Êxodo 10
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs ARIB
1 Kaimer to Yooba iso pa Mose ma iso: “La ma re king mini. Pa ina nio ituŋ ta aŋkamam ma ni ziŋan zin bibip ta timuŋmuuŋgu pa uraata kini na ŋgar kizin imbol, bekena aŋkam mos bibip taiŋgi ila mazwan.
1 Depois disse o Senhor a Moisés: vai a Faraó; porque tenho endurecido o seu coração, e o coração de seus servos, para manifestar estes meus sinais no meio deles,
2 Naso niom Israel kiwidit ka mbol pa lutuyom bizin mi tumbuyom bizin ma kozzo pizin ta kembei: ‘Muŋgu Yooba iswe mburaana, mi ikam mos bibip ma ipamiaŋ zin Aikuptu kan.’ Mi niom ta boozomen ko kuute kat ta kembei: Nio Yooba aŋbotmbot.”
2 e para que contes aos teus filhos, e aos filhos de teus filhos, as coisas que fiz no Egito, e os meus sinais que operei entre eles; para que vós saibais que eu sou o Senhor.
3 Yooba iso makiŋ, to Mose ziru Aron tila ki king, mi tiso pini ta kembei. Tiso: “Yooba Anutu tiam Iburu, ni isombe nu tina mbel zooroŋana kek. Ŋiizi na lek kumbum pini mi leŋ la kalŋaana? Zem zin wal kini ma tila be tikam suŋŋana pini.
3 Foram, pois, Moisés e Arão a Faraó, e disseram-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Até quando recusarás humilhar-te diante de mim? Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
4 Mi sombe ruutu zin mini, na re u. Pa gaaga mankwoono, to ni iŋgo siizi ma timar.
4 mas se tu recusares deixar ir o meu povo, eis que amanhã trarei gafanhotos aos teus termos;
5 Ko tilol toono tiom ma imap. Tana niom ko karao be kere toono mini som. Som ma som kat. Pa siizi tabe timar i, ko munŋaana ma munŋaana. Tana kini ri ma ke pwonŋan tataŋa ta timbotmbot mokleene tiom mi yaŋpat ipasaana som na, siizi tana kola tikan ma imap kat.
5 e eles cobrirão a face da terra, de sorte que não se poderá ver a terra e comerão o resto do que escapou, o que vos ficou da saraiva; também comerão toda árvore que vos cresce no campo;
6 Mi ko tizeebe ruumu tiom ma bokbok. Nu niomŋan zin bibip ta timuŋmuuŋgu pa uraata ku na, mi zin iwal biibi ki Aikuptu tomini. Indeeŋe ta tumbuyom bizin mi imar indeeŋe koozi na, mbulu sa ta kembei ipet piom pasa zen. Pa siizi tabe timar i, ko sorok som kat.”
6 e encherão as tuas casas, as casas de todos os teus servos e as casas de todos os egípcios, como nunca viram teus pais nem os pais de teus pais, desde o dia em que apareceram na terra até o dia de hoje. E virou-se, e saiu da presença de Faraó.
7 To zin bibip ta timuŋmuuŋgu pa uraata ki king na, tisu mi tiso pa king. Tiso: “Wai, uunu parei ta nu leŋ la to tana kalŋaana som? Ina nu ta we uunu piti, tabe ni ikamam pataŋana boozomen taiŋgi piti i. Nu re som? Lele ki Aikuptu isaana kek. Tana zem zin tomooto kizin Israel ma tila len be tikam suŋŋana pa Yooba Anutu kizin.”
7 Então os servos de Faraó lhe disseram: Até quando este homem nos há de ser por laço? deixa ir os homens, para que sirvam ao Senhor seu Deus; porventura não sabes ainda que o Egito está destruído?
8 Tiso sua tana, to tila mi tikam Mose ziru Aron ma timar mini. Timar na king iso pizin. Iso: “Iŋgi aŋyok piom be kala ma kusuŋ pa Yooba Anutu tiom. Mi ziŋoi kat tabe tila i?”
