Gênesis 29

Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yakop imaŋga mini pa pai kini, mi iwwa ma ila pa lele kizin wal ta timbot la zoŋ uunu na.
1 Jacó pôs-se de novo a caminho e foi para a terra dos filhos do oriente.
2 Ila ipet lele tana, to ire yok touŋana ta. Mi zin sipsip uunu tel ta timbot kolouŋana pa yok tina. Pa yok tana, ta tizze pizin sipsip be tiwin. Mi yok kwoono na, pat biibi imbot se be ipakaala.
2 Olhando em torno de si, viu no campo um poço junto do qual estavam deitados três rebanhos de ovelhas. Este poço servia de bebedouro para os rebanhos. Mas, sendo grande a pedra que cobria a abertura do poço
3 Lele tana na, ka mbulu ta kembei: Sombe zin sipsip timap ma timar lup pa yok tana, tona zin mboroŋan kizin timar ma tizuuru pat biibi tana ilae pa yok kwoono, bekena tise yok pizin sipsip ma tiwin, mana tipakaala yok kwoono mini pa pat tana.
3 somente a removiam de cima quando todos os rebanhos fossem recolhidos. Davam então de beber aos animais e recolocavam a pedra no seu lugar.
4 Indeeŋe Yakop ipet lele tana na, iwi zin mboroŋan ma iso: “Atoŋan, niom kamar pa so kar i?” Zin tiso: “Niam amar pa kar Aran.”
4 Jacó disse aos pastores: "Meus irmãos, de, onde sois?" "Somos de Harã", responderam.
5 To iwi zin ma iso: “Laban ta Naor lutuunu i, niom kuute i?” Zin tiso: “E, niam amute i.”
5 "Conheceis porventura Labão, filho de Nacor?" "Sim."
6 To iwi zin mini ma iso: “Mi parei, imbot ambai?” Mi zin tiso: “E, ni imbot ambai. Re. Iŋga lutuunu moori Rael ta ziŋan zin sipsip kini timar i.”
6 "Como vai ele?" "Vai muito bem; e eis justamente sua filha Raquel que vem com o rebanho."
7 To Yakop iso pizin: “Kere. Iŋgi aigule biibi ma zin sipsip tirao be tilela siiri leleene zen. Kese kan yok, mi kakam zin ma timiili mini be tikanan kan mbutmbuutu.”
7 "É ainda pleno dia, tornou Jacó, e não é hora de se recolherem os rebanhos. Dai de beber às ovelhas e levai-as de novo ao pasto."
8 Tamen zin tiso: “Soom. Bela timbotmbot mi amnaama zin pakan ma timar lup, tona amzuuru pat tiŋgi ma ilae pa yok kwoono, mi amse kan yok ma tiwin.”
8 "Não o podemos, responderam eles, antes que todos os rebanhos estejam reunidos. Tiramos então a pedra de cima do poço e damos de beber aos animais."
9 Yakop ziŋan zin mboroŋan tana tizzo sua ma timbotmbot, mi Rael ikam sipsip ki tamaana ma timar. Pa ni ta imborro zin.
9 Falava ainda com eles, quando chegou Raquel com o rebanho do seu pai, porque era pastora.
10 Yakop ire woono Laban lutuunu moori Rael mi zin sipsip kini, to imaŋga mi izuuru pat biibi tana ilae pa yok kwoono, mi ise zin sipsip kan yok ma tiwin.
10 Logo que Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, aproximou-se, rolou a pedra de cima da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão.
11 To isou Rael, mi itaŋ.
11 Depois beijou Raquel e pôs-se a chorar.
12 Mi iso pini ma iso: “Nio ti, awoŋ ta Laban na. Tomom Laban tana lunuri Rebeka ta nio naŋgoŋ i.” Rael ileŋ sua tana, to iloondo ma ila ki tamaana Laban, mi isotaari.
12 Contou-lhe que era parente de seu pai e filho de Rebeca; e ela correu a anunciar isto ao seu pai.
13 Laban ileŋ kembei woono Yakop imar kek, to imaŋga mi iloondo ma ila kini. Ila to isou i, mi ikami ma ziru tila pa ruumu kini. To Yakop ipit mbol pa mboti mi pai kini ta imar i ma Laban ileŋ.
13 Tendo Labão ouvido falar de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o conduziu à sua casa. Jacó contou-lhe tudo o que se tinha passado,
14 Ipit mbol makiŋ, to Laban iso pini. Iso: “Oo ŋonoono kat. Ituru siŋ tamen.”
14 e Labão disse-lhe: "Sim, tu és de meus ossos e de minha carne." Jacó ficou em casa dele um mês inteiro.
15 Yakop imbot ki Laban irao puulu ta, to Laban isu mi iso pini. Iso: “Nu na, nio awoŋ ŋonoono. Tana irao kam uraata pio sorok na som. Lelem pa so kadoono i? So ma aŋleŋ.”
15 E Labão disse-lhe: "Acaso, porque és meu parente, servir-me-ás de. raça? Dize-me que salário queres."
16 Laban, ni lutuunu moori bizin ru. Kolmanŋana zaana Lea, mi naŋgaŋŋana zaana Rael.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: a mais velha chamava-se Lia, e a mais nova Raquel.
17 Lea, ni ruŋguunu ambai pe som. Miso Rael na, ni moori kaibiim kat.
17 Lia tinha os olhos embaciados, e Raquel era bela de talhe e rosto.
18 Mi Yakop ni leleene pa Rael ilip kat. Tabe iso pa Laban ma iso: “Nio leleŋ be aŋwoolo Rael. Mi sombe nu yok pio be aŋkami, nako aŋkam uraata pu irao ndaama lamata mi ru, tona aŋwooli.”
