Atos 25

Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pestus imar ipet Sisarea be iteege uraata kini. Mi aigule tel ilae mana, izem Sisarea mi isala pa Yerusalem.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Isala to, zin bibip kizin patoronŋana kan ziŋan zin bibip pakan kizin Yuda tila kini mi tiŋgal sua pa Paulus.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Tila to loŋa mi tikuru leleene bekena ilae kizin, mibe ikam Paulus ma isala pa Yerusalem. Pa timbuk Paulus ka kiizi kek be tipunke i su zaala lwoono.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Tamen Pestus iso pizin. Iso: “Paulus, ni imbotmbot ruumu sanaana leleene ta Sisarea a. Mi nio iŋgi be aŋsula i.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Sombe ni ikam ŋoobo mbulu sa, na zin bibip tiom pakan timar ma niamŋan amsula, tona tiso ka sua isu tiŋga.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Pestus ziŋan timbotmbot ma aigule ko laamuru sa ma iŋgi, mana isula Sisarea. Kozeere mini na, ila ma mbuleene su sua urpeŋana muriini, mi iso be tikam Paulus ma imar.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Paulus imar ipet to, zin Yuda tau timbot Yerusalem mi timar i, tila ma tiliu i. Mi tigiibi sua boozo pini. Tiso ni ikam mbulu ta sananŋana kat. Tamen sua kizin tana, ka pombolŋana sa som.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 To Paulus ipekel kalŋan ma iso: “Nio ti aŋkam ŋoobo mbulu sa pa Yuda tutu kizin som, Urum Merere som, mi Kaisa som tomini.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Mi Pestus, ni ikamam be Yuda lelen pini. Tana imaŋga to iwi ten lae pa Paulus. Iso: “Parei, ko irao se Yerusalem, mi mender su kereŋ uunu ta tiŋga?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Paulus iso: “Wai, mi lele tabe aŋla ma aŋkam sua isu pa i, ina ruumu ki Kaisa ta iŋgi aŋbotmbot pa i. Som nu re kembei nio aŋkam ŋoobo mbulu sa pizin Yuda? Lak, ina tina, nu itum ute kek.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Mi sombe aŋkam mbulu sa ta sananŋana kat ma irao be aŋmeete pa i, na tipun yo lak. Irao aŋko pa kadoono tio na som. Tamen sombe zin Yuda ti, sua kizin ŋonoono som, na tomtom sa irao iur yo sorok la naman na som. Ambai. Nio aŋso aŋre Kaisa itunu mi ni itiiri sua tio.”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Pestus ileŋ Paulus iso ta kembei, to ila ma ziŋan zin ŋgarŋan kini pakan tizzo sua. Mana iso pa Paulus. Iso: “Nu sombe la mi re Kaisa tau. Tana ko la ma re i.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Timbot ma king Agripa ziru lunuri Benis timar tipet Sisarea be tilou Pestus.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Ziŋan timbot pa aigule pakan, tana Pestus izzo pa sua ta tikam pa Paulus na, ma king Agripa ileŋleŋ. Iso: “Tomtom ta, tau Peliks iuri lela ruumu sanaana ma imbotmbot, mi ni imap pa uraata.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Mi indeeŋe ta nio aŋsala Yerusalem na, zin bibip kizin patoronŋana kan ziŋan zin mboroŋan kizin Yuda tiŋgal sua pini, mi timaŋmaŋ yo be aŋur kadoono pini.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Mi nio aŋpekel sua kizin ta kembei. Aŋso: ‘Keleŋ. Niam Rom koyam na, mbulu tiam ta kembei som. Sombe wal pakan tiŋgal sua pa tomtom sa, na irao amuri sorok ila naman na som. Bela ni ziŋan tiso sua pa, mi itunu iso uunu kini muŋgu.’
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 “Tana nio aŋmiili ma aŋsula mini na, niamŋan mi amar. Be ampet Sisarea na, aŋnaunau som. Ambot ma aigule toro, to mbuleŋ su sua urpeŋana muriini, mi aŋboobo Paulus ma ilela pataaŋa.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Beso ka koi bizin timaŋga be tiŋgal sua pini na, aŋso ko tiso pa mbulu pakan ta sananŋan ŋonoono. Som mi som.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Tiso kat sua sa som. Ziŋan Paulus tiparzorzooro pa urlaŋana kizin, mi tizzo pa tomtom ta, zaana Yesu. Zin na, tiso ni imeete kek. Mi Paulus izzo be ni imbot mata yaryaara men i.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Tana aŋleŋ na, ŋgar tio sa ambai som. Irao be aŋkam kat ŋgar pa sua ti be aŋurpe na som. Tana aŋwi i beso parei na, isala Yerusalem, tonabe imender mini pa sua tiŋgi.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Tamen ni ipemet sua, mi kwoono imbol be Kaisa itunu itiiri sua kini. Tana aŋur sua pizin menderŋan be timboro i ma irao aŋuri la ki Kaisa.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 To Agripa iso pa Pestus. Iso: “Mi nio ti leleŋ be ituŋ aŋleŋi tomini.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Aigule toro na, king Agripa ziru Benis timar ma ziŋan zin wal zanŋan ki kar tana mi zin bibip kizin malmal kan tilela ruumu leleene biibi ta zin bibip tiluplup zin pa i. Mi tikam mbulu boozo be tipakur Agripa ziru Benis. To Pestus iso, mi tikam Paulus ma imar ilela.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Pestus imaŋga to iso: “O king Agripa mi niom tau kamar ma itiŋan tombot tiŋgi, koozi kere mar pa tomtom tiŋgis. Tomtom tiŋgi, ta zin Yuda ta boozomen timaŋmaŋ yo pini isu Yerusalem mi isu tiŋgi tomini. Timap ma kalŋan sala ma tisombe to ti, ni imbot pepe. Imeete ma ila ne.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Mi nio na, aŋre kembei ni ikam mbulu sananŋana sa tabe imeete pa i som. Tamen ni itunu isombe ila ki Kaisa be ni itiiri sua kini. Tanata aŋsombe aŋuri ma ila Rom.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Tamen aŋdeeŋe sua ŋonoono sa pa tomtom ti bekena aŋbeede se ro ma ila ki Kaisa i na som. Tanata aŋkami ma imar imender su kereyom uunu bekena kitiiri uunu kini. Pa aŋso nu, king Agripa, niomŋan zin wal tiŋgi koso ka sua, tonabe aŋbeede uunu kini ise ro.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Pa sombe sua izal som, mi tuur sorok tomtom sa ma ila ki Kaisa, ina mbulu kankaanaŋana. Bela tebeede kat uunu kini ise ro mi ni ipa raama, to ambai.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.