8 Pelo que Moisés e Arão foram levados outra vez a Faraó, e ele lhes disse: Ide, servi ao Senhor vosso Deus. Mas quais são os que hão de ir?
9 Mose ipekel kwoono ma iso: “Niam ko amap ma amla. Zin pikin ziŋan nan bizin mi taman bizin, tomooto, moori, zin kolman mi kolmannan, niamŋan mbili tiam tomini, niam ko amap lup ma amla. Pa amsombe amkam suŋŋana biibi pa Yooba.”
9 Respondeu-lhe Moisés: Havemos de ir com os nossos jovens e com os nossos velhos; com os nossos filhos e com as nossas filhas, com os nossos rebanhos e com o nosso gado havemos de ir; porque temos de celebrar uma festa ao Senhor.
10 To king iso: “Sombe kala, na Yooba ko ikampe yom. Tamen nio ko irao aŋyok be niomŋan waeyom bizin ma lutuyom bizin kala na som. Pa nio aŋute: Niom leyom ŋgar bozboozo. Tana ko irao aŋyok be zin moori mi pikin niomŋan kala na som. Som ma som kat!
10 Replicou-lhes Faraó: Seja o Senhor convosco, se eu vos deixar ir a vós e a vossos pequeninos! Olhai, porque há mal diante de vós.
11 Niom tomooto men, ta ko kala ma kusuŋ pa Yooba. Pa ina niomru konoknok sua pa.”
11 Não será assim; agora, ide vós, os homens, e servi ao Senhor, pois isso é o que pedistes: E foram expulsos da presença de Faraó.
12 Tona Yooba iso pa Mose. Iso: “Wit nomom isala kor, mi zarra pa lele ta boozomen ki Aikuptu. To siizi ko dudut ma tipet ma tilol toono ki Aikuptu, mi tikan kini ri ta yaŋpat ipasaana som na.”
12 Então disse o Senhor a Moisés: Quanto aos gafanhotos, estende a tua mão sobre a terra do Egito, para que venham eles sobre a terra do Egito e comam toda erva da terra, tudo o que deixou a saraiva.
13 Beso Mose iwit tete kini isala kor mi izarra pa lele ta boozomen ki Aikuptu na, Yooba ikam miiri biibi ma imar pa re uunu. Mi miiri iloondo pa aigule tana, mi ila mbeŋ, beso kozeere mini na, siizi dudut ma tipet.
13 Então estendeu Moisés sua vara sobre a terra do Egito, e o Senhor trouxe sobre a terra um vento oriental todo aquele dia e toda aquela noite; e, quando amanheceu, o vento oriental trouxe os gafanhotos.
14 Tipet na, tilol lele ki Aikuptu ma imap. Siizi tana munŋaana ka tieene. Siizi ta kembei, muŋgu zin Aikuptu kan tire pasa zen. Mi kaimer ta kembena, ko irao tire mini som.
14 Subiram, pois, os gafanhotos sobre toda a terra do Egito e pousaram sobre todos os seus termos; tão numerosos foram, que antes destes nunca houve tantos, nem depois deles haverá.
15 Tana siizi timar ma tilol toono kizin Aikuptu ma imap. Tabe zin tomtom tirao be tire toono mini som. Mi siizi tana tikan koroŋ boozomen ta yaŋpat ipasaana som na ma imap kat. Mbutmbuutu, zeere, kini, ke runrun, mi ke pwonpwon. Kosa sa imbot mini som.
15 Pois cobriram a face de toda a terra, de modo que a terra se escureceu; e comeram toda a erva da terra e todo o fruto das árvores, que deixara a saraiva; nada verde ficou, nem de árvore nem de erva do campo, por toda a terra do Egito.
16 Tana king loŋa men mi iur sua be tikam Mose ziru Aron ma timar. Timar to, iso pizin ta kembei. Iso: “Nio aŋkam sosor biibi kat pa Yooba Anutu tiom mi niomru tomini.
