Beso tila ma tigarau pa kar Eparata na, Rael pikin ikamami. Mi ni iyamaana yoyouŋana biibi kat.
16 Jacó e a sua família saíram de Betel; e, quando estavam chegando perto de Efrata, Raquel começou a sentir dores de parto. E o parto foi difícil.
17 To moori ta ipapepe i gi, iso pini ma iso: “Moto pepe! Pa iŋgi kam pikin tomooto toro.”
17 Quando as dores estavam no ponto mais forte, a parteira disse: — Não tenha medo; você vai ter outro filho homem.
18 Rael iyataaŋa be ipas, mi ipaata pikin zaana be Benoni, mana imeete. Tamen Yakop itooro zaana ma iwe Benyamen.
18 Porém ela estava morrendo. E, antes de dar o último suspiro, chamou o menino de Benoni . Mas o pai pôs nele o nome de Benjamim .
19 Tana Rael imeete, mi titwi i sula zaala ta ila pa kar Eparata na zilŋaana. (Eparata, ina Betelem tau.)
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada na beira do caminho de Efrata, que agora se chama Belém.
20 To Yakop isuŋgun pat ta be iwe kilalan pa naala ki Rael. Mi koozi kilalan tana imbotmbot men a.
20 Jacó pôs sobre a sepultura uma pedra como pilar, e ela marca o lugar da sepultura até hoje .
21 Israel imaŋga mini, mi iwwa ma ila ipet Migdol Eder, to ipo beeze isu lele tana, mi imbot pa.
21 Depois Jacó saiu dali e armou o seu acampamento do outro lado da torre de Éder.
22 Timbotmbot su lele tana, mi Ruben ila ki tamaana kusiini Bila ma ziru tikeene. Mi uruunu ila ma Yakop ileŋ.
22 Um dia, quando Jacó estava morando naquele lugar, o seu filho Rúben teve relações com Bila, que era concubina de Jacó. Quando ele soube disso, ficou furioso. Os filhos de Jacó eram doze.
23 Lea, ni ipeebe Ruben, ta muŋgamuŋga na, mi Simion, Lebi, Yuda, Isaka, mi Zebulun.
23 Os que teve com Leia foram Rúben (o filho mais velho de Jacó), Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom.
24 Mi Rael, ni ipeebe Yosep mi Benyamen.
24 Com Raquel ele teve José e Benjamim.
25 Mi mbesooŋo moori ki Rael ta zaana Bila na, ni ipeebe Dan mi Naptali.
25 Com Bila, a escrava de Raquel, ele teve Dã e Naftali.
26 Mi mbesooŋo moori ki Lea ta zaana Silpa na, ni ipeebe Gat mi Aser. Indeeŋe Yakop imbotmbot su lele pakaana ki Mesopotamia na, zin pikin tana tisu.
26 Com Zilpa, a escrava de Leia, ele teve Gade e Aser. Esses filhos de Jacó nasceram na Mesopotâmia.
27 Kaimer to, Yakop imaŋga mini mi ila ipet ki tamaana Isak isu kar Mamre ta igarau pa kar Kiriat Arba na. (Kiriat Arba, ina Ebron tau. Kar tina ta muŋgu Abaraam ziru Isak timbotmbot pa.)
27 Jacó foi morar com Isaque, o seu pai, em Manre, a cidade que também se chama Arba e que fica perto de Hebrom, onde Abraão e Isaque haviam morado.
28 — ausente —
28 Aos cento e oitenta anos de idade,
29 — ausente —
29 quando já era muito velho, Isaque morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos . E os seus filhos Esaú e Jacó o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.