Atos 23
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs NTLH
1 Paulus ire la pizin peeze kan mi iso: “O niom toŋmatiziŋ tio, ta muŋgu mi imar indeeŋe koozi na, nio aŋyamaana ituŋ kembei aŋkam ŋoobo mbulu sa pa Anutu mataana som.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Biibi kizin patoronŋana kan, zaana Ananias, ileŋ sua tana, to iso la pizin wal ta timender kolouŋana i ma tipeeze lae pa Paulus kwoono.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 To Paulus iso pini. Iso: “Nu tina, Anutu ko ipunu tomini. Nu kembei didi ta ibuuzu kek, mi timusmus pen kokouŋana ma ise sorok. Pa mbulu ku mat kana men ta iŋgeeze. Mi lelem na som. Nu mbulem su tina be tiiri yo pa tutu tau. Tamen itum molo tutu kek. Pa so pizin ma tipun yo sorok.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Zin wal tau timender kolouŋana pa Paulus na, timaŋga to tiso: “Wai, kwom pasom biibi kizin patoronŋana kan paso? Ni sa Anutu tomtom kini na!”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Paulus ipekel ma iso: “O niom toŋmatiziŋ tio, nio aŋkilaala kembei ni biibi kizin patoronŋana kan na som. Mibe aŋkilaali, so aŋso sua ta kembei som. Pa sua ki Merere imbot pataaŋa kek ta kembei:
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Paulus, ni iute zin peeze kan tana lup kek. Zin timbot la uunu ru. Pakan na, zin sadusi. Mi pakan na, zin tutu kan. Tabe Paulus kalŋaana mi iso la pizin. Iso: “Niom toŋmatiziŋ tio, keleŋ. Nio ti tutu koŋ tau. Mi tamaŋ ma anaŋ tomini na, zin tutu kan. Nio aŋurur motoŋ pa maŋgaŋana kizin meeteŋan, tanata tipamender yo pa i.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 — ausente —
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 — ausente —
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Tana kalŋan izalla kat ma tiparzorzooro ma ila to, wal ŋgarŋan pakan tau tutu kan i kalŋan sala ma tiso: “Ai, niam amtiiri na, tomtom ti, ni ikam mbulu sananŋana sa som. Ko bubuŋana sa, som aŋela sa iso sua sa pini ma iŋgi.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Biibi ŋonoono kizin malmal kan ire ma ambai som. Pa sua iporou mete. Tabe iso pizin malmal kan kini ma tila tikoki Paulus la zin peeze kan tina naman, mi tikami ma tilela ruumu kizin mbolŋana. Pa imoto: Kokena tiyatut Paulus.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Mbeŋ na, Merere ipet ki Paulus mi ipomboli. Iso: “Paulus, moto pepe. Mender mbolŋana. Pa uruŋ ta swe su Yerusalem, inako swe su Rom tomini.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Kozeere mini na, Yuda pakan tila tilup zin be timbuuru pa Paulus. To timbuk sua mbolŋana kat pa Merere zaana be tikan kini som, tiwin yok som ma irao tipun Paulus ma imeete.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Zin wal ta timbuuru pini na, zin kembei tomtooru mi kwoono sa.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 To timaŋga na tila tire zin bibip kizin patoronŋana kan mi zin mboroŋan. Tila to tiso: “Ou, niam taiŋgi ambuk sua mbolŋana kat pa Merere zaana kek ta kembei: Koozi mi ila na, kwoyam ko iteege kini sa som ma irao ampun Paulus ma imeete.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Tana niomŋan zin peeze kan pakan kala ki biibi ŋonoono kizin malmal kan, mi koso pini ta kembei. Koso: ‘Kam Paulus mi kusu. Pa niam amsombe ampas kat sua kini uunu.’ Niom koso kakam ta kembei, na niam ti ko amzaŋzaaŋi. Beso isu to loŋa ampuni. Mi irao imar ipet lele tiŋgi na som.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Tamen Paulus woono, ni talŋaana ikam kiizi kizin kek. Tana ila ma ilela ruumu mbolŋana kizin malmal kan mi isotaara Paulus.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 To Paulus iboobo la pa biibi tau imborro zin malmal kan na ma imar, mi iso pini. Iso: “Kam naŋgaŋ ti ma ila ki biibi tiom ŋonoono. Pa ni le sua ri be iso pini.