16 Então Faraó mandou apressadamente chamar Moisés e Arão, e lhes disse: Pequei contra o Senhor vosso Deus, e contra vós.
17 Tana kumuŋai yo pa sosor tio taiŋgi, mi kusuŋ pa Yooba Anutu tiom be iziiri pataŋana biibi taiŋgi piam. Kokena ametmeete lup.”
17 Agora: pois, perdoai-me peço-vos somente esta vez o meu pecado, e orai ao Senhor vosso Deus que tire de mim mais esta morte.
18 Tana Mose izem king, mi ila ma isuŋ pa Yooba.
18 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó, e orou ao Senhor.
19 Mi Yooba ileŋ suŋŋana kini, to itooro miiri mini ma iwe iwaara ta mburaanaŋana kat. Tabe iwike zin siizi ma tila len lup pa Tai Siŋsiŋŋana. Tasa imbot Aikuptu mini som.
19 Então o Senhor trouxe um vento ocidental fortíssimo, o qual levantou os gafanhotos e os lançou no Mar Vermelho; não ficou um só gafanhoto em todos os termos do Egito.
20 Tamen Yooba ikam ma ŋgar ki king imbol mini. Tana ni izem zin Israel ma tila som.
20 O Senhor, porém, endureceu o coração de Faraó, e este não deixou ir os filhos de Israel.
21 Timbotmbot ma Yooba iso pa Mose mini. Iso: “Wit nomom isala kor, to zugut mandiŋ ko isu ma ilol Aikuptu. Zugut tina ko biibi kat. Ko ikam ma zin Aikuptu kan tizoromrom kembei zin wal ta matan pisŋan i.”
21 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, para que haja trevas sobre a terra do Egito, trevas que se possam apalpar.
22 Tana Mose iwit namaana isala kor, to zugut biibi isu Aikuptu, ma imbot irao mbeŋ tel mi aigule tel.
22 Estendeu, pois, Moisés a mão para o céu, e houve trevas espessas em toda a terra do Egito por três dias.
23 Ikam ma zin Aikuptu kan tirao be tiparre zin som. Tana tipera mat som, mi timbotmbot men ta ruumu kizin. Tamen lele pakaana ta zin Israel timbotmbot pa na, zugut som. Timbotmbot la mat.
23 Não se viram uns aos outros, e ninguém se levantou do seu lugar por três dias; mas para todos os filhos de Israel havia luz nas suas habitações.
24 Tona king iboobo Mose ma imar mi iso: “Niom kala lak, mi kusuŋ pa Yooba. Niomŋan kusiyom bizin ma lutuyom bizin kamap ma kala. Tamen mbili tiom na, tila pepe. Munŋan mi timbot.”
24 Então mandou Faraó chamar Moisés, e disse: Ide, servi ao Senhor; somente fiquem os vossos rebanhos e o vosso gado; mas vão juntamente convosco os vossos pequeninos.
25 — ausente —
25 Moisés, porém, disse: Tu também nos tens de dar nas mãos sacrifícios e holocaustos, para que possamos oferecer sacrifícios ao Senhor nosso Deus.
26 — ausente —
26 E também o nosso gado há de ir conosco; nem uma unha ficará; porque dele havemos de tomar para servir ao Senhor nosso Deus; porque não sabemos com que havemos de servir ao Senhor, até que cheguemos lá.
27 Tamen Yooba ikam ma ŋgar ki king imbol mini. Tana ni iyok pizin Israel be tila som.
27 O Senhor, porém, endureceu o coração de Faraó, e este não os quis deixar ir:
28 Mi king isu to iser Mose. Isombe: “La lem ta buri. Mi mar mini pepe! Sombe aŋre motom mini, nako aŋpunu ma kup.”
28 Disse, pois, Faraó a Moisés: Retira-te de mim, guarda-te que não mais vejas o meu rosto; porque no dia em que me vires o rosto morrerás.
29 To Mose iso: “Sua ta so na. Nu ko re motoŋ mini som.”
29 Respondeu Moisés: Disseste bem; eu nunca mais verei o teu rosto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.