Gênesis 35

Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kaimer to Anutu iso pa Yakop ma iso: “Indeeŋe ta nu ko pa tom Isau na, nio ta aŋpet ku isu zaala lwoono. Tana maŋga ma sala mini pa kar Betel, mi po patoronŋana muriini pio isu tana.”
1 Disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugias da presença de Esaú, teu irmão.
2 Tana Yakop iso pa wal kini mi zin tomtom ta ziŋan timbotmbot na, ma iso: “Kozo kipiri ke teeteŋan tiom ta munŋaana men ma tila len, mi kuurpe ituyom, mi kekel yom.
2 Então, disse Jacó à sua família e a todos os que com ele estavam: Lançai fora os deuses estranhos que há no vosso meio, purificai-vos e mudai as vossas vestes;
3 Tonabe tamaŋga mi tasala pa kar Betel. Pa nio aŋsombe aŋpo patoronŋana muriini pa Anutu ta ileŋ suŋŋana tio mi itatke yo pa pataŋana tio, mi mataana pio pa pai tio.”
3 levantemo-nos e subamos a Betel. Farei ali um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia e me acompanhou no caminho por onde andei.
4 Tana zin tikam ke teeteŋan kizin ta boozomen ramaki aigau tau talŋan kana i, mi tiur la ki Yakop, mi ni itwi sula ke biibi uunu ta igarau pa kar Sekem na.
4 Então, deram a Jacó todos os deuses estrangeiros que tinham em mãos e as argolas que lhes pendiam das orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Tona ziŋan wal kini timaŋga pa pai kizin, mi tiwwa ma tila. Mi wal boozomen ta timbotmbot kolouŋana pa kar Sekem na, Anutu ikam zin ma timoto biibi kat. Tabe timbuulu Yakop ziŋan wal kini som.
5 E, tendo eles partido, o terror de Deus invadiu as cidades que lhes eram circunvizinhas, e não perseguiram aos filhos de Jacó.
6 Yakop ziŋan wal kini tiwwa ma tila mi tipet kar Lus. Lus imbot pa lele pakaana ki Kanaan. Ina Betel tau.
6 Assim, chegou Jacó a Luz, chamada Betel, que está na terra de Canaã, ele e todo o povo que com ele estava.
7 To Yakop ipo patoronŋana muriini ta, mi ipaata kar tana be El Betel. Paso, muŋgu, indeeŋe ta ni iko pa toono na, Anutu ipet kini isu kar tana.
7 E edificou ali um altar e ao lugar chamou El-Betel; porque ali Deus se lhe revelou quando fugia da presença de seu irmão.
8 Yakop ziŋan wal kini timbotmbot su kar Betel, mi Debora ta mbesooŋo moori ki Rebeka na, imeete. To titwi i su ke biibi uunu ta igarau pa kar na. Tana tipaata ke tana zaana be “ke ki tiŋiizi.”
8 Morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho que se chama Alom-Bacute.
9 — ausente —
9 Vindo Jacó de Padã-Arã, outra vez lhe apareceu Deus e o abençoou.
10 — ausente —
10 Disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó. Já não te chamarás Jacó, porém Israel será o teu nome. E lhe chamou Israel.
11 Mi Anutu iso pini ta kembei. Iso: “Nio Anutu mburoŋ keskeezeŋoŋ. Popoŋana ku tabe tiyooto pu i, ko timasak ma tiwe wal boozomen un. Mi pakan ko tiwe king mi timboro zin wal pakan.
11 Disse-lhe mais: Eu sou o Deus Todo-Poderoso; sê fecundo e multiplica-te; uma nação e multidão de nações sairão de ti, e reis procederão de ti.
12 Toono tiŋgi, ta muŋgu aŋbuk sua pa be aŋkam pa Abaraam mi Isak. Mi iŋgi koozi aŋkam pu mi popoŋana ku tabe tipet pa kaimer i.”