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ikami ma tila ki biibi ŋonoono tana, to iso: “Paulus ta imbotmbot ruumu sanaana na, iso pio, tabe aŋkam naŋgaŋ tiŋgi ma niamru amar. Pa ni le sua ri be iso pu.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Biibi ŋonoono ila to iteege naŋgaŋ tina namaana mi ziru men tilae. To iwi i. Iso: “Parei, nu lem so sua i, ta mar pio pa i?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 To naŋgaŋ tina iso: “Zin Yuda tilup lelen ma iwe tamen, mi tiso tipun Paulus ma imeete. Iŋgi ko molo som to sua ikamu be berek, to kam Paulus ma kusula pa lupŋana biibi kizin peeze kan be tipas kat sua kini uunu. Mi ina sua ŋonoono som.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Tana leŋ zin pepe. Pa zin kembei tomtooru mi kwoono sa, ta ko tizaŋzaaŋi su zaala. Mi timbuk sua mbolŋana kat pa Merere zaana kek be tikan kini som, tiwin yok som ma irao tipun Paulus ma imeete. Iŋga tiurur matan ta timbotmbot a. Beso yok pizin, to tikam mbulu tana.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Biibi ŋonoono ileŋ sua tana to kwoono imbol pini. Iso: “Sua ta so yo i. Kozo so pa tomtom toro sa pepe. Kokena wal pakan tiute kembei nu ta mar mi so yo na.” Iso ta kembei, mi iso pini ma ila lene.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Biibi ŋonoono tana imaŋga to iboobo bibip ru kizin malmal kan ma timar, mi iso pizin. Iso: “Kala ma kere zin malmal kan tomto laamuru (200), mi zin hos kan tomto tel laamuru (70), mi izi kan tomto laamuru (200) be tisula pa Sisarea pa mbeŋ ta koozi.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Mi kere hos pakan pa Paulus tomini. Kozo komboro kati ma imbot ambai men ma irao ila ipet ki gabana kiti Peliks.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Mi ibeede sua sotaaraŋana ta kembei. Iso:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “O biibi tio ŋonoono, gabana Peliks. Nio Klodias Lisius aŋkam aigule tio ima ku.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 “Tomtom taiŋgi, zin Yuda tikisi mi tipasaani mabe imeete. Tamen nio aŋmar raama zin malmal kan tio, to amkamke i pizin. Pa aŋleŋ kembei ni tomtom ki Rom.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Mi nio leleŋ be aŋpas kat uunu kini. Parei ta zin tikamam sua boozo pini. Tana aŋkami ma ila pa lupŋana biibi kizin peeze kan.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Tamen aŋla ma aŋdeeŋe kembei, ni le uunu sa tabe ilela ruumu sanaana, som imeete pa i som. Zin kwon ikanani sorok. Mi ina tiparzorzooro pa zitun tutu kizin tau.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Mi aŋleŋ kembei wal pakan tikamam to tiŋgi kuziini, tana loŋa men mi aŋseri ma ima ku na. Mi aŋur sua pizin Yuda be tima ku, to ziŋan tikam sua su ta kerem uunu na.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Tana zin malmal kan tito sua ki biibi kizin, mi ziŋan Paulus timaŋga pa mbeŋ. Tila tila ma ta Antipatris a.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Tikeene ma aigule toro to, zin tau tipa toono i timiili mini ma tila ruumu kizin mbolŋana ta Yerusalem a. Mi zin tau tise hos i, ziŋan Paulus tila.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Tikami ma tila tipet kar Sisarea, to tisara ro ila ki gabana, mi tiur Paulus ila kini.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Gabana ipaata ro makiŋ, to iwi Paulus: Ni imar pa lele pakaana swoi? Mi Paulus iso ni imar pa Silisia.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 To gabana iso pini. Iso: “Ambai. Mbot mi zin tau tiŋgal sua pu na timar muŋgu, toinabe aŋtiiri sua tiom.” To gabana iso pizin menderŋan be tikam Paulus ma tila ruumu biibi ta muŋgu Erot ipo na, mi timboro i isu tana.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.