Gênesis 29
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs ACF
1 Yakop imaŋga mini pa pai kini, mi iwwa ma ila pa lele kizin wal ta timbot la zoŋ uunu na.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e foi à terra do povo do oriente;
2 Ila ipet lele tana, to ire yok touŋana ta. Mi zin sipsip uunu tel ta timbot kolouŋana pa yok tina. Pa yok tana, ta tizze pizin sipsip be tiwin. Mi yok kwoono na, pat biibi imbot se be ipakaala.
2 E olhou, e eis um poço no campo, e eis três rebanhos de ovelhas que estavam deitados junto a ele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Lele tana na, ka mbulu ta kembei: Sombe zin sipsip timap ma timar lup pa yok tana, tona zin mboroŋan kizin timar ma tizuuru pat biibi tana ilae pa yok kwoono, bekena tise yok pizin sipsip ma tiwin, mana tipakaala yok kwoono mini pa pat tana.
3 E ajuntavam ali todos os rebanhos, e removiam a pedra de sobre a boca do poço, e davam de beber às ovelhas; e tornavam a pôr a pedra sobre a boca do poço, no seu lugar.
4 Indeeŋe Yakop ipet lele tana na, iwi zin mboroŋan ma iso: “Atoŋan, niom kamar pa so kar i?” Zin tiso: “Niam amar pa kar Aran.”
4 E disse-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? E disseram: Somos de Harã.
5 To iwi zin ma iso: “Laban ta Naor lutuunu i, niom kuute i?” Zin tiso: “E, niam amute i.”
5 E ele lhes disse: Conheceis a Labão, filho de Naor? E disseram: Conhecemos.
6 To iwi zin mini ma iso: “Mi parei, imbot ambai?” Mi zin tiso: “E, ni imbot ambai. Re. Iŋga lutuunu moori Rael ta ziŋan zin sipsip kini timar i.”
6 Disse-lhes mais: Está ele bem? E disseram: Está bem, e eis aqui Raquel sua filha, que vem com as ovelhas.
7 To Yakop iso pizin: “Kere. Iŋgi aigule biibi ma zin sipsip tirao be tilela siiri leleene zen. Kese kan yok, mi kakam zin ma timiili mini be tikanan kan mbutmbuutu.”
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, não é tempo de ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Tamen zin tiso: “Soom. Bela timbotmbot mi amnaama zin pakan ma timar lup, tona amzuuru pat tiŋgi ma ilae pa yok kwoono, mi amse kan yok ma tiwin.”
8 E disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e removam a pedra de sobre a boca do poço, para que demos de beber às ovelhas.
9 Yakop ziŋan zin mboroŋan tana tizzo sua ma timbotmbot, mi Rael ikam sipsip ki tamaana ma timar. Pa ni ta imborro zin.
9 Estando ele ainda falando com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai; porque ela era pastora.
10 Yakop ire woono Laban lutuunu moori Rael mi zin sipsip kini, to imaŋga mi izuuru pat biibi tana ilae pa yok kwoono, mi ise zin sipsip kan yok ma tiwin.
10 E aconteceu que, vendo Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou Jacó, e revolveu a pedra de sobre a boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 To isou Rael, mi itaŋ.
11 E Jacó beijou a Raquel, e levantou a sua voz e chorou.
12 Mi iso pini ma iso: “Nio ti, awoŋ ta Laban na. Tomom Laban tana lunuri Rebeka ta nio naŋgoŋ i.” Rael ileŋ sua tana, to iloondo ma ila ki tamaana Laban, mi isotaari.
12 E Jacó anunciou a Raquel que era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca; então ela correu, e o anunciou a seu pai.
13 Laban ileŋ kembei woono Yakop imar kek, to imaŋga mi iloondo ma ila kini. Ila to isou i, mi ikami ma ziru tila pa ruumu kini. To Yakop ipit mbol pa mboti mi pai kini ta imar i ma Laban ileŋ.
13 E aconteceu que, ouvindo Labão as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, e abraçou-o, e beijou-o, e levou-o à sua casa; e ele contou a Labão todas estas coisas.
14 Ipit mbol makiŋ, to Laban iso pini. Iso: “Oo ŋonoono kat. Ituru siŋ tamen.”
14 Então Labão disse-lhe: Verdadeiramente és tu o meu osso e a minha carne. E ficou com ele um mês inteiro.
15 Yakop imbot ki Laban irao puulu ta, to Laban isu mi iso pini. Iso: “Nu na, nio awoŋ ŋonoono. Tana irao kam uraata pio sorok na som. Lelem pa so kadoono i? So ma aŋleŋ.”
15 Depois disse Labão a Jacó: Porque tu és meu irmão, hás de servir-me de graça? Declara-me qual será o teu salário.
16 Laban, ni lutuunu moori bizin ru. Kolmanŋana zaana Lea, mi naŋgaŋŋana zaana Rael.
16 E Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o nome da menor Raquel.
17 Lea, ni ruŋguunu ambai pe som. Miso Rael na, ni moori kaibiim kat.
17 Lia tinha olhos tenros, mas Raquel era de formoso semblante e formosa à vista.
18 Mi Yakop ni leleene pa Rael ilip kat. Tabe iso pa Laban ma iso: “Nio leleŋ be aŋwoolo Rael. Mi sombe nu yok pio be aŋkami, nako aŋkam uraata pu irao ndaama lamata mi ru, tona aŋwooli.”