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque dar-te-ei a ti e, depois de ti, à tua descendência.
13 Anutu iso sua tana pa Yakop ma imap, to izemi mi ila.
13 E Deus se retirou dele, elevando-se do lugar onde lhe falara.
14 Mi Yakop isuŋgun pat molo ta, to iliŋ yok baen mi ŋgere isala be iwe kilalan pa sua ta ni ziru Merere Anutu tizzo su lele tana.
14 Então, Jacó erigiu uma coluna de pedra no lugar onde Deus falara com ele; e derramou sobre ela uma libação e lhe deitou óleo.
15 Mi ipaata lele tana zaana be Betel.
15 Ao lugar onde Deus lhe falara, Jacó lhe chamou Betel.
16 To Yakop ziŋan wal kini tizem Betel. Beso tila ma tigarau pa kar Eparata na, Rael pikin ikamami. Mi ni iyamaana yoyouŋana biibi kat.
16 Partiram de Betel, e, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata, deu à luz Raquel um filho, cujo nascimento lhe foi a ela penoso.
17 To moori ta ipapepe i gi, iso pini ma iso: “Moto pepe! Pa iŋgi kam pikin tomooto toro.”
17 Em meio às dores do parto, disse-lhe a parteira: Não temas, pois ainda terás este filho.
18 Rael iyataaŋa be ipas, mi ipaata pikin zaana be Benoni, mana imeete. Tamen Yakop itooro zaana ma iwe Benyamen.
18 Ao sair-lhe a alma (porque morreu), deu-lhe o nome de Benoni; mas seu pai lhe chamou Benjamim.
19 Tana Rael imeete, mi titwi i sula zaala ta ila pa kar Eparata na zilŋaana. (Eparata, ina Betelem tau.)
19 Assim, morreu Raquel e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém.
20 To Yakop isuŋgun pat ta be iwe kilalan pa naala ki Rael. Mi koozi kilalan tana imbotmbot men a.
20 Sobre a sepultura de Raquel levantou Jacó uma coluna que existe até ao dia de hoje.
21 Israel imaŋga mini, mi iwwa ma ila ipet Migdol Eder, to ipo beeze isu lele tana, mi imbot pa.
21 Então, partiu Israel e armou a sua tenda além da torre de Éder.
22 Timbotmbot su lele tana, mi Ruben ila ki tamaana kusiini Bila ma ziru tikeene. Mi uruunu ila ma Yakop ileŋ.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, foi Rúben e se deitou com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. Eram doze os filhos de Israel.
23 Lea, ni ipeebe Ruben, ta muŋgamuŋga na, mi Simion, Lebi, Yuda, Isaka, mi Zebulun.
23 Rúben, o primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom, filhos de Lia;
24 Mi Rael, ni ipeebe Yosep mi Benyamen.
24 José e Benjamim, filhos de Raquel;
25 Mi mbesooŋo moori ki Rael ta zaana Bila na, ni ipeebe Dan mi Naptali.
25 Dã e Naftali, filhos de Bila, serva de Raquel;
26 Mi mbesooŋo moori ki Lea ta zaana Silpa na, ni ipeebe Gat mi Aser. Indeeŋe Yakop imbotmbot su lele pakaana ki Mesopotamia na, zin pikin tana tisu.
26 e Gade e Aser, filhos de Zilpa, serva de Lia. São estes os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Kaimer to, Yakop imaŋga mini mi ila ipet ki tamaana Isak isu kar Mamre ta igarau pa kar Kiriat Arba na. (Kiriat Arba, ina Ebron tau. Kar tina ta muŋgu Abaraam ziru Isak timbotmbot pa.)
27 Veio Jacó a Isaque, seu pai, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 — ausente —
28 Foram os dias de Isaque cento e oitenta anos.
29 — ausente —
29 Velho e farto de dias, expirou Isaque e morreu, sendo recolhido ao seu povo; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.