Lucas 15
Lenavolo Lovoang Kaala Maxat La Sam (MMX) vs ACF
1 At lara laaleng buaang nedi luvuttadi loklok ka pilas mi luvuttadi xapmek diga vot kusu dinang tonga ne Iesu.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 La lubung Parisi eburu mi luvuttadi loklox ase at Laulis Linga diga paase ngunungun mu ne Iesu. Diga lok, “Anaa laradi ik lox avukat ti limixin kakapmek la neni i anan eburu bok midi!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 La ne Iesu ga vaase ridi mi lara lavapaase poovo xeretna.
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Dola tara atnimi i ruuna legesa sangaun kobot (100) sipsip la legesara atdi na soogong, neni naba lok lavanga salai? Neni naba on basinge lavasik sangaun mi lavasik laxasipsip to at laxampivilis atdi, la nat pas kusu na ven ti nom legesara no ga vas soogong, se rinotno neni ira long lenget ka i.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 La neni naba lok momo aleng la na xip kaka i upana at laxaka ren,
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 la na xip kaka amlong i uto xolonu. Melemu neni ba xup bubua ka larapen tangas teren la nedi lentaba di nemen aurer i, la na lok tidi, ‘Ata momo aleng mila ara vuse ka vam lisipsip tarak ga vas soogong.’
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Kuren mun, la a tong i rinimi, do langsangan lomomo aleng kantubu atnedi di nemen to vana at laxalibet mila tegesa radi xapmek neni i leeng basinge laxakapmek teren. Ketla ti lavasik sangaun mi lavasik, lomomo lixilik mun tinedi ro vana at laxalibet. Mila nedi diran manton pam la dixok pakes ti leeng.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 La ne Iesu ga lok bok, “Dola tatkin na ruuna lasangaun denarias la na xip kepe tegesu xuven atdi, lavanga salai neni naba lox i? Neni naba sox aros lababao, la na suxu loogu ren, la ba reven avukat at lengkot axap se neni na vuse ka i.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Dola neni na vuse ka i, neni naba xup bubua ka larapen tangas teren la nedi di nemen aurer i, la na lok tidi, ‘Nia a momo aleng mila ara vuse ka vam legesu xuven denarias tarak, no aga xip kepe i. Ata lok leluxa silok!’
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 A tong i rinimi do, lubung angelo at ne Moroa dinaba momo aleng do tegesa radi xapmek neni i leeng basinge laxakapmek teren.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 La ne Iesu ga lok bok tidi xeretna, “Lara laradi ga ruuna legepu madak.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Lara mumu ga lok ti ne temen, ‘Tamak, una raba nga ia mi lenep tarak keneng at laplus taram.’ Kuren la temen nom lamdak ga epes nom lempanga kantubu at lumdak teren.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Melemu at lentaba levenaleng lamdak aau ga xip kaka lempanga ren la ga vas kaxat uto vaxalom at lara lenep petpes, la mo go neni ga gosogos gamasa mun mi nom lapnovos teren ti laxaloklok kapmek.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Neni ga soxope axap nom lempanga neni ga ruuna i. La langsangan loroxo ga vot ap mo lenep silok axap, la neni ga nemen gamasa nga la goxopmen ta tempanga neni ga ruuna i.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Kuren la neni gat pas kusu na gugu at lara laradi ap mo lenep silok, la mo laradi ga riki i uto at lang kolonu bo ren kusu na lok tatao lababo.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Ni ga vara aleng i do neni naba anan levenbasa at lababo diga anan i. La kopmen teta goxom taba i mi teveluxa kusu tin ti anan.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 At lara laaleng neni ga ven kibis lorooro salai neni ga ruuna i, la ga lok, ‘Limixin gugu at ne tamak di ruuna laxampanga anan solo xusu tidi ri anan, la nenia na a lok do ana sala nga!
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ana vas kaxat la anamlong uto at ne tamak la ana lok tin, “Tamak, agara lok pam laxakapmek ti ne Moroa la tu bok.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Ixo epovo bok ba xusu una tong ia do lamdak taram, una lox ia ngan lasaxaruki ram.” ’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Kuren la ga vas kaxat uto at ne temen.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 La lamdak ga lok, ‘Tamak, agara lok pam laxakapmek ti ne Moroa la tu bok. Ixo epovo bok ba xusu una tong ia do lamdak taram.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ketla ne temen ga ro ka lavasaxaruki ren la ga lok, ‘Soso mun! Mina lok kaka lisingsiga nunuan tarak, la mina vaxasiga i min. Mina lok li lurung molot at lekngen la luvanga vatpas to at luxangkedek teren.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 La minat pas la mina lok ka lubulumaxao maxat, la mina sev amer i. Ata lok laanan la ata momo!
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Mila anaa lamdak tarak ga met, ketla ira roo xat amlong pam. Ga soogong, ketla ananga ara lok ka amlong pam i.’ La diga ruka leluxa.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Lamdak avot, ga nemen to at laraamang ga xanangking tubu. At lomlong teren boro xataamang, neni ga ronga lagaamit gang teng at loxonaleng neni ga vas auret loogu.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 La ni ga ro ka lara lasaxaruki la ga sue i, ‘Lavanga salai mo?’
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 La lasaxaruki ga lok tin, ‘Netam iramlong pam ukolonu, la ne tamam i sep ka lubulumaxao maxat, mila neni ira lok ka amlong pam lamdak teren mi lorooro avukat at labantuxu ren.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Lamdak avot ga musak la ni goxo vara i xusu na beles uto xeneng at loogu. Kuren la ne temen ga vas su ukamang la ga sing lolos i xusu na beles ukeneng.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 La lamdak ga lok ti ne temen, ‘At na laxanmaares aga gugu lolos aleng tu la a goxong tonga xepe levelinga ram. La lavanga salai ugara raba vam ia min? Kopmen tinotno tanatme nenu gita raba ia min kusu tia ri lok leluxa eburu mi larapen tangas tarak!
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ketla anaa lamdak taram ga gosogos gamasa mi lapnovos taram at loklok ting longka lavakin. Se neni iamlong ukolonu, nenu ura sep ka ba lubulumaxao maxat tin!’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Temen ga vorang amlong i rin keretna, ‘Nuruk, amisik nenu uga nemen eburu minia la lempanga axap nia a ruuna i ataram.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Ketla ata lok leluxa la ata momo, mila netam ga met, ketla ira roo xat amlong pam. Neni ga vuktanga, ketla ara vuse ka amlong pam i.’”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.