18 E Jacó amava a Raquel, e disse: Sete anos te servirei por Raquel, tua filha menor.
19 Laban ileŋ to iso: “Ambai be wooli. Pa leleŋ be iwoolo tomooto toro pepe. Tana mbotmbot raama yo mi kam uraata.”
19 Então disse Labão: Melhor é que eu a dê a ti, do que eu a dê a outro homem; fica comigo.
20 Tana Yakop ikam uraata pa Laban ma irao ndaama lamata mi ru bekena ikam Rael. Tamen ndaama lamata mi ru tana, ni ire kembei koroŋ sorok. Paso, leleene pa Rael ilip.
20 Assim serviu Jacó sete anos por Raquel; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Ndaama lamata mi ru tana imap, to Yakop isu mi iso pa Laban: “Ndaama ta ur pio be aŋkam uraata pu, ta iŋgi imap i. Kam Rael ma imar be aŋwooli.”
21 E disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, porque meus dias são cumpridos, para que eu me case com ela.
22 Tana Laban iurpe kini biibi, mi iso la pizin wal kar kan be timar ma ziŋan tikan kini tana.
22 Então reuniu Labão a todos os homens daquele lugar, e fez um banquete.
23 Tamen mbeŋ na, ikam pakaamŋana pa Yakop, mi iur lutuunu moori kolmanŋana Lea ma ila kini, mi ziru tikeene.
23 E aconteceu, à tarde, que tomou Lia, sua filha, e trouxe-a a Jacó que a possuiu.
24 Mi iur mbesooŋo moori kini, zaana Silpa, ma ila ki Lea be imbeeze pini.
24 E Labão deu sua serva Zilpa a Lia, sua filha, por serva.
25 Mankwoono mbeŋbeŋŋana na, Yakop imaŋga mi so mataana lae na, ire Lea imbotmbot. To ila ma iso pa Laban: “Wae, parei ta nu kam mbulu tiŋgi pio? Nio aŋbel uraata pu be aŋkam Rael. Mi nu pakaam yo paso?”
25 E aconteceu que pela manhã, viu que era Lia; pelo que disse a Labão: Por que me fizeste isso? Não te tenho servido por Raquel? Por que então me enganaste?
26 Laban ipekel kwoono ma iso: “Kam ‘Wae!’ paso? Niam mbulu tiam imbot pataaŋa ta kembei: Moori naŋgaŋŋana irao iwoolo sala moori kolmanŋana uteene na som.
26 E disse Labão: Não se faz assim no nosso lugar, que a menor se dê antes da primogênita.
27 Kena mbot raama Lea ma irao uraata ula kana imap muŋgu, tonabe aŋur Rael tomini ma ima. Tamen ko kam uraata pio pa ndaama lamata mi ru tomen.”
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo serviço que ainda outros sete anos comigo servires.
28 Yakop ileŋ na, iyok. Tana uraata ula kana imap, to Laban iur lutuunu moori Rael ma ila kini.
28 E Jacó fez assim, e cumpriu a semana de Lia; então lhe deu por mulher Raquel sua filha.
29 Mi iur mbesooŋo moori kini toro, zaana Bila, ma ila ki Rael be imbeeze pini.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Tana Yakop ziru Rael tikeene tomini. Mi Yakop leleene ilip kat pa Rael. Mi Lea na, pe som. Mi Yakop imbotmbot ki Laban mi ikam uraata pa ndaama lamata mi ru tomen.
30 E possuiu também a Raquel, e amou também a Raquel mais do que a Lia e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Merere ire kembei Yakop leleene pa Lea pe som, tana iuulu Lea bekena kopoono. Mi Rael na, ni kopo somŋana.
31 Vendo, pois, o Senhor que Lia era desprezada, abriu a sua madre; porém Raquel era estéril.
32 Tana Lea kopoono, to ipeebe pikin tomooto ta, mi ipaata zaana be Ruben. Pa ikam ŋgar ta kembei: “Merere ire pataŋana tio, tanata ikam leŋ pikin tiŋgi. Iŋgi be kusiŋ iur leleene pio i.”
32 E concebeu Lia, e deu à luz um filho, e chamou-o Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição, por isso agora me amará o meu marido.
33 Timbotmbot ma Lea kopoono mini, to ipeebe pikin tomooto toro. Tana isu mi iso: “Wai, Merere, ni iute kembei kusiŋ iur kat leleene pio som. Tanata ikam leŋ pikin toro ti.” To ipaata zaana be Simion.
33 E concebeu outra vez, e deu à luz um filho, dizendo: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, e deu-me também este. E chamou-o Simeão.
34 Timbotmbot ma Lea kopoono mini, to ipeebe pikin tomooto toro ma iwe tel pa. Mi isu to iso: “O, iŋgi ko kusiŋ imar tuŋ mar tio i. Pa aŋpeebe le pikin tomooto tel kek.” Tana ipaati be Lebi.
34 E concebeu outra vez, e deu à luz um filho, dizendo: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Por isso chamou-o Levi.
35 Timbotmbot ma Lea kopoono mini, mi ipeebe pikin tomooto toro. To iso: “Koozi nio aŋpakur Merere.” Tana ipaata pikin zaana be Yuda. Indeeŋe Yuda isu, to Lea kopoono mini som, mi imender ma molo.
35 E concebeu outra vez e deu à luz um filho, dizendo: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso chamou-o Judá; e cessou de dar à luz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.