18 Jacó, que amava Raquel, disse a Labão: "Eu te servirei sete anos por Raquel tua filha mais nova."
19 Laban ileŋ to iso: “Ambai be wooli. Pa leleŋ be iwoolo tomooto toro pepe. Tana mbotmbot raama yo mi kam uraata.”
19 "E melhor, respondeu Labão, dá-la a ti que a outro: fica comigo."
20 Tana Yakop ikam uraata pa Laban ma irao ndaama lamata mi ru bekena ikam Rael. Tamen ndaama lamata mi ru tana, ni ire kembei koroŋ sorok. Paso, leleene pa Rael ilip.
20 Assim, Jacó serviu por Raquel sete anos, que lhe pareceram dias, tão grande era o amor que lhe tinha.
21 Ndaama lamata mi ru tana imap, to Yakop isu mi iso pa Laban: “Ndaama ta ur pio be aŋkam uraata pu, ta iŋgi imap i. Kam Rael ma imar be aŋwooli.”
21 Disse, pois, a Labão: "Dá-me minha mulher, porque está completo o meu tempo e quero desposá-la."
22 Tana Laban iurpe kini biibi, mi iso la pizin wal kar kan be timar ma ziŋan tikan kini tana.
22 Labão reuniu. todos os habitantes do lugar e deu um banquete.
23 Tamen mbeŋ na, ikam pakaamŋana pa Yakop, mi iur lutuunu moori kolmanŋana Lea ma ila kini, mi ziru tikeene.
23 Mas, à noite, conduziu, Lia a Jacó, que se uniu com ela.
24 Mi iur mbesooŋo moori kini, zaana Silpa, ma ila ki Lea be imbeeze pini.
24 E deu à sua filha Lia, sua escrava Zelfa.
25 Mankwoono mbeŋbeŋŋana na, Yakop imaŋga mi so mataana lae na, ire Lea imbotmbot. To ila ma iso pa Laban: “Wae, parei ta nu kam mbulu tiŋgi pio? Nio aŋbel uraata pu be aŋkam Rael. Mi nu pakaam yo paso?”
25 Pela manhã, viu Jacó que tinha ficado com Lia. E disse a Labão: "Que me fizeste? Não foi por Raquel que te servi? Por que me enganaste?"
26 Laban ipekel kwoono ma iso: “Kam ‘Wae!’ paso? Niam mbulu tiam imbot pataaŋa ta kembei: Moori naŋgaŋŋana irao iwoolo sala moori kolmanŋana uteene na som.
26 "Aqui, respondeu Labão, não é costume casar a mais nova antes da mais velha.
27 Kena mbot raama Lea ma irao uraata ula kana imap muŋgu, tonabe aŋur Rael tomini ma ima. Tamen ko kam uraata pio pa ndaama lamata mi ru tomen.”
27 Acaba a semana com esta, e depois te darei também sua irmã, na condição que me sirvas ainda sete anos."
28 Yakop ileŋ na, iyok. Tana uraata ula kana imap, to Laban iur lutuunu moori Rael ma ila kini.
28 Assim fez Jacó: acabou a semana com Lia, e depois lhe deu Labão por mulher sua filha Raquel,
29 Mi iur mbesooŋo moori kini toro, zaana Bila, ma ila ki Rael be imbeeze pini.
29 dando por serva a Raquel sua escrava Bala.
30 Tana Yakop ziru Rael tikeene tomini. Mi Yakop leleene ilip kat pa Rael. Mi Lea na, pe som. Mi Yakop imbotmbot ki Laban mi ikam uraata pa ndaama lamata mi ru tomen.
30 Jacó uniu-se também a Raquel, a quem amou mais do que a Lia. E serviu ainda por sete anos em casa de Labão.
31 Merere ire kembei Yakop leleene pa Lea pe som, tana iuulu Lea bekena kopoono. Mi Rael na, ni kopo somŋana.
31 O Senhor, vendo que Lia era desprezada, tornou-a fecunda enquanto Raquel permanecia estéril.
32 Tana Lea kopoono, to ipeebe pikin tomooto ta, mi ipaata zaana be Ruben. Pa ikam ŋgar ta kembei: “Merere ire pataŋana tio, tanata ikam leŋ pikin tiŋgi. Iŋgi be kusiŋ iur leleene pio i.”
32 Lia concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Rubem, "porque, dizia ela, o Senhor olhou minha aflição; agora meu marido me amará".
33 Timbotmbot ma Lea kopoono mini, to ipeebe pikin tomooto toro. Tana isu mi iso: “Wai, Merere, ni iute kembei kusiŋ iur kat leleene pio som. Tanata ikam leŋ pikin toro ti.” To ipaata zaana be Simion.
33 Concebeu de novo e deu à luz outro filho. "O Senhor, disse ela, vendo que era desdenhada, deu-me ainda este." E pôs-lhe o nome de Simeão.
34 Timbotmbot ma Lea kopoono mini, to ipeebe pikin tomooto toro ma iwe tel pa. Mi isu to iso: “O, iŋgi ko kusiŋ imar tuŋ mar tio i. Pa aŋpeebe le pikin tomooto tel kek.” Tana ipaati be Lebi.
34 Concebeu ainda e deu à luz mais um filho. "Desta vez, disse ela, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei à luz três filhos." Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Timbotmbot ma Lea kopoono mini, mi ipeebe pikin tomooto toro. To iso: “Koozi nio aŋpakur Merere.” Tana ipaata pikin zaana be Yuda. Indeeŋe Yuda isu, to Lea kopoono mini som, mi imender ma molo.
35 Concebeu ainda e deu à luz um filho. E disse: "Desta vez, louvarei ao Senhor." E chamou-o Judá. Depois cessou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.